พี่ปลัด พ่อผู้ใหญ่ อากำนัน

พี่ปลัด พ่อผู้ใหญ่ อากำนัน

last update최신 업데이트 : 2025-03-03
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
61챕터
7.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

รักข้ามรุ่น แนวโคแก่ ไม่นอกกายไม่นอกใจ จบดี “ไม่เคยทำไมไม่บอก แล้วกระแทกลงมาแรงขนาดนี้มดลูกพังแล้วมั้ง ไม่แหกตาดูเหรอว่ามันทั้งใหญ่ทั้งยาวขนาดไหน ดีนะมันไม่แทงทะลุคอหอยน่ะ ไหนดูซิ !”

더 보기

1화

พี่ปลัด 1

A blood moon rises on the horizon, painting the ground with a bloody glow as it creeps closer and closer to the grounds of Emerald Moon, where a woman is beginning to feel the signs of labor.

The packhouse comes alive in preparation for the arrival of an heir, while a group of cloak-clad figures also gather around a circle where a single woman lays bleeding from her wrists, ankles, and neck.

As her blood stains the carved pendulum beneath her, the wind begins to swirl, and the dark beast's grunts and groans can be heard echoing around the cave they are safely tucked away in.

“The cursed child is almost here,” one of the figures announces, causing excitement to grow around the group.

For months, they felt the stirrings of the child and knew that the one they waited so long for was finally being reincarnated. Once the child was there, they simply had to capture it and raise it as their own so that it did exactly what it was that they wanted it to do.

“Soon,” another murmurs, making their way toward the bleeding woman in front of them. “Soon it will belong to us, and when that happens, the dark beast will be under our control.”

Kneeling down, the cloaked person presses their knife against the woman’s throat and then begins to draw it across her skin.

Gasping, the woman’s eyes grow wide as blood begins to trickle from the corner of her lips while her mouth moves in a silent plea for freedom.

“Your sacrifice is appreciated,” the cloaked figure grins, standing up and joining the group once more. “You will be welcomed with open arms into the netherrealm.”

As the words leave the cloaked figure's lips, an image begins to form above the woman. An image of a luxurious room with a large bed that is surrounded by doctors and nurses. Laying on the bed is a beautiful woman with long, dark hair and piercing blue eyes.

The woman’s stomach is heavy with child, and her body shakes with the pain of labor. Beside her stands a man with a strong presence. He clutches the woman’s hand as his dark eyes take her in.

“The birth has begun,” the group chants together. “Welcome to the world, savior.”

Together, they watch as the cursed child begins to come into the world, inch by inch, until finally it can be seen screaming in the hands of a doctor, while the woman and man watch on with awe in their eyes.

“It’s a girl!” One of the doctors announces. “Carrying the child to be cleaned and weighed. "Congratulations, Alpha and Luna, for your healthy princess.”

“Alpha and Luna,” one of the cloaked figures murmurs. “So the child is the child of leaders.”

Although the group was aware that the child was being born to wolves, they didn’t know who the actual parents were, as there were many different ranks.

“This will make matters more difficult,” one of the cloaked figures says, causing the group to murmur in agreement. “But we will still take what is meant to be ours.”

Growing quiet, the group continues to watch as the child is handed to her parents for the first time. They weren’t sure if the parents were even aware of the dark aura that radiated from their child, but it was an indication that this child was the one destined to be the bride of the beast.

Soon, the image begins to fade and then disappear entirely as the vessel of sacrifice takes her last breath, but that is fine since the group got to see what they wanted.

Pulling down their hoods, the group stares at the ceiling of the cave as the dark markings on their skin begin to glow red and the madness that the blood moon brings for them begins to stir.

Snarling and snapping, they attack, ripping the woman in front of them piece by piece so they can devour her blood, flesh, and muscle. Only when she is nothing more than a skeleton do they begin to undress and then start to mate right there in the blood of their victim and in the presence of the beast that still makes its presence known.

[Elise’s POV]

My eyes fly open and my breath comes in puffs as I sit up on my cot and begin to look around while the images I just witnessed continue to dance in my mind.

“What was that?” I gasp, wiping away the cold sweat that soaks my skin. “What did I just see?”

Frowning, I try to push away the faces of those masked men and women and the gruesome scene of them devouring a human. How was it possible that something like that could exist, and what did any of this even mean?

“Excuse me.” The voice is soft as it drifts through the darkness toward me. “But I’ve been sent to escort you to Denali.”

“Denali,” I repeat, examining the man who stands in front of me.

He’s handsome, with a clean-shaven face and a well-defined face that is surrounded by messy brown hair.

“What does she need me for?” I continue, letting my eyes trail down the man’s muscular body. “And who are you?”

I don’t know why, but I’m drawn to this man, and when he lets a slow smile spread across his face, I feel my breath hitch. Goddess, he was gorgeous when he smiled, and he looked almost innocent.

No. I couldn’t have any intentions toward someone like him, or anyone for that matter. Even if I was allowed to live here in Emerald Moon with Denali and Rosco, I was still a prisoner doing her time for all her sins.

“I’m William,” the man responds, his smooth, deep voice washing over me. “I’m Rosco’s cousin. I was sent to fetch you so that you can meet your niece.”

“Niece,” I repeat, once again remembering the dream I just had. “So that wasn’t a nightmare. It was a vision.”

“Pardon?”

“Nothing,” I murmur, not wanting to ruin this happy event with bad news. “Please take me to meet the new princess.”

Nodding, William opens my cell and steps aside so that I can step out of it. However, as I move, I don’t miss his dark eyes trailing along my body.

“Take a picture,” I smirk, leaning close to him. “Or are you wanting to touch?”

As I speak, I reach out and grab his wrist, then lift his hand so that I can place it against my breast.

“No point in eating me alive with your eyes.”

“What?” He hisses, yanking back as his cheeks flush a bright pink. “I wasn’t doing such a thing.”

“Of course you weren’t,” I giggle, enjoying his reaction. “No need to lie, cutie.”

“I’m not,” William counters. “How could.”

“Princess,” I remind him, wishing I could stay here and flirt with him. “Weren’t you going to take me?”

“R-right,” he stammers, seeming genuinely embarrassed. “Follow me.”

Nodding, I wait until he begins to move, and only when I’ve completely shaken off the unease I feel after my vision do I begin to walk while my mind wanders. Clearly, that vision was a warning of what the future would hold, and it meant that we would have to keep a close eye on the child. It seemed that even when we thought the worst was over, it was nothing compared to the true evil that awaited us, and I guess protecting my niece with my life would be my way of atoning for all that I had done.

“Don’t worry, little one,” I whisper. “I won’t let anything hurt you.”

Even if it killed me in the end, she would survive, and she would make way for a world of peace.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
61 챕터
พี่ปลัด 1
รวินเป็นปลัดอำเภอวัยสามสิบปี เขามาปฏิบัติงานประจำที่อำเภอนี้เกือบปีแล้ว ที่นี่อยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดและยังไม่เจริญเท่าไรนัก วิถีชีวิตของผู้คนจึงเรียบง่าย ไม่หวือหวา และเพราะเป็นอำเภอเล็ก ๆ ไม่ว่าใครจะทำอะไรก็จะเป็นที่โจษจันรู้กันไปทั่วทั้งอำเภออย่างรวดเร็วปลัดหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคมเข้ม เขาสูง 185 เซนติเมตร มีกล้ามแน่นน่ากัด เขามีรอยยิ้มหวานละมุน อัธยาศัยดี ไม่ถือตัว และที่สำคัญคือ...โสด โพรไฟล์ของเขาเป็นที่จับตามองและเป็นที่สนใจของบรรดาสาวรุ่น สาวโสด รวมถึงสาวแก่แม่หม้ายในอำเภอหลายคนปลัดหนุ่มรูปงามเช่าบ้านพักอยู่ในตัวอำเภอ บ้านพักของเขาเป็นบ้านเดี่ยวชั้นเดียวปลูกอยู่บนเนื้อที่ราวห้าสิบตารางวา มีรั้วรอบขอบชิด ภายในบริเวณบ้านมีต้นไม้น้อยใหญ่ปลูกอยู่รอบบ้านทำให้มีความร่มรื่น เจ้าของบ้านเช่าคือนางจิต ซึ่งบ้านของนางจิตก็อยู่ติดกับบ้านที่ปลัดรวินเช่าอยู่ ระหว่างบ้านสองหลังมีรั้วปูนกั้นอยู่ แต่มีช่องประตูเล็ก ๆ ไว้สำหรับเข้าออกระหว่างบ้านของนางจิตกับบ้านเช่า เพื่อที่จะให้ลูกสาวเข้ามาทำความสะอาดบ้านเช่าด้วย และเพื่อให้คนเช่าได้เดินมาจ่ายค่าเช่าได้อย่างสะดวกลูกสาวคนเดียวของนางจิตชื่อ ธิดา
더 보기
พี่ปลัด 2
“พี่ปลัดขา” เสียงหวานใส ๆ ทำให้ปลัดรวินรีบเด้งตัวลุกขึ้นยืน เขาดึงกางเกงขึ้นอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเดินไปล้างมือที่ซิงค์ เป็นเวลาพอดีกับธิดาเดินยิ้มแต้ถือปิ่นโตเถาใหญ่เข้ามาในห้องครัว“กับข้าวมาแล้วค่ะ พี่ปลัด”“ครับ...วางไว้บนโต๊ะเลยครับ”“ค่ะ” ธิดาวางปิ่นโตลงบนโต๊ะ เด็กสาวหยิบจานชามมาเทกับข้าวใส่ เมื่อเธอจัดโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ปลัดรวินก็เดินมาที่เก้าอี้อีกตัว เขามองดูกับข้าวแล้วยิ้ม“น่ากินทั้งเลย”“หนูทำเองทุกอย่างเลยค่ะ”“เก่งนะเนี่ยเรา”ธิดายิ้มรับคำชม “ขอบคุณค่ะ หนูกลับก่อนนะคะ”“ครับ”ธิดากำลังจะยื่นมือไปจับปิ่นโตบนโต๊ะ แต่สายตาเด็กสาวก็เหลือบไปเห็นบางอย่างบนเก้าอี้เสียก่อน เธอก้มลงไปดูใกล้ ๆ“พี่ปลัดทำของหวานหกเหรอคะ”ธิดามองน้ำสีขาวคล้ายกะทิที่เลอะอยู่บนเก้าอี้สีน้ำตาลแล้วขมวดคิ้ว คนอะไร...โตแล้วยังกินหกเลอะเทอะเป็นเด็กไปได้“เอ่อ...ครับ” เจ้าของน้ำกะทิใจหายวาบ เขารีบไปหน่อยเลยลืมเช็ด“ของหวานเจ้าไหนคะ น้ำกะทิน่ากินจัง” ธิดาถาม พลางใช้ปลายนิ้วชี้ป้ายสิ่งที่เธอคิดว่าเป็นกะทิขึ้นมาดมปลัดรวินเสียวท้องน้อยแปล๊บ นี่ยัยเด็กธิดาไม่รู้จักน้ำกะทิคนจริง ๆ เหรอวะ“เอ่อ...ร้านแถว ๆ ศาลากลาง
더 보기
พี่ปลัด 3
“พี่ปลัดขา สัปดาห์หน้าหนูก็จะเรียนจบแล้วนะคะ หนูว่าจะไปเรียนต่อที่กรุงเทพ หนูจะเรียนนิติศาสตร์ หนูจะเป็นรุ่นน้องของพี่ปลัด”ธิดามาทำความสะอาดบ้านให้ปลัดรวินตามปกติ วันนี้เขากลับบ้านเร็ว เธอจึงได้จัดโต๊ะอาหารมื้อเย็นให้เขา ระหว่างที่ทำ เธอก็พูดคุยกับเขาไปด้วย“ยินดีต้อนรับรุ่นน้องครับ ตั้งใจเรียน คว้าใบปริญญามาให้ได้นะครับ”“ขอบคุณค่ะ หนูจะตั้งใจเรียน จะไม่ให้เสียชื่อที่ปรึกษาอย่างพี่ปลัดเลย”ธิดายิ้มหวานให้ที่ปรึกษาของเธอ เด็กสาวแกะปิ่นโตออก และจัดเตรียมจานช้อนให้เขาเหมือนเดิม ปลัดรวินนั่งลงที่เก้าอี้ แล้วบอกเด็กสาวว่า“กับข้าวเยอะแยะเลย หนูดามากินข้าวเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิครับ”“เอ่อ...ไม่ดีมั้งคะ หนูก็แค่เด็กทำความสะอาดบ้าน” ธิดาพูดอย่างเจียมตัว เขาเป็นถึงปลัดอำเภอ เธอเป็นแค่เด็กทำความสะอาดบ้านให้เขา เธอไม่กล้านั่งกินข้าวกับเขาหรอก“หนูดาไม่ได้เป็นแค่เด็กทำความสะอาด แต่หนูดาเป็นเจ้าของบ้านต่างหาก มาครับ มากินข้าวเป็นเพื่อนพี่หน่อย กินคนเดียวมันเหงา” ปลัดรวินพูดพลางลุกขึ้นไปจับบ่าสองข้างของเด็กสาวแล้วดันเธอมานั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับเก้าอี้ของเขาปลัดหนุ่มใจดีเดินไปหยิบจานกับช้อนมาวาง
더 보기
พี่ปลัด 4
ธิดาตวัดสายตามองมันด้วยความโกรธขึ้ง เด็กสาวกำหมัดแน่น“หนูดาจ๋า...พ่อหวังดี อยากให้หนูสบายไงลูก อยู่บ้านด้วยกัน เป็นครอบครัวอบอุ่น ไม่ต้องไปดิ้นรนเรียนต่อให้ปวดหัว ทรัพย์สมบัติของเราตั้งเยอะ ใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด” ไอ้คมสันว่าแล้วแสร้งยิ้ม“มึงไม่ใช่พ่อกู ไอ้ชั่ว ! ไอ้เลว ! ไอ้แมงดา ! ไอ้...”เพียะ ! เสียงฝ่ามือกระทบหน้านวลจนหัน และแก้มขาวก็แดงเถือกขึ้นทันที“อีสันดาน ! มึงกล้าดียังไงมาว่าผัวกู” หลังจากลุกขึ้นมาถลาตบลูกสุดแรงด้วยความโมโหแล้ว นางจิตก็ชี้หน้าด่าต่อ “อีลูกชั่ว กูไม่ให้มึงไปเรียน ไม่ให้มึงไปไหนทั้งนั้น” พอชี้หน้าด่าแล้วก็ยังไม่สาแก่ใจ นางจิตก็ผลักหัวลูกสาวสุดแรง จนหัวของธิดาโขกกับพนักเก้าอี้ไม้เสียงดัง“เมียจ๋า อย่าทำลูกของเรา มาเถอะ ไปนอนในห้องแอร์เย็น ๆ ผัวจะนวดให้ อารมณ์จะได้เย็นลงนะจ๊ะ” ไอ้คมสันรีบเข้ามาโอบกอดนางจิตอย่างประจบประแจง แล้วพาเดินขึ้นห้องไป ไม่นานก็ได้ยินเสียงหัวร่อต่อกระซิกดังแว่วลงมา แล้วก็ตามด้วยเสียงพูดคุยหยาบโลน เสียงร่วมรักกันจนเรือนไม้ลั่นธิดานั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ที่เดิม แก้มที่เป็นรอยแดงกับหัวที่ปูดโนเพราะชนกับพนักเก้าอี้ยังไม่เจ็บเท่าความเจ็บที
더 보기
พี่ปลัด 5
ปลัดรวินอุ้มคนตัวสั่นเทาไว้แนบอก เขาอุ้มเธอตรงเข้ามายังห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน ตอนนี้ธิดาเปียกปอนไปทั้งตัว สิ่งแรกที่ควรต้องทำคือ ให้เธออาบน้ำสระผมก่อน แต่พอเขาวางเธอให้ยืนลงบนพื้นใต้ฝักบัว เด็กสาวกลับกอดเขาเอาไว้แน่น เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างคนขวัญเสีย“หนูดา...หนูดาต้องอาบน้ำสระผม เปลี่ยนชุดก่อน แล้วเราค่อยมาคุยกัน” ปลัดรวินบอกอย่างใจเย็น แต่คนขวัญเสียเอาแต่ร้องไห้ส่ายหน้ากับอกกำยำเปล่าเปลือยของเขา“หนูดา...อาบน้ำก่อนนะครับ” ปลัดรวินบอกอีกครั้ง เขาพยายามแกะมือเธอออกจากเอวสอบ แต่พอเขาแกะออกได้ ธิดาก็เงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาชุ่มน้ำตา ใบหน้าที่มีรอยแดงช้ำทั้งสองข้าง กับรอยปูดที่หน้าผากทำให้ปลัดหนุ่มเบิกตากว้าง“หนูดา...ใครทำ ไอ้คมสันเหรอ”ธิดาพยักหน้าทั้งน้ำตา ในตอนนี้เองที่ปลัดรวินตั้งใจมองสำรวจเด็กสาวใหม่ ตาคมปลาบฉาบฉายไปด้วยความกรุ่นโกรธ เมื่อเห็นสาบเสื้อนักเรียนที่กระดุมหายไปทั้งแถบ เปิดแยกให้เห็นทรวงอกอวบ และผิวเนื้อนวลของเด็กสาว“มันจะข่มขืนหนู ฮึก ๆ หนูเอาไม้บรรทัดเหล็กแทงหัวมัน ฮึก ๆ แล้วหนีมา พี่ปลัด...หนูกลัว ฮือ…” เสียงสั่นเจือสะอื้น และดวงตาแดงก่ำฉ่ำน้ำตาทำให้ปลัดรวินรีบดึงต
더 보기
พี่ปลัด 6
“โอเค ๆ ก็ได้ครับ ก็ได้ แค่คอกับเอ่อ…เอ่อ...”“คอกับนมค่ะ”“อื้อ...คอกับนม” เขาอุตส่าห์หลีกเลี่ยงไม่พูดแล้วเชียว แต่เธอก็ยังพูดออกมาตรง ๆ จนได้พอตกลงกันได้แล้ว สองหนุ่มสาวต่างวัยต่างก็พากันนั่งนิ่งจ้องตากัน ปลัดรวินมองแก้มนวลสองข้างที่มีรอยช้ำเด่นชัดแล้วถอนใจ แค่คอกับนมเท่านั้น...เขาจะจูบแค่คอกับนมเท่านั้นปลัดหนุ่มใช้ปลายนิ้วชี้และนิ้วกลางแตะพวงแก้มนุ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อย ๆ ลากลงต่ำไปยังซอกคอระหง เขาหยุดตรงแอ่งชีพจร เขาพบว่ามันเต้นเร็วกว่าปกติ “กลัวเหรอครับ”ธิดารีบส่ายหน้า เธอไม่ได้กลัว แต่เธอกำลังตื่นเต้น เธอไม่รังเกียจสัมผัสของเขาสักนิด“ถอดเสื้อก่อนนะครับ” ปลัดรวินบอกเสียงนุ่มคนตัวเล็กรีบพยักหน้าเร็ว ๆ อย่างว่าง่าย พอเขาดึงเสื้อเธอออกทางศีรษะ ธิดาก็ให้ความร่วมมืออย่างดีด้วยการยกแขนขึ้นตาคมไหวระริก หัวใจแกร่งเต้นกระหน่ำ น้ำลายในปากเหนียวหนืด พอจะกลืนก็รู้สึกว่ามันติดคอ กลืนยากกว่าทุกครั้ง นี่เขาคิดถูกหรือคิดผิดที่ถอดเสื้อเธอออก เพราะพอเขาได้เห็นนมเด็กสาวชัด ๆ ลมหายใจก็ติดขัดสะดุดเป็นห้วง ๆแม่เจ้า ! นมเด็กมัธย
더 보기
พี่ปลัด 7
“ถ้าต้องการหยุด ให้บอกพี่ ถ้าหนูดาไม่บอกให้หยุด พี่จะไปจนสุด”“หนูยอมให้พี่ปลัดทำทุกอย่างกับตัวหนู พี่ปลัดจะทำอะไรกับหนูก็ได้ จะไปสุดอยู่ตรงไหนก็แล้วแต่พี่ปลัด หนูจะไม่ห้ามค่ะ”คำอนุญาตของเด็กสาวทำให้ปลัดรวินก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่มดุดัน เขาแนบปากประกบ แล้วจ้วงลิ้นตวัดซอกซอนลิ้มรสความหวานในโพรงปากนุ่ม ทั้งดูดทั้งขบกัดกลีบปากอิ่มอย่างคนอดอยากหิวโซ “พี่ปลัด พี่จ๋า...” ธิดาครวญครางเสียงพร่า เมื่อคนตัวโตถอนจูบแล้วเลื่อนใบหน้าลงไปคลุกเคล้ากับเต้านมอวบของเธอ ใจสาวหวามไหว วาบหวิวไปหมด ยามปากร้อน ๆ ของเขาปัดผ่านยอดอกอวบ เธอก็ห่อไหล่สะท้านสั่น สองขาเรียวบิดไขว้กันไปมา สัมผัสจากเขาทำให้เธออยากกระสัน ร่องรักสาวคัดหลั่งน้ำหวานลื่นใสออกมาอาบเอ่อเนื้อนวลจนเปียกแฉะชุ่มโชก“หนูดา...หนูดาจ๋า” ปลัดรวินพร่ำเพ้อหนัก ผิวสาวเนียนนุ่มหอมกรุ่น เสียงหวานครางเซ็กซี่ ทั้งอาการตอบสนองของเธอก็ทำให้ชายหนุ่มใจเต้นแรงปลัดรวินพรมจูบไปทั่วเต้าอวบ เขาจูบฐานเต้าแล้วลากลิ้นเลีย ทั้งดูดทั้งเม้ม ก่อนจะอ้าปากแล้วดูดเอาทั้งเต้าเข้าปาก ตวัดปลายลิ้นขยี้ยอดทรวง
더 보기
พี่ปลัด 8
“หนูไม่ได้เจ็บหัวนี้ หนูเจ็บหัวนม” ธิดาหน้างอง้ำ อารมณ์หวามสวาทของปลัดหนุ่มถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะในลำคอ ก็เต้าสาวทั้งอวบทั้งเด้งสู้ปากและลิ้น เม็ดเนื้อบนยอดทรวงก็ดูดมันปากเหลือเกิน เขาเลยดูดเพลินไปหน่อย“พี่ขอโทษครับ หนูอยากเอาคืนพี่ไหม หนูอยากทำให้พี่เจ็บหัวบ้างหรือเปล่า” คำขอโทษของปลัดรวินมาพร้อมกับคำถามเจ้าเล่ห์ ธิดาผู้ไม่ทันเล่ห์ของชายช่ำชองมองสบตาเขาอย่างไม่เข้าใจ ปลัดหนุ่มจึงฉวยโอกาสตอนที่เธอไม่เข้าใจ พลิกตัวเองนอนหงายลง แล้วจับเธอให้นอนคว่ำทาบทับตัวเขา“พะ...พี่ปลัด” ธิดาไม่เข้าใจว่าเขาจะให้เธอทำอะไร“พี่อยากเจ็บหัว” ปลัดรวินบอกแล้วยิ้มแพรวพราว เขากำลังจะจับบ่าบอบบางเพื่อดันเธอลงไปจัดการหัวมนอวบใหญ่ของเขา แต่เด็กสาวหัวไวก็รีบขยับตัวยื่นหน้าขึ้นมากัดหัวจริง ๆ ของเขาเสียก่อน“โอ๊ย ! หนูดา” ปลัดรวินไม่รู้ว่าเขาควรจะขำ หรือควรสงสารตัวเอง เขาเป็นคนบอกเธอว่าอยากเจ็บหัวเอง โดนเธอกัดหัวเข้าให้ก็ไม่ควรต้องตกใจหรอกพอเขาร้องเจ็บ ธิดาก็รีบผงกหัวขึ้นมองสบตาคนที่เธอนอนทับอยู่“หนูทำให้แล้ว พี่ปลัดเจ็บแล้วใช่ไหมคะ”ปลัดรวินกลั้นยิ้มขำ เขา
더 보기
พี่ปลัด 9
ปลัดหนุ่มยิ้มเอ็นดู เขาเอื้อมมือไปจับท้ายทอยเด็กสาวแล้วโน้มลงเบา ๆ“กินมันนะครับ กินเข้าไป พี่อยากให้หนูดากิน” ธิดายอมก้มหัวลงตามแรงกดเบา ๆ ของเขา เด็กสาวอ้าปากอมเอาแก่นกายเปื้อนน้ำสีขาวเข้าปาก เธอดูดกลืนน้ำกะทิรสชาติแปลกใหม่อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่พอได้ลิ้มรสแล้วก็เกิดติดใจ ทั้งดูดทั้งเลียจนกะทิขุ่นข้นแห้งเหือด กระนั้นเด็กสาวก็ยังดูดเลียไม่หยุด ยิ่งได้ยินเจ้าของน้ำกะทิครางกระเส่า และเอ็นอวบที่อ่อนตัวลงเมื่อครู่กลับแข็งขึงคาปากเธออีกครั้ง เด็กสาวหัวไวก็จัดการเขาแบบที่เธอทำก่อนหน้านี้อีกครั้ง“อ่า...หนูดาจ๋า โอ้ว...” ปลัดรวินกดหัวเด็กสาวไว้เขาเด้งตัวเองสอดเสยใส่ปากนุ่ม พอเธอดูดแรงแล้วสะบัดปลายลิ้นแหย่รูเสียวกลางหัวลำ เขาก็เด้งตัวค้างอัดเอ็นเต็มปากนุ่ม ปลดปล่อยน้ำกะทิขุ่นข้นให้เธอได้ดูดกลืนอีกครั้งธิดาเบิกตากว้าง ใจสาวเต้นแรงเมื่อพบว่าเธอทำให้เขาพ่นน้ำกะทิออกมาได้ คราวนี้ธิดาไม่คายลำเนื้อออก ไม่ผงกหัวหนี เด็กสาวก้มหน้าแนบสนิท ทั้งดูดทั้งเลียจนไม่เหลือน้ำกะทิติดลำเนื้อชายสักหยด คนที่ถูกเธอรีดเค้นน้ำกะทิด้วยปากครั้งที่สองสั่นยะเยือก เสียวจนขนลุก“อ่า...หนูดาจ๋
더 보기
พี่ปลัด 10
“อื๊อ ! พี่ปลัด...ใหญ่จังเลยค่ะ” ธิดาก้มมองส่วนหัวของลำเนื้ออวบใหญ่แล้วหวั่นใจ“ใหญ่แค่ไหนก็แพ้หนูดาอยู่ดี” ปลัดรวินว่าพลางเลื่อนนิ้วลงไปกลางซอกความเป็นหญิง เขาใช้นิ้วโป้งบี้และคลึงเบา ๆ ที่ติ่งเนื้อปุ่มน้อย“อ๊า ! พะ...แพ้ยังไงคะ อูยยย พี่จ๋า” ธิดาจับบ่ากว้างไว้ เด็กสาวแหงนเงยหน้า หลับตา ครางเสียว“อีกเดี๋ยวหนูดาก็จะดูดของพี่เข้าไปไว้ในตัวทั้งหมดแล้ว”“อื๊อ ! ได้จริง ๆ เหรอคะ” ธิดาถามพลางห่อปาก เธอเสียวที่โดนเขาบี้ติ่ง“ได้สิครับ แบบนี้ไง”ปลัดรวินดึงมือออกมาจากกลางซอกขาขาว เขาจับเอวบางด้วยสองมือแล้วกดลงช้า ๆ ให้ร่องเนื้อเปียกลื่นค่อย ๆ ครอบครองดูดกลืนเขาเข้าไปทีละนิด“อ๊ะ ! พี่ปลัดขา ซี้ด ! จะ...เจ็บค่ะ” ธิดาทั้งจิกทั้งข่วนบ่ากว้าง เด็กสาวมองสบตาเจ้าของแก่นกายที่กำลังสอดใส่เข้ามาในตัวเธอ“ถ้าเจ็บจนทนไม่ไหว หนูดาบอกพี่นะครับ อื้ม...” ไม่ใช่แต่เธอที่เจ็บ เขาก็เจ็บหัวเหมือนกัน เพราะร่องเนื้อสาวบริสุทธิ์ทั้งคับทั้งแน่น แม้จะเล้าโลมจนน้ำสวาทหลั่งไหลเปียกแฉะเต็มซอกขา แต่การฝ่าด่านเยื่อพรหมจรรย์นั้นก็ไม่ง่ายเท่าไร“วะ...ไหวค่
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status