บทที่ 1 มะเขือเหี่ยวNC++ 

sds

บทที่ 1 มะเขือเหี่ยว NC++

ท่ามกลางแสงไฟสลัวในบาร์หรูของโรงแรมกลิ่นมอลต์ของเบียร์ยังอวลอยู่ในลมหายใจ น่านน้ำพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ หลังจากแยกตัวจากกัปตันสมศักดิ์ ชีวิตในฐานะโคไพลอทหนุ่มหล่อแบบเขามันช่างเต็มไปด้วยสีสันจริงๆ มือหนาล้วงเข้าไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา ปลายนิ้วพิมพ์ข้อความสั้นๆ ส่งหาเป้าหมายในค่ำคืนนี้ทันที

| NN ⭐️: | อยู่ห้องหรือเปล่า?

เพียงอึดใจเดียว หน้าจอที่มืดสนิทก็สว่างวาบขึ้นมาพร้อมการแจ้งเตือนที่รวดเร็วเหมือนอีกฝ่ายก็กำลังรอเขาทักหาอยู่เช่นกัน

| Earn ️: | ♥️

| Earn ️: | รอพี่น้ำอยู่นะคะ

น่านน้ำยกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาคมพราวระยับอย่างคนมั่นใจในเสน่ห์ของตนเองเต็มเปี่ยม ก่อนจะยัดโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกง แล้วกวาดสายตามองไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ เขาก็รู้ดีว่าควรจะจัดการกับการรอคอยของน้องแอร์สาวในข้อความนั้นอย่างไรให้คุ้มค่าที่สุด

.........

ร่างสูงใหญ่ในชุดนักบินเคาะประตูห้องพักด้วยจังหวะชัดเจน ฤทธิ์เบียร์ที่ดื่มไปก่อนหน้ายิ่งโหมกระพือความปรารถนาให้คุกรุ่น ทันทีที่ประตูแง้มออก ภาพตรงหน้าคือหญิงสาวหน้าหมวยในชุดนอนผ้าซาตินตัวบางที่แทบจะปิดบังความเย้ายวนไว้ไม่มิด สายเสื้อที่หลุดร่วงลงมาเผยผิวขาวเนียนปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของเขาให้ตื่นตัวทันที

เอินไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เธอโผเข้าหาร่างสูงตรงหน้าด้วยความหิวโหย สองแขนเรียวเกี่ยวรอบคอของน่านน้ำพลางบดจูบอย่างเร่าร้อนโหยหาลงไปที่ปากหยักโค่ง น่านน้ำคำรามในลำคออย่างพึงใจก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นจนตัวลอยแล้วก้าวเข้าไปในห้องที่พร้อมเป็นสมรภูมิรักในค่ำคืนนี้

เสียงกระดุมเสื้อเชิ้ตนักบินขาดกระเด็นหลุดร่วงลงบนพื้นห้อง พอๆ กับอาภรณ์ของหญิงสาวที่ถูกสลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี ความเร่งรีบทำให้อารมณ์พลุ่งพล่านจนไร้การควบคุม ร่างเปลือยเปล่าสองร่างเข้าแนบชิดเสียดสีจนอุณหภูมิในกายสูงลิ่ว

น่านน้ำรวบเอวบางให้หันหลังแล้วกดร่างของเธอแนบลงกับโต๊ะปลายเตียง ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มแผ่ซ่านออกมาอย่างดุดันตามสไตล์คนที่ไม่เคยยอมสยบให้ใคร เขาล้วงมือไปหยิบเครื่องป้องกันขึ้นมาแล้วใช้ฟันฉีกซองอย่างชำนาญ มือหนาจัดการสวมเครื่องป้องกันลงบนความแข็งขึงร้อนรุ่มของตนเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยึดสะโพกมนของคนตรงหน้าไว้มั่นก่อนจะดันลำร้อนๆ ทะลุพรวดเข้าไปในร่องรักของเธอรวดเดียว

"อ๊ะ... พี่น้ำ!"

เสียงร้องอุทานสั้นๆ ดังขึ้นพร้อมกับร่างกายของเอินที่โยกคลอนไปตามแรงอารมณ์ เมื่อน่านน้ำกดแทรกแก่นกายร้อนผ่าวเข้าสู่ร่องฉ่ำแฉะของเธอรวดเดียวจนสุดทาง สัมผัสที่รุนแรงทำให้หญิงสาวถึงกับต้องจิกเล็บลงบนขอบโต๊ะเพื่อระบายความเสียวซ่านที่จู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว

เขาไม่ได้สนว่าเธอจะปรับตัวทันหรือไม่ น่านน้ำเริ่มขยับกายเข้าออกด้วยจังหวะที่ดุดัน ลมหายใจหอบกระชั้นของเขาเป่ารดแผ่นหลังเนียน ขณะที่เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องสี่เหลี่ยม ราวกับตอกย้ำว่าในค่ำคืนนี้เขาคือผู้ควบคุมทุกอย่าง

เอินสาวหมวยหน้าเอ็กซ์ในท่าโก่งโค้งยืนหันหลังเกาะขอบโต๊ะเครื่องแป้งไว้มั่น สะโพกกลมกลึงผายเด่นเป็นสง่า เนื้อแน่นเต่งตึงกระเพื่อมไหวรุนแรงตามแรงส่งจากเบื้องหลัง น่านน้ำในเวลานี้เหมือนเสือที่กำลังขย้ำเหยื่อ เขาขยับซอยลำเอ็นถี่สลับกับการกระแทกเน้นแบบลงน้ำหนักสุดตัวจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนไปทั่วห้อง

มือหนาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่ว ออกแรงรั้งสะโพกเด้งๆ ของหญิงสาวให้เข้ามารองรับการเสียดสีที่ดุดันยิ่งขึ้น เขาโน้มตัวลงไปสูดกลิ่นกายสาวเข้าปอดลึก เอินเชิดหน้าขึ้นจนเห็นลำคอระหง ดวงตาคู่สวยปิดพริ้มขณะที่ริมฝีปากอวบอิ่มพ่นคำครางออกมาไม่ขาดสาย

“อ๊า... อ๊ะ... พี่น้ำคะ... ดีจังค่ะ... แรงอีกค่ะ... อ๊า... อื้อ!” เสียงหวานใสของเธอขาดห้วง เป็นจังหวะเดียวกับที่น่านน้ำกระแทกสวนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกระซิบเสียงพร่าข้างหูเธอ

“อยากได้แรงๆ ใช่ไหม... หึ... ได้!”

เขากดปลายนิ้วที่ยึดสะโพกมนไว้แน่นจนขึ้นรอยมือ แล้วโถมแรงกระแทกจากด้านหลังใส่ร่างบางไม่ยั้ง ราวกับจะใช้จังหวะดุดันนี้เป็นเครื่องระบายอารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่ในอก เสียงเนื้อกระทบกันดังกังวานก้องห้องสี่เหลี่ยม เอินแอ่นอกรับแรงกระแทกจนร่างสั่นคลอนไปทั้งตัว แต่แทนที่จะถอยหนี เธอกลับยิ่งโก่งโค้งและบดเบียดสะโพกกลับเข้าหาอย่างท้าทาย

ในทุกจังหวะที่โถมเข้าใส่ น่านน้ำไม่ได้สนใจความรู้สึกของคนใต้ร่างนัก สิ่งเดียวที่ขับเคลื่อนเขาอยู่คือสัญชาตญาณทางกายที่ต้องการปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นในลำนั้นออกมาให้หมด เขาใช้ความปรารถนาอันรุนแรงนี้เป็นเกราะกำบังชั้นดีเพื่อกลบฝังความเจ็บปวดจากคนรักเก่าที่ทิ้งเขาไป.....

แต่สำหรับเอินแล้ว... ทุกครั้งที่ร่างสูงใหญ่ของนักบินหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้ามา มันคือความสำเร็จที่หอมหวาน เธอหลับตาพริ้มรับความเจ็บปนเสียวซ่าน พลางคิดไปว่าความร้อนแรงที่เขาพ่นใส่ร่างเธอนี้คือเครื่องยืนยันว่าเธอสามารถครอบครอง 'หนุ่มฮอต' ที่ใครๆ ก็ต่างจ้องตะครุบคนนี้ได้

นี่คือสิ่งที่เธอเฝ้ารอคอยมานาน เพราะเธอรู้ดีว่าน่านน้ำกำลังอยู่ในช่วงรักษาแผลใจจากการถูกพิม รุ่นพี่แอร์โฮสเตสคนสวยสลัดรัก เอินจึงยอมทุ่มเททุกอย่างพยายามบินตามเขามาหลายไฟรทเพื่อหาโอกาสแทรกซึมเข้าไปในพื้นที่ว่างที่พิมทิ้งไว้ ครั้งที่แล้วเธอเกือบจะได้ตัวเขาอยู่แล้วเชียว แต่แผนดันล่มเพราะน่านน้ำมัวแต่ไปมีเรื่องอาละวาดชกต่อยกับแฟนใหม่ของพิมเสียก่อน

แต่ในคืนนี้... ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามที่เธอหวัง ร่างกายที่สั่นคลอนไปตามแรงกระแทกที่ดุดันของเขามันทำให้เธอรู้สึกคุ้มค่ากับการรอคอย เอินไม่ได้ต้องการเพียงแค่เศษเสี้ยวเวลาในค่ำคืนเดียว หรือแค่มีกิจกรรมแบบวันไนท์สแตนด์ เธอหวังสูงกว่านั้น... เธอหวังอยากจะเป็นคนเดียวที่ได้รับสิทธิ์ให้ซับน้ำตาและเข้าไปครองที่ว่างในใจของผู้ชายที่เพียบพร้อมคนนี้อย่างจริงจัง!

“อ๊ะ! อื้อ! พี่น้ำเก่งจังเลยค่ะ... เอินเสียวมาก!” เอินครางเสียงหลง เธอใช้มือข้างหนึ่งเกาะขอบโต๊ะไว้แน่น ส่วนอีกมือหนึ่งหันกลับมาดึงรั้งสะโพกเขาให้เข้ามาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม

น่านน้ำไม่ได้ตอบอะไรกลับ เขาฝังใบหน้าลงที่ซอกคอของเธอ สูดดมกลิ่นหอมของเอินที่ทำให้เขารู้สึกได้รับการปลดปล่อย ร่างกายของเอินตอดรัดเขาแน่นขึ้นจนเขาเผลอหลุดเสียงครางต่ำในลำคอออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

“หึ... เป็นไง... ยังอยากตามพี่มาอีกไหม” เขาถามด้วยน้ำเสียงหอบพร่าปนความเอาแต่ใจ ซึ่งฟังดูเหมือนการท้าทายมากกว่าการถามไถ่ เอินบดสะโพกต้อนรับแรงกระแทกของเขาอย่างเต็มใจ...

“ให้ตามได้ไหมล่ะค่ะ” เสียงหวานแทบไม่เป็นศัพท์ เหลียวหน้ากลับมามองเขา ส่งสายตาอ้อนวอนอย่างเปิดเผย

“หึ…” น่านน้ำตอบกลับด้วยเสียงในลำคอที่เย็นชา ช่างเป็นคำตอบที่คลุมเครือและไม่รับปากใดๆ ทั้งสิ้น เขากดจูบแรงๆ ที่บ่าของเธออีกครั้งเป็นเชิงตัดบท ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกต่อ...

แต่แล้ว... โดยไม่มีอะไรเตือนล่วงหน้า แรงปรารถนาที่เคยพุ่งพล่านเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน กลับกำลังจะมลายหายไปราวกับสายน้ำที่เหือดแห้ง มะเขือยักษ์ของเขาที่ตะกี้ยังแข็งปั่กพร้อมขย่มร่างบางตรงหน้า มันค่อยๆ อ่อนแรงลงอย่างห้ามไม่อยู…..

แม่ง... เป็นอีกแล้ว! น่านน้ำกัดฟันกรอดสบถในใจ เขากำลังพยายามอย่างหนักที่จะดันตัวเองให้กระแทกต่อแต่ความรู้สึกต้องการทางร่างกายมันกลับลดลงอย่างน่าตกใจ ทั้งที่เขาเพิ่งจะเอาเอินไปได้แค่ครึ่งทางเท่านั้น…..

ตั้งแต่เลิกกับพิมมา เขาไม่เคยเอาใครจนสุดทางได้อีกเลย ร่างกายเขามันมักจะเริ่มหมดอารมณ์ทุกครั้งเมื่อถึงช่วงกลางกิจกาม ซึ่งนี่ไม่ใช่ครั้งแรกแต่มันดันเป็นทุกครั้งนี้สิ!

คนแรกคือสาวในผับที่เขาคิดว่าแค่เปลี่ยนบรรยากาศก็คงช่วยได้ สรุปเอาครึ่งหนึ่งก็เลิกเลย ถอนของแข็งออกแล้วไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นนอนงงอยู่บนเตียง ในตอนนั้นเขาเคยคิดไปเองว่าหรือเขาอาจจะติดชุดลูกเรือ เพราะแฟนเก่าอย่างพิมก็เป็นแอร์โฮสเตสมาก่อน เขาจึงเริ่มมาวันไนท์กับน้องลูกเรือที่ตามอ่อยเขา สรุปจัดไปสามสี่คนก็เป็นเหมือนกันหมด คือระหว่างเอาๆ อยู่สุดท้ายก็ไม่อยากเอาต่อ แต่ทุกครั้งเขาจำเป็นต้องฝืนทนเอาจนจบเพราะพวกลูกเรือนั้นชอบเอาไปเม้าท์เล่าต่อกัน แล้วคนอย่างน่านน้ำนั้นมันดันเสียหน้าไม่ได้ด้วยสิ ดังนั้นถึงจะฝืนแค่ไหนเขาก็ทนเอาจนน้องๆ พวกนั้นเสร็จสมอารมณ์หมายกันทุกคน

และตอนนี้... ก็มาเป็นกับน้องเอินอีก

ชิบหายแล้วมั้ง... ไอ้น่านน้ำ…เจ้าโลกที่แข็งแกร่งเมื่อสักครู่นี้กำลังจะอ่อนตัวลงอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ แม่งจะหดอีกแล้ว! เขาจะมาเสียฟอร์มอย่างน่าอายต่อหน้าเด็กสาวที่ตามติดเขามานานคนนี้ไม่ได้!

น่านน้ำเร่งจังหวะของตัวเองให้ดุดันและหยาบคายยิ่งขึ้นอย่างจงใจ เพื่อกลบเกลื่อนความล้มเหลวทางร่างกายที่เกิดขึ้น

ใบหน้าคมกัดฟันกรอดพยายามอย่างหนักที่จะดันตัวเองให้กระแทกต่อ แต่ความรู้สึกต้องการทางร่างกายมันกลับลดลงอย่างน่าตกใจ....... เขาไม่สนุกแล้ว ไม่ฟินแล้วสักนิด….

นักบินหนุ่มไม่สนใจอีกต่อไปว่าหญิงสาวตรงหน้าจะรู้สึกดีหรือไม่ ตอนนี้เขาขอแค่ให้ทุกอย่างมันจบไปก็พอ!

“อ๊ะ... พี่น้ำคะ” เอินครางเสียงหวานอย่างสุขสม ขณะที่แรงกระแทกของเขายังคงจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง

“เอินจะเสร็จยัง…” น่านน้ำถามส่งๆ ด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าและเย็นชา ไม่มีการกระตุ้นเร้า ไม่มีการถามด้วยความใส่ใจ แต่มันคือการถามเพื่อให้เธอรีบทำภารกิจให้เสร็จสิ้นไป

เอินตกใจกับคำถามที่ไร้อารมณ์นั้นเล็กน้อย แต่ความต้องการที่จะเอาใจเขาก็ทำให้เธอรีบเร่งตัวเอง

“ใกล้แล้วค่ะ! อื้อ! พี่น้ำ… เร็วๆ!” เธอรีบเร่งจังหวะของตัวเอง สวนสะโพกกลับมาอย่างถี่รัวเพื่อกระตุ้นให้ร่างกายถึงจุดสูงสุด

น่านน้ำไม่รอช้า เขาไม่สนใจท่าทางโก่งโค้งสวยงามอีกต่อไป เขายึดเอวเอินไว้แน่นออกแรงกระแทกซ้ำๆ ด้วยความเร็วและดุดันที่สุดเท่าที่เขาจะฝืนทำได้ ร่างกายของเขาเกร็งแน่นขณะที่สมองพยายามสั่งการให้ท่อนลำเอ็นรักษาระดับความแข็งแกร่งไว้ให้ได้

พรั่บ! พรั่บ!

เสียงเนื้อกระทบดังหนักหน่วงจนน่ากลัว บ่งบอกถึงความหยาบคายและอารมณ์ที่ป่าเถื่อนของชายหนุ่มคนนี้ และในที่สุด... ร่างกายของเอินก็ถึงจุดสุขสม เธอร้องกรี๊ดเสียงหลงออกมาอย่างสุดเสียง ปล่อยพลังงานทั้งหมดออกมาในจังหวะสุดท้ายที่น่านน้ำซอยถี่เข้าใส่ไม่ยั้ง

“อ๊าาาาาาาาา!!”

วินาทีที่เอินอ่อนปวกเปียกลงกับขอบโต๊ะ น่านน้ำรู้สึกโล่งใจอย่างที่สุดที่มันจบลงแล้ว แม้ว่าร่างกายของเขาเองจะยังไม่ได้ปลดปล่อยก็ตาม เพราะความรู้สึกไม่อยากทำต่อมันตีขึ้นมาเหนือความต้องการทางกายภาพจนหมดสิ้น เขาไม่มีความสุข ไม่มีความอิ่มเอมใจใดๆ รู้สึกเพียงเหมือนเขาได้รอดพ้นจากความอับอายไว้ได้อีกครั้งก็เท่านั้น

ร่างกำยำถอนตัวออกอย่างรวดเร็วในจังหวะนั้น ทิ้งร่างบางที่ยังหอบหายใจอย่างหนักไว้เพียงลำพังที่ขอบโต๊ะ

น่านน้ำมองไปยังเอินที่หน้าแดงก่ำ ร่างสั่นระริกก่อนจะก้มลงหยิบเสื้อเชิ้ตนักบินที่ตกอยู่ข้างโต๊ะขึ้นมาคลุมท่อนล่างของตัวเองไว้ จัดการถอดถุงยางออกแล้วนำเข้าไปในห้องน้ำเพื่อตรวจสอบสภาพของถุงยางด้วยน้ำก่อนทิ้งลงถังขยะ

เอินเงยหน้ามองตามเขาด้วยดวงตาที่ฉายแววสับสนและตัดพ้อ เธอเพิ่งเสร็จกิจอย่างรุนแรง แต่ชายหนุ่มที่มีเซ็ดซ์กับเธอกลับถอยห่างไปอย่างรวดเร็วราวกับรังเกียจ

“พี่กลับก่อนนะ” น่านน้ำพูดเสียงเรียบราวกับว่าเพิ่งจบจากการดื่มกาแฟ ไม่ใช่กิจกรรมเร่าร้อนที่เพิ่งเกิดขึ้น

“พี่เหนื่อย พรุ่งนี้ต้องบินต่อ”

เขาไม่แม้แต่จะมองหน้าเอินที่เต็มไปด้วยคำถามและร่องรอยแห่งความหวังที่กำลังจะมลายลงไป... ไม่แม้แต่จะรอฟังคำตอบของเธอ เขาทำเพียงแค่เดินตรงไปยังประตูห้องพัก แล้วจากไปอย่างไร้เยื่อใย….