พามาบ้าน

“พ่อคะ แม่คะ เสาร์นี้.. หนูขอไปเล่นบ้านเพื่อนได้ไหมคะ?”ไอรินนั่งเกร็งสุดๆ เพราะกว่าที่เธอจะทำใจมาบอกพ่อกับแม่ได้ก็ใช้เวลานานมากอยู่ ทั้งชีวิตนี้ก็ไม่เคยเลยที่จะขอไปเล่นบ้านเพื่อนแบบนี้ ก็เธอไม่มีเพื่อนนี่หน่า

“เพื่อนที่ออกไปหาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วใช่ไหมลูก”แม่ของไอรินเอ่ยถาม ไอรินก็พยักหน้ารับ แอบเสียใจกับตัวเองเล็กน้อยที่ต้องโกหกพ่อแม่ไปแบบนั้น แต่เธอก็ไม่กล้าพูดตรงๆ ถ้าจะให้บอกว่าจะออกไปหารุ่นพี่ผู้ชาย แม่น่ะยังพอมีโอกาสที่จะให้ไป แต่พ่อนี่สิ อย่าได้หวังเลย ตอนนั้นก็เลยเลือกที่จะโกหกออกไปแทน

“แม่โอเคนะ ตอนนี้ลูกก็โตแล้ว ไปเที่ยวเล่นบ้านเพื่อนก็คงไม่แปลก”แม่ของไอรินพูดด้วยรอยยิ้มสบายๆ ต่างจากผู้เป็นพ่อที่นั่งทำหน้าขรึม

“แล้วพ่อละคะ อนุญาตมั้ย”ไอรินใจเต้นระรัว มองไปที่พ่อของตนเองอย่างประหม่า อีกฝ่ายนั่งกอดอกนิ่ง แววตาจ้องเธอเขม็ง แต่สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

“อืม”คำตอบนั้นถึงจะสั้นและดูไม่เต็มใจแต่ก็ทำให้ไอรินยิ้มร่าออกมาทันที

“ขอบคุณนะคะ! รักพ่อกับแม่ที่สุดเลย!”ร่างบางปรี่เข้าไปกอดทั้งคู่แน่นพร้อมหอมแก้มอย่างรักใคร่ก่อนจะเดินลั้ลลาเข้าห้องไปอย่างอารมณ์ดี

“เฮ้ออ..”พ่อของไอรินถอนหายใจยาว มือกุมขมับด้วยความเครียด

“เอาหน่าคุณ ปล่อยลูกไปเถอะนะคะ ลูกของเราโตแล้วนะ”ผู้เป็นแม่เอ่ยบอกกับสามีด้วยรอยยิ้ม รู้ว่าอีกฝ่ายรักและหวงไอรินมาก ขนาดตอนที่ไอรินยืนกรานที่จะอยู่ที่ประเทศไทยก็ไม่ยอมเพราะอยากให้ไอรินไปด้วย แต่สุดท้ายแล้วก็อดไม่ได้ที่จะต้องตามใจลูกสาว

“คุณก็รู้ว่าเพื่อนที่ว่าคงเป็นผู้ชายคนนั้นที่มาส่งไอรินหน้าบ้าน คุณไม่ห่วงลูกหรือไง”พ่อของไอรินพูดขึ้นด้วยสีหน้ากังวล ไอรินเป็นผู้หญิงที่ดูออกง่ายมาก แต่ที่ยอมปล่อยผ่านก็เพราะเห็นแก่แววตาของลูกสาวนี่แหละ

“ห่วงสิคะ แต่ฉันเชื่อใจไอรินว่าเด็กคนนั้นคงไม่ทำอะไรที่ไม่เหมาะไม่ควรอย่างแน่นอน”

“อย่าคิดมากเลยค่ะที่รัก ตอนฉันคบกับคุณฉันก็โกหกพ่อกับแม่แบบนี้เหมือนกัน^^”แม่ของไอรินขำออกมาเล็กน้อย

“ที่แท้ไอรินก็ได้มาจากคุณนี่เองสินะ”

“ก็แน่สิคะ เธอเป็นลูกของฉันนี่หน่า”พ่อของไอรินยิ้มออกมาเล็กน้อย เอาเถอะ เขาเองก็เชื่อใจตัวลูกสาวเหมือนกันว่าไอรินจะไม่ทำอะไรที่ไม่เหมาะไม่ควรแน่ๆ

“ไอริน”

“พี่ราชา^^”ใบหน้าสวยยิ้มกว้างเมื่อเห็นราชาจอดรถรออยู่แล้ว เห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งไปหาด้วยรอยยิ้มทันที เพราะนี่ก็หลายวันแล้วที่ไม่ได้เจอหน้ากันเพราะอีกฝ่ายมีสอบภาคปฏิบัติตลอดทั้งสัปดาห์ จะได้คุยก็แต่แชทพิมพ์กันแค่นั้น

“มารอนานรึยังคะ?”ไอรินเอ่ยถาม เธอออกมารอ10นาทีก่อนเวลานัดแล้วนะ แต่อีกฝ่ายกลับมาเร็วกว่าเธออีก

“เป็นชาติ”

“โห่ พูดเวอร์มาก!”ไอรินทำหน้าไม่เชื่อ ราชาก็เพียงยกยิ้มเท่านั้น

“ก้มมา เดี๋ยวใส่หมวกให้”

“หนูใส่เองได้หน่า”

“แต่กูอยากใส่ให้ ก้มมา”ไอรินทำหน้ามุ่ย แต่ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบหรอก แค่ไม่อยากอยู่ใกล้ให้ใจมันหวั่นไหวไปมากกว่านี้ก็เท่านั้นเอง

ร่างบางโน้มตัวลงเล็กน้อยให้ราชาสวมหมวกกันน็อคให้ แน่นอนว่าเธอก็หลบสายตาของเขาทันที ก็อีกฝ่ายยิ่งมองใกล้ก็ยิ่งหล่อ มันจะห้ามหัวใจไม่ให้หวั่นไหวได้ยังไงกัน

แกร้ก 

เสียงของตัวล็อกเข้าที่ ไอรินกำลังจะยืดตัวขึ้นแต่ทว่าก็โดนอีกฝ่ายใช้มือเกี่ยวสายรัดให้ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้แทน

“พี่ราชา?”

จุ๊บ

ดวงตาสวยเบิกโตเมื่อจู่ๆก็โดนราชาจุ๊บปากดื้อๆ ไอรินกะพริบตาถี่ๆด้วยความตกใจ มองใบหน้าหล่อที่จ้องเธออย่างลึกซึ้ง

นี่อะไร ทำไมจู่ๆเขาถึงจูบเธอกัน?

“ทำไม..”

“ขึ้นรถ ไอสองแฝดมันรออยู่”ราชาไม่เปิดโอกาสให้ไอรินได้ถามอะไร รีบดันให้ไอรินขึ้นรถทันที ร่างบางที่ยังมึนๆงงๆก็ได้แต่ทำตามอย่างว่าง่าย

“มึงอยากตกรถรึไงไอริน”ราชาพูดขึ้น ไอรินดึงสติกลับมารีบกอดเอวอีกฝ่ายแน่นแม้ว่าราชาจะเปลี่ยนจากรถคันใหญ่มาเป็นรถคันเล็กที่ปลอดภับกับการซ้อนแล้วก็ตาม ก่อนออกเดินทางราชาก็เอี้ยวตัวมาโยกหัวไอรินเล็กน้อย ไอรินมองรอยยิ้มของราชาอย่างไม่เข้าใจ สุดท้ายก็ได้แต่แนบใบหน้าลงแผ่นหลังกว้างเงียบๆ

“ยินดีต้อนรับน้าา”ทั้งเอซและแอลต่างต้อนรับไอรินด้วยรอยยิ้ม ไอรินเบิกตากว้างอย่างตกตะลึงเพราะภายในบ้านนั้นสวยและเป็นระเบียบอย่างคาดไม่ถึงจริงๆ ทั้งๆที่ในจินตนาการคิดไว้แล้วว่าผู้ชาย3คนมาอยู่ด้วยกันบ้านจะต้องรกมากแน่ๆ แต่นี่ทั้งหอมและสะอาด น่าตกใจสุดๆ

“บ้านสวยมากเลยค่ะ”ไอรินพูดขึ้น สายตามองไปรอบๆอย่างตื่นเต้น อีกอย่างบ้านหลังนี้อยู่ใกล้มหาลัยมากๆด้วย 

“ว่าแต่.. พี่สองคนไม่จำเป็นต้องแต่งตัวหล่อจัดเต็มแบบนี้ก็ได้นะคะ”ไอรินเกาแก้มเขินๆ ไม่คิดเลยว่าจะได้รับการต้อนรับที่ดีมากขนาดนี้ ถึงขนาดที่ทั้งเอซและแอลแต่งตัวหล่อๆเพื่อเธอ

“ฮ่าๆ ไม่ใช่แบบนั้นหรอกน้า พอดีว่าพวกพี่สองคนมีนัดน่ะ ตอนนี้กำลังจะออกไปอยู่พอดี”เอซพูดขึ้น

“คะ?”ไอรินได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับหน้าเหวอ

“เดี๋ยวสิคะ ไม่ใช่ว่าพวกพี่เป็นคนชวนหนูมาบ้านหรอกเหรอ? แล้วตอนนี้กำลังจะออกไปเนี่ยนะ?”

“ก็ใช่แหละ แต่ยังไงไอรินก็ยังสำคัญน้อยกว่าพ่อๆแม่ๆพี่ที่อยากทานข้าวกับลูกชายละนะ^^”แอลพูดถึงเหตุผล ไอรินก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะทำหน้ารู้สึกผิด

“อ่า..หนูขอโทษค่ะ หนูไม่รู้”

“ไม่เป็นไรครับ พวกพี่เองก็ต้องขอโทษเหมือนกันเพราะเป็นฝ่ายชวนน้องมาแท้ๆ แต่ว่านะ..”ไอรินมองแอลที่หันไปมองราชาที่ยืนกินน้ำอยู่ตรงครัว

“พี่ว่าพี่บอกไอราชาไปแล้วนะว่าเสาร์นี้ไม่ว่าง ให้ชวนไอรินมาเสาร์หน้าแทน”

“ทำไมนะทำไม”แอลปรายตามองเพื่อนที่ยืนกินน้ำอยู่ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“มันถึงไม่ยอมบอกน้องล่ะ”ราชาที่กินน้ำหมดแก้วแล้วก็รินใหม่ทันทีทั้งๆที่อิ่มจนจุก นั่นก็เพราะว่าเขากำลังเลิ่กลั่กสุดๆไปเลยไง ไอรินเองก็ทำตัวไม่ถูกเพราะราชาไม่ได้บอกอะไรเธอเลยเหมือนกัน

“เอาเถอะๆ ยังไงก็อยู่กันดีๆนะครับ”เอซพูดอวยพรด้วยรอยยิ้มก่อนจะกอดคอแอลเดินออกไป แต่ก็ไม่วายหันกลับมาพูดแซวราชา

“ถ้าถุงยางไม่พอห้องกูยังมีเหลือนะเว้ยเพื่อนรัก!”

“Kวย”ราชาเอ่ยด่าพร้อมชูนิ้วกลางใส่ สองแฝดหัวเราะร่าที่ได้แกล้งเพื่อนก่อนจะส่งยิ้มให้ไอรินที่ตอนนี้ยืนนิ่งสติหลุดไปแล้ว 

กรี๊ดๆ คุณพี่จะทำอะไรน้องเขาคะ คุณพี่เถื่อนแอบมุบมิบเพื่อจะกินน้องเขาเหร๊อออ 

อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าา