บทที่15 ความคิดถึง (1)

15

ความคิดถึง

เธอพูดอะไรไปกันนะ..เธอทำได้แล้วใช่ไหม

เชอเอมตั้งคำถามวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุดเมื่อสิ่งที่ได้พูดออกไปทำให้เวนนิก้าสับสนหรือกำลังฉุกคิดบางอย่างจนมันฉายชัดออกมาให้เธอเห็นผ่านทางสายตาก่อนจะเดินหนีออกไปโดยไม่พูดอะไรอีก เพราะเขาเดินหนีไปแบบนั้นถึงไม่รู้ว่าตัวเองทำได้หรือไม่ จะมีบ้างหรือเปล่าที่เขาฉุกคิดจำขึ้นมาได้ เธอไม่รู้เลยเมื่อเขาเดินหนีไปเช่นนั้น แม้แต่คาซัสก็ยังส่ายหัวมาเป็นคำตอบก่อนจะเดินออกไป สุดท้ายก็เป็นมาติโน้ที่มารับเธอกลับโรงแรม และตอนนี้เธอก็ไม่รู้เลยว่าตกลงแล้วมันได้ผลหรือไม่กับแผนกระตุกหนวดเสือ

หญิงสาวพรูลมหายใจออกมาขณะที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ริมระเบียงเล็กๆ ในห้องโรงแรมมองวิวทิวทัศน์ยามราตรีของกรุงโรม มือที่เท้าคางอยู่ย้ายมาวางที่ตัก แอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วพรูหายใจอีกครั้งด้วยความหนักใจกับผลลัพธ์ที่ไม่รู้เลยว่าได้ผลหรือไม่

พลัน ความรู้สึกและเรื่องราวในอดีตและช่วงเวลาที่มีความสุขที่ได้อยู่กับเขา มีเขาอยู่เคียงข้างหรือแม้แต่สัญญาที่ไว้ให้กัน

เธอไม่เคยลืม

ยังจำได้ดีถึงค่ำคืนวันนั้นที่ภูเก็ต วันที่ได้พูดคำสัญญาที่ใช้ย้ำเตือนตัวเองเสมอว่าต้องรอเขาให้ได้ และตอ