LOGINShare
5
publish date:
2025-12-16 08:04:20“อืมจริง” การันต์ครางในลำคอ
“ฉันอยากรู้ว่าตอนฉันไม่อยู่ เวคบกับใคร แล้วเด็กนั่นลูกใคร นายพอจะรู้ไหมว่าพ่อของเด็กคนนั้นคือใคร”
“ฉันจะไปรู้เหรอ ฉันไม่ได้ไปนอนใต้เตียงของเวกับผู้ชายคนนั้นนะ” การันต์เสียงดังใส่เพื่อน
“แกก็พูดไปโน่น เวท้องก็ต้องมีแฟนสิ ต้องมีคนเห็นว่าเวคบกับใครถึงได้ท้อง แกอยู่ที่นี่ไม่รู้เลยหรือไง ไม่น่าเชื่อ”
“ฉันไม่รู้หรอก”
“เด็กคนนั้นหน้าเหมือนฉัน” สิบทิศตัดสินใจพูดออกมาในที่สุด
“จะหน้าเหมือนแกได้อย่างไรกัน” การันต์เสียงดัง หัวใจร้อนรุ่ม
“ถ้าแกบอกว่าเวไม่ได้คบกับผู้ชายคนไหน ก็แสดงว่าเด็กนั่นลูกฉัน เพราะฉันคบกับเวจริงจังอยู่แค่คนเดียว”
“ก็ไม่แน่”
“อะไรของแก”
“ไม่มีอะไรหรอก แกถามมากฉิบ ฉันอยากกลับแล้ว” การันต์พูดขึ้นก่อนจะดึงเงินออกมาจ่าย
“อะไรของแกวะนี่”
“จะให้ฉันไปส่งไหม หรือแกจะกลับเอง”
“แกไม่ไปส่งแล้วฉันจะกลับเองยังไง ฉันซ้อนท้ายรถแกมานะ” สิบทิศโวยวายเสียงดัง ก่อนที่เขาจะรีบกระโดดขึ้นซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ของเพื่อน
การันต์ไปส่งสิบทิศที่บ้านของอีกฝ่าย ก่อนจะกลับบ้านของตัวเอง พอถึงบ้านบิดามารดาก็โวยวายว่าออกไปทำอะไรมา
“ผมไปกินข้าวกับสิบทิศมาน่ะครับ”
“สิบทิศเพื่อนเอ็งสมัยเรียนน่ะรึ เป็นไงมาไงถึงกลับมาที่นี่ได้” สองสามีภรรยาเอ่ยถามอย่างสงสัย
“สิบทิศมาเยี่ยมบ้านเกิดน่ะครับ”
“ไปอยู่กรุงเทพฯ คงได้ดิบได้ดี ทำธุรกิจใหญ่โตสินะ”
“ผมไม่รู้หรอกครับ”
“ไม่เหมือนแก” แล้วประโยคบ่นยาวเหยียดก็ดังขึ้น การันต์ฟังมาตั้งแต่เด็ก ๆ จนเขาเอือมระอาเกินทน
สิบทิศถึงบ้านเขาก็อาบน้ำอาบท่าก่อนจะออกมานั่งรับลมด้านนอก บ้านหลังนี้ปิดมานานแล้ว ตั้งแต่บิดามารดาเสียชีวิต
เขานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ก่อนที่จะวางแผนเรื่องการสืบเรื่องราวของเวทิตาในวันพรุ่ง
ก่อนอื่น เขาคงต้องไปถามเรื่องของเธอผ่านเพื่อนบ้าน ต้องมีคนรู้เรื่องของเธอบ้างไม่มากก็น้อย แต่เขามั่นใจเหลือล้นว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของเขา ก็หน้าเหมือนเขาราวกับแกะ
ทางด้านการันต์ เขาร้อนใจเป็นอันมาก ได้ยินเสียงบิดามารดาบ่นก็ไม่สนใจเหมือนเคย เขาเดินขึ้นห้อง น้ำท่าไม่อาบ ต่อโทรศัพท์หาพลอยเพชรในทันที
“ว่าไงเฮียรันต์ โทร. มาทำไม” เสียงของพลอยเพชรไม่ค่อยดีนัก ทำให้การันต์รู้ว่าคงมีปัญหาทะเลาะกับมารดาเหมือนเคย
น่าแปลกที่เขาเข้าใจพลอยเพชรพอ ๆ กับเข้าใจตัวเอง วันรุ่งขึ้นพลอยเพชรมาหาการันต์ที่แผงขายหมู บิดามารดาของการันต์ถึงกับตาขวาง แต่การันต์ไม่ได้สนใจ อาจเพราะว่าเขาขายหมูหมดแล้วนั่นเอง
“นั่นเอ็งจะไปไหนเจ้ารันต์” เจ๊หงส์ถามลูกชาย
“ผมจะออกไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านเจ๊หมูกับเพชรหน่อย”
“หน็อย... เจ้าข้าเอ๊ย มีอย่างที่ไหนเร่มาหาผู้ชายถึงที่”
“เอ๊ะ! ป้าหมายความว่ายังไง” พลอยเพชรเอ่ยถามอย่างเอาเรื่อง
“ก็หมายความตามที่พูดไง”
“พูดอย่างนี้ก็สวยสิป้า ทำยังกับลูกชายของป้าเหลี่ยมเพชรเหลี่ยมทองอย่างนั้นแหละ” พลอยเพชรทำท่าจะเข้าไปตบสั่งสอนเจ๊หงส์ แต่การันต์รีบห้ามปรามเอาไว้ พาหนีมาที่ร้านก๋วยเตี๋ยวของเจ๊หมูได้เสียก่อน
“เพชรก็ใจเย็น ๆ หน่อยสิ”
“เฮียดูแม่พี่นะ พูดไม่เข้าหู”
“ก็รู้ว่าแกเป็นแบบนั้น ยังจะไปต่อปากต่อคำ”
“สงสัยชาตินี้เฮียคงไม่มีเมียแล้วแหละ มีแม่แบบนี้ ไม่มีใครกล้ามาเป็นลูกสะใภ้แม่เฮียหรอก”
“เพชร”
“ขอโทษแล้วกันไม่ได้ตั้งใจ” เมื่อเห็นว่าการันต์ไม่ค่อยพอใจเธอก็เสียงอ่อยลงในทันที
“สั่งอะไรกินก่อนสิ เฮียเลี้ยงเอง”
“เพชรก็กำลังหิวอยู่พอดี” พลอยเพชรนั้นแต่งตัวธรรมดา ใช้กิ๊ฟหนีบผมอันใหญ่รวบผมเอาไว้ ยิ่งนัดกับการันต์ เธอยิ่งแต่งตัวธรรมดา
“เฮียก็เล่ามาสิ เรื่องสำคัญที่ว่าจะบอกแล้วให้ฉันถ่อสังขารมาหานี่คืออะไร”
“สิบทิศกลับมา เห็นว่าจะกลับมาอยู่ที่นี่”
“หือ...” พลอยเพชรครางออกมาได้แค่นั้น ก่อนจะนิ่งเงียบไป เธอเป็นเพื่อนกับเวทิตา ยอมรับว่าอิจฉาที่เพื่อนจนเหมือนเธอแต่กลับมีผู้ชายดี ๆ มาชอบเยอะ
วันนั้นเธอเป็นคนทำให้สิบทิศหึงหวงเวทิตาจนทะเลาะกัน จริง ๆ เวทิตาไม่ได้มีใคร แต่ผู้ชายพวกนั้นมาชอบเพื่อนของเธอเอง เธอก็เลยพูดยุสิบทิศเสียเลย สิบทิศรักเวทิตามากเลยหึงหวง ทำให้มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันหลายครั้ง ไม่ใช่เธอคนเดียวที่ทำ การันต์ก็ทำด้วย ความหวาดระแวงเป็นที่มาของการทะเลาะของคู่รักอย่างสิบทิศและเวทิตา
ครั้งที่บิดามารดาของสิบทิศเสียชีวิต แล้วเขากำลังจะเดินทางไปอยู่กับยายที่กรุงเทพฯ เขาฝากให้เธอไปบอกให้เวทิตามาหา เธอไม่ได้บอกหรอก แถมไม่ได้บอกสิบทิศด้วยว่ายายของเวทิตาป่วยอยู่โรงพยาบาล เขาไปตามหาเวทิตาไม่เจอ นั่นคือปัญหาของเขา ไม่ใช่ปัญหาของเธอ เธอแค่ไม่บอกให้เขารู้เท่านั้น
ถ้าย้อนเวลากลับไป แล้วเวทิตารู้ความจริงคงกัดฟันซื้อโทรศัพท์เหมือนเธอ เพราะในเวลานั้นเวทิตาไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
สิบทิศก็ถือทิฐิว่าตัวเองไม่ผิด ให้เธอไปบอกให้เวทิตามาหา แต่เธอไม่ได้บอก เวทิตาก็ไม่ได้มาหา สิบทิศจึงคิดว่าเวทิตายังโกรธเขาอยู่ เลยฝากที่อยู่ของตัวเองให้เวทิตาผ่านทางเธอ แต่เธอก็ไม่ได้ให้ ทำให้ทั้งสองไม่ได้ติดต่อกัน เลิกรากันไปในที่สุด
Latest chapter
พ่อของหนูเป็นป๊ะป๋าใจร้าย+เพลิงวิวาห์ 5
“อืมจริง” การันต์ครางในลำคอ“ฉันอยากรู้ว่าตอนฉันไม่อยู่ เวคบกับใคร แล้วเด็กนั่นลูกใคร นายพอจะรู้ไหมว่าพ่อของเด็กคนนั้นคือใคร”“ฉันจะไปรู้เหรอ ฉันไม่ได้ไปนอนใต้เตียงของเวกับผู้ชายคนนั้นนะ” การันต์เสียงดังใส่เพื่อน“แกก็พูดไปโน่น เวท้องก็ต้องมีแฟนสิ ต้องมีคนเห็นว่าเวคบกับใครถึงได้ท้อง แกอยู่ที่นี่ไม่รู้เลยหรือไง ไม่น่าเชื่อ”“ฉันไม่รู้หรอก”“เด็กคนนั้นหน้าเหมือนฉัน” สิบทิศตัดสินใจพูดออกมาในที่สุด“จะหน้าเหมือนแกได้อย่างไรกัน” การันต์เสียงดัง หัวใจร้อนรุ่ม“ถ้าแกบอกว่าเวไม่ได้คบกับผู้ชายคนไหน ก็แสดงว่าเด็กนั่นลูกฉัน เพราะฉันคบกับเวจริงจังอยู่แค่คนเดียว”“ก็ไม่แน่”“อะไรของแก”“ไม่มีอะไรหรอก แกถามมากฉิบ ฉันอยากกลับแล้ว” การันต์พูดขึ้นก่อนจะดึงเงินออกมาจ่าย“อะไรของแกวะนี่”“จะให้ฉันไปส่งไหม หรือแกจะกลับเอง”“แกไม่ไปส่งแล้วฉันจะกลับเองยังไง ฉันซ้อนท้ายรถแกมานะ” สิบทิศโวยวายเสียงดัง ก่อนที่เขาจะรีบกระโดดขึ้นซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ของเพื่อนการันต์ไปส่งสิบทิศที่บ้านของอีกฝ่าย ก่อนจะกลับบ้านของตัวเอง พอถึงบ้านบิดามารดาก็โวยวายว่าออกไปทำอะไรมา“ผมไปกินข้าวกับสิบทิศมาน่ะครับ”“สิบทิศเพื่อนเอ็งสมั
พ่อของหนูเป็นป๊ะป๋าใจร้าย+เพลิงวิวาห์ 4
“ใจเย็น ๆ สิ พ่อแม่ของแกมีแกแค่คนเดียวก็ต้องรักแกมาก ๆ และตั้งความหวังเอาไว้กับแกเป็นธรรมดา แล้วแกชอบผู้หญิงคนไหนวะ ฉันพอจะรู้จักหรือเปล่า”“พ่อแม่แกก็มีแกแค่คนเดียว ไม่เห็นตั้งความหวังอะไรเอาไว้กับแกเลย ส่วนผู้หญิงที่ฉันชอบ แกอย่าสนใจเลยว่ะ” “มันไม่เหมือนกันนะโว้ย พ่อแม่ของฉันไม่อยู่แล้ว แต่พ่อแม่ของแกยังอยู่ เขาก็ย่อมตั้งความหวังเป็นธรรมดา”“ฉันขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้แกเสียใจเรื่องพ่อแม่แบบนี้” การันต์ได้สติจึงรีบเอ่ยขอโทษขอโพยเพื่อนรักในทันที“สรุปว่าแกจะไม่บอกฉันจริง ๆ ใช่ไหมว่าผู้หญิงที่แกชอบคือใคร”“ช่างเถอะ” การันต์ตอบปัด ๆ เขาคิดว่าครอบครัวของสิบทิศไม่เหมือนครอบครัวของเขา พ่อแม่ของสิบทิศไม่เคยบังคับลูก ยายมีธุรกิจ แต่พ่อแม่อยากรับราชการชอบสอนหนังสือก็ปล่อยให้ทำงานที่ตัวเองรัก ส่วนสิบทิศเอง พ่อแม่ก็ไม่เคยคาดหวังว่าต้องรับราชการหรือรับช่วงกิจการใด ๆ ไม่เคยคาดหวังว่าต้องเป็นเจ้าคนนายคนหรือต้องร่ำรวย ขอให้เป็นคนดี ได้ทำในสิ่งที่ชอบก็พอ สิบทิศชอบวาดรูป บิดามารดาก็ปล่อยให้ได้เรียนวาดรูปเขาเองบิดามารดามีเชื้อสายจีน อยากให้เป็นหมอ เขาสอบไม่ติดเพราะไม่ได้เรียนเก่งขนาดนั้น ก็บอกว่า
พ่อของหนูเป็นป๊ะป๋าใจร้าย+เพลิงวิวาห์ 3
การันต์ก็รักพ่อแม่มาก เขาอยากได้เธอเป็นเมียแต่บอกว่าแค่รับไปอยู่ด้วยกันจะเลี้ยงดูให้ดี ไม่มีการจดทะเบียนสมรสหรือแต่งงาน ยกย่องเชิดชู เธอไม่เอาเด็ดขาดที่จะทำตัวเป็นผู้หญิงไร้ค่าเช่นนั้น เพราะในอดีตเธอทำตัวไร้ค่าเผลอปล่อยตัวให้สิบทิศจนตั้งท้อง แล้วก็ถูกทิ้งให้อุ้มท้องอยู่คนเดียวและเหตุผลอีกอย่างที่สำคัญก็คือเธอไม่ได้รักการันต์ ไม่ว่าเขาจะทำดีแค่ไหน เธอก็ไม่ได้รักเขา ดังนั้นเธอจะไม่ยอมอยู่กับคนที่ไม่ได้รักอย่างแน่นอนแม้ว่าพ่อแม่ของการันต์จะเอาเธอไปด่า ว่าหลอกเงินการันต์มาซ่อมบ้าน แต่เขาก็รู้ดีว่าเงินจำนวนนั้นเธอถูกล๊อตเตอร์รี เขาเองก็ไม่ยอมแก้ข่าวให้เคลียร์ ๆ กันไป จะเรียกว่ากลัวพ่อแม่ก็ย่อมได้ ผู้ชายแบบนี้เธอคงไม่คิดเอามาเป็นสามีรักพ่อแม่รักได้ แต่กลัวพ่อแม่ เกรงใจ จนไม่ยอมเป็นตัวของตัวเองเธอคิดว่าไม่ไหวเวทิตาจอดรถยนต์กลางเก่ากลางใหม่ไว้ที่โรงรถข้างบ้านหลังน้อย เธอขายผักจนกัดฟันซื้อรถมือสองของข้าราชการครูในหมู่บ้านได้หนึ่งคัน เป็นรถบ้านสภาพดี นั่นทำให้เธอมีรถใช้เป็นครั้งแรกในชีวิต และรถก็ไม่เคยเสียอีกด้วยเพราะครูสมใจใช้รถถนอมมาก ไม่เคยไปชนมาก่อน เธอเอามาใช้จึงไม่มีปัญหาอะไรบ้านหลัง
พ่อของหนูเป็นป๊ะป๋าใจร้าย+เพลิงวิวาห์ 2
“เปล่าจ้ะ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ” เธอหันไปมองเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองและผู้ชายใจร้าย ก่อนเขาฟันเธอแล้วทิ้ง เขาได้ทิ้งสิ่งที่มีค่าที่สุดเอาไว้ให้เธอ นั่นก็คือลูกที่กำลังก่อกำเนิดในครรภ์ของเธอในวันนั้นยายของเธอป่วยหนัก เธอต้องเฝ้ายายอยู่ที่โรงพยาบาล เธอฝากข่าวเรื่องที่ยายของเธอป่วยหนักผ่านการันต์ เพื่อนของเขาไปบอก แต่เขากลับเดินทางไปกรุงเทพฯ โดยไม่ร่ำลา คำรักปลอม ๆ ที่เขามอบให้ มันทำให้เธอเจ็บปวดเจียนตายยายของเธอสุขภาพไม่แข็งแรง พอออกจากโรงพยาบาลได้ไม่ทันไร ท่านก็จากไปในเวลาอันรวดเร็ว การจากไปของยายทำให้เธอร้องไห้เสียใจอยู่นาน ในขณะที่ตัวเองตั้งท้อง ถูกชาวบ้านนินทาว่าท้องไม่มีพ่อ กว่าจะผ่านจุดนั้นมาได้ ลำบากจนเลือดตาแทบกระเด็นบ้านไม้หลังเก่า ๆ ซอมซ่อกับการอุ้มท้องลูกคนเดียวและคำดูถูกนินทา เรียนหนังสือก็จบแค่ ปวช. เธอต้องใช้ชีวิตปากกัดตีนถีบ ดีว่าลูกในท้องเป็นเด็กดี ไม่ทำให้เธอแพ้ท้องมาก จนไม่สามารถทำอะไรได้เธอออกมาทำขนมส่งขายจนเกือบใกล้คลอด หยิบยืมเงินญาติ ๆ จนเขาระอาพอคลอดออกมาก็ยิ่งลำบาก ด้วยความที่เธอไม่เคยเลี้ยงลูกมาก่อน ดีหน่อยว่าให้ลูกกินนมตัวเอง ตอนนั้นเธอทำขนมส่งขายแต่ไม่มีใครซื
พ่อของหนูเป็นป๊ะป๋าใจร้าย+เพลิงวิวาห์ 1
“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” เวทิตา สิริศักดิ์ หญิงสาววัยยี่สิบห้าอุทานพร้อมเอ่ยขอโทษเมื่อเดินชนเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่ง“ไม่เป็นไรครับ” สิบทิศ เขมสิทธิ์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้ารีบเอ่ยออกมาว่าไม่เป็นอะไร แต่พอเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็ต้องตกตะลึงหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมเด็กน้อยที่ถูกมารดาประคองขึ้นจากพื้นด้วยใบหน้าเหยเกคือคนคุ้นเคยที่เขารู้จักเป็นอย่างดี“เว เวจริง ๆ ด้วย” ท่าทีดีใจของผู้ชายตรงหน้าทำให้เวทิตาถอยหนี ก่อนจะพาลูกน้อยไปหลบอยู่ทางด้านหลัง“คุณแม่ครับ ใครเหรอครับ รู้จักคุณแม่ด้วย” เด็กชายต้นกล้า เด็กน้อยวัยหกขวบเอ่ยถามมารดาด้วยความสงสัย ตามประสาเด็กฉลาดเฉลียว“เขาคงจำคงผิดละจ้ะ เราไปกันเถอะจ้ะ”“เวมีลูกแล้วเหรอ” สิบทิศเอ่ยถาม พลางรั้งแขนของหญิงสาวเอาไว้ เขามองเด็กน้อยแล้วหัวใจกระตุก เด็กคนนี้หน้าเหมือนใครสักคนที่เขาเห็นมาแต่เกิดสิบทิศไม่รอให้ตัวเองต้องสงสัยนาน เขาหันไปมองกระจกทางด้านหลังของห้างสรรพสินค้าก่อนที่จะตาโต เด็กคนนี้หน้าเหมือนเขาราวกับแกะคงไม่หรอกมั้ง อย่าบอกนะว่า!!!“กรุณาปล่อยแขนของดิฉันด้วยค่ะ” ประโยคห่างเหินนั้นทำให้สิบทิศได้สติ รีบเอ่ยถามในสิ่งที่เขาอยากรู้ทันที“เด็กคนนี
You may also like
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา133.0K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย121.3K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.0K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ140.1K viewsอากรขา...อันนาอย่าดื้อ
อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์39 viewsทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบไร้ค่าที่ได้เป็นภรรยาท่านนายพล 80's
จิน 金钱113 viewsยอดดวงใจรามเกียรติ์
ปีศาจชอนซา38 viewsBAD DEEP รักร้ายของผู้ชายร้ายลึก
จิรณิกา56 views
