ตอนที่ 8 ทำความคุ้นเคย

หลังจากรับประทานอาหารฝีมือของหญิงสาวเสร็จ ร่างสูงโปร่งของผู้เป็นเจ้าของห้องก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ พร้อมกับเอ่ยคำขอบคุณออกมา ดาว ดาราภัสเงยหน้าขึ้นมองก่อนที่จะก้มหน้ารับประทานอาหารของตนอย่างเชื่องช้า

“พี่ไปทำงานก่อนนะ มีอะไรพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน” เสียงเย็นชาดังออกมาขณะที่กำลังเดินจากไป

“ค่ะ”

ดาว ดาราภัสเอ่ยเพียงเท่านั้น เสียงประตูที่ปิดลงทำให้หญิงสาวถอนหายใจหนักๆ ออกมา ตอนนี้เธอยอมรับเลยว่าเธอกำลังตกหลุมรักผู้ชายเย็นชาคนนั้น คนที่ยื่นมือเข้ามาในวันที่เพื่อนของเธอกำลังแย่ แม้ข้อแลกเปลี่ยนจะเป็นสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตของเธอ เธอก็ยอมเพื่อให้เพื่อนรักของเธอได้มีชีวิตอยู่ต่อไป

เธอค่อยๆ รับประทานอาหารตรงหน้าพร้อมกับปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมาอาบแก้ม สำหรับเขาแล้วเธอก็คงเป็นได้แค่ผู้หญิงที่รอวันเขาเบื่อแล้วเขาก็เขี่ยทิ้ง แต่สำหรับเธอเขาคือผู้ชายคนแรกที่เธอตกหลุมรัก ตกหลุมรักแบบไม่เจียมตัวเอง ว่าเขานั้นอยู่ไกลจากเธอขนาดไหน

หลังจากล้างจานเรียบร้อยแล้ว ดาว ดาราภัสจึงหยิบหนังสือเรียนในกระเป๋าที่นำมาด้วยขึ้นมาอ่าน ถึงเธอจะมาเป็นผู้หญิงของเขา แต่อย่างไรการเรียนของเธอก็ยังสำคัญและเป็นเรื่องที่เธอทิ้งไปไม่ได้ อีกทั้งเธอต้องช่วยเพื่อนสนิทให้เรียนตามเพื่อนให้ทันถึงแม้ว่าจะนอนป่วยอยู่ก็ตาม

เวลาตีหนึ่งร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาภายในห้องของคอนโดที่เขาไม่เคยมาเหยียบก่อนหน้านี้เลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นการมาที่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้น ขายาวก้าวเท้าตรงไปยังห้องนอนก็ไม่พบร่างบางที่เขาเอาแต่เฝ้าคิดถึง เขารีบกลับจนพนักงานภายในร้านแปลกใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามผู้เป็นนายเช่นเขา

“ดาว.... มานอนอะไรตรงนี้”

เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลังของหญิงสาวที่นั่งหน้าฟุบอยู่กับโต๊ะภายในห้องทำงานของเขา

ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วก้มมองหน้าของคนที่กำลังหลับใหลไม่ได้สติ ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มน้อยๆ ออกมาก่อนที่จะใช่นิ้วเขี่ยเส้นผมที่ตกลงมาปิดบังใบหน้างาม มือบางยกขึ้นปัดป้องก่อนที่จะรู้สึกตัว ร่างบางแทบจะตกจากเก้าอี้เพราะความตกใจ เธอยังไม่ชินกับการร่วมห้องกับผู้ชาย

“อ๊ะ!!!”

สิ้นเสียงอุทานเท้าเล็กก็ลอยขึ้นจากพื้น ร่างบางถูกแขนแข็งแรงของชายหนุ่มอุ้มขึ้นมาแล้วพาเดินตรงไปยังห้องนอน

“ค่ะ...คุณฟ้า ดะ...ดาวเดินเองได้ค่ะ”

เสียงหวานเอ่ยออกมาตะกุกตะกัก เธอเรียกเขาอย่างสุภาพเพราะยังไม่ชินกับประโยคที่ใช้แทนตัวเขาและตัวเองพร้อมทั้งพยายามดิ้นขณะอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของชายหนุ่ม

“นิ่งๆ เถอะน่าดาว อ้อ...พี่บอกให้เธอเรียกพี่ว่าอะไร ลืมไปแล้วเหรอ”

เสียงเข้มดังขึ้นขณะที่กำลังเร่งฝีเท้าให้ถึงห้องนอนก่อนที่คนในอ้อมแขนจะตกลงไปกองกับพื้นเพราะความดื้อรั้น

“พี่ฟ้า... ให้ดาวเดินเองก็ได้ค่ะ”

หญิงสาวยอมเรียกเขาตามความต้องการของเขา ฟ้า แผ่นฟ้าฉีกยิ้มออกมาก่อนที่จะวางเธอลงบนที่นอน ร่างบางรีบขยับกายหนีทันทีจนเรียกเสียงหัวเราะดังมาจากคนตัวโต

“พี่น่ากลัวมากขนาดนั้นเลยเหรอ” เขานั่งลงบนที่นอนพร้อมกับเอ่ยถามออกมา

“ปะเปล่าค่ะ” เธอตอบเขาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

“เปล่า....แล้วขยับหนีไปซะล่ะ”

เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับมือหนาที่ตบลงบนที่นอนข้างตัว ดาว ดาราภัสจึงขยับเข้าไปใกล้ๆ เขา

“ทานข้าวเย็นหรือยัง” เสียงทุ้มดังขึ้นมา

“ทานแล้วค่ะ คุณ...เอ่อ...พี่ฟ้าทานหรือยังคะ”

“ยัง... หิวจัง” มือหนาแกล้งทำเป็นลูบท้อง

“เดี๋ยวทำให้ค่ะ รอสักครู่นะคะ”

เสียงหวานบอกก่อนที่ร่างบางจะคลานลงจากเตียง กลิ่นหอมอ่อนๆ จากสบู่โชยเข้าจมูกของเขาอย่างจัง

ฟ้า แผ่นฟ้ามองตามร่างบางไปจนลับสายตา จากนั้นเขาจึงลงจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ดาว ดาราภัสจัดการทำอาหารง่ายๆ สำหรับเขา มือบางจับตะหลิวผัดข้าวผัดอย่างคล่องแคล่ว กลิ่นหอมฉุยโชยมาจากห้องครัวทำเอาคนที่เพิ่งจะเดินเช็ดผมออกมาจากในห้องน้ำทนความหิวไม่ไหว

“พี่ฟ้าคะ... ทานข้าวก่อนค่ะ”

ดาว ดาราภัสเอ่ยขึ้นขณะที่สายตากลมมองไปยังคนที่กำลังเดินตรงมา เส้นผมของเขายุ่งเหยิงเล็กน้อยและยังคงเปียกชื้นอยู่ แต่ทว่ากลับไม่ทำให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูแย่ลงเลยสักนิด

“แล้วเธอล่ะ...” เขานั่งลงก่อนที่จะเอ่ยถามเธอ

“ดาวไม่หิวค่ะ พี่ฟ้าทานเลยนะคะจะได้พักผ่อน”

เสียงหวานเอ่ยออกมาพร้อมกับรินน้ำเปล่าใส่แก้วส่งมาให้กับเขา ฟ้า แผ่นฟ้าพยักหน้าแล้วรับน้ำมาก่อนที่จะลงมือจัดการอาหารตรงหน้า ตักเข้าปากไปคำแรกก็รู้สึกได้ถึงความอร่อย มือหนาจึงตักข้าวใส่ปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ ดาว ดาราภัสลอบมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาก่อนเดินออกจากห้องครัวไป

ผ่านไปไม่นานร่างสูงโปร่งก็จัดการอาหารตรงหน้าเสร็จ และเขาไม่ลืมที่จะเก็บจานที่เพิ่งรับประทานอาหารจนหมดตรงหน้าไปล้าง ดาว ดาราภัสที่เดินกลับมาเห็นเข้ารีบก้าวเท้าเข้าไปหาเพื่อจะทำหน้าที่ของเธอ

“พี่ฟ้า... วางลงค่ะ เดี๋ยวดาวทำเอง” เสียงหวานที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาชายหนุ่มชะงักมือ

“ดาว... ดึกแล้ว ไปนอน เดี๋ยวพี่ล้างเอง”

คำพูดที่ฟังน้ำเสียงดูอบอุ่นไม่เย็นชาอย่างเช่นก่อนหน้าทำให้ดาว ดาราภัสรู้สึกหัวใจเต้นแรง ก่อนที่จะยอมทำตามที่เขาบอก พรุ่งนี้เธอมีเรียนช่วงเช้า

ร่างบางเดินจากไปเพียงไม่นานเจ้าของร่างสูงโปร่งที่ล้างจานอย่างทะมัดทะแมงก็ทำทุกอย่างจนเสร็จ เขาเดินกลับเข้าไปในห้องนอน สายตาคมมองไปยังเตียงนอนที่เคยกว้างขวาง บัดนี้กลับมีใครอีกคนมานอนข้างๆ เป็นความรู้สึกแบบไหนเขาก็ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆ เขารู้สึกอบอุ่นใจแปลกๆ