LOGINการจู่โจมดุดันของเขาทำเอาฟางข้าวโหย่งสะโพกรับจุมติดดิบเถื่อนด้วยความซ่านสยิวลืมตัว ยิ่งในตอนที่ลำตัวหนากดทับลงมาแนบเน้น บั้นท้ายและต้นขาของเธอรู้สึกได้ถึงดุ้นเอ็นร้อนผะผ่าวของเขาที่บดคลึงความใหญ่ยาวอยู่กับบั้นท้ายและต้นขาของเธออยู่ในขณะนั้น“อื๊อ... ไม่นะพ่อเลี้ยง”ขณะก้มหน้าจูบไซ้แผ่นหลังเนียนนุ่มของสาวน้อย มือของพ่อเลี้ยงก็สอดล้วงเข้าใต้ลำตัวแล้วบีบขยำทรวงอกนุ่มแน่นล้นมือ ขณะมืออีกข้างลูบลวงพูเนื้อคล้ายส้มโอสองกลีบประกบแน่น ปลิ้นทะลักออกมาทางด้านหลังของง่ามขา “เดี๋ยวเธอจะเสียวจนต้องร้องขออีกรอบ... ฉันจะเอาให้หนัก”เขากระซิบบอกอย่างคนที่รู้ว่ากำลังมีชัยเหนือกว่า แม้ฟางข้าวจะออกอาการทัดทาน ขัดขืนเหมือนไม่เต็มใจ แต่สิ่งที่มือของเขากำลังสัมผัสได้อยู่ในขณะนั้นก็คือกลีบดอกไม้ของเธอกำลังชุ่มชื่น ฉ่ำแฉะไปด้วยหยาดน้ำหล่อลื่นที่คัดหลั่งออกมาจนเลอะ ก่อนจะทะลักออกมาเปรอะอยู่กับนิ้วกลางของเขาที่กำลังสอดเสียบกระแทกเข้าๆ ออกๆ อยู่ระหว่างร่องเนื้อนุ่มแน่นขมิบรัดเป็นจังหวะ“อ๊อย... ซี้ดส์ อูย”แม้ใจของฟางข้าวจะขัดขืน หากแต่ร่างกายก็ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกตามธรรมชาติของร่างกายเมื่อถูกปลุกเร้
ร่างกายโอนอ่อนให้เขาก็จริง แต่สติก็ยังย้ำเตือนอยู่ตลอดเวลาว่าให้เธอขัดขืน แม้รู้ดีว่าสภาพของตัวเองในตอนนั้นไม่ต่างจากลูกไก่ในกำมือของพ่อเลี้ยงหื่นสวาท จะบีบก็ตาย... จะคลายก็ไม่รอด“หยุดเถอะค่ะ... ฮือๆ”สาวน้อยวิงวอนทั้งเสียงสะอื้น หากแต่ดูเหมือนว่าอาการขัดขืนของฟางข้าวยิ่งปลุกเร้าให้พ่อเลี้ยงเขตต์ตะวันเกิดอารมณ์จนอยากกระหน่ำดุ้นเนื้อที่แข็งปั๋งอยู่ตรงกลางหว่างขาเข้าใส่ร่างบอบบางของเธอเร็วขึ้นเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เลวร้ายลงเรื่อยๆ สาวน้อยแกล้งทำเป็นโอนอ่อนยินยอมให้เขาเชยชม ปล่อยให้เขตต์ตะวันดูดนมอย่างเมามัน“เยี่ยมไปเลยสาวน้อย... ชอบละสิ”เขาดูหนักๆ จนยอดปทุมเผยอติดอุ้งปาก เชยชมจนหัวนมช้ำแดงทั้งสองข้างกระทั่งเขาเริ่มตายใจเมื่อเห็นว่าเธอมีอารมณ์ร่วมอย่างไม่ต้องสงสัย จึงยอมคลายมือใหญ่ที่กดไหล่เธอแนบลงกับพื้นที่นอน ทำให้ฟางข้าวรีบฉวยโอกาสในวินาทีสั้นๆ กระแทกเข่าใส่หว่างขาของเขาที่แนบเน้นลงมา ส่งผลให้หัวเข่าของเธอกับกล่องดวงใจของพ่อเลี้ยงปะทะเข้าด้วยกันพอดีเป๊ะ ทำเอาเจ้าของพวงสวรรค์ร้องลั่นกันเลยทีเดียว“อ๊ากกก... ” เขตต์ตะวันเอามือกุมพวงสวรรค์ของตัวเอง จุกและเจ็บจนหน้าเขียวฟางข้าวรีบฉ
“ไม่เอานะ... ฮือๆ ฟางไม่เอา”กำปั้นน้อยๆ รัวตีปั้นไหล่ของเขาพัลวัน หากแต่ร่างกำยำที่โถมทับอยู่บนเนื้อตัวของเธอกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด“ไม่นะ... ฟางไม่เอา”สาวน้อยส่ายหน้าหวาดกลัว“แต่ฉันอยากเอา”ดวงตาของเขาวาวโรจน์ขึ้นด้วยความหื่นกระหายไม่ต่างจากซาตานผู้เต็มไปด้วยความกักขฬะ หยาบคาย ฝ่ามือทั้งสองข้างบีบขยำทรวงอกอวบใหญ่ของเธออย่างเมามัน“ฮือๆ... ”หยาดน้ำตากลมเกลี้ยงกลิ้งลงมาอาบนวลแก้มของฟางข้าว เขาไม่นุ่มนวลเลยสักนิด กลิ่นสุราที่กรุ่นมาจากลมหายใจของเขาช่วยยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าพ่อเลี้ยงกำลังอยู่ในอาการมึนเมาจนขาดสติ แต่นั่นก็ไม่ใช่ข้ออ้างที่เขาจะเอามาเป็นเหตุผลในการกระทำย่ำยีกับสิ่งหวงแหนของเธอ“อู้ว... ของเธอทั้งอวบทั้งใหญ่ดีเหลือเกิน อย่างนี้เค้าเรียกว่านมใหญ่เกินตัว งั้นขอดูข้างล่างหน่อยนะว่าจะใหญ่เหมือนข้างบนหรือเปล่า”มือใหญ่สอดซุกเข้าใต้ชายชุดนอนบางๆ ล้วงลูบไปตามหน้าขาตึงเต็ม ตะล่อมล้วงหนั่นเนื้อรูปทรงสามเหลี่ยม เบียดกันจนอูมแน่นอยู่ตรงหว่างขา“ฮือๆ... ”สาวน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้น เขากระชากสายชุดนอนบางๆ จนหลุดรุ่ยออกไปจากลาดไหล่สล้าง มืออีกข้างบีบคลึงทรวงอกอวบใหญ่อย่างแรงแล้วฝ
อะไรที่อยู่ในบ้านหลังนี้เป็นของฉันทั้งหมด เพราะฉะนั้นฉันจำทำอะไรก็ได้ รวมทั้งตัวเธอด้วย”“มันเป็นเหตุผลที่บ้าบอที่สุด... พ่อเลี้ยงรีบออกไปเถอะค่ะ ตอนนี้มันดึกมากแล้วนะคะ”เสียงของฟางข้าวอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ด้วยคิดว่าถ้าพูดกับเขาดีๆ ขอร้องเขา บางทีพ่อเลี้ยงอาจจะยอมออกไปจากห้อง แต่เธอคิดผิดถนัด“ลืมไปแล้วหรือยังไงว่าเมื่อตอนเย็นเธอตบหน้าฉัน คิดหรือว่าคนอย่างฉันจะยอมให้ใครตบฟรีๆ โดยไม่เอาคืน” “เอาคืน... พ่อเลี้ยงหมายความว่ายังไงคะ?” หญิงสาวทวนคำด้วยน้ำเสียงหวาดๆ “เอาคืน... ก็หมายความว่าฉันจะ ‘เอาเธอ’ ยังไงล่ะ อย่าแกล้งทำเป็นเข้าใจอะไรยากหน่อยเลยน่ะ บอกตรงๆ ว่าฉันชอบเธอนะ นมใหญ่ สะโพกใหญ่แบบนี้น่าจะขย่มมันสุดๆ” ดวงตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยเพลิงราคะ เขตต์ตะวันพูดพลางสืบเท้าเข้าหาฟางข้าว คนที่รู้ว่าภัยกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้รีบตั้งสติแล้วทำท่าว่าจะวิ่งหนีออกไปจากห้อง แต่ช้ากว่ามือของพ่อเลี้ยง“จะไปไหน”ท่อนแขนกำยำของเขาเหวี่ยงออกมารัดรวบเอวเธอเอาไว้แล้วกอดแน่น“อื๊อ... คนบ้า อย่าทำอะไรฟางนะคะพ่อเลี้ยง”เสียงร้องวิงวอนน่าเวทนา“เดี๋ยวเราจะสนุกด้วยกัน...
“ยัยฟาง... เป็นอะไรใจลอย”วิไลรู้สึกสงสัยในอาการแปลกๆ ของลูกสาว เมื่อเห็นฟางข้าวออกอาการเหม่อลอยเหมือนไม่ได้ยินที่หล่อนกำลังถาม“คะ... คุณแม่ว่าอะไรนะคะ?”“นั่นไง ใจลอยจริงๆ ด้วย... แม่ถามว่าจะให้คนใช้ยกข้าวขึ้นมาให้บนห้องหรือเปล่า”“มะ... ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวถ้าหิวแล้วหนูจะลงไปเองค่ะ”สาวน้อยตอบอึกอักจนคนเป็นมารดาจับพิรุธได้ในน้ำเสียงและท่าทีที่ปกปิดไม่มิดว่าเธอจงใจจะหลบหน้าใครบางคนใกล้ค่ำของวันเดียวกันนั้นเขตต์ตะวันขับรถออกไปจากบ้านเพื่อสังสรรค์กับก๊วนเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนาน เขาใช้เวลาอยู่กับเพื่อนๆ จนดึกดื่น กลับเข้ามาถึงฟาร์มในสภาพเมามาย เมื่อเดินโซเซขึ้นบันไดมาจนถึงชั้นสองของบ้าน แทนที่จะเข้าห้องของตัวเอง แต่กลับมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนของฟางข้าวความเมาไม่ได้ทำให้เขาลืมรสชาติจูบแสนหวานของคนตัวเล็กที่คงกำลังนอนหลับอยู่ในห้อง ช่างน่าแปลกที่ผู้หญิงคนนี้สามารถทำให้เขารู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นมาทุกครั้งเมื่อนึกถึงใบหน้าสะสวย นึกถึงเรือนร่างเอิบอิ่มอรชร นึกถึงทรวงอกอวบใหญ่ที่เบียดกระแทกเข้ากับลำตัวของเขาอย่างจังเมื่อตอนเย็นน่าแปลกนัก... กลิ่นสาบสาวของเธอยังหอมกรุ่นอยู่ที่ปลายจมูกข
“ผมจะให้บทเรียนกับคนที่คิดว่าจะเข้ามากอบโกยทรัพย์สมบัติของคุณพ่อได้ง่ายๆ ผมจะสอนให้รู้ว่าผู้หญิงสองคนนี้มีค่าแค่โสเภณี แค่นางบำเรอชั่วคราว... พอผมกับคุณพ่อเบื่อก็จะโดนเขี่ยทิ้งด้วยการเฉดหัวออกจากบ้าน”เขตต์ตะวันเอ่ยถึงสองแม่ลูกอย่างสาดเสียเทเสีย ก่อนที่เสียงสนทนาระหว่างเขากับแม่นมจะหยุดลงกลางคัน เพราะว่าคนที่กำลังโดนลูกชายของตัวเองนินทาเดินเข้ามาถึงห้องครัวพอดี“หิวจัง... วันนี้มีอะไรกินบ้าง”นายบัญชาชะโงกใบหน้าเข้ามาในครัว“แหม... พอออกมาจากห้องนอนก็หิวเลยนะครับป๋า แต่ผมไม่แปลกใจหรอก เพราะว่าช่วงนี้ป๋าคงออกแรงเยอะเป็นพิเศษ... อิอิ”ถ้าไม่ใช่เขตต์ตะวันก็คงไม่มีใครหน้าไหนกล้าเอ่ยปากแซวนายบัญชาเช่นนี้“แหม... แก่แล้วนี่หว่า อายุปูนนี้แล้วจะให้กำลังวังชาเหมือนคนหนุ่มๆ ได้ยังไงวะ”นายบัญชารู้ทันว่าลูกชายแซวอะไร แม้จะยอมรับว่าตัวเองแก่ แต่อันที่จริงใบหน้าของนายบัญชาก็ยังดูอ่อนกว่าวัยอยู่มาก หากเปรียบเทียบกับผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกันในวัยใกล้แซยิด“ไวอะอร้าอย่ากินมากนะพ่อ... หักโหมเกินไปเดี๋ยวหัวใจวาย”ลูกชายเหน็บแนม แต่ก็แฝงเอาไว้ด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงจริงจัง“เออน่ะ... รู้”คนเป็นพ่อพยักหน้
คุณนายยิ้มชื่นชมกำนันอยู่ในที และก็ถือโอกาสฟ้องถึงความประพฤติของตะวันผู้เป็นลูกชายที่มักจะชอบต่อปากต่อคำกับหล่อนไม่ลดราวาศอก“ตะวันก็เป็นอย่างนี้ละครับ... ด้วยความเป็นคนไม่ยอมใคร ก็เลยทำให้บุคลิกภาพภายนอกอาจจะดูเป็นคนแข็งๆ อย่างที่เห็น แต่จริงๆ แล้วก็ไม่มีอะไรหรอกครับ คนงานทุกคนในไร่รักตะวันกันทั้ง
ช้าๆ ขึ้นมาตรงน้ำตื้น ร่างกายท่อนบนที่โผล่พ้นน้ำมาถึงทรวงอก ทำเอาหัวใจของพ่อเลี้ยงกระตุกวูบ เสื้อยืดบางๆ รัดรึงสองเต้าเต่งตึงสะดุดตา ผ้าเปียกชุ่มแนบเน้นไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งของสรีระสาวทำเอาพี่เขยหายใจไม่ทั่วท้อง ประกายแสงแดดลำสุดท้ายที่สาดมากระทบเรือนร่างของปรางค์วลัยจากทางด้านหลัง ทำให
สายตาเจ้าชู้ของกำนันเดชแลมาประสานกับสายตาของคุณนายชดช้อยหลายครั้ง จู่ๆ หล่อนก็รู้สึกเขินอายขึ้นมาอีก “ตอนเย็นๆ ที่ไร่ส้มอากาศดี เราไปนั่งรถเที่ยวชมไร่ส้มกันนะครับ... ผมจะพาไป” กำนันเอ่ยชวนเสียงหวาน“จะดีหรือคะ?” “ดีสิครับ... ผมรับรองความปลอดภัย” “ก็ได
ร่างน้อยๆ บนตักของปรางค์วลัยช่างเจื้อยแจ้วเจรจา หญิงสาวได้ยินเสียงน้ำตกแว่วมากระทบหูอย่างที่มะนาวว่าจริงๆ“ถึงแล้วครับ”พ่อเลี้ยงตะวันบอกหลังจากจดรถเอาไว้ที่ปากทางแคบๆ จากนั้นก็เดินจูงมือลูกๆ ก้าวลึกเข้าไปจนได้ยินเสียงน้ำตกซึ่งเป็นต้นตอของลำธารใส ไหลรินลงไปถึงลำห้วยใกล้ๆ กับสวนส้มของเขา“น้าปรางค์







