LOGINShare
ตอนที่ 2
publish date:
2026-02-23 16:27:37“ดีแล้วลูก... พ่อดีใจที่เอ็งเข้มแข็ง หลานสองคนพ่อก็รักปานแก้วตาดวงใจ ยังไงพ่อก็ยังอยู่เคียงข้างเอ็งกับหลานๆ เสมอ สู้ๆ นะลูกพ่อ”
กำนันเดชตบไหล่ลูกชายเบาๆ เมื่อสังเกตเห็นว่าร่างกำยำสั่นเทิ้มด้วยแรงสะอื้นในอก หลังจากปักธูปลงในกระถางตรงหน้า
อีกหนึ่งเดือนต่อมา ที่กรุงเทพมหานคร
เมื่อหายจากอาการเศร้าโศกเสียใจกับข่าวการเสียชีวิตของรินรดาผู้เป็นลูกสาว คุณนายชดช้อยจึงเรียก ‘ปรางค์วลัย’ ซึ่งเป็นสูกสาวคนเล็กมาปรึกษาในเรื่องสำคัญที่ทำให้หล่อนครุ่นคิดจนนอนไม่หลับมาหลายคืน
“คุณแม่มีธุระอะไรหรือคะ”
ปรางค์วลัยถาม เมื่อเดินมาถึงห้องรับแขก แลเห็นมารดานั่งนิ่วหน้าก็รู้ว่าอารมณ์ไม่ดี
“แม่นึกโมโหไอ้ตะวัน”
“เรื่องอะไรอีกล่ะคะแม่”
“ก็ลูกสาวฉันตายทั้งคน... ใจคอมันไม่คิดจะบอกคนเป็นแม่อย่างฉันสักคำเชียวหรือ? แกเห็นแล้วใช่ไหมยัยปรางค์... ว่าทำไมฉันจึงไม่ยอมรับไอ้ผู้ชายบ้านนอกคนนี้เป็นเขย”
คุณนาย ‘ชดช้อย’ เพิ่งได้ข่าวการเสียชีวิตของรินรดาผู้เป็นลูกสาวจากปากของเพื่อนคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่
“พี่รินไปดีแล้วค่ะ ห่วงก็แต่หลานๆ... ไม่รู้ว่าตอนนี้มะพร้าวกับมะนาวจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้”
ปรางค์วลัยเป็นห่วงหลานทั้งสองคนซึ่งเกิดจากรินรดากับตะวัน
สาเหตุที่ความสัมพันธ์ของรินรดาผู้เป็นพี่สาวกับคุณนายชดช้อยซึ่งเป็นมารดาต้องมาห่างเหินกันในตอนหลัง ก็เป็นเพราะว่าคุณนายไม่ยอมรับตะวันเป็นลูกเขย หลังจากโกรธที่รินรดาทำเรื่องน่าอับอาย ด้วยการหนีตามมาอยู่กับตะวันที่ไร่ส้มของเขาในจังหวัดเชียงใหม่โดยไม่สนใจคำห้ามปรามของคุณนาย
คุณนายชดช้อยกล่าวโทษรินรดาว่าทำให้ครอบครัวต้องเสื่อมเสียเกียรติ ต้องอับอายขายหน้าชาวบ้าน ถึงขั้นประกาศ ‘ตัดแม่ตัดลูก’ กันมาจนถึงทุกวันนี้
ปรางค์วลัยนึกในใจว่าถ้าตอนนั้นมารดาของเธอลดทิฐิลงเสียบ้าง ความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวเธอกับครอบครัวของตะวันก็คงไม่บาดหมางถึงขั้นวิกฤตเหมือนที่ผ่านๆ มา
วันนี้ปรางค์วลัยภาวนาขอให้ทุกอย่างคลี่คลายไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ไหนๆ รินรดาผู้เป็นพี่สาวของเธอก็ตายไปแล้ว คนที่เหลืออยู่ข้างหลังควรจะอโหสิกรรมต่อกัน ด้วยการลืมเรื่องราวบาดหมางเมื่อในอดีตให้หมด
“แม่คะ... ”
ปรางค์วลัยมองหน้ามารดา
“มีอะไรรึยัยปรางค์”
คุณนายชดช้อยถาม ปรางค์วลัยสังเกตเห็นว่าแววตาซึ่งชอบเอาชนะและไม่ยอมคนของมารดาในวันนี้ดูอ่อนลงมากจากแต่ก่อน
“แม่หายโกรธพี่รินหรือยังคะ... หนูอยากให้แม่อภัยให้พี่รินค่ะ วิญญาณพี่รินจะได้ไปสู่ภพภูมิที่ดี”
“คนมันก็ตายไปแล้ว... แม่ไม่โกรธมันแล้ว ถ้าย้อนเวลากลับไปได้แม่อยากขอร้องให้มันอโหสิกรรมให้แม่ด้วยซ้ำ”
นางชดช้อยกล่าวทั้งน้ำตาคลอ สุ้มเสียงบอกความสำนึกผิด หากวันนั้นหล่อนฟังลูกสาวบ้าง ทุกอย่างคงไม่บานปลายใหญ่โต
“เพื่อเป็นการชดเชยสิ่งที่แม่เคยทำผิดเอาไว้เมื่อในอดีต หนูขอเสนอว่าเราไปรับหลานมาเลี้ยงเองดีมั้ยคะ... พามะพร้าวกับมะนาวมาอยู่กับเราที่กรุงเทพฯ”
“อะไรนะ”
คุณนายตกใจกับความคิดของลูกสาว เพราะช่างบังเอิญว่าหล่อนก็แอบคิดถึงเรื่องนี้อยู่เงียบๆ แต่ที่ไม่กล้าพูด... ไม่กล้าปริปากออกมาก็เพราะเคยลั่นวาจาตัดแม่ลูกกันไว้แล้ว
“แต่ว่า... ”
ครั้นแล้วสีหน้าของคุณนายก็ออกอาการลังเลเสียเอง เมื่อนึกถึงใบหน้าหยิ่งผยองและอวดดีของตะวัน
“ทำไมหรือคะแม่?”
“แม่คิดว่าไอ้ตะวันมันไม่ยอมแน่ๆ... มันคงเกลียดแม่เข้าไส้”
คุณนายเคยรู้ฤทธิ์เดชของตะวันมาแล้ว
“เราจะไม่ลองพยายามดูก่อนหรือคะ... แม่ไม่อยากไปเห็นหลานๆ หรอกหรือคะ”
ปรางค์วลัยรบเร้าด้วยสายตา
“บอกตรงๆ ว่าแม่เองก็แอบคิดถึงหลานใจจะขาด อยากจะเห็นหน้า อยากจะไปหารึก็เกลียดพ่อมันเข้าไส้ ครั้งสุดท้ายที่เราไปที่ไร่ของไอ้ตะวันก็สี่ปีมาแล้วนี่นา ป่านนี้หลานๆ คงกำลังน่ารักน่าชัง”
“งั้นพรุ่งนี้เราไปเชียงใหม่กันนะจ๊ะแม่”
ปรางค์วลัยใจร้อน
“จะดีหรือลูก?”
คุณนายชดช้อยออกอาการลังเล เพราะก่อนหน้านี้นางเคยสร้างวีรกรรมกับตะวันเอาไว้มาก เป็นแม่ยายกับลูกเขยที่ทำตัวเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด เหมือนขมิ้นกับปูน ไม่มีใครยอมใครอย่างที่เขาว่าแม่ยายก็ร้าย... ลูกเขยก็แรง
“ดีสิคะ... ไปนะคะคุณแม่ ก็ไหนคุณแม่ว่าอยากเห็นหลาน อยากรับลูกๆ ของพี่รินมาเลี้ยงดูเอง”
“แต่แม่เคยบอกเอาไว้ว่าจะไม่ไปเหยียบไร่ของมันอีก”
Latest chapter
พี่เขยเสน่ห์ร้าย ตอนที่ 158
เหมือนว่าป้าชื่นจะรู้ล่วงหน้าเพราะได้ยินเสียงเช่นกัน หล่อนเดินเข้ามาพร้อมกับไม้กวาดและบุ้งเต้าตักขยะในมือรู้ว่าต้องเก็บกวาดข้าวของที่ตกแตกเพราะคนป่วยอาละวาด รีบก้าวยาวๆ ผ่านห้องรับแขกเข้าไปยังห้องซึ่งเป็นต้นเหตุของเสียงเมื่อครู่“ลูกชายฉันป่วย… ”วสันต์กล่าวพร้อมเสียงถอนใจ หลังจากใช้เวลาสั้นๆ กวาดสายตาอ่านข้อมูลในแผ่นกระดาษที่หญิงสาวกรอกรายละเอียดเอาไว้“เธอแน่ใจนะว่าจะดูแลลูกชายฉันได้”ดูท่าทางเขาพอใจ“ได้ค่ะ… ลูกชายคุณป่วยเป็นอะไรคะ… ”ความสงสัยนี้อันที่จริงวรินทร์อยากถามตั้งแต่ตอนที่ยังไม่กรอกใบสมัคร“ตาบอด… ”วสันต์ตอบวรินทร์ได้ยินก็รู้สึกสงสารคนป่วย…และรู้สึกโล่งใจในเวลาเดียวกันที่ลูกชายของเขาไม่ได้เป็นผู้ป่วยจิตเวช เพราะว่าตอนที่มาก็ไม่มีข้อมูลใดๆที่แอบนึกกลัวก็คือภาพของผู้ป่วยติดเตียงอาการเข้าขั้นโคม่า มีสายออกซิเจนห้อยระโยงระยางและสวมท่อช่วยหายใจอย่างที่จินตนาการเอาไว้“แค่ตาบอดหรือคะ… ”“ใช่… เป็นคนตาบอดที่ป่วยทางอารมณ์ด้วย ซึ่งฉันก็ไม่แน่ใจว่าเธอจะทนไหว… ”ประโยคนี้เริ่มจะฟังดูน่ากลัว“ก่อนหน้านี้มีเคยจ้างคนมาดูแล แต่อยู่ได้ไม่กี่วันก็เผ่นแน่บ”“คะ… ”วรินทร์เผลอย่านหน้า
พี่เขยเสน่ห์ร้าย ตอนที่ 157
“สวัสดีค่ะหนูมาสมัครงานค่ะ ป้าดำบอกว่าที่นี่ต้องการคนดูแลคนป่วยใช่ไหมคะ”วรินทร์ถามย้ำอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่ามาไม่ผิดบ้าน บอกไปตามข้อมูลที่ได้มา ป้าดำคือแม่ค้าขายปูม้าในเขาตะเกียบซึ่งวสันต์เป็นลูกค้าประจำ เคยสั่งปูม้านึ่งเป็นประจำจนรู้จักกัน“ใช่ครับ… เข้ามาคุยกันข้างใน”ครู่ต่อมา…วรินทร์เดินเข้ามาในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ สะดุดตากับเฟอร์นิเจอร์หนังสีเทาลายหินอ่อนสุดคลาสสิค ที่มุมห้องใกล้หน้าต่างปลูกต้นบอนหูช้างด่างในกระถางดินเผาสีดำการตกแต่งภายในบ่งบอกถึงฐานะเจ้าของบ้าน เดาว่าข้างในคงมีไม่ต่ำกว่าสามห้องอีกทั้งด้านหลังก็มีสนามหญ้าสีเขียวขจีและสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ โอบล้อมไว้ด้วยต้นปาล์ม ต้นลีลาวดีและต้นแก้ว ออกดอกขาวสะพรั่งไปทุกกิ่งก้าน“นั่งก่อน… ”วสันต์ผายมือมายังเก้าอี้“ขอบคุณค่ะ… ”วรินทร์กล่าวพลางทรุดกายลงนั่งบนโซฟาหนังสีดำ มีโต๊ะเล็กๆ กั้นตรงกลางระหว่างหล่อนกับเจ้าผู้เป็นของบ้าน“เดี๋ยวหนูกรอกข้อมูลให้ด้วย… ”เขายื่นแผ่นกระดาษมาให้…มันคือใบสมัคร วรินท์รับเอามาดู ใช้เวลากรอกข้อมูลไม่นานก็เสร็จ เป็นข้อมูลเบื้องต้นทั่วๆ ไปเหมือนต้องการรู้ประวัติและเงินเดือนที่ต้องการ.....เส
พี่เขยเสน่ห์ร้าย ตอนที่ 156
สั-ม-ผั-สพิศวาสนวนิยายโรมานซ์ผู้เขียนดอกบัวแดง (กาสะลอง)ย้อนกลับไปเมื่อเดือนที่แล้วรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างยี่ห้อยามาฮ่าฟินน์ที่วรินทร์จ้างมาจากหน้าห้างสรรพสินค้ามาร์เก็ตวิลเลจหัวหิน พาหล่อนมาส่งที่หน้าบ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นจุดหมายอยู่ด้านหลังเขาตะเกียบ เต็มไปด้วยรีสอร์ตริมทะเลและหมู่บ้านชาวประมงในละแวกนั้นบ้านหลังนี้ไม่ผิดแน่…ดวงตาคมจ้องมองเลขที่บ้านบนแผ่นไม้ริมรั้ว แขวนเอาไว้ใกล้กับประตูรั้ว ตรงกับที่ได้ข้อมูลมาว่าเป็นบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ มีประตูอัลลอยด์สีเงินวาววับให้สังเกตหญิงสาวจ้องมองเข้าไปในบ้านเดี่ยวชั้นเดียว แต่หลังใหญ่สะดุดตามากขนาดของตัวบ้านและอาณาบริเวณโดยรอบบ่งบอกให้รู้ว่าถ้าไม่รวยจริงคงยากที่จะซื้อบ้านติดทะเลแบบนี้มือเรียวเอื้อมกดออดที่มุมซ้ายของประตู ไม่นานก็มีหญิงวัยกลางคนผิวคล้ำรูปร่างอวบเดินออกมา“สวัสดีค่ะ… หนูมาสมัครงานค่ะป้า”หญิงสาวยกมือไหว้ เมื่อหญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาใกล้“อ๋อ… เชิญค่ะ… เอ่อ ไม่ต้องไหว้ป้าหรอกนะจ๊ะ ป้าเป็นคนใช้ค่ะ… ”หญิงวัยกลางคนกล่าวขณะเปิดประตู แววตาซื่อ รอยยิ้มบ่งบอกถึงความเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา“ไม่เป็นไรค่ะ… ”วรินทร์มองตามร่างอวบ
พี่เขยเสน่ห์ร้าย ตอนที่ 155
อดัมส์ช้อนท่อนเนื้อแข็งแกร่งเข้ามากดลงกลางหว่างกลีบขมิบแน่น สอดใส่ความเป็นชายชาตรีสีเข้มคล้ำดุจเดียวกับผิวของเขาฝังแน่นลงในความอวบขาวของลูกเลี้ยงผู้เร่าร้อน“อ๊อย... ”ปานจันทร์ขนลุกไปหมด เมื่ออดัมส์กดน้องชายเข้ามาจนสุดดุ้นเขาแช่นิ่งครู่สั้นๆ รอให้กลีบเนื้อของหล่อนเริ่มคุ้นชินกับความใหญ่โตของเขา กระทั้งปานจันทร์เริ่มขมิบแรงส่งสัญญาณตอดรัดเขาเป็นจังหวะ อดัมส์ก็ชักออกมาแล้วอัดกระแทกกลับเข้าไปอีกครั้งรัวๆ “อ๊า… โอ้ว… ”ปานจันทร์สูดซี้ดริมฝีปากเหมือนกินของเผ็ดจัด ขณะพ่อเลี้ยงอัดแก่นกายใหญ่โตเข้ามาซ้ำๆ กระแทกทิ่มรุนแรงเสียจนหน้าท้องของเขาอัดกระแทกเข้ากับก้นของหล่อนเสียงดังพลั่บๆ เกิดเป็นรอยช้ำแดงด้วยอารมณ์หฤหรรษ์ที่กำลังโลดทะยานขึ้นถึงขีดสุดจนลืมเจ็บด้วยกันทั้งคู่ กระทั่งหนำใจอดัมส์ก็สาดน้ำกามพวยพุ่งเข้ามาในโพรงสวาทตอดรัดของลูกเลี้ยง“อ๊า... ”ทั้งสองพริ้มตาสุขสม“อาดำแตกข้างใน... ไม่กลัวปานท้องหรือคะ”“ท้องก็ดีสิ... อาอยากมีลูกกับหนู”หัวใจของหญิงสาวพองโต ความปลาบปลื้มเอ่อท้นออกมาในรูปของหยาดน้ำตา ขณะดุ้นเนื้อของพ่อเลี้ยงยังเสียบคาขมิบกลั่นน้ำกามไว้ในกายหล่อน“แต่งงานกับอานะครับคนดี”เ
พี่เขยเสน่ห์ร้าย ตอนที่ 154
โดยไม่มีการแบ่งแยกเชื้อชาติ ขอเพียงมีความปรารถนาร่วมกันทุกอย่างย่อมเป็นไปได้ มิเช่นนั้นช่องทางรักน้อยๆ ของปานจันทร์คงไม่สามารถเปิดรับความเป็นชายขนาดเท่าๆ แขนของฝรั่งอย่างเขาได้จนมิดสุดดุ้น“ปานจะถึงแล้ว... อ๊อย... เร่งเถอะค่ะอาดำขา”“ได้จะ... งั้นอาไม่ยั้งมือละนะ”บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆพูดจบพ่อเลี้ยงหื่นก็กระเด้าไม่ยั้ง“ว้าว... มิดเลยปานจ๋า”พ่อเลี้ยงบรรยายสิ่งที่เห็น เมื่อหลุบตาลงมองภาพซึ่งต่ำลงไปจากสะดือ เนื้อต่างสีกำลังเสียบแน่นเข้าหากัน มองไวๆ ความขรุขระนั้นเหมือนแท่งข้าวโพดขนาดเท่าแขนที่เสียบแน่นเข้ามาฝังลึกใจกลางกลีบกุหลาบสีชมพูกลีบเนื้อของปานจันทร์ยับยู่ จมหายเข้าไปตามแรงกดของดุ้นเอ็นอวบใหญ่ที่เสียบเข้าใส่จนน้ำหล่อลื่นทะลักสวนออกมา “แรงอีกค่ะ... อีก... อาดำขา... ปะ... ปานใจจะขาดแล้วค่ะ”บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆเป็นเสียงอันเกิดจากเนื้อต่างสีต่างเชื้อชาติที่บดขยี้เข้าหากันอย่างหน่วงหนัก แก่นกายไร้กระดูกขนาดเท่าๆ ท่อนแขนของปานจันทร์กำลังเคลื่อนเข้ามาในร่องเสียวของหล่อน ความใหญ่ยักษ์ของพ่อเลี้ยงทำให้ร่องสวาทของหญิงสาวฟิตแน่นจนไม่เหลือช่องว่างให้อากาศแทรกสวนออกมา บลั่บๆ ๆ ๆ ๆ
พี่เขยเสน่ห์ร้าย ตอนที่ 153
มาถึงการทดสอบขั้นตอนสุดท้ายที่อดัมส์รอคอยอย่างใจจดใจจ่อ เขาดันเข่าทั้งสองข้างของหล่อนขึ้นมาแบะอ้าขนานแนบลำตัว จากนั้นก็จับท่อนเนื้อยัดเข้าใส่รูสวาทแฉะฉ่ำไปด้วยน้ำหล่อลื่น กดให้กลีบอวบดูดกลืนดุ้นแข็งเทียบแทงเข้าใส่จนมิดสุดโคนพวงสวรรค์เสียงดังบลั่ก“อร๊าย... ฮึ่ก”หญิงสาวสะบัดใบหน้าทรมาน เรือนผมสีดำสลวยที่ขมวดเป็นมุ่นมวยเอาไว้ด้านหลังศีรษะหลุดรุ่ยลงมาตามจังหวะสะบัดใบหน้าเพราะความเจ็บแปลบที่ปะปนอยู่ในความเสียวซ่าน มันทำให้รู้เลยว่าอารมณ์ที่ว่า ‘เจ็บ... แต่อยากเจ็บ’ นั้นเป็นเช่นไร ความยาวใหญ่ทำให้หล่อนปริแปลบแสบร้าวก็จริง... หากความเสียวและความมันส์ที่มีมากกว่าก็ทำให้หล่อนภาวนาอย่าให้อดัมส์หยุดกระเด้า“แน่น... แน่นเหลือเกิน”หญิงสาวทำท่าเหมือนนะรับไม่ไหว“อย่าเกร็ง”ร่างสูงใหญ่ที่โน้มกายอยู่เหนือตัวหล่อนก้มลงมากระซิบเบาๆ ข้างหู จูบซอกคอ เนินอก แล้วครอบริมฝีปากดูดนมสองเต้าสลับไปมาขณะกระเด้าไม่หยุด“อู้ว... รัดแน่นเหลือเกิน... ดูสิ... ของเธอกลืนจนมิดสุดดุ้นเชียว”อดัมส์บรรยายภาพที่ต่ำลงไปจากสะดือพลางกระเด้าไปด้วย เขารู้สึกอัศจรรย์ใจที่เห็นรูเนื้อฟิตแน่นของหล่อนสามารถขมิบรัดดูดกลืนดุ้นเอ็นส
You May Also Like
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด323.2K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน89.4K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.8K viewsเพื่อนลูกสาว
Sadistic_X171 viewsวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่154 viewsนัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี
เจียงหวู่452 viewsภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.192 views
