2

“เปล่าจ้ะ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ” เธอหันไปมองเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองและผู้ชายใจร้าย ก่อนเขาฟันเธอแล้วทิ้ง เขาได้ทิ้งสิ่งที่มีค่าที่สุดเอาไว้ให้เธอ นั่นก็คือลูกที่กำลังก่อกำเนิดในครรภ์ของเธอ

ในวันนั้นยายของเธอป่วยหนัก เธอต้องเฝ้ายายอยู่ที่โรงพยาบาล เธอฝากข่าวเรื่องที่ยายของเธอป่วยหนักผ่านการันต์ เพื่อนของเขาไปบอก แต่เขากลับเดินทางไปกรุงเทพฯ โดยไม่ร่ำลา คำรักปลอม ๆ ที่เขามอบให้ มันทำให้เธอเจ็บปวดเจียนตาย

ยายของเธอสุขภาพไม่แข็งแรง พอออกจากโรงพยาบาลได้ไม่ทันไร ท่านก็จากไปในเวลาอันรวดเร็ว การจากไปของยายทำให้เธอร้องไห้เสียใจอยู่นาน ในขณะที่ตัวเองตั้งท้อง ถูกชาวบ้านนินทาว่าท้องไม่มีพ่อ กว่าจะผ่านจุดนั้นมาได้ ลำบากจนเลือดตาแทบกระเด็น

บ้านไม้หลังเก่า ๆ ซอมซ่อกับการอุ้มท้องลูกคนเดียวและคำดูถูกนินทา เรียนหนังสือก็จบแค่ ปวช. เธอต้องใช้ชีวิตปากกัดตีนถีบ ดีว่าลูกในท้องเป็นเด็กดี ไม่ทำให้เธอแพ้ท้องมาก จนไม่สามารถทำอะไรได้

เธอออกมาทำขนมส่งขายจนเกือบใกล้คลอด หยิบยืมเงินญาติ ๆ จนเขาระอา

พอคลอดออกมาก็ยิ่งลำบาก ด้วยความที่เธอไม่เคยเลี้ยงลูกมาก่อน ดีหน่อยว่าให้ลูกกินนมตัวเอง ตอนนั้นเธอทำขนมส่งขายแต่ไม่มีใครซื้อ ผู้หญิงที่มีลูกอ่อน มักทำของกินและขนมขายได้ยาก คนไม่นิยมซื้อกินเพราะคิดว่าไม่สะอาด

เธอจึงต้องกัดฟันเลี้ยงลูกมาแบบอดมื้อกินมื้อ เพราะมีลูกน้อยจะไปทำงานทำการอะไรไม่ได้ จะกระเตงลูกไปด้วยก็ลำบาก

แต่คนเราชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป ในคืนนั้นเธอฝันว่ายายมาหา ยายกระซิบบอกว่าบ้านเลขที่ของเราดีนะ

สามสิบเอ็ดทับหนึ่ง นั่นคือเลขที่บ้านของเธอ

เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดว่ายายคิดถึงจึงมาหา แต่วันนั้นเธอไปตลาด อยากซื้อของกินเล็ก ๆ น้อย ๆ คุณยายที่ขายล๊อตเตอร์รีก็ยัดเยียดสลากกินแบ่งรัฐบาลให้เธอ บอกว่าให้ช่วยซื้อหน่อย ท่านอยากขายให้หมดซึ่งเป็นใบสุดท้าย

เธอก็ไม่มีเงิน แต่ก็พอจะมีเหรียญกับแบงก์ยี่สิบที่จะเอามาซื้อของอยู่บ้าง เพราะความสงสารล้วน ๆ จึงช่วยซื้อล๊อตเตอร์รีใบสุดท้ายของคุณยายคนนั้น

สุดท้ายล๊อตเตอรีใบนั้นถูกรางวัลที่สอง นั่นทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไป เธอจ้างช่างแถวบ้านด้วยเงินหลักหมื่นซ่อมบ้านให้สะดวกปลอดภัยมากขึ้น และทำห้องน้ำใหม่ในตัวบ้าน ซึ่งปกติห้องน้ำอยู่นอกบ้าน ที่เหลือก็เก็บเงินเอาไว้ พอลูกโตขึ้นมาหน่อย เธอก็คิดถึงการมีอาชีพเป็นของตัวเองในขณะที่ต้องเลี้ยงลูกอยู่บ้าน เธอดำรงชีวิตอยู่ด้วยการใช้เงินให้น้อยที่สุด เวลาว่างจะปลูกผักสวนครัวไปส่งตามร้าน ทั้งมีอาหารกินทั้งมีผักขาย ทำให้เธอไม่ได้ลำบากอะไร

อย่างน้อยที่ดินอันน้อยนิดของคุณยายก็ทำให้เธอมีอยู่มีกิน เธอปลูกผักต่าง ๆ ถึงห้าสิบชนิด เดินไปขอเมล็ดผักฟรี ๆ แบบไม่ต้องซื้อเอากับชาวบ้านในหมู่บ้านนี่แหละ พอมีผักทุกชนิดกิน เธอก็มีอาหารดีมีประโยชน์บริโภคทุกวัน สุขภาพดีไม่ต้องไปหาหมอ ก็ประหยัดค่ายาไปได้มากโข

เงินถูกล๊อตเตอร์รี่รางวัลที่สอง จำนวนสองแสนบาท หักเงินจากการนำไปขึ้นเงิน หักค่าซ่อมบ้านและทำรั้ว พร้อมทั้งห้องน้ำใหม่ ก็ได้บ้านเล็ก ๆ ราคาหลักหมื่น ที่เหลือเธอก็เก็บฝากธนาคารเอาไว้เป็นเงินรองรังยามเจ็บป่วย ลำบากขัดสนหรือตอนลูกเข้าโรงเรียนจะได้นำมาใช้จ่าย

ทุกวันนี้เธอเป็นแม่ค้าขายผักปลอดสารพิษออนไลน์ ทุกวันจะตัดผักใส่ถุงไปขาย พ่อแม่ผู้ปกครองที่นิยมกินพืชผักปลอดสารพิษก็อุดหนุนไปทำอาหารให้คนในครอบครัว ทำให้เธอมีลูกค้าประจำเป็นจำนวนมากที่สั่งผักกันทางไลน์กลุ่มบ้าง ไลน์ส่วนตัวบ้าง

เธอเข้าใจคำว่าเทคโนโลยีดีก็ตอนนี้นี่แหละ ตอนนั้นเธอไม่มีแม้แต่โทรศัพท์จะติดต่ออะไรกับใคร จึงไม่รู้ว่าคนอื่นเขาเป็นเช่นไรกันบ้าง

ชีวิตทั้งหมดของเธอเป็นหนี้บุญคุณการันต์อยู่ เขาคอยอยู่เคียงข้างเธอในช่วงเวลาที่ลำบากมากที่สุด แม้ครอบครัวของเขาจะไม่ค่อยชอบเธอ การันต์ก็แอบให้ความช่วยเหลือเธออยู่เสมอ

ครอบครัวของการันต์ร่ำรวย พ่อแม่เป็นเจ้าของเขียงหมูที่ใหญ่ที่สุดในชุมชนจึงค่อนข้างมีเงิน พอบิดามารดาของเขารู้ว่าการันต์มายุ่งกับเธอ พวกท่านคิดว่าอีกฝ่ายจะมาติดพันเธอ จึงแสดงออกชัดเจนว่ารังเกียจ ทั้งฐานะของเธอที่ไม่ร่ำรวยเท่า ทั้งที่เธอมีลูกติด ซึ่งไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของลูก ซึ่งเธอปิดปากเงียบ เก็บงำมาโดยตลอดไม่บอกว่าใครคือพ่อของเด็กในท้อง

ดังนั้นเธอจึงไม่ใคร่จะยุ่งกับการันต์หรือขอความช่วยเหลือจากเขานัก เพราะเกรงใจเขาและอับอายที่บิดามารดาของเขาเที่ยวเอาเธอไปด่าลับหลังเสีย ๆ หาย ๆ ว่าเธอเอาตัวเข้าแลก เพื่อให้ได้เงินจากการันต์

แม้การันต์จะเคยขอเธอแต่งงาน บอกว่าจะรับผิดชอบชีวิตของเธอกับลูกเอง แต่เธอก็ไม่ตอบตกลงเพราะไม่อยากเป็นลูกสะใภ้ของคนใจยักษ์อย่างสองผัวเมียนั่น ขืนย้ายไปอยู่กับเขา ได้โดนพ่อแม่สามีโขกสับเหมือนหมูเหมือนหมา ดีไม่ดีลูกของเธอจะโดนทุบตีทำร้ายเพราะความรังเกียจจากคนพวกนั้น