Mag-log inShare
ตอนที่ 6.1 จำอะไรไม่ได้
Huling Na-update:
2025-12-10 15:46:11“พี่ภามโปรดฝากยัยลันดาด้วยนะคะ โปรดไปดูคริสตัลก่อน”
คริสตัลเพื่อนจากอเมริกาที่บินมางานวันเกิดของเธอตอนนี้กำลังเมาไม่ได้สติ ณิราจึงต้องไปส่งขึ้นรถโรงแรมที่จะมารับกลับ “ไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวพี่ดูแลน้องลันดาให้” ภวินท์รู้เพียงว่าฟ้าลันดาเป็นเพื่อนของณิรา และเป็นน้องสาวของเวหา อนาคินทร์ นักธุรกิจหนุ่มที่ตอนนี้กำลังเจอวิกฤตข่าวฉาว เรื่องการตายของเมียและลูกชายของเจ้าพ่อบ่อน้ำมันที่มาเที่ยวพักผ่อน ณ บ้านพักตากอากาศซึ่งเป็นกิจการของครอบครัว “เวหา ลันดาเมาหลับไปแล้ว” วาคินรู้ดีว่าตอนนี้พี่ชายของเขาพร้อมที่จะระเบิดโทสะเต็มทน ใครบอกว่ามันเป็นคนใจเย็น ตอนนี้มันกำลังหาที่ระบายอารมณ์ได้พอดีต่างหาก ซึ่งไม่ควรเป็นฟ้่าลันดาที่ต้องรองรับแรงกระแทกนี้ “เฮ้ย ! หายไปไหนแล้ว” วาคินอุทานออกมาเมื่อกวาดสายตาหาณิราไม่พบ สีหน้าเขาเริ่มจะกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด ทั้งที่เขาจับตาดูเธอไม่ให้คลาดสายตาแล้วแท้ ๆ “อะไรวะ !” วิลก็พานตกใจกับเสียงอุทานของวาคินไปด้วย ตอนนี้ซุนคือเมาหลับไปแล้วจึงเหลือแค่วิลกับวาคินที่นั่งดื่มกันสองคน วาคินดื่ม Whisky ที่พวกเขาทั้งสามคนผสมกันเอง และทุกครั้งจะเป็นวาคินที่เมาคอพับคออ่อนไปก่อนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้เขารู้สึกเป็นห่วงณิรา จึงดื่มแค่ไม่กี่แก้ว ถึงจะเมาแต่ก็ยังมีสติอยู่ ส่วนปลาย่างอย่างฟ้าลันดานั้น มีแมวขนสวยที่ดูมีฐานะชาติตระกูลดีจ้องจะมาขโมย จนไม่เห็นว่ามีสิงโตเจ้าป่าเฝ้าอยู่ ส่วนสิงโตอย่างเวหาซุ่มรอที่จะโจมตีกัดแมวให้ตายสิ้นซากคาเขี้ยวเล็บอยู่ในที่มืดนั้น เป็นต้องอารมณ์เสียที่มีสัตว์ตัวอื่นมายุ่งกับอาหารของมัน “ฟ้าโปรดหายไปไหน” วาคินผุดลุกขึ้น “กูเห็นเพื่อนน้องฟ้าโปรด พยุงออกไปเมื่อกี้” วิลตอบไปตามที่เขาเห็น “มึงว่าอะไรนะ ใคร... พี่ชายของฟ้าโปรดยังนั่งเฝ้าลันดาอยู่เลย” วาคินพยายามที่จะกวาดตามองหาณิราในความมืด แต่เขาก็มองไม่เห็น อารมณ์ร้อนใจ “มีผู้ชายตรงโซน C อุ้มออกไป” เป็นวิลที่ขยายความอย่างงง ๆ ในท่าทางของวาคิน “เชี่ย! มึงทำไมไม่บอกกูว่ะ!” แล้ววาคินก็รีบวิ่งไปดูกล้องวงจรปิด ก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปทางลัดด้านหลังร้าน ปล่อยให้วิลที่นั่งอยู่ทำหน้าสงสัยว่าเขาพลาดอะไรไป วาคินในบรรดาเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกัน จะเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลย แต่ผู้หญิงก็เข้าหามันไม่เคยขาด ด้านฟ้าลันดาพอได้ลอง Pink Lady เธอก็ยิ่งรู้สึกติดใจในรสชาติหวานลิ้นหอมกลิ่นน้ำผลไม้ “พี่ได้ยินว่าลันดาเลือกเรียนเภสัชฯ แถมยังสอบติดมหา’ลัยที่สอบเข้ายากด้วย เก่งนะเรา” “ลันดาอาศัยความขยันค่ะ ความจริงสมองจำอะไรไม่ค่อยได้” สาวน้อยหน้าหวานพอได้ยินประโยคชวนคุยคิ้วเรียวก็ขมวดเป็นปมคล้ายไม่พอใจอะไรสักอย่าง แต่ไม่นานริมฝีปากเล็กก็ยกยิ้มขึ้น เวลาเธอยิ้มหางตาเฉี่ยวก็ยกตามไปด้วย ความขุ่นข้องหมองมัวในใจที่มีอยู่ฟ้าลันดาสลัดทิ้งไม่ง่ายนัก “ถ่อมตัวอีกแล้วนะเรา โรงพยาบาลโสภาพินิชยินดีต้อนรับนะครับ จบแล้วไปทำงานกับพี่ก็ได้นะ เลือกแผนกได้ตามใจชอบเลย” ภวินท์ส่งยิ้มอบอุ่นให้ ใบหน้าหล่อละมุนที่มีเชื้อสายจีนปนอยู่เล็กน้อยทำให้ใบหน้าภวินท์ดูอ่อนโยนมากขึ้น “ขอบคุณนะคะพี่ภาม… คงมีแค่พี่ภามนี่ละที่ดีใจกับลันดา” ประโยคหลังเสียงเบาราวกระซิบเหมือนเธอพูดกับตัวเองมากกว่า แต่ฟ้าลันดากลับไม่รู้ว่าภวินท์ได้ยินทั้งหมด มือหนายกแก้ว Tequila ชะงักค้างกลางอากาศ ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาจ้องนิ่งที่ใบหน้าเล็กอย่างพิจารณาเด็กสาวอีกครั้ง ด้วยท่าทางที่เธอแสดงออกเหมือนคนอกหักนั้น แต่ภวินท์ก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไรนัก ด้วยอายุประมาณนี้ย่อมต้องมีความรักตามประสาวัยรุ่นกันทั้งนั้น “พอได้แล้วนะครับ พี่ว่าลันดาเมาแล้วนะ” “ลันดาไม่...เมา..” ฟ้าลันดากำลังจะเอ่ยปฏิเสธ แต่ก็ต้องนิ่งงันด้วยความตกใจ เมื่อดวงตาเธอสบตาเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลเข้มราวกับเมล็ดกาแฟของคนที่อยู่ในความทรงจำ เขาคือคนที่ในตอนนี้ฟ้าลันดาไม่พร้อมจะพบเจอหน้ามากที่สุด ศีรษะได้รูปสะบัดไปมาเพราะคิดว่าตัวเองตาฝาด อาการมึนหัวที่เป็นอยู่ตอนนี้คงเป็นอาการเมาสินะ ร่างสูงส่งสายตาคมดุมาให้ เขาสวมแว่นตายืนอยู่ด้านหลังของภวินท์ ชายหนุ่มยังดูดีทุกกระเบียดนิ้วดังเช่นในความทรงจำเธอ ทั้งที่คิดว่าตัวเองเริ่มจะทำใจได้ แต่พอเจออีกครั้งจริง ๆ เธอกลับรู้สึกเจ็บในอกจนหายใจไม่ออก คิดถึงเวหาถึงขั้นเห็นคนอื่นเป็นเขาไปหมด เรียวคิ้วสวยขมวดเป็นปมอย่างรวดร้าวใจ ใบหน้าหวานพลางสะบัดหัวอีกครั้งแต่ภาพตรงหน้าก็ไม่หายไป ท่ามกลางหัวใจที่บอบช้ำแสนสาหัส ทั้งอาการเวียนหัวจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ อยู่ดี ๆ ฟ้าลันดาก็รู้สึกปวดหัวจนแทบทนไม่ไหว เธอดื่ม Pink Lady ไป 4 แก้ว ก่อนที่ภาพตรงหน้าจะตัดไป ร่างเล็กฟุบลงกับโต๊ะด้วยความเมา “คนของผม ผมดูแลเองได้” เวหาเดินเข้ามาช้อนร่างเล็กของฟ้าลันดาขึ้นอุ้มด้วยความหวงแหน ก่อนที่จะหันหน้ามาพูดกับภวินท์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ความรู้สึก แต่ดวงตากลับแข็งกร้าว ร่างเล็กกึ่งหลับกึ่งตื่น แก้มขาวใสเปลี่ยนเป็นสีชมพูจางๆ ฟ้าลันดาหลับไปในอ้อมกอดของเวหาที่อุ้มเธออยู่ ยิ่งได้กลิ่นหอมอ่อนของน้ำหอมของคนตัวโต ที่หลงเหลือกับเสื้อคลุมที่เขาถอดมาห่อหุ้มตัวเธอ ยัยตัวแสบยิ่งหลับสบาย &&&&&& เอาตอนใหม่มาฅากแล้วนะคะ ขอให้มีความสุขในการอ่านนะคะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ???? ขอบคุณรี๊ดทุกคนที่เข้ามาอ่านพี่เวหาหน้ามึนมากๆนะคะ เขารับรองว่าไม่ดราม่าจริง หลังจากนี้จะได้มั่นใส้เบ้ปากปากมองบนพี้เขาเลยค่ะยื่นนิ้วก้อย (บางทีเขาก็อยากเขียนดราม่าส้นตีนแหกโค้งสักเรื่อง) เจอกันสันพรุ่งนี้ฮับ
Pinakabagong kabanata
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 9.2 ของหวง
“รอก่อน อาบน้ำ 30 นาที” ชายหนุ่มตะโกนออกไปบอกด้วยความหัวเสียที่ทำอะไรไม่ได้ อยากไปลากยัยเด็กตัวแสบที่กล้าหลอกฟันเขา เพื่อหาประสบการณ์แล้วหนีไปตอนนี้เต็มทนอย่าให้เจอหนะ จะจับมามัดกับเตียงแล้วจะนอนเอาทั้งวันทั้งคืนเลยทีเดียว“ไม่เกิน 15 นาทีครับคุณวาคิน เพราะตอนนี้ก็สายมากแล้ว จะเริ่มประชุม 09.30 นาที ต้องไปถึงห้องประชุมก่อน 30 นาทีเพื่อตัวอย่างที่ดีครับ” อเล็กซ์ร่ายยาวถึงเหตุและผลที่จะเกิดขึ้น“เออ!!... ไม่ต้องอาบแม่งแล้วน้ำ ไปทั้งชุดนี้เลยไหม” วาคินเดินไปเปิดประตูให้อเล็กซ์เข้ามา“ไม่ได้ครับ คุณวาคินต้องอาบน้ำ ทั้งกลิ่นเหล้า กลิ่นบุหรี่ แถมกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงยังแรงขนาดนี้อีก จะเป็นแบบอย่างที่ดีได้ยังไงครับ” ด้วยความอยู่กับความเนี้ยบของเวหามาจนเคยชิน พอเจอความไม่สุภาพเรียบร้อยของแฝดน้องเข้า ทำให้อเล็กซ์ต้องถอนหายใจออกมา“15 นาทีก็ 15 นาทีสิวะ นึกว่ามีพี่ชายแม่ง 2 คน” วาคินยื่นหน้าไปใกล้อเล็กซ์แล้วยกมือขึ้นตบไหล่คนของพี่ชายอย่างแรง“เมื่อคืนคงจะหนักใช่ไหมครับ รอยเล็บอยู่บนหน้าขนาดนั้น คุณวาคินควรจะรู้นะครับว่าภาพลักษณ์มันสำคัญขนาดไหน ที่ผมพูดเพราะว่าตอนนี้อนาคินทร์กำลังถูจ้องมองอยู่” อเ
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 9.1 ของหวง
ชายหนุ่มจับร่างเล็กที่หลับสนิทไปแล้วให้นอนท่าที่สบาย ใบหน้าเล็กแดงเถือกเหมือนลูกมะเขือเทศสุก ปากเล็กอวบอิ่มสีชมพู คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมเหมือนกำลังฝันร้าย สักพักร่างเล็กก็พลิกตัวไปอีกฝั่งของเตียง พร้อมครางในลำคอเบาออกมาเสียงเบาๆ“อย่าถีบผ้าห่มออก” เวหาเอ่ยเสียงดุคนเมาเบาพอเห็นร่างเย้ายวนพร้อมกลิ่นหอมอ่อน ๆ กระตุ้นอารมณ์ก็ทำให้ความสามารถในการควบคุมตัวเองที่มีน้อยอยู่แล้วหมดสิ้นลง“อืม.. อืม” เสียงเล็กครางเสียงเบาหวิวฟ้าลันดายังคงดิ้นและพลิกตัวไปมาไม่หยุด จนเวหาต้องโน้มตัวลงนอนด้านข้าง กระดุมที่หลุดออกมา 4 เม็ดบน ทำให้แผงอกหนาแน่นที่มีขนอ่อนโผล่พ้นออกมามือหนาลูบแผ่นหลังเล็กอย่างปลอบประโลม ก่อนที่จะตบเบาๆที่บั้นท้ายกลมกลึงให้ร่างเล็กหยุดดิ้นไม่นานมาริรินก็ขึ้นมาพร้อมสิ่งที่เจ้านายต้องการ ทว่าสิ่งที่ เพิ่มเข้ามาเป็นชุดกระโปรงสั้นสีครีม เวหามองถุงแล้วขมวดคิ้วเพราะมันเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้ต้องการ“ชุดของน้องสาวรินเองค่ะ แกยังไม่ได้ใส่เผื่อน้องลันดาจะใส่พรุ่งนี้เช้า อีกอย่างชุดนั้นมันสั้นไปด้วยค่ะ” มาริรินรู้ว่าเจ้านายหนุ่มเป็นคนไม่เรื่องมากแต่การทำงานเกินคำสั่งเป็นสิ่งที่คนตรงหน้านั่นไม่
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 8.2 คนเมามักพูดความจริง
“ คิดไปเอง” เวหาพึมพำเสียงเบาเหมือนอยากจะบอกคนเมาที่หลับอยู่ กลายเป็นว่าคืนนั้นเวหานอนกอดร่างเล็กบนเตียงทั้งคืนความนุ่มนิ่มกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากคนในอ้อมกอดทำให้เวหาอยากทำกว่าแค่กอด เขาไม่ได้มีความอดทนสูงนี่เป็นอีกเหตุผลที่เวหาย้ายตัวเองไปทำงานที่ไกล ๆ ไม่ค่อยกลับบ้านเพราะกลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้กลางดึกเวหาที่พยายามข่มตาหลับอย่างยากลำบาก แต่ยัยตัวแสบกับปีนขึ้นมานอนบนตัวเขา ใบหน้าที่ซบลงที่อก อกอวบนุ่มนิ่มที่ขนาดพอดีมือบดเบียดเข้ามาที่อกเขา ทำเอาคนตัวโตหายใจอย่างอยากลำบากขาเรียวยาวข้างหนึ่งยกขึ้นมาพาดที่เอวสอบ พาดเฉย ๆ ก็ยากลำบากพอแล้ว แต่เธอกลับขยับเหมือนหามุมที่ตัวเองสบายตัว มือเรียวยังล้วงเข้าไปในตัวเสื้อเขา เพื่อจะกอดรัดหมอนข้างที่แสนอบอุ่นนี้ส่วนที่มันไม่ยอมหลับใหลกลับถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ทั้งที่เขาพยายามข่มอารมณ์แล้ว ตอนนี้ที่มันตื่นเพราะการลูบคลำของมือเล็กและขาเรียวขยับเสียดสีไม่หยุดเวหาดึงมือเล็กที่สอดเข้าไปในเสื้อตั้งแต่เมื่อไหร่ก็สุดรู้ออก เพราะกลัวตัวเองสติหลุด แค่อยากนอนกอดถ้าเขารู้ว่าเรื่องมันจะออกมาแบบนี้ เขาจะไม่พาตัวเองมารนหาที่แน่นอน“ อื้อ… อื้อ... ไม่เอา” ฟ้าลันดา
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 8.1 คนเมามักพูดความจริง
ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาบนเตียงเป็นการอุ่นเครื่อง ถึงจะมีบางจังหวะที่วาคินรู้สึกแปลกในท่าทางของหญิงสาว ถึงเธอจะจูบเก่งในระดับหนึ่ง แต่ก็ยังมีความไร้เดียงสาซ่อนอยู่ในนั้น เหมือนเธอยังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนเลยณิราทรมานและอยากหลุดพ้นจากความรู้สึกนี้ที่คนตรงทำให้ เขารู้ดี แต่มันยังไม่มากพอ ขาทั้งสองข้างจึงยกขึ้นและอ้าออกกว้าง เพื่อที่จะสัมผัสตัวตนของคนที่อยู่บนร่างเธอให้ได้มากที่สุด มือเล็กแกะกระดุมเสื้อคนตรงด้วยมืออันสั่นเทา แต่มันก็ยังไม่ทันใจเธอ ร่างบางจึงกระชากมันออกด้วยความหัวร้อนไม่ว่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาหรืออะไร แต่ตอนนี้ร่างกายของวาคินตื่นตัวเต็มที่ เหมือนถูกวางยาไปกับคนใต้ร่างด้วยอาการเงอะงะที่แสดงออกแต่ก็ยังมีความต้องการ เรียกเลือดในกายเขาได้อย่างดี ขาเรียวยาว ผิวขาวเนียน ผมซอยสั้นระต้นคอ ใบแดงปลั่ง ดวงตาคลอด้วยน้ำตาจากฤทธิ์ของตัวยาวาคินรู้ถึงขนาดว่าณิราโดนยาตัวไหน เป็นยาที่แรงเอาเรื่อง รอให้จบเรื่องนี้ก่อนรับรองว่าเขาจะไปจัดการเพื่อนคนนั้นของเธอแน่ มือเล็กปล้ำถอดกางเกงของเขาอย่างอารมณ์เสีย จนวาคินต้องช่วยเธอปลดเข็มขัดหนังสีดำ ก่อนกางเกงสีดำตัวโปรดจะหลุดจากเอวสอบไป“ให
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 7.2 ผู้หญิงของเวหา
เวหาต้องใช้ปลายนิ้วช่วยนวดระหว่างคิ้วให้เธอพลางจ้องใบหน้าสวยที่หลับสนิทอย่างคิดถึง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไป ร่างหนาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องนอนของหญิงสาว แต่เรียวแขนขาวทั้งสองข้างกลับยกขึ้นมากอดแขนเขาไว้พร้อมเอ่ยขอร้อง“อย่าไปนะ... อย่า... อยู่กับลันดา... หนูจะไม่ดื้อ อื้อ” เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นยังดังเป็นระยะขายาวถึงกับก้าวไม่ออก เขาสัมผัสถึงความรู้สึกของหัวใจดวงน้อย คงจะบอบช้ำแสนสาหัส ทั้งที่ยังไม่หันหน้ากลับไปมอง เวหาจึงต้องนั่งลงตามเดิมเพราะมือเล็กกำชายเสื้อเขาแน่นไม่ยอมปล่อย“ไม่ได้ไปไหน” เจ้าของห้องกล่าวเสียงเบาตอบคนเมาเหมือนเธอยังมีสติอยู่ ทั้งที่ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาเธอจะจำอะไรได้หรือไม่ก็ตามที“ลันดาคิดถึงคุณเวหานะ... อย่าทิ้งหนูไป”คำว่าอย่าทิ้งหนูไป พร้อมคำบอกรักและคิดถึงที่เขาได้ยินครั้งสุดท้ายตอนเธอประมาณ 7-8 ขวบหลังจากนั้นร่างเล็กก็ไม่พูดมันอีกเลย ยิ่งคำบอกรักชายหนุ่มยิ่งไม่ต้องหวัง สันกรามขบแน่นนูนขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มหันกลับไปจ้องใบหน้าหวานอีกครั้ง คำว่าอย่าทิ้งหนูไปมันดังก้องในหัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเ
พี่ชายแสนร้ายหวงรัก(NC25+) ตอนที่ 7.1 ผู้หญิงของเวหา
ณ เพนท์เฮาส์ใจกลางเมืองหลวงริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่เจ้าของโครงการเลือกที่จะเก็บไว้เองทั้งชั้น โดยมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบ 360 องศา วิวที่สวยงามและสงบจนน่าใจหายที่อยู่บนชั้นสูงสุด ดีไซน์ที่เจ้าตัวเป็นคนออกแบบเองด้วยความชอบส่วนตัวเนื่องด้วยอยู่ชั้นบนสุดวิวที่มองเห็นผ่านกระจกจึงคุ้มค่ากับราคาที่เขาจ่าย ท้องฟ้าสีเข้มยามกลางคืนสามารถเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าได้อย่างชัดเจน ด้านล่างก็ระยิบระยับไปด้วยแสงไฟหลากสีสันเพนท์เฮาส์ถูกออกแบบให้เหมือนบ้านที่มี 2 ชั้น โดยชั้นบนมี 2 ห้องนอน 1 ห้องทำงาน ชั้นล่างมีอีก 1 ห้องอเนกประสงค์ ส่วนห้องมุมสุดด้านนอกติดกับลิฟต์เขายกให้เป็นห้องพักของอเล็กซ์ในตอนนี้ภายในถูกดีไซน์เป็นโทนสีเข้มตามความชอบของเขาเอง ห้องนอนที่เป็นห้องสำหรับพักผ่อน ในความรู้สึกเขายิ่งออกโทนเข้มยิ่งทำให้ร่างกายสามารถผ่อนคลายได้เต็มที่ ส่วนอีกห้องเป็นห้องทำงานที่วันไหนไม่สามารถปลีกตัวกลับบ้านได้ เวหาก็จะมาพักที่นี่ส่วนห้องสุดท้าย ตอนนี้เจ้าของกำลังหลับสนิทเพราะความเมาอยู่ในอ้อมแขนเขา ด้วยความที่ตัวเขาเองไม่มีความละเอียดอ่อนเลยไม่กล้าออกแบบตกแต่งให้ จึงให้สถาปนิกที่ออกแบบอนาคินทร์พูลวิลล่ามาดูแทนโดย
Maaari mong magustuhan
ทะเลทรายเดือดรัก(20+)
ทรายแมว5.7K viewsพิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ6.6K viewsผู้หญิงของมาเฟีย
Davide6.4K viewsเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์9.6K viewsKING CARLOS (V) นกน้อยในกรงทองของกษัตริย์คาร์ลอส SM25+++
ซากิระ1.3K viewsบทรักมาเฟียร้าย
จิรัฐติกาล4.4K viewsคุณหมอร้ายลึก
พริ้มเภา859 viewsรักนี้มากกว่าจะลืมเลือนแก๊งหมียักษ์ 3
BoxJellyfish148 views
