แฟน(ปลอมๆ)คนแรก

“นะ..หนูชื่อไอรินค่ะ”ไอรินตอบกลับ 

“รู้ชื่อกูแล้วใช่ไหม?”

“ค่ะ”

“เค”หลังจากตอบกลับสั้นๆ ราชาก็ไม่ได้สนใจอะไรไอรินอีกเลย ส่วนคนตัวเล็กก็นั่งเกร็งสุดๆ อาจารย์คณะนี้ก็แปลก ทั้งๆที่รู้ว่าเธอเป็นคนต่างคณะแต่ก็ไม่ได้ดุด่าอะไร ปล่อยให้เธอนั่งฟังการสอนเกี่ยวกับเครื่องยนต์เครื่องกลที่แบบไม่เข้าสมองเลยสักนิดจนจบคลาสเรียน

“หนูไปก่อนนะคะพี่ๆ”

“เดี๋ยวครับน้อง”แอลเอ่ยรั้งเอาไว้ ส่วนราชาก็แค่มองเงียบๆ ดูว่าเพื่อนของเขาจะพูดอะไร

“ไหนๆพวกเราก็จะได้เจอกันบ่อยๆแล้ว เรียกพวกพี่ด้วยชื่อก็ได้นะ”

“ไหนลองพูดสิครับ พี่แอล”ไอรินได้ยินแบบนั้นก็หน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอายเล็กๆ ปกติเธอมีโมเม้นแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ

“พะ..พี่แอล”ไอรินพูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่ประหม่า แต่เธอคงไม่รู้เลยว่าตอนนี้สองแฝดกำลังมองด้วยความเอ็นดูมากแค่ไหน

“ดีมาก น่ารักจัง”แอลยกมือขึ้นลูบหัวไอรินด้วยความเอ็นดู เอาจริงๆก็รู้สึกสนใจมาตั้งแต่ตอนเจอครั้งแรกแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะโดนเพื่อนรักฉกไปเสียก่อน ไม่งั้นเขาคงรุกจีบเธอแน่ๆ แต่อีกฝ่ายไม่รู้เลยว่าตอนนี้กำลังมีคนมองอย่างไม่สบอารมณ์อยู่

“โอ๊ยไอ้เวร! เจ็บนะเว้ย!”แอลโวยลั่น มือที่ลูบหัวของไอรินสั่นระริก ฝ่ามือมีความแดงเนื่องจากโดนราชาหยิกที่หลังมืออย่างแรง

“ชอบลวนลามตลอดนะมึงอ่ะ”ใบหน้าหล่อพูดด้วยใบหน้าเรียบตึง แอลก็ถอนหายใจออกมา

เพื่อนเขานี่มันหึงแรงเสียจริง!

“โทษๆ”

“กูแค่เอ็นดูน้องเขาเฉยๆ เดี๋ยวกูกับไอเอซไปรอที่โรงอาหาร มึงก็รีบเดินไปส่งแฟนมึงและตามมาแล้วกัน”แอลพูดขึ้นก่อนจะกอดคอเอซเดินออกไป ราชาก็ยืนนิ่ง เขาไม่ได้จะต้องการเดินไปส่งยัยแว่นนี่เสียหน่อย จู่ๆมาบังคับกันเฉยเลย

“หนูเดินกลับเองได้นะคะ”ไอรินกระพริบตาปริบๆ เงยมองราชาที่ทำหน้าเรียบเฉย เอาจริงๆก็อยากให้อีกฝ่ายเดินไปส่ง ไม่รู้หรอกว่าทำไม รู้แค่ว่ายังไม่อยากแยกจากเขาตอนนี้ก็เท่านั้น 

สายตาคมมองร่างบางที่พูดแบบนั้น แต่ดวงตาของเธอผ่านแว่นกรอบใสกำลังส่งสายตาอ้อนวอนมาอย่างหนัก อยากให้เดินไปส่งก็บอกสิ จำเป็นจะต้องทำหน้าอ้อนแบบนั้นด้วยรึไงกัน

“มึงอย่าทำหน้าอ้อนตีนไอริน”ไอรินถึงกับหน้าถอดสี ริมฝีปากบางเบะคว่ำเมื่อความอ้อนของเธอใช้ไม่ได้ผล ก็นะ สภาพอย่างเธอจะไปน่ารักน่าเอ็นดูอะไร ก็แค่ยัยแว่นธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้น

เอาจริงๆก็อยากรู้เหมือนกันว่าเวลามีแฟนและได้มีโมเม้นแฟนเดินไปส่งที่ตึกเรียนมันเป็นยังไง ถึงแม้จะเป็นแฟนกันปลอมๆก็เถอะ แต่ดูจากหน้าตาเถื่อนๆของเขาแล้ว เธอนี่โง่จริงๆ จะไปหาความหวานอะไรในตัวผู้ชายแบบนี้กันล่ะ

“งั้นหนูไปก่อนนะคะ”ไอรินพูดเสียงหงอย เธอมองใบหน้าหล่อเล็กน้อยก่อนจะเดินห่อไหล่คอตกออกจากห้องเรียนไป แต่เหมือนฟ้าดินจะยิ่งตอกย้ำเธอเหลือเกิน เพราะตามทางเดินกลับเต็มไปด้วยคู่รักที่กำลังกระหนุงกระหนิงกันเต็มไปหมด

“วันนี้เลิกเรียนแล้วไปเดทกันนะครับ”

“งื้อออ ได้ค่ะรุ่นพี่><”

“ชิ๊~”ไอรินเอ่ยสบถเบาๆ เดินเตะลมอย่างหมดอาลัยตายอยากและคิดว่าเธอกับราชาก็แค่แกล้งเป็นแฟนกันเท่านั้น ไม่ได้เป็นคู่รักจริงๆกันเสียหน่อย แต่ทว่าในระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น

หมับ!

“อ๊ะ!..พะ..พี่ราชา?”ดวงตาสวยเบิกกว้างเมื่อจู่ๆราชาก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างๆพร้อมกับอะไรบางอย่างหนักๆที่พาดทับมาทางเธอ พอหันไปดูก็พบว่าเป็นมือของเขาที่กำลังโอบไหล่เธออยู่ รอยยิ้มของไอรินปรากฏขึ้น หันไปมองราชาอีกครั้ง ซึ่งอีกฝ่ายยังคงทำหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“แก นั่นมันพี่ราชา”

“กำลังเดินโอบไหล่มากับสาวด้วย เดี๋ยวนะ! นั่นคนในคลิปป่ะ!?”

“สรุปทั้งคู่เป็นแฟนกันจริงสินะ โหยยจะบ้า! ขนาดเดินโอบไหล่มากับแฟนทรงพี่แกยังเถื่อนได้ใจ!”

“ฮื่ออ อยากมีแบบนี้บ้างว่ะ! ถึงภายนอกจะดูเถื่อนแต่หวานกับแฟนมาก!”

ไอรินได้แต่ยิ้มกรุ่มกริ่ม จากที่ไม่เคยมีตัวตนมาตลอด3ปี มาครั้งนี้ดูเหมือนว่าเธอจะกลายเป็นที่สนใจของคนทั้งมหาลัยจริงๆ หลังจากนั้นไอรินก็จมอยู่กับโมเม้นความฟินของตัวเองโดยมีสายตาของราชาเหลือบมองดูอาการอยู่เรื่อยๆ เห็นเธอเดินไปยิ้มไปไอเขามันก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูเช่นกัน

คณะนิเทศ

“ขอบคุณที่เดินมาส่งนะคะ”ไอรินพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงคณะของตัวเองแล้ว และแน่นอนว่าตอนนี้มีสายตามากมายกำลังจ้องมองเธอกับราชาอยู่เต็มไปหมด

“สมใจอยากรึยังล่ะ”ไอรินได้ยินแบบนั้นก็เลิ่กลั่กไม่น้อย หรือว่าเขาจะรู้มาตลอดนะว่าเธอแอบอ้อนให้เดินมาส่งน่ะ 

“อะไรคะ พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลย..”ใบหน้าสวยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

“หึ”ราชาเค้นหัวเราะออกมา เอาเถอะ แบบนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร

“ถ้างั้นหนูไปก่อนนะ”

“เดี๋ยว”

“คะ?”

“เอาเบอร์มา เป็นแฟนกันไม่มีช่องทางติดต่อกันมันไม่แปลกรึไง”ไอรินงงเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าต่อจากนี้จะต่างคนต่างอยู่กันหรอกเหรอ นึกว่าเขาจะเป็นแบบนั้นซะอีก รอให้ข่าวมันเงียบลงเดี๋ยวคนก็ลืมไปเองอะไรทำนองนั้น แต่ในเมื่อเขาพูดแบบนี้มา ใครจะปฏิเสธกัน

“ค่ะ!”ไอรินตอบกลับด้วยดวงตาเป็นประกายสุดๆ พอได้ช่องทางติดต่อมาแล้วก็ยิ้มกว้าง 

เพื่อนคนแรก

แฟน(ปลอมๆ)คนแรก

ทั้งหมดนี้ไม่คิดเลยว่าจะเป็นผู้ชายเถื่อนคนนี้

“ยิ้มอะไรนักหนา”ใบหน้าหล่อถามอย่างไม่เข้าใจ

“ก็แค่ดีใจน่ะค่ะ หนูไม่เคยมีเพื่อนเลย ตอนนี้พี่เป็นทั้งเพื่อนคนแรก และเป็นแฟนคนแรกของหนูอีก”

“หนูดีใจมากเลยค่ะ^^”ไอรินฉีกยิ้มกว้าง ราชาที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นก็ชะงักไปไม่น้อย จู่ๆก็รู้สึกคันยุบยิบที่น่าอกแปลกๆ

“ไปได้แล้ว”นิ้วชี้ดันหน้าผากของไอรินเล็กน้อย พอไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เป็นอยู่มันคืออะไรก็ดันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้น ไอรินทำปากบู้ที่เห็นปฏิกิริยาของราชานั้นไร้เยื่อใยสุดๆ 

“งื้ออไปแล้ว~”ไอรินทำเสียงยาน มือลูบหน้าผากปอยๆ

“ไว้เจอกันนะคะพี่ราชา^^”

“ไม่”

“งะ”

“หึ”ร่างสูงยิ้มขำ มองไอรินที่เดินไป3ก้าวก็หันกลับมาโบกมือลาให้เขาทีอยู่แบบนั้น เจ้าตัวส่ายหน้าเอือมก่อนจะเดินกลับไปหาสองแฝดที่รออยู่ ระหว่างทางก็มีแต่คนมอง บางคนที่กำลังเดินสวนมาพอรู้ว่าเป็นเขาก็รีบหลบเข้าข้างทางให้ทันที

ทำอย่างกับเขาเป็นตัวเชื้อโรคก็ไม่ปาน-.-

 ก็แน่แหละชื่อเสียงเขาเลื่องลือไปทั่วเรื่องความโหดเถื่อนนิ แม้ว่าจะจริงบ้างไม่จริงบ้างแต่เขาก็ไม่คิดที่จะแก้ไขเพราะมันน่ารำคาญเปล่าๆ ยิ่งตอนนี้มีคลิปกับไอรินแล้วด้วย ก็ดูเหมือนว่าจะยิ่งตกเป็นเป้าสายตาหนักมากกว่าเดิม แถมยังได้ยินเสียงซุบซิบไปทั่วจนเริ่มหงุดหงิดแล้วจริงๆ

“มองห่าไรนักหนา หน้ากูเหมือนพัคโบกอมรึไง แม่ง”หลังจากที่พูดออกไป แน่นอนว่ารอบข้างก็รีบกระจายตัวหนีทันทีเพราะกลัวว่าจะโดนราชาไล่แตะเข้าให้นี่แหละ

ป๊าดด พี่เถื่อนคนนี้เขาน่าจะชอบดูซีรี่ส์เกาหลีนะคะ 5555