MasukShare
ตอนที่ 9 ผู้ชายในฝันของผู้หญิง
Tanggal publikasi:
2026-07-27 16:39:17เช้าวันต่อมา
ช็อปเปอร์ลืมตาตื่นเมื่อรู้สึกว่าร่างกายโดนเบียด เขานอนเอียงจนแทบจะกลิ้งตกลงจากเตียง ชายหนุ่มขยับตัวอย่างระมัดระวัง พลางยันตัวลุกนั่ง แล้วยกมือขึ้นยีผมตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันไปมองคนข้างกาย คนตัวเล็กนอนเบียดชิดเขาจนแทบไม่มีช่องว่าง ทว่าขอบเตียงอีกฝั่งกลับว่างเปล่า ราวกับพื้นที่ทั้งหมดถูกยึดครองไว้ที่ฝั่งของเขาเท่านั้น ร่างสูงถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางส่ายหน้าไปมาช้าๆ แล้วพึมพำเสียงเบา “ตัวเล็กแค่นี้ นอนดิ้นฉิบหาย” ทันใดนั้น ดวงตาคมก็เหลือบไปเห็นขาอ่อนขาวเนียนของเพื่อนสาวที่โผล่พ้นเสื้อยืดตัวใหญ่ เนื่องจากเธอนอนตะแคงข้างยกขาขึ้นเล็กน้อย ไม่รอช้า มือหนารั้งผ้าห่มขึ้นมาคลุมอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อยๆ ลุกลงจากเตียงอย่างเงียบๆ เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เมื่อแสงแดดสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องกระทบลงกับผิวหน้าเนียน ผิงผิงจึงลืมตาตื่นช้าๆ พอสายตาเริ่มปรับโฟกัสได้ เธอก็ลุกขึ้นนั่งพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่กลับไม่พบเจ้าของห้องเลย คนตัวเล็กตัดสินใจลุกลงจากเตียง ก่อนจะก้าวเดินออกไปยังด้านนอกทันที ตึก! ตึก! ตึก! เธอยิ้มบางๆ ยืนกอดอกจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกาย เพราะช็อปเปอร์กำลังยืนทำอาหารอยู่ตรงห้องครัวอย่างตั้งใจ ทันใดนั้น เขาก็หมุนตัวกลับมาวางชามลงบนโต๊ะ ทำให้สบสายตากับเธอเข้าพอดี จึงเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ “ตื่นแล้วเหรอ นอนหลับสบายไหม?” “อือ…เตียงมึงกว้างดีนะ” เธอตอบกลับทันควัน ชายหนุ่มมองคนตัวเล็กตรงหน้า ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ คล้ายเอ็นดูมากกว่าจะขบขัน “หึ! นอนคนเดียวเกือบทั้งเตียงไม่กว้างได้ไง” “มึงพูดว่าอะไรนะ” เธอถามย้ำ เมื่อได้ยินที่อีกฝ่ายพูดไม่ชัดเจน “ไม่มีไร…มึงนั่งลงเลย กูทำเสร็จพอดี” เขาตอบเสียงเรียบ พลางนั่งลงบนเก้าอี้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังนั่งทานข้าวด้วยกัน บรรยากาศบนโต๊ะอาหารก็อบอวลไปด้วยความเงียบสงบ ผิงผิงนั่งกินข้าวไปเรื่อยๆ ก่อนจะชำเลืองมองคนตรงหน้าเป็นระยะ ราวกับกำลังพินิจพิจารณาอะไรบางอย่าง จู่ๆ เธอก็เอ่ยขึ้น “มึงเป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคนเลยนะ ทั้งดูแลเก่ง เทคแคร์ดี แถมทำกับข้าวเป็นอีกต่างหาก” สิ้นเสียงหวาน ช็อปเปอร์ก็ชะงักไปเล็กน้อย พลางเงยหน้าขึ้นมองสบตาเธอ ก่อนจะหลุดเอ่ยประโยคหนึ่งออกมา “รวมถึงมึงด้วยไหม?” คำพูดนั้น ทำเอาคนตัวเล็กสำลักข้าวแทบจะทันที ใบหน้าแดง หูแดงอย่างห้ามไม่ได้ แค่ก! แค่ก! ชายหนุ่มรีบยื่นแก้วน้ำให้กับเธอ พลางลุกเดินไปลูบแผ่นหลังบางด้วยความเป็นห่วง ผิงผิงคว้าแก้วน้ำขึ้นมายกดื่มโดยเร็ว แต่ภายในแก้วกลับไม่มีน้ำเลยสักหยด เธอไอแค่กๆ คิ้วเรียวขมวดแน่น หันขวับไปมองอีกฝ่ายด้วยแววตาฉายความไม่พอใจ ก่อนจะชูแก้วให้เขาดูว่ามันว่างเปล่า “เชี่ย...กูลืมเทน้ำให้ว่ะ” พูดจบ ช็อปเปอร์ก็รีบเปิดฝาขวดน้ำดื่มอย่างร้อนรน ทว่ายังไม่ทันได้เทใส่แก้ว คนตัวเล็กก็คว้าขวดน้ำจากมือเขาไปยกขึ้นดื่มอย่างรวดเร็ว อึก! อึก! เธอดื่มน้ำอย่างรีบร้อน จนน้ำเลอะเปรอะไปทั่วริมฝีปากบาง และไหลลงมาซึมเสื้อยืดสีขาวเล็กน้อย เมื่ออาการกระหายทุเลาลง ผิงผิงจึงวางขวดน้ำลงบนโต๊ะเบาๆ พร้อมกับหันไปมองคนตัวสูงข้างกาย ตั้งใจจะบ่นเขาสักคำให้หายหงุดหงิด แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไร เขาก็โน้มตัวลงมาใกล้กัน ก่อนจะหยิบทิชชูเช็ดริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน ตุบตับ...ตุบตับ... “กูเช็ดเองได้” เธอเอ่ยเสียงเบา พลางขยับตัวออกห่างเล็กน้อย ทว่าเขากลับรั้งลำคอเธอไว้แน่น ไม่เปิดโอกาสให้หนี ก่อนจะก้มลงกระซิบด้วยน้ำเสียงจริงจัง “กูอยากเช็ดให้” สิ้นเสียงทุ้ม คนตัวเล็กก็นั่งนิ่งปล่อยให้เขาเช็ดอยู่เช่นนั้น แม้หัวใจดวงน้อยจะเต้นแรงจนแทบทะลักออกจากอกก็ตาม ไอ้เพื่อนบ้า...แม่งก็ขยันทำกูใจสั่นจัง หลังจากทานข้าวเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองก็มานั่งเล่นเกมด้วยกันบนโซฟาตัวยาวกลางห้องโถง ผิงผิงเอนตัวพิงพนักโซฟาอย่างสบาย ส่วนช็อปเปอร์นอนหนุนตักเธอ มือหนากดโทรศัพท์มือถือเล่นเกมด้วยสีหน้าจดจ่อและตั้งใจ ทันใดนั้น เขาก็ขมวดคิ้วแน่น พลางเงยหน้ามองคนด้านบน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผิง! มึงเล่นแครี่อยู่หลังกูดิ เดินนำหน้าเดี๋ยวก็ตายหรอก” “มึงก็รีบเดินมาปกป้องกูสิ” เธอพูด มือเล็กยังคงกดโทรศัพท์มือถือพาตัวละครไปตีป้อมปราการของฝ่ายตรงข้าม “ดูตัวกูด้วย ขาสั้นฉิบหาย” เขาว่า เพราะตัวซัพพอร์ตที่เขาเลือกมา เดินค่อนข้างช้า ไม่นานนัก ผิงผิงก็ร้องโวยขึ้นทันที “อร้ายยย! เปอร์ มันดึงกูอ่า” “กูบอกให้มึงเดินตามหลังกูไง เป็นไงบอกอะไรไม่ฟัง” คำพูดนั้น ทำเอาเธอเบะปากใส่เขาอย่างหมั่นไส้ “จิ๊!” ในระหว่างที่คนตัวเล็กรอตัวละครเกิดใหม่ เธอก็กดพิมพ์ข้อความในช่องแชตเกมเพื่อส่งไปหาฝ่ายตรงข้าม ผิงไฟ : พี่ดึงแม่นจัง ช็อปเปอร์ขมวดคิ้วแน่น ความหงุดหงิดฉายชัดบนใบหน้า พลางยันตัวลุกนั่งอย่างรวดเร็ว “มึงคุยกับมันทำไม?” เขาเอ่ยถามเสียงแข็ง “สร้างมิตรไง” เธอตอบเสียงเรียบ โดยไม่หันไปมองสบตาอีกฝ่าย จากนั้น คนตัวสูงก็หัวเราะในลำคอแห้งๆ “เหอะ! งั้นก็สร้างมิตรให้กูด้วย” พูดจบ เขาก็คว้าโทรศัพท์จากมือเธอไปหน้าตาเฉย ก่อนจะยื่นเครื่องของตัวเองมาให้เหมือนเป็นการแลกกัน ร่างบางขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาคู่สวยจ้องมองเขาอย่างไม่เข้าใจ และในจังหวะนั้นเอง ข้อความในช่องแชตเกมก็เด้งขึ้นมา ฝ่ายตรงข้าม : ถ้าไม่อยากโดนดึง ขอไลน์หน่อยสิ ช็อปเปอร์จ้องหน้าจอด้วยดวงตาแข็งกร้าว ก่อนจะกดพิมพ์ตอบกลับทันทีโดยไม่ลังเล ผิงไฟ : @kuysus ฝ่ายตรงข้าม : จบเกมเดี๋ยวแอดไปครับ ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างขบขัน ริมฝีปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “หึ! โง่ฉิบหาย” คนตัวเล็กขมวดคิ้วแน่นกับการกระทำของเพื่อนสนิท ทว่าเธอไม่ทันได้เอ่ยถามอะไร เขาก็พาตัวละครในเกมไปบุกตีป้อมฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดัน ไม่นานนัก เสียงเอฟเฟกต์แห่งชัยชนะก็ดังขึ้นบนหน้าจอ “เล่นต่อไหม?” เธอเอ่ยถามเสียงเบา “ไม่” เขาตอบสั้นๆ “งั้นกูไปคนเดียวนะ” เธอว่า พลางยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่วางอยู่ข้างเขา “มึงก็ไม่ต้องเล่น กูจะดูหนัง” พูดจบ ช็อปเปอร์ก็ทิ้งตัวลงนอนหนุนตักเธออีกครั้ง ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้ารีโมตกดเปิดทีวีอย่างรวดเร็ว ผิงผิงได้แต่จ้องมองเขานิ่งด้วยแววตาฉายความไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม มันเป็นเมนส์หรือไงเนี่ย...
Bab terbaru
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 4 (THE END)
สามปีต่อมาหลังจากที่ช็อปเปอร์พาผิงผิงไปฉีดยาคุมครั้งก่อน เธอก็เริ่มมีอาการแปลกๆ เพราะยาที่ฉีดเข้าไปนั้น ไม่ใช่ยาคุมกำเนิดเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่กลับเป็นยาวิตามินบำรุงสำหรับการเตรียมตั้งครรภ์และแน่นอนว่า…เธอท้องโดยไม่รู้ตัวในตอนนี้ทั้งคู่ได้แต่งงานกันแล้วเมื่อสามปีก่อน และมีเจ้าตัวน้อยด้วยกันหนึ่งคน เป็นเด็กผู้ชาย หน้าตาหล่อเหลาเหมือนคุณพ่อเป๊ะ ชื่อว่าน้อง ปันคุณณ์ ปันคุณณ์อายุได้สองขวบกว่า มีพัฒนาการด้านร่างกายตอบสนองค่อนข้างดี แต่กลับยังมีการสื่อสารทางคำพูดค่อนข้างน้อย และมักจะเป็นเฉพาะตอนอยู่กับคุณพ่อเท่านั้นทุกวันผิงผิงจะคอยดูแลลูกและจัดการงานบ้านต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ เธอสามารถทำหน้าที่เหล่านั้นได้เป็นอย่างดีโดยไม่ขาดตกบกพร่องวันนี้ก็เช่นกัน หญิงสาวยืนทำกับข้าวรอสามีอย่างมีความสุข ดวงตาคู่สวยชำเลืองมองไปยังกลางห้องโถงที่ลูกน้อยนอนหลับอยู่เป็นครั้งคราวไม่นานนัก อาหารที่เธอตั้งใจจัดเตรียมก็เสร็จเรียบร้อย พร้อมกับเสียงประตูถูกเปิดเข้ามาพอดีแอร๊ด!!“ลูกหลับอยู่เหรอ?” ช็อปเปอร์เอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นภรรยายืนอยู่ที่ครัวเพียงลำพังเธอหันขวับไปมองเขาทันที พลางยิ้มบางๆ แล้วรีบเช็ดมือเดิน
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 3
หลายเดือนต่อมาหลังจากเรียนจบ ทั้งคู่ต่างแยกย้ายกันไปทำงานตามบริษัทที่ตนเองสนใจ โดยบริษัทที่ผิงผิงทำงานอยู่นั้นตั้งอยู่ห่างจากช็อปเปอร์หลายร้อยกิโลเมตร ระยะทางอันแสนไกลนี้ ทำให้เขารู้สึกเครียดและไม่สบายใจอย่างมาก เพราะต้องห่างไกลจากแฟนสาว ทั้งที่ตลอดสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัย เขาไม่เคยต้องอยู่ห่างจากเธอเลยแม้แต่วันเดียวคนตัวเล็กนั่งพิงพนักหัวเตียง มือหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือส่องใบหน้าของตัวเอง พลางพูดคุยหัวเราะคิกคักกับแฟนหนุ่มเหมือนเช่นทุกวัน ทันใดนั้น เธอก็เหลือบเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเขาบนหน้าจอ จึงเอ่ยถามออกไปด้วยความเป็นห่วง“คิดอะไรอยู่เหรอ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” (เค้ากำลังคิดว่าจะขับรถไปรับเธอตอนนี้เลยดีไหม?) ช็อปเปอร์ตอบทันควัน ใบหน้าหล่อเหลาแสดงสีหน้าจริงจังอย่างชัดเจนคำพูดนั้น ทำเอาผิงผิงเบิกตากว้าง ก่อนจะรีบตอบกลับไปทันที“จะบ้าหรือไง นี่มันตั้งห้าทุ่มแล้วนะ พรุ่งนี้ค่อยมารับเค้าก็ได้” (ก็อยากใช้เวลาอยู่กับเธอนานๆ ไง) เขาว่า ดวงตาคมจ้องมองแฟนสาวผ่านทางหน้าจอมือถือด้วยสายตาเว้าวอนร่างบางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พร้อมสบตากับเขาตรงๆ แล้วเอ่ยขึ้น“ขยันขับรถเหรอ มารับเค้าทุกอาทิตย์
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 2
@คอนโด SLเมื่อกลับมาถึงคอนโด ช็อปเปอร์ก็ไม่รอช้า รีบผลักแฟนสาวชิดผนังห้องที่เย็นเฉียบทันทีโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะก้มลงไปจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม“อื้อ~”ผิงผิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะไม่คาดคิดว่าเขาจะจู่โจมเช่นนี้ เธอค่อยๆ หลับตาลงรับรสจูบจากคนตัวสูงอย่างเต็มใจ พลางเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปโอบรอบลำคอแกร่งเอาไว้แน่นทั้งคู่จูบกันเนิ่นนานหลายนาที จนได้ยินเสียงน้ำลายเฉอะแฉะไปทั่วห้องมือหนาลูบไล้เรียวขาขาวเนียนแผ่วเบา ก่อนจะสอดแทรกเข้าไปในกระโปรงตัวสั้น แล้วลูบสัมผัสกลีบกุหลาบงามด้วยความมันเขี้ยว พร้อมใช้นิ้วกลางกดวนปุ่มกระสันแบบเน้นๆการกระทำนั้นสร้างความเสียดเสียวให้กับคนตัวเล็กได้เป็นอย่างดี เธอจึงกอดลำคอเขาแน่นขึ้น พลางจูบริมฝีปากหยักรุนแรงตามอารมณ์ความปรารถนาที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในกาย“อื้อ~”เมื่อทั้งคู่จูบกันจนพึงพอใจ ช็อปเปอร์ก็ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะจุ๊บริมฝีปากบางอีกครั้งด้วยความคลั่งไคล้“โคตรเปียก เงี่ยนเหรอ หืม?” เขาเอ่ยถามเสียงเบา นิ้วหนายังคงสัมผัสกลีบกุหลาบงามผ่านทางกางเกงชั้นในตัวจิ๋วที่เปียกชื้นไปด้วยคราบน้ำหวานผิงผิงเม้มริมฝีปากเข้าหากันเล็กน้อย พลางตอบก
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 1
หลายเดือนต่อมาบรรยากาศภายในมหาวิทยาลัย MRT รายล้อมไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา ต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่ป้ายแดงที่เพิ่งสำเร็จการศึกษาไปหมาดๆเวลาล่วงเลยไปถึงช่วงบ่าย หลังจากเข้ารับปริญญาบัตรเสร็จสิ้น แก๊ง YOLO ก็ออกมาถ่ายภาพร่วมกันบริเวณหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ ก่อนจะแยกย้ายกันไปเก็บภาพความประทับใจกับครอบครัวของตนเองในขณะที่ผิงผิงกำลังจะหมุนตัวเดินออกไปนั้น ช็อปเปอร์ก็คว้าแขนเรียวเอาไว้อย่างรวดเร็วหมับ!“ถ่ายรูปคู่ด้วยกันก่อนสิ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ดวงตาคมกริบจ้องมองแฟนสาวอย่างคลั่งไคล้“อือ” เธอยิ้มกว้าง พร้อมพยักหน้ารับเบาๆทั้งสองคนยืนโพสท่าให้ช่างภาพที่จ้างมาคอยบันทึกภาพอย่างต่อเนื่อง พลางพูดคุยหยอกล้อกันด้วยการบีบแก้มเป็นครั้งคราว ทำให้เกิดเป็นภาพที่ดูน่ารักและเป็นธรรมชาติไม่นานนัก เสียงหวานใสของใครบางคนก็ดังขึ้น “พี่เปอร์!” แฟร์รี่ตะโกนเรียกชื่อพี่ชายมาแต่ไกลช็อปเปอร์หันขวับมองไปตามเสียงนั้นทันที ก่อนจะเห็นน้องสาวเดินเข้ามาพร้อมกับพ่อแม่ของตนเมื่อทั้งสามคนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของทั้งคู่ ผิงผิงก็ยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม“คุณพ่อคุณแม่ สวัสดีค่ะ” ทั้งสองรับไหว
พ่ายรักช็อปเปอร์ ตอนที่ 40 เราคบกันอย่างเปิดเผยแล้วนะ
หลังจากที่ช็อปเปอร์ดันแก่นกายยักษ์เข้ามาในช่องทางรักของเธอจนสุดความยาว พลางเริ่มขยับเข้าออกอย่างเชื่องช้าในจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะเพิ่มความรัวเร็วในเวลาต่อมา“อ๊าา อื้อ~” ผิงผิงร้องครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่มือเล็กได้แต่ขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นจนยับยู่ยี่ เพื่อระบายความวาบหวิวที่ได้รับชายหนุ่มจ้องมองคนใต้ร่างด้วยสายตาแพรวพราว พลางใช้นิ้วสะกิดปุ่มเซนซิทีฟของเธอเบาๆ ส่วนเอวสอบยังคงกระแทกกระทั้นเข้าใส่รูคับแคบอย่างต่อเนื่อง “ซี๊ด~” เขาครางอื้ออึงอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเพิ่มความเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายในกายคนตัวเล็กกัดริมฝีปากล่างแน่น พลางเอื้อมมือไปดันหน้าท้องแกร่งเพื่อให้ขยับออกห่างเล็กน้อยทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น เขาคว้าข้อมือเล็กรวบขึ้นไปไว้เหนือศีรษะทันที“เสียวเหรอ หืม?” เธอพยักหน้ารับหงึกๆ อย่างไม่ปฏิเสธ ก่อนจะเอ่ยออกไปตามความต้องการ “อื้อ~ เสียว ขอจูบหน่อย”สิ้นเสียงหวาน คนตัวสูงก็ก้มลงมาประกบจูบริมฝีปากบางโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว“อื้อ~”ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม พลางขยับเอียงหน้าซ้ายและขวาเพื่อให้ริมฝีปากแนบชิดกันมากยิ่งขึ้น ส่วนเอวสอบยังคงถาโถมเข
พ่ายรักช็อปเปอร์ ตอนที่ 39 อย่าลองดี!
ผิงผิงอยู่ในชุดนอนผีเสื้อสีดำสุดเซ็กซี่ เนื้อผ้าซีทรูบางเบาที่สามารถมองเห็นผิวเนื้อเนียนได้อย่างชัดเจนเธอสูดลมหายใจเข้าลึก ราวกับรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี ก่อนจะค่อยๆ แง้มประตูออกเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปยังทางเดินภายนอกห้องเมื่อเห็นว่าไม่มีผู้คนตรงโถงทางเดิน หญิงสาวจึงตัดสินใจก้าวออกมา แล้วเดินไปเคาะประตูห้องข้างๆ ทันทีก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!“เปอร์! เปิดประตูให้เค้าหน่อย” เธอเอ่ยเรียกอีกฝ่าย แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับเลยแม้แต่น้อยจากนั้น คนตัวเล็กจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง“จะไม่เปิดจริงดิ เธอจะปล่อยให้คนอื่นมองเค้าแบบนี้เหรอ?” เธอพูด พลางขยับเอาใบหูแนบลงไปบนบานประตู เพื่อฟังเสียงความเคลื่อนไหวของคนที่อยู่ด้านใน แล้วเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ตอนนี้เค้าโคตรเซ็กซี่เลยนะ…”อีกฟากฝั่งหลังจากที่ช็อปเปอร์ได้ยินเสียงเคาะประตู เขาก็ไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้อยู่แล้วว่าคนที่ยืนอยู่หน้าห้องคือใคร ชายหนุ่มยังคงทำกิจกรรมของตนต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ จนกระทั่งเธอพูดคำว่า“จะไม่เปิดจริงดิ เธอจะปล่อยให้คนอื่นมองเค้าแบบนี้เหรอ?” คำพูดนั้นทำให้เขาชะงักนิ่ง หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นโดยอัตโนมัติ พลางก้าวเดิน
Anda juga akan menyukai
เมียเสือ
นิยายของเนม14.7K DibacaLove Engineerเมียวิศวะ
sunshine-day198.9K Dibacaเขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อเกินต้านจีบฉัน
mindy11.4K Dibacaพลาดรักคนเถื่อน
อโดนิส407.1K Dibacaสยบรักเพลิงกัลป์
Lucypan_7.2K DibacaCOLD GUY กับดักร้ายนายเย็นชา
B.crazy’925 Dibacaก่อนจบม.6ขอเป็นแฟนได้ไหม
น้องหอม237 Dibacaพันธะวิศวะร้ายพ่ายรัก
Kim Nayeol1.6K Dibaca
