ตอนที่ 6

ดิเชร์ได้รับมอบหมายให้มาดูแลผับเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เพราะพ่อของเขากำลังจะขยายกิจการและเปิดโรงแรมเพิ่มเลยทำให้ไม่มีเวลามาดูแลผับ อีกอย่างอายุของดิเชร์ก็สมควรกับเวลาแล้วที่จะต้องมารับช่วงต่อจากพ่อ และยังให้เลขาของเขาช่วยหาคนที่ไว้ใจได้มาเป็นเลขาส่วนตัวให้กับดิเชร์ที่ผับอีกด้วย

แกร๊ก! เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับขายาวก้าวออกมาจากห้องเพื่อไปจัดการธุระที่ห้องใต้ดินให้เสร็จสิ้นภายในวันนี้ตามคำสั่งของพ่อที่ได้มอบหมายเอาไว้

ดิเชร์เริ่มเดินดูตามโต๊ะพนันไปเรื่อยๆ จนทะลุไปที่ด้านหลังของกาสิโน ร่างสูงหุ่นสมาร์ทในเสื้อยืดสีขาวสวมทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ยาวถึงช่วงเอวของกางเกงยีนส์สีเข้มคู่กับรองเท้าผ้าใบแบรนด์เนม เดินไปที่ลิฟต์แล้วกดลงไปที่ชั้นใต้ดินที่มีลูกหนี้เอาลูกสาวมาขัดดอก หรือเรียกง่ายๆว่าเอาลูกสาวมาขายนั่นแหละ แล้วมันคือสิ่งที่ดิเชร์คิดและเขาก็เกลียดผู้ชายประเภทนี้ที่สุด

เวลา19.20 นาฬิกา

บริเวณชั้นสามเป็นห้องแต่งตัวของพนักงานต้อนรับ รวมไปถึงเด็กนั่งดริ้งที่ถูกแบ่งสัดส่วนในเนื้อที่ที่ไม่กว้างมากนัก เพราะชั้นนี้ทางผับได้ออกแบบเป็นห้องวีไอพีสำหรับลูกค้าที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ซึ่งมีแค่สองห้องเท่านั้น

"อ้าวดรีม...มาเร็วจังนะวันนี้" แพรวาเอ่ยทักดรีมเมื่อเห็นว่าดรีมเข้างานก่อนเวลาที่กำหนดแถมยังมาเร็วกว่าทุกๆวันเพราะปกติดรีมจะมาสายอยู่เป็นประจำ แต่แพรวากลับเข้าใจดรีมดีและอนุโลมให้เสมอมา เพราะเธอรู้ดีว่าดรีมทำงานหลายที่ก็เพื่อหาเงินไปรักษาแม่ของเธอ

"ค่ะพี่แพรวา วันนี้ดรีมเสร็จงานช่วงเช้าเร็วเลยได้นอนพักเต็มอิ่ม ตื่นมาก็รีบอาบน้ำแต่งตัวมาทำงานเลยค่ะ"

"นี่ดรีม!"

"คะพี่แพรวา"

"วันนี้ลูกชายของคุณน้ำป่าเข้ามาทำงานแล้วนะ เมื่อกี้พี่ไปแอบมองมาที่ชั้นล่างน่ะ หล่อ ขาว สูง พูดก็เพราะละมุนไปหมด ถึงแม้จะใส่แว่นดำก็เถอะ" เป็นเสียงอ่อนเสียงหวานที่สุดเท่าที่ดรีมเคยได้ยิน แพรวาราวกับว่าเธอกำลังหลุดเข้าไปในจินตนาการความเพ้อฝันที่มีเธอกำลังนั่งเกาะแขนลูกชายของน้ำป่าในห้องๆหนึ่ง

"ดูพี่แพรวาคงจะชอบลูกชายคุณน้ำป่าแน่ๆ...อืม...เขาชื่ออะไรนะคะพี่แพรวา"

"ชอบอะไรกันไม่ได้ไม่ได้...คุณดิเชร์เด็กไปสำหรับพี่ แล้วอีกอย่างคุณดิเชร์สุดแสนจะเพอร์เฟกต์ พี่ไม่เหมาะกับคุณดิเชร์หรอก เสียใจด้วยนะคะคุณดิเชร์ที่เราไม่สามารถเป็นแฟนกันได้" แพรวาเติมประโยคพร้อมกับกำลังแหงนขึ้นเล็กน้อยราวกับกำลังเพ้อฝันถึงเทพบุตร

แพรวาคือผู้จัดการสถานบันเทิง ผู้ที่ดูแลและรับผิดชอบโดยตรงในเรื่องของ เด็กนั่งดริ๊งก์ รวมไปถึงคอยคัดเลือกและจัดการเกี่ยวกับพนักงานในส่วนบริการของผับโซแอลและเธอก็เป็นคนรับดรีมเข้าทำงาน

"ดิเชร์...ชื่อคุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหน" ดรีมทำหน้าครุ่นคิดแต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก

"ที่ไหนเหรอดรีม เล่ามาให้หมดเลยนะน้องดรีมของพี่" น้ำเสียงของแพรวาแฝงไปด้วยความจริงจังถ้าทว่าใบหน้ากลับยิ้มกว้างรอคำตอบ

"ดรีมคงคิดไปเองมากกว่าที่บอกว่าคุ้น แล้วอีกอย่างดรีมคงไม่มีวันได้รู้จักกับคนรวยๆแบบคุณดิเชร์หรือครอบครัวคุณน้ำป่าหรอกค่ะ คนที่ดรีมคุ้นชื่อน่าจะเป็นเชน เอ๊ะหรือว่า...นึกไม่ออกเหมือนกันค่ะว่าเคยรู้จักไหมหรือว่าแค่เคยได้ยินชื่อ...ว้าแย่จัง" ดรีมร่ายประโยคยาวพร้อมกับยิ้มแหยๆออกมาแล้วทำตาปริบๆให้แพรวา

"เอ่อสิจริงวันนี้มีจองห้องวีไอพีหนึ่งห้องนะ แถมยังจองเด็กนั่งดริ๊งก์ทั้งหมดด้วย คงทิปแน่ๆ บริการดีๆล่ะจะได้ทิปหนักๆกันทั่วหน้า" เมื่อได้ยินคำตอบของดรีม แพรวาก็หันหน้าเข้าหากระจกเหมือนเดิมราวกลับว่าผิดหวังที่ไม่ได้คำตอบที่เธอคาดหวังเอาไว้ แพรวาเลยเปลี่ยนเป็นคุยเรื่องงานแทน

"ค่ะพี่แพรวา"

หลังจากที่ดรีมเปลี่ยนเป็นชุดวาบหวิวที่วันนี้เป็นคอนเซ็ปต์ชุดสีขาวผ้ากำมะหยี่เนื้อดีถูกทับทาบด้วยลายลูกไม้มีความยาวถึงแค่หน้าขา ผ้าซาตินสีแดงคาดทับที่เอวคอดถูกผูกเป็นโบว์อันใหญ่ที่ด้านหลัง ที่ศีรษะมีหูกระต่ายสีขาวอันใหญ่ติดกับผมดำเงาทั้งสองข้าง เสริมด้วยถุงน่องสีขาวที่มีความยาวเลยขึ้นเหนือเข่าจึงทำให้ชุดนี้ดูไม่โป๊จนเกินไป

"โอ้โฮชุดนี้เหมาะกับดรีมจัง" น้ำเสียงหวานใสจากไอวี่ที่อยู่ตำแหน่งงานเดียวกันกับดรีม

"สวยเนอะ เราก็ชอบ" ดรีมพูดเสริม

"จะสายแล้วนะทำไมนัทตี้ยังไม่มาอีก" เป็นพลอยใสพูดขึ้นทันทีที่ออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด ก่อนจะหันไปมองดรีมที่ใส่ชุดเดียวกันกับเธอ

"จริง! ชุดนี้ดรีมเหมาะกับดรีมมากๆ น่าจะเป็นที่ผิวของดรีมขาวไหนจะหน้าสวยๆนั่นอีก ใช่ไหมคะพี่แพรวา" ก็จริงอย่างที่พลอยใสพูด ดรีมเป็นเด็กนั่งดริ๊งก์ที่สวยที่สุด ทั้งๆที่เพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่กี่เดือนก็ทำเอาแขกหลายๆคนเรียกหา

"ก็สวยกันหมดนี่แหละ" ดรีมพูดพลางแต่งหน้าให้เข้มขึ้น แล้วไม่ลืมที่จะติดขนตาปลอมเพื่อเพิ่มความหวานให้กับดวงตาสวย

"เอาล่ะทุกคน อีกครึ่งชั่วโมงแขกจะมาแล้วนะ เร่งมือกันหน่อย แล้วไอวี่ทำไหมไม่ทาลิปสติกสีแดง ทาทับไปเลยจ๊ะคนสวย" เมื่อได้เวลาแพรวาก็จะเปลี่ยนสรรพนามในการเรียกลูกน้องแต่ละคน

"เดี๋ยวพี่มานะ จะไปดูที่ห้องวีไอพีก่อนว่าขาดเหลืออะไรอีกไหม"

"ค่าาา" เป็นเสียงตอบรับที่ทั้งสามคนพร้อมใจกันประสานเสียงอย่างพร้อมเพรียง