สับสน

“ไอริน ลูกก”

“พ่อ! แม่!”ไอรินรีบปรี่เข้าไปกอดทั้งคู่ทันทีด้วยความคิดถึง นานมากแล้วจริงๆที่เธอไม่ได้เจอพ่อกับแม่เพราะทั้งคู่มีธุรกิจที่อังกฤษ พอเธอไม่ค่อยชอบความหนาวเท่าไหร่เลยไม่ชอบอยู่ที่นั่นและขอพ่อกับแม่อยู่ที่ประเทศไทยแทน

“ครั้งนี้มาอยู่นานมั้ยคะ?”

“ครึ่งปีจ่ะ”ไอรินยิ้มกว้าง ถึงเวลาจะไม่มากนักแต่ก็มีความสุขที่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน

“ไอริน”

“คะพ่อ”

“พ่อได้ข่าวว่ามีผู้ชายมาส่งหน้าบ้าน”ไอรินถึงกับหน้าเจื่อน มองผู้เป็นพ่อที่ทำสีหน้าจริงจัง เธอกับพ่อจะคุยกันเป็นภาษาอังกฤษเพราะพ่อของเธอพูดไทยได้แค่นิดหน่อยเท่านั้น 

“ค่ะ”

“แค่นี้?”

“เอ่อ..”สุดท้ายไอรินก็ต้องได้อธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้กับพ่อและแม่ของเธอฟังอีกครั้ง ยกเว้นเรื่องที่เป็นแฟนกันปลอมๆละนะ

“พี่เขาถึงภายนอกจะดูไม่น่าคบ! มีรอยสักเต็มตัว! แต่พี่เขาเป็นคนดีมากนะคะ!”ไอรินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มองพ่อที่ยังทำสีหน้าไม่ค่อยไว้วางใจ ซึ่งเธอก็เข้าใจได้แหละ ตอนเจอกันครั้งแรกเธอก็ยังกลัวเขาเหมือนกัน

“ถ้าลูกพูดแบบนั้นพ่อก็จะเชื่อ”พ่อของไอรินพูดขึ้น ร่างบางก็ยิ้มกว้างออกมาทันทีที่ได้ยินแบบนั้น

“ขอบคุณนะคะที่เชื่อใจหนู”และแล้วก็จบลงด้วยมื้ออาหารสุดพิเศษพร้อมทั้งการพูดคุยที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ

“ป๊าดด!! คนติดตาม2หมื่นแต่0โพสต์เนี่ยนะ!”ไอรินได้แต่อึ้งกับไอจีของราชาที่มีคนติดตามเยอะมาก แต่ทว่าโปรไฟล์ของเขากับไม่มีโพสต์อะไรเลย แม้แต่รูปประจำตัวก็ไม่ได้ตั้งแต่กลับมีผู้ติดตามถึง2หมื่นคน และเขาติดตามคนอื่นอยู่5คน รวมเธออยู่ในนั้น

Irin.nn : พี่ราชา พี่เป็นคนดังนี่หน่า!

Racha.cc : มึงใคร?

Irin.nn : หนูเอง ไอรินนT^T

ไอรินถึงกับทำหน้าเศร้า นี่เธอคงไม่ได้สำคัญอะไรกับราชาบ้างเลยสินะ ขนาดชื่อก็มีให้อ่านยังไม่อ่านเล้ยย

น้อยใจจังT^T

Irin.nn : วันนี้พ่อกับแม่หนูกลับมา เขาถามถึงพี่ด้วยนะ!

Racha.cc : ถึงกู?

Irin.nn : พ่อสงสัยว่าใครมาส่งเมื่อตอนนั้นน่ะค่ะ แต่หนูบอกไปเรียบร้อยแล้วว่าเป็นรุ่นพี่ และรุ่นพี่คนนี้ก็ยังใจดีมากๆด้วย^^

Racha.cc : หึ รู้จักกูแล้วเหรอถึงคิดว่ากูใจดี มึงนี่เชื่อคนง่ายเนอะ

Racha.cc : อีกหน่อยใครเอาขนมมาล่อให้เดินตามไปก็คงจะเดินตามไปง่ายๆเลยสิ

ไอรินได้แต่ทำปากยื่น การคุยกับผู้ชายคนนี้นี่เหนื่อยจริงๆเลย และเขาเห็นเธอเป็นเด็ก2ขวบรึไงกัน เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก

แต่ตอนเด็กๆนี่เคยเป็นอยู่-.-

Racha.cc : เงียบ?

Racha.cc : เฮ้ย!

สุดท้ายไอรินก็ไม่ได้ตอบกลับอะไร ทำเอาราชาหัวร้อนสุดๆ

“แม่ง ทั้งๆที่เป็นฝ่ายทักมาเองแท้ๆ”ร่างสูงสบถอย่างหัวเสีย โยนมือถือทิ้งลงเตียงก่อนจะมายืนเช็ดตัวอยู่หน้ากระจก นี่เขาอุตส่าห์อาบน้ำไปด้วย แชทพิมพ์คุยไปด้วยแท้ๆ แต่จู่ๆก็โดนลอยแพซะงั้น

“พรุ่งนี้เจอกู ไอริน”

มหาลัย

“แก พี่ราชา?”

“เฮ้ย นั่นพี่ราชาป่ะ?”

ไอรินที่กำลังนั่งกินข้าวเที่ยงอยู่ จู่ๆรอบข้างของเธอก็มีเสียงฮือฮาขึ้นมา แต่ทว่ายังไม่ทันได้หันไปดู ร่างสูงของใครบางคนก็นั่งลงข้างเธอก่อนแล้ว

“พะ..พี่ราชา!?”ไอรินเบิกตากว้าง มองใบหน้าหล่อที่มองเธอตาเขียวปั๊ด

“มึง”

“คะ?”

“เมื่อคืน ไม่ตอบกู”ดวงตาสวยกะพริบปริบๆ สมองนั่งทบทวนความจำว่าเมื่อคืนเธอทำอะไรก่อนจะเบิกตากว้างอีกครั้ง

“หนูขอโทษ พอดีตอนนี้แม่หนูเข้ามาพอดี พอคุยเสร็จหนูก็ไม่ได้จับมือถือและเข้านอนเลย”ไอรินรีบเอ่ยขอโทษทันที เธอไม่ได้มีเจตนาจะไม่ตอบเขานะ แต่เมื่อคืนแม่ของเธอเข้ามาในห้องพอดีก็เลยคุยกันยาว พอคุยเสร็จก็ง่วงและเข้านอนทันที

“เหอะ”ราชาถึงกับกัดฟันกรอด ถ้าเธอมาด้วยเหตุผลแบบนี้แล้วเขาจะว่าอะไรได้ล่ะ ก็นึกว่าเธอไม่ตอบเพราะงอนที่เขาต่อว่าเธอซะอีก

“นี่พี่โกรธที่หนูไม่ตอบเหรอ? พี่รอแชทของหนูใช่มั้ย!”ไอรินยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้ ไม่คิดเลยว่าผู้ชายคนนี้จะโกรธที่เธอไม่ตอบข้อความจนต้องมาหาถึงที่แบบนี้

น่ารักมาก><

“ใช่มั้ยค้า~”ไอรินทำเสียงอ้อน ราชาก็มองนิ่ง แต่ในใจมันเต้นตึกตักดังระรัว

“กูไปล่ะ”

“เดี๋ยวสิ๊~”

“ไหนๆก็มาแล้ว กินข้าวด้วยกันไหมคะ^^”ไอรินยิ้มกว้าง มองร่างสูงที่ทำหน้าทำตัวไม่ถูก เห็นแบบนี้แล้วก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง

“ไม่!”แต่สำหรับราชานั้น เขาอายเกินกว่าจะอยู่ตรงนี้แล้วจริงๆ

หลายสัปดาห์ต่อมา

โรงอาหารคณะวิศวะ

ฟิ้ววว~

ร่างบางได้แต่มองถุงขนมตัวเองที่ตกไปอยู่กับพื้นพร้อมกับเสียงบ่นของราชา

“ไอริน มึงนี่พูดไม่ฟังเลยใช่ไหม?”

“บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามแดกเยอะ ไม่เคยจะฟัง!”

“เอาว่ะๆ มาถึงก็ดุแฟนเลย”แอลเอ่ยแซวเพื่อนรัก มองไอรินที่เบะปากคว่ำ สายตาเอาแต่ไว้อาลัยถุงขนมตัวเอง

“ไม่ต้องมาทำหน้าหงอย ไปซื้อข้าวมาแดกซะ”

“งื้ออ~ ก็ได้”ไอรินยอมลุกขึ้นไปซื้อข้าวทั้งๆที่เธออยากกินขนมมากกว่า ราชาก็ส่ายหน้าเอือม ตั้งแต่รู้จักไอรินมาก็สังเกตเห็นว่าเธอมักจะกินขนมมากกว่ากินข้าวเสียอีก ถึงว่ารูปร่างถึงได้เตี้ยม่อต้อแบบนั้น

“เอากะเพราไก่ไม่เผ็ดค่ะ ขอข้าวครึ่งทัพพีนะคะ”ไอรินสั่งข้าวด้วยสีหน้าไม่อยากกินสุดๆ ตอนนี้เธออยู่ที่โรงอาหารคณะวิศวะ ถามว่าเธอมาอยู่นี่ได้ยังไงน่ะเหรอ เรื่องของเรื่องก็คือเอซกับแอลจะชวนเธอมากินข้าวด้วยทุกครั้งที่เวลาพักตรงกัน จนตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบเดือน ถามว่าสนิทกันมากขึ้นไหมก็คงสนิทมากกว่าเมื่อก่อนแหละ

ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับราชาก็ยังคลุมเครือ เรื่องข่าวฉาวคนก็ลืมกันไปตั้งแต่2สัปดาห์แรกแล้ว เพราะงั้นไอที่เป็นแฟนปลอมๆกันก็จบกันไปแล้วด้วย แต่เอซกับแอลที่ไม่รู้เรื่องแฟนปลอมๆก็ยังคงชวนเธอมากินข้าวด้วย ซึ่งเธอก็เคยถามกับราชาว่าจะบอกยังไง แต่อีกฝ่ายก็บอกแค่ว่ามาตามที่แฝดชวนก็พอ ถือว่ามากินข้าวกับเพื่อนอะไรประมาณนั้น

“พวกมึงเอาไร”ไอรินเดินมาถึงโต๊ะก็ได้ยินแอลกับราชาสั่งข้าวกัน ก่อนที่เอซจะเดินไปซื้อข้าวตามที่สั่ง

“กินให้หมด”

“ค่าค่ะ..”ไอรินตอบกลับหน้าหงอย นั่งกินข้าวแบบฝืนกินสุดๆ แต่ก็เข้าใจที่ราชาดุแหละ เพราะเธอเป็นพวกติดขนมมากจริงๆ กินแทนข้าวเลยก็ว่าได้ เพราะแบบนั้นถึงได้โดนอีกฝ่ายบังคับให้กินข้าวบ่อยๆยังไงล่ะ

“หันมา”

“คะ?”

“มึงกินยังไงให้มันเปื้อนล่ะ”ไอรินทำหน้างอ ปล่อยให้ราชาคอยดูแลทุกอย่างราวกับเธอเป็นลูกของเขา ตอนแรกก็เขินๆอยู่หรอก ผ่านไปผ่านมาก็เริ่มจะชินแล้วจริงๆ และรู้ด้วยว่าสิ่งที่เขาทำคือไม่ได้คิดอะไรกับเธอเลยจริงๆ

มีแค่เธอนี่แหละที่หวั่นไหว!

ไอรินจ้องมองใบหน้าหล่อที่กำลังเช็ดริมฝีปากของเธอนิ่ง จริงๆตัวเธอก็ไม่เคยกักเก็บความรู้สึกใดๆนะ เคยบอกเขาไปแล้วด้วยว่าชอบ แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือสีหน้าเรียบๆตึงๆนี่แหละ

“เสร็จแล้ว”

“ขอบคุณค่ะ”ไอรินตอบกลับเสียงเบาหันกลับมากินข้าวต่อ ราชาที่รู้ว่าไอรินดูหงอยๆก็ถอนหายใจออกมา มือหนาวางบนหัวเล็กๆของเธอพร้อมโยกเบาๆ

“กินอีก5คำก็พอ ไม่ต้องหมด”เขาพูดขึ้น ก็อาจจะทำเกินไปหน่อยจริงๆนั่นแหละที่ไปบังคับให้เธอกินข้าวให้หมด

ไอรินเงยหน้ามองอีกฝ่ายเล็กน้อย ถ้าจะไม่ได้คิดอะไรกับเธอจริงๆก็น่าจะหยาบคายไปเลยสิ มาตบหัวแล้วลูบหลังแบบอ่อนโยนแบบนี้ใครบ้างจะไปถอนตัวขึ้นได้กัน

“อย่ามาโชว์หวานต่อหน้ากูได้ป่ะ คนไม่มีแฟนมันเจ็บนะเว้ย”แอลที่เห็นทุกอย่างก็พูดขึ้น ตั้งแต่เพื่อนสนิทมีแฟนก็เหมือนว่าอะไรที่ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้เห็นก็ดันได้เห็นซะงั้น อย่างเช่นเมื่อกี้ที่คนเถื่อนๆอย่างเพื่อนเขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเนี่ยแหละ

ขนลุก!

“งั้นให้กูควักลูกตาออกให้ไหม จะได้ไม่ต้องเห็น?”ราชาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกต่างจากที่พูดกับไอรินสุดๆ

“โห่น้องไอริน ดูมันพูดสิ นิสัยเถื่อนๆแบบนี้รีบเลิกกับมันไปเลย”

“แล้วมาคบกับพี่แทนนะ^^”

“kวย อยากตายก็ลองดู”

“ฮ่าๆ”

ไอรินได้แต่นั่งยิ้มเจื่อนๆ มองทั้งสองคนที่ทะเลาะกันไปมา ก็ตามที่เธอพูดนั่นแหละ ความสัมพันธ์ก็ยังคลุมเครือสุดๆ ทำเป็นไม่สนใจที่เธอบอกว่าชอบ แต่การกระทำที่คอยห่วงและคอยหวงแบบนี้ มันก็ทำให้เธออดคิดไม่ได้จริงๆเลยว่าหรือบางทีราชาก็อาจจะชอบเธอ หรือจะแค่แกล้งทำเหมือนแฟนกันเพราะอยู่ต่อหน้าเพื่อนที่ไม่รู้ว่าแค่คบกันปลอมๆอะไรแบบนั้น ซึ่งทำเอาเธอสับสนมากจริงๆ

เอออิพี่ น้องสับสนแล้ว จะรักหรือจะหลอกกันคะ อย่ามัวแต่เก๊ก น้องรอคำว่ารักอยู่เด้อ