Share

บทที่ 5

last update Tanggal publikasi: 2025-12-01 20:09:58

พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 5

"พ่อเลี้ยงครับ"

"มีอะไร" คนที่ถามก็คือเวทมนต์ที่เดินนำหน้าพ่อเลี้ยงลงมาจากชั้นบน

"พวกมันให้คนมาดูที่บ่อนครับ" ถึงแม้ว่าคนที่เข้ามาตามสืบจะไม่ได้แสดงตัวว่าเป็นใคร แต่ทำไมลูกน้องของภูตะวันจะไม่รู้

"มันสงสัยไหม"

"ผมอยากให้พ่อเลี้ยงระวังตัว ให้มากหน่อยครับ" เรื่องสงสัยมันต้องสงสัยอยู่แล้วเพราะเข้ามาดูในบ่อนแล้วไม่เห็นลูกชาย

"พวกมึงกลับไปก่อน" ตั้งแต่ลงมาจากดอยวันนั้นภูตะวันก็ยังไม่ได้ขึ้นไป และเรื่องบ้านบนดอยก็ยังไม่มีใครรู้ แถมบ้านหลังนั้นอยู่นอกเขตอำนาจของกำนันสิงห์ด้วย

"ผมว่าเราเพิ่มกำลังดูแลดีกว่าไหมครับ" หลังจากลูกน้องที่มารายงานออกไปแล้ว เวทมนต์ก็ถามผู้เป็นนายดู เพราะตอนนี้มีแค่เขาและซอโซ่แค่สองคนที่คอยดูแลคุ้มกันอยู่

"มึงก็จัดมาแล้วกัน"

"แล้วนี่พ่อเลี้ยงจะไปไหนครับ" พูดยังไม่จบคำพ่อเลี้ยงก็เดินออกไปเลย

"กูก็มีอะไรให้ทำเยอะแยะ"

"ผมว่ารอก่อนดีกว่าไหมครับ ผมเพิ่งส่งข้อความให้จัดคนมาคุ้มครองพ่อเลี้ยงเพิ่ม"

"ยังไม่มีอะไรหรอกน่าทำเป็นกลัวไปได้"

ซอโซ่ที่ทำหน้าที่ขับรถพอเห็นเจ้านายขึ้นรถมาก็สตาร์ทเครื่อง

"มึงดูกระจกดีๆ ด้วยนะ"

"มีอะไรครับพี่เวท"

"กลัวไอ้กำนันนั่นมันจะเล่นไม่ซื่ออีก"

"ผมว่าไม่ทันแล้วมั้ง" ซอโซ่มองกระจกหลังในขณะที่ขับรถก็เห็นว่ามีรถอีกคันวิ่งตามมาติดๆ

"พ่อเลี้ยงก้มลงหน่อยครับ"

"มีอะไรวะ" ภูตะวันหันมองไปดูด้านหลัง เป็นจังหวะเดียวกับที่ลูกปืนถูกยิงมา

ตุ๊บ! โชคดีที่รถคันนี้เป็นรถกันกระสุน เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องคราวก่อนเวทมนต์ก็สั่งเปลี่ยนรถคันใหม่

>>{"ตอนนี้พวกมึงอยู่ไหน กลับมาช่วยกูก่อน"} เวทมนต์โทรตามลูกน้องที่มาส่งข่าวเมื่อสักครู่ และก็บอกให้ลูกน้องโทรเร่งไอ้พวกนั้นมา เพราะตอนนี้เจอดีเข้าแล้ว

ซอโซ่หักพวงมาลัยเข้าซอยเล็กๆ เพื่อที่จะไปทะลุอีกซอยหนึ่ง แต่พวกมันก็ยังคงตามมา

ตุ๊บ ตุ๊บ เสียงกระสุนจากปืนเก็บเสียงกระทบกระจกกันกระสุน

"มันเล่นขนาดนี้เลยเหรอ" และเหตุการณ์ในครั้งนี้มันยิ่งเพิ่มความแค้นให้กับภูตะวันหลายเท่านัก ครั้งก่อนที่ถูกเล่นงานมันยังลอบกัดตอนกลางคืน แต่ครั้งนี้มันเล่นกลางวันแสกๆ แถมยังอยู่ในที่ชุมชนด้วย ที่ภูตะวันไม่ให้ลูกน้องยิงสวนกลับเพราะกลัวว่าจะถูกบ้านเรือนประชาชน ก็เลยต้องขับรถล่อให้มันตามมาก่อน

แต่พอขับพ้นเขตชุมชนออกมา ก็มีรถอีกคันจอดขวางหน้าอยู่

"เอาไงต่อดีพี่" ซอโซ่จำเป็นต้องหยุดรถก่อน เพราะรถคันที่จอดขวางอยู่ต้องเป็นคนของพวกมันแน่

"มึงพาพ่อเลี้ยงหลบไปทางนั้นก่อน" เวทมนต์ส่งปืนอีกกระบอกให้กับซอโซ่

"พี่นั่นแหละพาพ่อเลี้ยงไป..ทางนี้ผมจะสกัดพวกมันไว้เอง"

"มึงต้องระวังตัวดีๆ นะ เดี๋ยวคนของเราก็จะตามมาแล้ว"

"พี่รีบพาพ่อเลี้ยงไปเถอะน่า!"

ปั้ง! เสียงกระสุนจากปืนของซอโซ่ที่ยิงไปสกัดไว้ เพราะทางนี้ไม่ได้ใช้ปืนเก็บเสียง

"พ่อเลี้ยงตามผมมาสิครับ" เวทมนต์หันกลับไป​ ยังเห็นพ่อเลี้ยงใช้ปืนเล็งไปทางพวกนั้นอยู่

"ถ้าจะไปเราต้องไปด้วยกัน" เพราะภูตะวันรู้ดีถ้าทิ้งซอโซ่ไว้ที่นี่คนเดียวต้องถูกพวกมันเก็บแน่

ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง!

🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 71 ตอนจบ

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 71 ตอนจบ"ดีใจด้วยนะไพลินวาสนาเธอดีจังเลย" เพื่อนที่ร่วมเรียนมาด้วยกันตั้งแต่ประถมและมัธยมพอได้รับการ์ดเชิญต่างก็มาร่วมแสดงความยินดี"ขอบใจมากจ้ะ" แต่ทำไมเธอถึงยังรู้สึกขาดอะไรไปสักอย่าง นี่งานแต่งของเธอนะ..สามีก็ยืนอยู่ข้างๆ ถ้าพี่น้อยหน่ามาร่วมงานแต่งด้วยก็คงจะดี"แม่ว่าพาน้องไปนั่งก่อนดีกว่า คนกำลังท้องกำลังไส้แม่ไม่อยากให้ยืนนาน" ช่อมาลาที่รับแขกอยู่ด้านในออกมาดูลูกชายกับลูกสะใภ้ที่ยืนรับแขกอยู่หน้างาน"ครับแม่" เขาก็กลัวเหมือนกันกลัวว่าเธอจะเหนื่อยมากเกินไป เป็นไปได้ไม่อยากจัดงานแต่งเลยด้วยซ้ำ เป็นห่วงเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องกลัวจะเหนื่อยไปกับแม่ด้วย"เชิญด้านในเลยนะคะ" คนเป็นแม่ออกมายืนต้อนรับแขกแทนลูกชายกับลูกสะใภ้ และก็บอกกับแขกที่มาหลังๆ ว่าลูกสะใภ้กำลังท้องไม่อยากให้ยืนนาน"แสดงว่าคุณช่อมีข่าวดีสองต่อเลยหรือคะเนี่ย""อะไรนะ?" เสียงนี้ดังมาจากด้านหลังของคนที่กำลังคุยกันอยู่"คุณสมร??" ช่อมาลาหันไปมองก็เห็นว่าเป็นสมร"ฉันได้ยินคนพูดกัน ฉันยังไม่เชื่อหูตัวเองเลย จัดงานแต่งใหญ่โตดีนี่""เออคือว่าคุณสมรคะ""แล้วคุณเอาลูกสาวฉันไปไว้ที่ไหน""แม่!" มีนาที่ขับร

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 70

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 70[บาร์]หลังจากที่จ่ายค่าแท็กซี่แล้วน้อยหน่าก็เดินเข้าไปในบาร์ ที่จริงน้อยหน่าไปดูห้องเช่ามาก่อนหน้าแล้ว เขาไม่ได้อยู่ที่ห้องนั่นหมายถึงเขาต้องอยู่ที่บาร์"อ้าวน้อยหน่า""สวัสดีค่ะเจ้""ได้ข่าวว่าไปทำงานกับพลอยเหรอ" ที่นี่รู้กันหมดแล้วว่าพ่อเลี้ยงจะแต่งงานกับพลอยไพลิน เพราะมีหลายคนที่ได้รับการ์ดเชิญ"ค่ะ""แล้วนี่มาทำไม""คิดถึงที่นี่ค่ะ""คิดถึงก็มาสิ" เจ๊อ้อยหมายถึงถ้าน้อยหน่าคิดถึงก็มาที่นี่ได้เสมอ"น้อยหน่าขอไปสั่งเครื่องดื่มก่อนนะคะ""ได้จ้ะ"น้อยหน่าเดินเข้ามาก็มองหาอยู่ว่าซอโซ่จะอยู่ที่ไหน แต่พอไม่เห็นเธอก็เดินแอบๆ ไปทางห้องทำงาน"..........." หญิงสาวลองดันประตูห้องเข้ามา..เห็นว่าไม่ล็อกเธอก็เลยเปิดมันออก..."อุ๊ย..เธอถือดียังไงเปิดประตูเข้ามาแบบนี้!" อนงค์รีบจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่ ขณะที่อนงค์กำลังจัดเสื้อผ้าอยู่สายตาก็มองดูคนที่นอนอยู่โซฟาตัวยาว แต่คนคนนั้นไม่แม้แต่จะหันไปมองที่ประตูน้อยหน่าถึงกับช็อคไปเลย พอตั้งสติได้เธอก็รีบถอยออกมาสิ่งที่เธอกลัวที่สุดมันก็เกิดขึ้นจนได้ ผู้หญิงอ่อยขนาดนั้นมีเหรอที่ผู้ชายแบบพวกเขาจะไม่เล่นด้วยเธอให้แท็กซี่กลับ

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 69

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 69วันต่อมา.. วันนี้ซอโซ่ต้องพาน้อยหน่าขึ้นมาส่งบนดอยแล้ว"งานเป็นยังไงบ้าง""ก็เรื่อยๆ ครับ""อะไรเรื่อยๆ ของมึงวะ""เมื่อไรพ่อเลี้ยงจะแต่งงานสักทีครับ""อีก 6 วัน อ้าวเฮ้ย กูถามเรื่องงานอยู่ดีๆ" เผลอบ้าจี้ไปกับมันซะงั้น"อีกตั้ง 6 วัน ผมขอขึ้นมาค้างที่นี่ทุกคืนได้ไหมครับ""แล้วใครจะดูงานแทนมึง""ก็ไอ้สิงหาไงครับ""สิงหามันก็มีงานของมันต้องทำ"ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่น้อยหน่าก็แอบชะโงกหน้าออกมามองจากในครัวดูว่าพ่อเลี้ยงจะใจอ่อนไหม ถ้าต้องแยกกับเขาอีก 6 วัน เธอจะอยู่ยังไง นี่ขนาดเขายังไม่ลงดอยยังคิดถึงแล้ว"ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ" ถ้าพ่อเลี้ยงไม่อนุญาตเขาก็อยู่ที่นี่ไม่ได้ ซอโซ่เดินคอตกออกมาหน้าบ้านน้อยหน่าที่กำลังทำอาหารอยู่มองออกมาอีกทีก็ไม่เห็นเขานั่งอยู่ตรงห้องรับแขกแล้วเขาไปไหนแล้ว? เธอรีบล้างไม้ล้างมือแล้วเดินออกมาดูหน้าบ้าน พอออกมาก็ไม่เห็นรถ..ไปก็ไม่บอกสักคำเย็นวันนั้นหลังทานข้าวเสร็จ.. น้อยหน่าเก็บทำความสะอาดทุกอย่างเสร็จแล้ว แต่ก็ยังไม่ขึ้นไปชั้นบนรออยู่ว่าเขาจะมาค้างที่นี่ด้วยไหม"วันนี้มันไม่มาหรอก""อุ้ยคุณเวท" น้อยหน่ามัวแต่ชะเง้อหน้ามองหน้าบ้

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 68

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 68"คุณหึงผมเหรอ""ค่ะฉันหึง!" เธอกล้าบอกได้เลยว่าเขาคือรักแรก และคนทำงานแบบพวกเขาต้องพบเจอผู้หญิงสวยๆ มากมาย"น้อยหน่าคุณหึงผม?" ความรู้สึกดีๆ แบบนี้เขายังไม่เคยมีให้ใครมาก่อน เขาก็ไม่ใช่ผู้ชายบริสุทธิ์อะไร แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขาคิดอยากจะหยุดแบบนี้ได้"มันน่าตื่นเต้นตรงไหนคะ ฉันหึงหมายถึงฉันโกรธฉันไม่ชอบสิ่งที่ฉันเห็น""นั่นมันก็แค่งาน""ค่ะ!""ผมจะพยายามไม่เข้าใกล้ผู้หญิงพวกนั้น""คุณเป็นผู้จัดการ เป็นรองแค่พ่อเลี้ยง ใครๆ เขาก็หมายตา""แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ ขอพ่อเลี้ยงแล้วพ่อเลี้ยงบอกว่าต้องรองานแต่งจบก่อน""ฉันไม่รู้" อยากอยู่เฝ้าเขาก็อยู่ไม่ได้เพราะเธอต้องขึ้นดอย จะพาเขาขึ้นไปด้วยก็ไม่ได้อีก แล้วจะให้ทำยังไง"พ่อเลี้ยงคงใกล้เสร็จธุระแล้วมั้ง ถ้าเรายังมัวคุยกันอยู่แบบนี้มีหวังไม่ได้ชื่นใจแน่เลย""ใครจะให้คุณชื่นใจล่ะ""ไม่ให้จริงเหรอ""ให้ก็ได้" กลัวว่าถ้าเธอไม่ให้เดี๋ยวเขาก็ไปหากินที่อื่น"อ้าวแล้วจะไปไหน""ก็ไปอาบน้ำไงคะ""ไม่ทันแล้ว ไปห้องนั้นด้วยกันดีกว่า" ห้องของเธอไม่มีเตียง ที่นอนก็ผืนบางๆ ท่าไหนใช้เข่าคงต้องเจ็บเข่าแน่เลยน้อยหน่ายอมเดินตามเขาไ

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 67

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 67"พี่น้อยหน่าตื่นแต่เช้าจังเลยค่ะ" พลอยไพลินลงมาก็เห็นน้อยหน่ากำลังเข้าครัวอยู่"พี่กำลังทำอาหารค่ะว่าจะไปทำความสะอาดต่อ""พี่ไม่ต้องทำอะไรเยอะแยะขนาดนี้หรอกค่ะ พลอยแค่อยากให้พี่มาอยู่เป็นเพื่อนไม่ใช่อยากให้มาทำงานบ้านสักหน่อย""พี่ทำงานบ้านก็แลกกับเงินเดือน วันนี้น้องพลอยอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ""เลือกได้เหรอคะ" พลอยไพลินหมายถึงว่ามีอาหารให้เลือกด้วยเหรอ เพราะเมื่อวานนี้ได้ยินว่าอาหารจะหมดแล้ว"มีคนขึ้นมาส่งอาหารแล้วค่ะ""คุณโซ่มาส่งอาหารเหรอคะ" ที่พลอยไพลินถามเพราะตื่นเต้นแทนน้อยหน่า จะได้เจอคนรัก แต่เห็นสีหน้าอีกฝ่าย ก็รู้แล้วว่าไม่เป็นแบบที่ตัวเองคิด "เอ่อ..พี่มีอะไรให้ฉันช่วยไหม""ถ้าอยากช่วยก็ล้างผักพอแล้วค่ะ"วันต่อมา..วันนี้คุณหมอที่โรงพยาบาลนัดตรวจครรภ์ ภูตะวันเลยพาพลอยไพลินและน้อยหน่าลงมาจากดอย"พี่น้อยหน่าจะไปโรงพยาบาลกับพลอยเลยไหมคะ" พลอยไพลินถามน้อยหน่าในขณะที่นั่งรถลงเขามา"พี่อยากไปเอาของที่ห้องพักค่ะ จอดตรงไหนก็ได้นะคะเดี๋ยวฉันนั่งรถไปเอง" ประโยคหลังน้อยหน่าบอกเวทมนต์ที่ทำหน้าที่ขับรถ"ถ้างั้นก็ไปส่งโรงพยาบาลก่อนค่อยพาน้อยหน่าไปเอาของ""ไม่ต

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 66

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 66เช้าวันต่อมา.."คุณโซ่ตื่นได้แล้วค่ะสายมากแล้ว""อืมม จะรีบไปไหน""ถ้าคุณออกไปจากห้องสายกว่านี้พ่อเลี้ยงมีหวังรู้แน่""รู้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย""แน่ใจเหรอคะว่าไม่เห็นเป็นไร คุณยังไม่ได้พูดเรื่องนี้กับพ่อเลี้ยงเลย""ก็ได้" ชายหนุ่มดันตัวลุกขึ้นแบบหมดเรี่ยวแรง จะไม่ให้หมดเรี่ยวแรงได้ยังไงน้ำไม่หมดตัวก็บุญเท่าไรแล้ว"เร็วสิคะ" น้อยหน่าก้มลงไปหยิบเสื้อผ้าของเขามาวางไว้ให้ แต่จังหวะที่ก้มลงไปเธอก็รู้สึกเจ็บหน่วงที่ท้องน้อยแบบจุกๆ คงเจ็บเพราะแรงกระแทกเมื่อคืนนี้"ไม่อยากไปเลย""คุณก็ต้องหาโอกาสคุยกับพ่อเลี้ยงให้ได้ก่อนสิ" เธอกลัวว่าถ้าพ่อเลี้ยงรู้เองหรือรู้จากปากคนอื่นมันจะลำบากกว่านี้ใส่เสื้อผ้าเสร็จซอโซ่ก็เดินมาเปิดประตูแบบไม่ได้ระวังแอดดด~".........""??" ประตูทั้งสองห้องเปิดออกมาแทบจะพร้อมกัน และคนที่เปิดต่างก็ยืนจ้องตากันอยู่"พะ..พะ.."เพี๊ยะ!"พ่อเลี้ยง" ตกใจพูดไม่ออกจนต้องตบเรียกสติตัวเองก่อน"พ่อเลี้ยง?" น้อยหน่าได้ยินเขาเรียกพ่อเลี้ยงก็ออกมาดู "..คือพ่อเลี้ยงคะ""ไม่ต้องพูดแล้ว เข้าไปใส่เสื้อผ้าก่อน" ซอโซ่รีบดันเธอให้กลับเข้าไปในห้องเพราะเธอมีแค่ผ้าเช็ดต

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 23

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 23หญิงสาวคนนั้นก้าวเดินมาหาพ่อเลี้ยงโดยที่ยังไม่รอคำสั่ง"คนนี้ไงครับพ่อเลี้ยง" เห็นว่าเด็กออกมาแล้วคนที่ดูแลบาร์นี้เลยถือโอกาสแนะนำให้พ่อเลี้ยงได้รู้จักสายตาคมกริบของคนที่นั่งดื่มอยู่กรอกมองดู และก็เห็นท่าทีของผู้หญิงมีความเอียงอายอยู่มากต่อสายตาที่เขามองแต่จังหวะนั้นเขาก

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 22//18+

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 22🔞"อื้อ" เจอลิ้นเข้าไปขนาดนั้นเป็นพระอิฐพระปูนก็คงทนไม่ไหว สะโพกงามที่พยายามขยับหลบตอนนี้มันอยู่นิ่งเหมือนว่ากำลังรอให้อีกคนช่วยแบบลืมตัวเขาเป็นผู้ชายทำไมจะสัมผัสไม่ได้ว่าตอนนี้เธอกำลังมีอารมณ์คล้อยตามมากแล้ว จากที่สะกิดยอดเม็ดเสียวอยู่เรียวลิ้นนั้นก็ขยับต่ำลงมาจนถึงร่องเ

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 16

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 16"โอ้ยย ซี๊ดด""เป็นอะไร" ตื่นเช้ามาเห็นเธอนอนขดกุมท้องอยู่"ปวดท้อง""อยากเข้าห้องน้ำเหรอ""เปล่า""ปวดแบบไหน""แบบที่ผู้หญิงเขาเป็นกันทุกเดือน""เป็นประจำเดือนเหรอ?" เรื่องแบบนี้ถึงแม้ผู้ชายจะไม่เป็น แต่ไม่มีใครไม่รู้จักหรอก"อืม""แล้วทำไง" แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือจะเป็นปร

  • พ่อเลี้ยงภูตะวัน   บทที่ 14

    พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 14"ไหนบอกว่าพอกินได้ไง" เห็นอาการอีกฝ่ายก็พอจะรู้แล้วว่าอาหารของเธอคงไม่ได้เรื่อง"ถามจริงเหอะ ทำอาหารไม่เป็นจริงๆ เหรอ""ก็ทำอยู่นี่ไง""ทำเป็นกับทำได้มันไม่เหมือนกันนะ""ถ้างั้นก็ไม่ต้องกิน!""ถ้าไม่กินของพวกนี้แล้วจะกินอะไรล่ะ วันหลังก็เพลาๆ ความเค็มลงบ้าง" พอเขาเอาจานข้า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status