EP 4/3 ล้างกลิ่นวอดก้า

แทนไทมองคนตรงหน้าอย่างปรารถนายิ่ง ผิวหล่อนช่างเนียนละเอียด ริมฝีปากก็แลดูนุ่มนวลนัก เขาอดใจไม่ไหว บดจูบลงไปยังกลีบปากสีชมพูระเรื่อ ยุริญดาพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่เขาบังคับศีรษะหล่อนไว้ ให้มันตั้งตรงอยู่เช่นนั้น และทำได้เพียงการเผยอปากให้เขาจูบแต่โดยดี

“อา...จูบแม่ง...หวานฉิบหาย!” 

เขาสบถอยู่ตรงหน้า ยุริญดาไม่รู้ว่านี่ถูกด่าหรือถูกชม สองมือเธอดันอกเขาไว้ แต่เขากลับไม่ใส่ใจ ยังคงบดจูบเธอซ้ำๆ สองมือลูบคลำไปทั่วร่างยามที่เธอเลิกขัดขืนแล้วโอนอ่อนผ่อนตาม ทำไมจูบหวานอย่างนี้นะ หวานอย่างที่เขาบอก ปลายลิ้นที่ส่งเข้ามาทั้งอุ่นทั้งร้อน ตวัดคว้านในโพรงปากเธอแต่ละที ก็ส่งรสหวานเกินจะผลักไสมาให้ เพราะวอดก้าในน้ำส้มใช่ไหม ใช่แน่ๆ ใช่แน่นอน!

“พี่แทน...อย่า...ฉัน..กินวอดก้ามา มัน...วูบวาบไปหมด ฉัน...”

“ชู่ว์...เก็บเสียงไว้ครางเถอะ วันนี้ฉันมีถุงยาง”

ฟึ่บ! 

กระเป๋าสตางค์สีดำมันปลาบถูกดึงมาวางบนเคาน์เตอร์แรงๆ และแรงนั้นก็ทำเอาซองบางๆ อย่างถุงยางอนามัยโผล่แพลมออกมาให้เห็น 

ยุริญดาส่ายหน้าพรืด ปฏิเสธไม่ยอมรับรู้ชะตากรรม แทนไทซุกหน้าเข้าหาซอกคอของเธอ เขาจูบเน้นๆ จูบแรงๆ ตามมาด้วยเสียงรูดซิปเสื้อตัวสวยที่ด้านหลัง ก่อนที่เสื้อคอปาดซึ่งมีระบายพลิ้วๆ ที่หัวไหล่ จะถูกกระชากลงมา เธอไม่ได้สวมบรา เพราะชุดนี้ออกแบบมาให้มีบราโอบอุ้มพุ่มทรวงอยู่ในตัว 

แทนไทถูกใจยิ่งนักเมื่อพบเจอพุ่มทรวงอวบใหญ่ เขาซุกหน้าลงไปที่กลางร่องอกอันเบียดชิด ทั้งจูบ ทั้งดูด ทั้งสูดดมผิวเนื้ออุ่น มิหนำใจก็อ้าปากงับเอาปลายถัน มือสองข้างที่ว่างนั้นดันเอวหล่อนเข้าหาตัว

บั้นท้ายของยุริญดาตกจากเคาน์เตอร์ของอ่างล้างมือ สองขายืนแทบไม่อยู่ เธอมึนเมารสจูบ มึนเมาการลูบไล้ด้วยสองมืออันร้อนผ่าวนี้ แม้ยามที่เขาถอนจูบดีๆ เธอก็ยังใจกล้ายื่นปากไปหา ไปจูบเขาที่ใต้คาง แต่วาจานั้นกลับตรงกันข้าม

“อย่าทำอะไรฉัน ขอร้อง...”

“เธอจูบฉันอยู่...ยัยโง่”

“ฉะ...ฉัน ฉัน...ชอบจูบของพี่นี่นา จูบพี่อร่อย”

“อย่างอื่นอร่อยกว่านี้” 

เขาท้าทายแล้วปลดเข็มขัดอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวเจ้าสิ่งที่ร้อนระอุอยู่ในเป้ากางเกงก็ดีดผึงออกมา ยุริญดาตาโตเมื่อเห็นมัน

“โอ้ว...ไม่เอานะ! มันขม”

“อา...พูดมากจริง มันไม่ได้มีไว้กินอย่างเดียวหรอกน่า”

หญิงสาวส่ายหน้าพรืด เขาเลยจับมือหล่อนไปกำมันไว้ สองมือเขาแตะต้องอยู่ที่ปลายถัน ทั้งสะกิดทั้งบีบเบาๆ ให้หล่อนได้ขนลุกทั่วร่าง 

“ไม่...ไม่ได้นะพี่ ฉะ..ฉัน ฉันกลัวท้อง”

“มีถุงยาง”

“ฉันไม่อยากเจ็บตัว”

“งั้นฉันจะทำเบาๆ” 

แทนไทเสนอ อ้าปากค้างไว้เพราะยามยุริญดาเอ่ยปฏิเสธก็ได้สาวรูดตัวตนแห่งชายยิกๆ อะไรของแม่คนนี้กันนะ ปากบอกไม่ให้เขาทำ แต่หล่อนนี่สิ ทำเอาๆ

หญิงสาวส่ายหน้าระรัว บางจังหวะก็กำท่อนลำอันแข็งกร้าวแรงๆ เธอกำลังมันเขี้ยว การที่ความอุ่นร้อนแข็งขึงขึ้นทุกขณะนั้น ชวนให้เธออยากจะจับมันหักสักท่อนสองท่อน หรือถ้าทำไม่ได้ก็อยากกัดแรงๆ สักที แทนไทเลื่อนมือมาประคองวงหน้าเธอ เสียงสูดปากซี้ดๆ ดังขึ้นในทุกคราที่เธอสาวรูดท่อนลำอันร้อนผ่าวแรงๆ

“พะ...พอ...พอแล้ว อย่าทำเร็วแบบนั้น โอ้ว...” เสียงครางอย่างไม่อาจควบคุมตัวเองได้ ทำเอาแม่ตัวแสบเผลอยิ้ม แทนไทมองหล่อนอย่างคาดโทษ ปัดมือหล่อนออกจากความภาคภูมิใจของเขาแล้วสอดมือเข้าใต้ชายกระโปรงของชุดราตรี ใช้นิ้วเกี่ยวเอากางเกงชั้นในหล่อนลงไปค้างเติ่งที่หัวเข่า แล้วตะปบความนุ่มนูนแห่งอิสตรีด้วยสองมือเปล่าเปลือยของตัวเอง 

และมันได้ผล ยุริญดาไม่อาจทำสิ่งใดได้อีกนอกจากเกาะขอบเคาน์เตอร์ไว้ด้วยสองมือยามที่เขาบดคลึงกระเปาะแห่งความกระสันที่โผล่แพลมอยู่กลางร่องอันงดงาม เขาถูไถปลายนิ้วขึ้นลง ส่งแรงกระสันรัญจวนจนร่างสาวมีหยาดธาราแห่งปรารถนาผุดซึม สองมือหล่อนเลื่อนมาเกาะแขนเขาแน่น ใบหน้าเหยเก ปากอ้าค้างขึ้นทุกขณะ พอๆ กับที่ฝ่ามือเขาเริ่มเปียกชุ่มขึ้นทุกทีๆ

“พี่แทน...พี่...อ๊า!”

การเสร็จสมอย่างรวดเร็วนั้น ยุริญดาค่อนข้างตกใจ เพราะแอลกอฮอล์ใช่ไหมที่ไปกระตุ้นความต้องการของเธอจนถึงจุดแตกผลิรวดเร็วเช่นนี้ ร่างเธอสั่นสะท้าน ผิวเนื้อกระตุกสั่นไหว ต้องเกาะแขนเขาไว้ ซบพิงอิงไหล่ ไม่เช่นนั้นร่างคงได้ไถลลงไปกองกับพื้นเพราะสิ้นเรี่ยวแรง 

“อย่าเอาเปรียบกันสิ แม่ตัวแสบ” เขาดึงคนที่อ่อนแรงขึ้นมาเผชิญหน้า รวบชายกระโปรงหล่อนขึ้นไปกองที่สะเอว “กอดไว้” สั่งหล่อนแล้วจับสองมือของยุริญดาให้กอดชายกระโปรงไว้มิให้มันร่วงหล่นลงมาเกะกะสายตา 

ยุริญดายังมึนงงอยู่ หรือนี่คือวินาทีที่ควรค่าแก่การจดจำ ไม่...ไม่สิ โลหิตแห่งพรหมจรรย์ของเธอต้องมาหล่นลงพื้นห้องน้ำนี่หรือ ไม่จริง!