เข้าสู่ระบบปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงทุ้มคุ้นเคยของธนินทร์จะดังขึ้น ฟังดูทั้งห่วงและแฝงแววผิดหวัง “เอาหรอ... โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกันบนเครื่องนะ” พิมกัดริมฝีปากเบา ๆ ก่อนตอบเพียงสั้น ๆ “ค่ะ...” แล้วกดตัดสาย เธอสูดลมหายใจลึก เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าและรีบเดินขึ้นเครื่อง ทันทีที่ประจำตำแหน่ง ทุกอย่างรอบตัวดูเ
บทที่ 270 การเจอกันครั้งสุดท้าย เมื่อพิมลงมาถึงล็อบบี้โรงแรมตอน 10:30 น. เธอก็พบกับทีมลูกเรือและทีมนักบินที่ยืนรออยู่ แต่สายตาของเธอกลับสะดุดเข้ากับร่างของน่านน้ำที่ยืนอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขาดูบวมช้ำอย่างเห็นได้ชัดจากเหตุการณ์เมื่อคืน “พิม” น่านน้ำเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา พิมเหลือบมองทีมลูกเรือที่เร
สุดท้าย... น่านน้ำทำได้เพียงเดินหันหลังกลับไปอย่างเงียบงัน ทิ้งไว้เพียงเงาหลังที่เปื้อนความพ่ายแพ้ และความเจ็บปวดที่บาดลึกในใจของทุกคน โดยเฉพาะพิม เมื่อทุกอย่างสงบลง ธนินทร์ยังคงกอดพิมไว้แน่น เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นในร่างเล็กที่ยังไม่หยุด ธนินทร์ประคองใบหน้าของพิมขึ้นมา มองเข้าไปในดวงตาแดงก่ำที่ยัง
บทที่ 269 สุดจะกลั้น “กรี๊ดดด!! พี่น้ำ!! ปล่อยนะ!” เสียงของพิมดังลั่นด้วยความตกใจ เธอดิ้นรนสุดแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและไม่เชื่อว่าเขาจะกล้าทำถึงเพียงนี้ ภาพตรงหน้านั้น... คือจุดแตกของสติทั้งหมด ธนินทร์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบดับวูบลงในพริบตา โทสะที่กักเก็บไว้ทะลักขึ้นจนแทบระเบิด เขาหันขวับกลับม
บทที่ 268 คนในอดีตที่ไม่จบไม่สิ้น “พิม...” เสียงเรียกชื่อแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยอารมณ์คั่งค้าง เขาหยุดอยู่ตรงหน้า ราวกับไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือคนเดียวกับที่เขาเคยรัก “พี่น้ำ...” พิมเสียงสั่น มือที่จับกับมือธนินทร์อยู่คลายออกโดยไม่รู้ตัว ธนินทร์รู้สึกถึงแรงสะดุ้งและแรงสั่นในฝ่ามือ
“หน้าที่ผม... อย่าแย่งผมทำ” เขากล่าวช้า ๆ ชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงไม่ดังแต่หนักแน่นจนไม่มีช่องให้ปฏิเสธ เขาค่อยๆคลี่มือเธอออกอย่างอ่อนโยน แล้วหยิบบัตรเครดิตของตัวเองออกมาวางลงบนถาดหนังที่พนักงานเตรียมไว้ตรงหน้า จากนั้นเขาหันไปพูดกับพนักงานหญิงคนนั้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เปี่ยมด้วยอำนาจ “Please add th
บทที่ 145 ให้น้องเค้าได้พักร่างบ้างนะแดดดี้ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนอนทับร่างของพิมพร้อมกอดรัดไว้แน่นอย่างหมดแรง การเอาพิม... นี่มันส์สุดยอดจริงๆ! ธนินทร์หอบหายใจอย่างหนัก ปลายจมูกซุกไซ้อยู่ข้างซอกคอหอมกรุ่นของพิม เหงื่อกาฬไหลซึมไปทั่วทั้งตัว ร่างหนาค่อยๆ เลื่อนกายออกจากร่างของพิมอย่างแผ่วเบา พลิกตัวน
เสียงเพื่อนรักที่ดังมาจากปลายสายทำให้ธนินทร์ต้องขยับโทรศัพท์ออกจากหูเล็กน้อย เขาหันไปมองพิมที่ยังคงอาบน้ำอยู่ เธอคงไม่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมด แต่เขาก็อดรู้สึกหงุดหงิดไม่ได้ที่เรื่องราวของทั้งคู่ถูกนำไปพูดคุยกันอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ธนินทร์เงียบไปครู่หนึ่งเขารู้ว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องชัดเจนกับสถานะของพิมพ
"งั้นก็ดี!!... ดีแล้วที่เงี่ยน!" ธนินทร์กระซิบตอบเสียงต่ำพร่าหอบถี่ในระหว่างที่จูบปากพิมอย่างดุดัน "เพราะผมก็จะเอา เอาจนพิมเดินไม่ไหวเลย!" คำพูดนั้นไม่ใช่แค่หยาบ แต่ยังเป็นการประกาศสิทธิ์ในการครอบครองอย่างชัดเจน และคำมั่นสัญญาว่าจะมอบความสุขสมให้พิมจนเธอไม่อาจปรารถนาใครอื่นได้อีก กายกำยำเร่งจังหวะ
จากที่พิมแสดงออกถึงความเร่าร้อน และการเปิดเผยในเรื่องเซ็กส์อย่างไม่ปิดบัง ธนินทร์รู้สึกว่าพิมคือผู้หญิงที่ปลดล็อกขีดจำกัดหลายอย่างในตัวเขา พิมไม่ได้เป็นแค่คนรักแต่เป็นเหมือนคู่เต้นรำในเกมแห่งปรารถนาที่เข้าใจและตอบรับเขาได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุด พิมได้ทำลายกำแพงแห่งความสุภาพและความคาดหวังแบบเดิมๆ ที่







