Part : สู้เพื่อรัก

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : สู้เพื่อรัก

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

ทั้งคู่ออกมาจากบ้านลำพัง โดยไม่มีคนติดตามมาด้วย ซึ่งพอร์ชตั้งใจที่จะพาคู่หมั้นของเขาไปคุยกันที่ร้านอาหารที่จองไว้จริง ๆ ทว่าไม่ใช่ของเพื่อน แต่เป็นร้านที่เขาเปิดให้กับภรรยา เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นที่รับเฉพาะลูกค้าบุ๊กกิ้งเท่านั้น ซึ่งวันนี้ก็มีเธอเป็นแขกคนพิเศษ

“สวัสดีค่ะ”

“นี่พิภา คู่หมั้นที่พี่เล่าให้ฟัง เธอเองก็มีคนรักอยู่แล้วเหมือนกัน...”

“ปะป๊า” สาวน้อยร่างจิ๋ว วิ่งออกมาจากทางด้านหลังเมื่อได้ยินเสียงของคนที่เธอคุ้นเคย เช่นเสียงของผู้เป็นพ่อ

“ป๊ามาแล้วครับ อึบ!”

“สวัสดีค่ะคุณพิภา พี่พอร์ชเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังบ้างแล้ว ฉันขอโทษที่เป็นเหตุผลให้คุณต้องลำบากใจนะคะ...” แอร์ภรรยาของพอร์ชพูดทักทายสาวแปลกหน้าอย่างพิภา

“ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ ที่ภาติดต่อหาพี่พอร์ช ก็เพราะมีเรื่องให้ช่วยเหมือนกัน”

“งั้นเดี๋ยวแอร์ไปเตรียมห้องพิเศษให้ รอสักครู่นะคะ...ฝากลูกด้วยนะคะ”

“ครับ...” พอร์ชที่อุ้มลูกสาวอยู่พูดตอบกลับภรรยาที่เดินไปจัดเตรียมห้องพิเศษให้ทั้งคู่คุยธุระร่วมกันอย่างเป็นส่วนตัว

“นี่ลูกสาวของพี่พอร์ชเหรอคะ น่ารักจัง”

“ใช่ครับ ปีนี้เธอสองขวบแล้ว…”

นี่เป็นเหตุผลที่ผมอยากจะลุกขึ้นมาต่อสู้ นั่นก็เพื่อผู้หญิงสองคนนี้ พวกเธอต้องอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไม่มีตัวตนในชีวิตของผม ไม่มีใครรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน และไม่มีใครรู้ว่าพวกเธอสำคัญกับชีวิตของผมมากแค่ไหน

“ยิ้มเก่งซะด้วย น่าเอ็นดูจัง” พิภาเห็นเด็กผู้หญิงแล้วก็รู้สึกชอบทุกครั้ง เหมือนว่าเด็กผู้หญิงนั้นเป็นสัญลักษณ์ของความสดใส

เธอเติบโตขึ้นมาโดยไม่มีพี่น้อง อีกทั้งแม่ยังทิ้งไปตั้งแต่เด็ก พ่อที่อยู่ด้วยก็ไม่ให้ความสนใจกับเธอเท่าที่ควร ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นแม่นมและการันต์ที่มอบความรักให้ เธอจึงต้องทำทุกวิธีเพื่อให้ได้รักกับเขา

“เชิญด้านในค่ะ...”

ทั้งคู่ได้รับคำเชิญเข้าไปด้านในห้องพิเศษ ซึ่งพอร์ชก็เดินนำหน้าแขกสาวเข้าไปในห้องนั้น และเมื่อเข้ามาถึง เธอก็ไม่รอช้าที่จะพูดขอความช่วยเหลือกับเรื่องที่ทำเธอหนักใจอยู่เวลานี้

“ช่วยภาตามหาเขาหน่อยได้ไหมคะ ตอนนี้ภาไม่รู้จะไปขอความช่วยเหลือจากใครแล้ว ลูกน้องของคุณพ่อคงไม่ช่วยภาแน่...”

“...”

“ถ้าพี่พอร์ชตกลงจะช่วย ภาก็จะตกลงแต่งงานค่ะ”

“พี่ช่วยน้องภาอยู่แล้วครับ แต่กำลังคิดอยู่ว่าจะช่วยด้วยวิธีไหนดี...” ผมไม่ค่อยมีลูกน้องเยอะเท่าคุณพ่อ คนที่สนิทและไว้ใจได้ก็มีน้อยมาก กลัวว่าหากพูดบอกใครไปเรื่องนี้ อาจเข้าหูผู้ใหญ่ได้

“ภาอยากรู้ว่าพี่รันต์อยู่ที่ไหน ภาอยากรู้ว่าเขาถูกคุณพ่อทำร้ายอะไรบ้าง ฮึก ภาทนรออยู่เฉย ๆ ไม่ได้…”

“ใจเย็นนะคะคุณภา พวกเราจะช่วยคุณตามหาคุณรันต์ให้ถึงที่สุดค่ะ” ภรรยาของพอร์ชพูดปลอบใจสาวสวยที่มีน้ำตา และรับปากจะช่วย เพราะเธอคือกุญแจเดียวที่จะช่วยสามีของเธอได้

“ขอบคุณนะคะ”

“พี่ว่างานนี้พี่คงต้องลุยเดี่ยว บอกลูกน้องก็เหมือนบอกพ่อ...”

“ภาช่วยด้วยค่ะ” เวลานี้มีแค่พวกเขาที่ช่วยเหลือกันได้เท่านั้น นั่นก็เพราะพอร์ชยังไม่มีอำนาจคุมคน ด้วยตำแหน่งที่เขาเป็นมันไม่ยิ่งใหญ่มากพอที่จะออกคำสั่ง

“ภาจะช่วยให้พี่พอร์ชได้รับตำแหน่งเร็วขึ้น...”

“ยังไงครับ”

“นัดพ่อของเรามาเจอกันอีกครั้งดีไหมคะ ภาคิดว่าถ้าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าผู้ใหญ่ คงมีผลกับความรู้สึกของพวกท่านมากกว่า” เธอคิดแผนการดี ๆ ออก ซึ่งนั่นอาจจะทำให้พ่อของพอร์ชยกตำแหน่งที่ควรเป็นของเขาให้กับเจ้าตัวได้เร็วขึ้น

“ได้สิครับ...”

ทั้งสามคนพูดคุยปรึกษากันถึงแผนการที่จะทำ และผลลัพธ์ที่ต้องการให้ออกมาดี รวมถึงต้องมีผลประโยชน์กับทั้งสองฝ่ายมากที่สุด โดยมีพยานรู้เห็นอีกคน นั่นคือหนูน้อยวัยสองขวบ ที่ได้ยินทุกคำพูดของผู้ใหญ่แต่ไม่เข้าใจเลยสักอย่าง

Safe house (เซฟเฮ้าส์)

อาการปวดเมื่อยทั่วตัวของผมเริ่มดีขึ้น วันนี้ผมเลยออกไปทำธุระที่ธนาคารมา เพราะการจะหนีต้องมีเงินจำนวนหนึ่งติดตัว ซึ่งผมคิดไว้ว่าจะพาเธอหนีไปอยู่ต่างประเทศ ในที่ ๆ ใครจะตามหาเราสองคนไม่เจอ

และคาดการว่าจะเริ่มลงมือทำเรื่องสำคัญนั้นในอีกวัน สองวัน เพราะต้องรออาวุธที่สั่งซื้อ ผมไม่ได้คิดที่จะฆ่าใคร แต่การมีปืนติดตัวไว้ ก็ดีกว่าบุกเข้าไปมือเปล่า

ตอนนี้ผมมีแผนการแล้ว จะเหลือก็แต่การวางแผนให้รอบคอบ เพราะไม่ง่ายเลยที่ผมจะบุกเข้าไปชิงลูกเสือในถ้ำของเสือ คาดว่าตอนนี้นายท่านเองก็น่าจะระวังตัวมาก ๆ เช่นกัน

ท่านคงให้ลูกน้องเฝ้าอยู่รอบบ้านทั่วทุกประตูเข้าออก ซึ่งผมมีคนเดียวที่ไว้ใจได้ในบ้านหลังนั้น แต่ไม่ใช่พี่โต้ง เพราะผมรู้ดีว่าเขาจงรักภัคดีกับท่านไม่ต่างจากพ่อของผม

หวังอย่างเดียวว่าผมจะพาเธอหนีออกมาได้ก่อนที่ลูกน้องในบ้าน หรือท่านพรรคจะไหวตัวทัน เพราะไม่งั้นผมคงไม่ได้กลับออกมาจากที่นั่นอีก...

“ป่านนี้จะเป็นไงบ้างนะ คิดถึงจัง...”

นี่เป็นคืนที่สามที่คนสองคนต้องอยู่ห่างกัน ทั้งที่รักกันสุดหัวใจ แน่นอนว่าความคิดถึงก่อตัวขึ้นมากมายไม่ต่างกัน ต่างฝ่ายต่างก็เฝ้าคิดถึงอีกฝ่าย

สาวสวยที่เวลานี้เตรียมตัวจะเข้านอนก็เอาแต่นึกถึงใบหน้าของคนรัก แม้จะรู้ว่าเขาจะต้องเดินทางมาหาเธอในไม่ช้า แต่เธอก็รออยู่เฉย ๆ ไม่ได้ ต้องหาวิธีทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ได้เจอเขาเร็วยิ่งขึ้น

“ฮึก ภาคิดถึงพี่รันต์”

“แม่นมว่าตอนนี้ตารันต์ก็ต้องคิดถึงคุณหนูอยู่เหมือนกัน อย่าร้องเลยค่ะ เข้มแข็งไว้นะคะ…”

แม่นมที่เข้ามานอนอยู่ในห้องเป็นเพื่อน พูดปลอบสาวสวยที่นอนสะอื้นอยู่บนเตียงนอน เพราะทนความคิดถึงแทบไม่ไหว เธอเฝ้ารอวันที่จะได้รักกับการันต์มานานแล้ว

รอวันที่คนปากแข็งจะยอมรับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเธอ จนวันนั้นมาถึง ทว่ามันกลับไม่ง่ายเมื่อพ่อของเธอไม่เห็นด้วยกับความรักครั้งนี้ แถมยังยัดเยียดให้เธอแต่งงานกับคนที่เหมาะสม แทนคนที่เธอรักอย่างที่ควรจะเป็น

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

♡Thank you for support • I Love You 3000♡

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿