ตอนที่ 4

ตอนที่ 4

ครั้งแรก?

“ครั้งแรก?”

จากประสบการณ์ที่ผ่านผู้หญิงมาหลายคนทำไมแค่นี้เขาจะดูไม่ออกว่ามินอายจนหน้าแดงเพราะไม่เคยเอากับใครมาก่อน

“__”

“มินตอบ!!”

“จะเอาหรือไม่เอารีบๆทำให้เสร็จซะทีฉันหนาวจะตายอยู่แล้ว!”

ข้างนอกบ้านฝนก็ตกแถมมิลเลอร์ยังเปิดแอร์ตั้ง 20องศาแต่นั่นไม่ได้ทำให้เธอหนาวเลยสักนิดกลับร้อนรุ่มไปทั่วตัวมากกว่า

“อดทนหน่อยนะ”

ว่าจบมิลเลอร์จับขาเรียวตั้งขึ้นอ้าออกเป็นรูปตัวเอ็มใบหน้าหล่อซุกลงที่หว่างขาเพียงแค่ปลายลิ้นตวัดเลียช้าๆเนิบๆจังหวะแรกทำเอาร่างบางสะดุ้งจนมิลเลอร์พอใจเพราะเขาเป็นผู้ชายคนแรกและจะเป็นคนสุดท้ายที่ได้สัมผัสมัน

“อือ อื้อ!”

เสียงครางเริ่มดังขึ้นเมื่อลิ้นเรียวสอดเข้าช่องทางรักปากดูดเม็ดคริสตัลสลับไปมาแรงๆจนมินแอ่นสะโพกใส่ร่อนตามเรียวลิ้น เธอเพิ่งเข้าใจว่าความเสียวที่แท้จริงมันเป็นแบบนี้นี่เอง

“อ๊ะ อ่า สะเสียวจัง” มินครางเบาๆและบ่นพึมพำคนเดียวไม่ได้ตั้งใจให้มิลเลอร์ได้ยิน

เมื่อมิลเลอร์ได้ยินแบบนั้นก็เร่งจังหวะในการดูดเลียให้เร็วขึ้นทั้งเกร็งลิ้นสอดเข้าไปให้ลึกตวัดแรงๆจนข้างในตอดรัดถี่ๆไม่นานน้ำรักก็หลั่งไหลทะลักออกมาเขาใช้ปากดูดกลืนลงคอไปจนหมดโดยไม่มีท่าทีรังเกียจเลยสักนิด

ทั้งที่ผ่านมามิลเลอร์ไม่เคยใช้ปากกับน้องสาวของผู้หญิงคนไหนเลยเพราะส่วนมากมีแต่ผู้หญิงปรนเปรอทำให้เขาอยู่ฝ่ายเดียว

“รู้สึกยังไง?”

มิลเลอร์ขึ้นไปทับร่างบางไว้มือหนาเช็ดเหงื่อเม็ดเล็กที่ผุดขึ้นเต็มใบหน้าสวยถึงแม้เธอจะเบือนหน้าหนีเพราะอายก็เถอะ

“ก็ ดี”

“เราแต่งงานเป็นผัวเมียกันแล้วไม่ต้องอายหรอกน่า”

“นายก็พูดได้นี่ก็ นะ…อื้อ!!”

ยังไม่ทันจะพูดจบมิลเลอร์ก็ปิดปากมินด้วยปากตัวเองไว้ซะก่อนปกติเขาก็หลงรักมินมากอยู่แล้ว

พอได้รู้ว่าเมียตัวเองยังไม่เคยผ่านมือชายมาเขายิ่งรักและอยากทะนุถนอมมินมากขึ้นกว่าเดิมอีก

มิลเลอร์จูบหยอกล้อที่ริมฝีปากอยู่นานเพราะถึงยังไงเขาก็มีเวลาอยู่กับมินทั้งวันไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไร

“จูบพอยัง”

“ทำไมอยากได้อย่างอื่นว่างั้น”

เธอเองก็อดสงสัยไม่ได้ว่ามิลเลอร์ไม่ควักน้องชายของเขาออกมาซะทีในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วเสียซิงให้สามีตัวเองก็ไม่น่าอายสักเท่าไหร่

“เปล่าแค่หิวแล้ว”

“หิวอะไรพูดให้มันชัดเจนนะมินลดา!”

“หิวข้าวพอใจยัง!!”

“นี่มันไม่ใช่เวลาที่จะมาหิวนะ!”

เขาอยากเล่นกับร่างกายมินทุกส่วนก่อนค่อยสอดใส่ในเมื่อมันเป็นครั้งแรกของเธอก็ต้องพิเศษหน่อย

“อ๊ะ อ๊า”

มิลเลอร์ดูดยอดอกสีชมพูที่ตั้งชูชันล่อตาล่อใจเขาอยู่ อกอวบที่เต่งตึงเพราะไม่เคยถูกบีบเคล้นมาก่อนยิ่งทำให้เขาอยากใช้เวลาสัมผัสมันสักหน่อยนิ้วเรียวสอดเข้าช่องทางรักที่แสนจะคับแคบร่างกายที่ไม่เคยผ่านมือชายมา

พอมีสิ่งแปลกปลอมเข้าไปก็ต้องสะดุ้งตกใจทุกครั้ง

“อ๊ะ จะ เจ็บ!!”

“ไม่ต้องตกใจแค่นิ้วเอง”

“นิ้ว?”

“เคยช่วยตัวเองไหม?”

“ยังไง?”

มินตอบคำถามโดยการถามคำถามกลับแสดงว่าเธอไม่เคยรู้จักวิธีใช้นิ้วช่วยตัวเอง

“ไม่ต้องรู้หรอก”

เพราะจากนี้ไปเดี๋ยวเขาจะเป็นคนช่วยเธอเอง

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะๆๆๆๆๆ

“อ๊ะ อ๊า อ๊า!!!!”

เสียงชักนิ้วเข้าออกดังเป็นจังหวะบวกกับเสียงร้องครางหวานๆพอเริ่มสนิทกันมินก็กล้าที่จะเปล่งเสียงร้องครางออกมาดังขึ้น

มิลเลอร์เพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆปากก็ดูดที่ยอดอกสลับไปมาทั้งสองข้างจนมินส่ายหน้าไปมา

“อ้ะ อ๊า มะมิล มะไม่ ไม่ไหวแล้ว อ๊ายยย!!”

มินถึงฝั่งฝันเป็นครั้งที่สองมิลเลอร์ได้ฤกษ์ดึงแก่นกายออกมาทำเอา มินตกใจกลัวกันเลยทีเดียว

0_0

“ทะ ทำไมมันใหญ่แบบนั้นล่ะ!!”

ขาเรียวรีบหุบหนีทันทีก็น้องชายเขามันใหญ่เกือบเท่าแขนของเธอแล้วมันจะเข้าไปในตัวเธอได้ยังไงขนาดแค่นิ้วยัดเข้าไปเธอยังเจ็บเลย

“ไม่ดีหรือไง”

มิลเลอร์จับขาเรียวอ้าออกมือหนาจับแก่นกายถูไถที่กลีบกุหลาบพอจะยัดเข้าไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“มินลูกอยู่ในห้องกันรึเปล่า”

เสียงของวิเวียนผู้เป็นแม่ของมิลเลอร์เคาะประตูเรียกลูกสะใภ้

“แม่งเอ้ย!!!”

มิลเลอร์สบถออกมาอย่างหัวเสีย มินรีบลุกไปใส่เสื้อผ้าอย่างไว

10:00

ไม่นานทั้งสองคนก็ลงมาต้อนรับแขกที่มาเยือนไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นบรรดาพ่อกับแม่ของพวกเขานั่นเอง

“มาทำอะไรกันแต่เช้าครับเนี่ย?”

“พวกเรามาทานข้าวเป็นเพื่อนลูกไง”

รวีพ่อของมิลเลอร์เอ่ยตอบพร้อมกับจ้องมองต่ำที่เป้ากางเกงลูกชายเพราะตอนนี้เขาลืมรูดซิบ

มินที่ยืนอยู่โต๊ะอาหารกำลังช่วยแม่ของมิลเลอร์ตักข้าวใส่จานอยู่เธอเห็นทุกคนมองไปทางมิลเลอร์ก็อดสงสัยไม่ได้ว่ามีอะไร

จึงหันไปมองที่มิลเลอร์บ้าง ชัดเลยกางเกงในสีขาวตัดกับกางเกงสีดำที่เขาใส่

“อาหารเยอะเลยนะคะวันนี้ แม่คะพ่อคะมาช่วยตรงนี้หน่อยค่ะ”

มินเบี่ยงเบนความสนใจโดยการเรียกให้พ่อแม่มาช่วยเตรียมอาหารที่โต๊ะ

ตัวเองก็รีบสาวเท้าเดินไปหามิลเลอร์ทันที

“ทำไมไม่รอบคอบห๊ะ!!!”

ร่างบางยืนบังมิลเลอร์ไว้เธอดุมิลเลอร์ไปมือเล็กช่วยรูดซิปขึ้นให้แบบเนียนๆ

“ก็รีบอ่ะ”

มิลเลอร์โอบเอวบางมาใกล้ตัวต่อหน้าทุกคน เพียะ!! ฝ่ามือเล็กฟาดลงที่แขนจนเกิดรอยแดง

“ฮ่าๆๆๆ”

ทุกคนหัวเราะแห้งๆกับการกระทำที่หยอกล้อกันของข้าวใหม่ปลามันพวกเขาไม่คิดว่าทั้งสองคนจะสนิทกันเร็วถึงเพียงนี้

“มาทานข้าวกันได้แล้วมา”

“ค่ะ/ครับ -_-”

มิลเลอร์เหมือนยังเคืองๆทุกคนอยู่ที่มาโดยไม่ได้บอกล่วงหน้าแบบนี้

“ทานให้เยอะๆนะของโปรดลูกทั้งนั้นเลย”

“ครับ”

คุณนายพิมแม่ของมินเอ่ยบอกมิลเลอร์สายตาก็จ้องไปที่คอขาวๆเพราะมีรอยแดงเป็นจ้ำกับรอยฟันที่คอของลูกเขยคนเป็นแม่เห็นแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

พอทานข้าวกันเสร็จทุกคนต่างแยกไปคุยส่วนตัวกับลูกของตัวเอง

“พ่อกับแม่มาขัดจังหวะเหรอ”

รวีเอ่ยถามลูกชายที่ตอนนี้ยืนอยู่ที่สวนหน้าบ้าน

“ครับทีหลังถ้าจะมาโปรดช่วยนัดก่อนล่วงหน้านะ!!”

“แม่เข้าใจแล้วนี่พวกลูก…กันแล้วใช่ไหม?”

“แม่ครับยังจะถามอีกกลับไปได้แล้วทั้งคู่เลย!”

มิลเลอร์ยังเสียดายช่วงเวลานั้นอยู่ไม่คิดว่าคนที่มาขัดจังหวะเขาจะเป็นพ่อกับแม่ของตัวเอง

มินที่ยืนช่วยแม่ล้างจานอยู่ด้านในก็ไม่มีอะไรจะพูดกับแม่เลยสักคำปกติจะสรรหาเรื่องต่างๆนานามาพูดคุยได้ไม่หยุดปาก

“มินหนูกับมิลมีอะไรกันแล้วใช่ไหมลูก”

“แม่คะยังไม่มีอะไรทั้งนั้นค่ะ!”

“คุณก็ไปถามลูกแบบนั้นดูสิหน้าแดงหมดแล้ว”

“พ่ออ่ะ!!”

ทั้งคู่ยืนส่งพ่อแม่กลับบ้านเรียบร้อยแล้วมิลเลอร์ก็หวังจะสานต่อกับมินอีกครั้ง

“รีบไปไหน?”

“ง่วงนอน”

มินเดินขึ้นชั้นสองหวังจะไปนอนต่อสักหน่อย

“ห้องนายอยู่อีกฝั่งนะ”

มินชี้นิ้วไปฝั่งตรงข้ามท่าทางนี้ของเธอทำเขาเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาหน่อยๆแล้ว

“จะนอนห้องนี้”

“ไม่ได้! อ๋อ อีกอย่างนายผิดสัญญาจ่ายเงินมาด้วยครึ่งหนึ่ง”

“ไม่เอาจะจ่ายเต็ม”

ว่าจบมิลเลอร์ก็ทำหน้ามึนเดินเข้าห้องไปนอนบนเตียง

“นี่นาย!!”

มินทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาข้างกำแพงกระจกใสในใจก็คิดถึงแต่เรื่องเมื่อคืนที่เธอโดนบอกเลิกแต่มันก็พอเข้าใจได้เพราะเธอแต่งงานมีสามีแล้วและยังจดทะเบียนสมรสอีกด้วย

แต่จู่ๆหน้าของมิลเลอร์ที่จูบเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ลอยเข้ามาในหัวเธอ

‘ทำไมใจเต้นแรงล่ะอีตาบ้านี่ทำอะไรกับฉันเนี่ย!’

“นั่งคิดอะไรอยู่คิดถึงมันอยู่รึไง?”