LOGINปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงทุ้มคุ้นเคยของธนินทร์จะดังขึ้น ฟังดูทั้งห่วงและแฝงแววผิดหวัง “เอาหรอ... โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกันบนเครื่องนะ” พิมกัดริมฝีปากเบา ๆ ก่อนตอบเพียงสั้น ๆ “ค่ะ...” แล้วกดตัดสาย เธอสูดลมหายใจลึก เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าและรีบเดินขึ้นเครื่อง ทันทีที่ประจำตำแหน่ง ทุกอย่างรอบตัวดูเ
บทที่ 270 การเจอกันครั้งสุดท้าย เมื่อพิมลงมาถึงล็อบบี้โรงแรมตอน 10:30 น. เธอก็พบกับทีมลูกเรือและทีมนักบินที่ยืนรออยู่ แต่สายตาของเธอกลับสะดุดเข้ากับร่างของน่านน้ำที่ยืนอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขาดูบวมช้ำอย่างเห็นได้ชัดจากเหตุการณ์เมื่อคืน “พิม” น่านน้ำเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา พิมเหลือบมองทีมลูกเรือที่เร
สุดท้าย... น่านน้ำทำได้เพียงเดินหันหลังกลับไปอย่างเงียบงัน ทิ้งไว้เพียงเงาหลังที่เปื้อนความพ่ายแพ้ และความเจ็บปวดที่บาดลึกในใจของทุกคน โดยเฉพาะพิม เมื่อทุกอย่างสงบลง ธนินทร์ยังคงกอดพิมไว้แน่น เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นในร่างเล็กที่ยังไม่หยุด ธนินทร์ประคองใบหน้าของพิมขึ้นมา มองเข้าไปในดวงตาแดงก่ำที่ยัง
บทที่ 269 สุดจะกลั้น “กรี๊ดดด!! พี่น้ำ!! ปล่อยนะ!” เสียงของพิมดังลั่นด้วยความตกใจ เธอดิ้นรนสุดแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและไม่เชื่อว่าเขาจะกล้าทำถึงเพียงนี้ ภาพตรงหน้านั้น... คือจุดแตกของสติทั้งหมด ธนินทร์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบดับวูบลงในพริบตา โทสะที่กักเก็บไว้ทะลักขึ้นจนแทบระเบิด เขาหันขวับกลับม
บทที่ 268 คนในอดีตที่ไม่จบไม่สิ้น “พิม...” เสียงเรียกชื่อแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยอารมณ์คั่งค้าง เขาหยุดอยู่ตรงหน้า ราวกับไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือคนเดียวกับที่เขาเคยรัก “พี่น้ำ...” พิมเสียงสั่น มือที่จับกับมือธนินทร์อยู่คลายออกโดยไม่รู้ตัว ธนินทร์รู้สึกถึงแรงสะดุ้งและแรงสั่นในฝ่ามือ
“หน้าที่ผม... อย่าแย่งผมทำ” เขากล่าวช้า ๆ ชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงไม่ดังแต่หนักแน่นจนไม่มีช่องให้ปฏิเสธ เขาค่อยๆคลี่มือเธอออกอย่างอ่อนโยน แล้วหยิบบัตรเครดิตของตัวเองออกมาวางลงบนถาดหนังที่พนักงานเตรียมไว้ตรงหน้า จากนั้นเขาหันไปพูดกับพนักงานหญิงคนนั้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เปี่ยมด้วยอำนาจ “Please add th
บทที่ 151 ลูกแมวที่เชื่องที่สุดในโลก พิมก้มลงมองใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้กำลังเงยขึ้นมาหาเธออย่างอ้อนวอน ดวงตาหวานเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา แต่เธอก็ไม่ได้ร้องไห้ออกมา ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือแต่จริงจัง "ถ้าพิมถูกผู้ชายคนอื่นจูบบ้าง คุณจะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไง" พิมถาม "ค
บทที่ 157 ช่วงเวลาที่สวยงาม นาฬิกาปลุกดังขึ้นตอนหกโมงเช้า ร่างสูงลืมตาขึ้นมาก่อนอย่างงัวเงีย มองหาร่างนุ่มนิ่มที่กกกอดมาตลอดทั้งคืนด้วยความรักที่เต็มเปี่ยมไม่มีอะไรที่เขาต้องการมากไปหกว่านี้อีกแล้ว การได้เห็นผู้หยิงที่เขารักอยู่ในอ้อมแขนเขายามเช้าเช่นนี้ พิมขยับกายซุกเข้าหาความอบอุ่นแล้วจูบเบาๆ
บทที่ 152 คนแพ้เมียธนินทร์ยืนนิ่งปล่อยให้พิมเป็นฝ่ายกระทำ เขาตกอยู่ในภวังค์จากการสัมผัสของพิมอย่างสมบูรณ์ เขาไม่เคยคิดว่าผู้หญิงที่ดูอ่อนหวานและอบอุ่นอย่างพิมจะมีความขี้หวงและเอาแต่ใจขนาดนี้ร่างสูงไม่รู้สึกตกใจหรือกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่เขากลับรู้สึกหลงใหลและพึงพอใจมากกว่าเดิม พิมไม่ได้แค่แสดงความรู
ดวงตาคมเข้มของธนินทร์หรี่ลง มุมปากกระตุกยิ้มสะใจเมื่อรับรู้ชัดว่าเธอเสร็จไปแล้วรอบหนึ่งเพราะเขาเพียงคนเดียว “หึ เสร็จไปแล้วหรอ” เขากระซิบเสียงพร่าหนักต่ำ แฝงแววเอาเรื่อง แต่สะโพกแข็งแรงกลับยังคงซอยใส่อย่างไม่หยุดพัก มือหนายังบีบเคล้นอกอวบแน่นราวกับจะตอกย้ำว่าเขาคือเจ้าของร่างนี้ เสียงเนื้อกระทบกัน





![summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

