Masukตุลธร เพลย์บอยหนุ่มที่ต้องกลายเป็นเจ้าหนี้ของเอมิกาเด็กสาวที่จำใจขายพรหมจรรย์เพื่อรักษาแม่ที่ป่วยหนัก เธอยอมรับว่าเขาเป็นผู้ชายที่หล่อมีเสน่ห์ แต่เธอก็รู้ดีว่าเขาคงไม่มารักผู้หญิงที่ขายศักดิ์ศรีอย่างเธอหรอก เพราะเขาคงอยากได้แค่ความบริสุทธิ์ของเธอเท่านั้น
Lihat lebih banyakฝูงผีเสื้อนับพันดูเหมือนจะบินว่อนอยู่ในท้องของเอมิกา เธอแอ่นกายรับสัมผัสจนหลังไม่ติดพื้นเตียง มือหนาที่แสนซนละจากทรวงอกนุ่มหยุ่นเลื่อนลงมาที่เอวคอด ลูบไล้เพียงชั่วครู่ก่อนจะจัดการรั้งชุดเดรสกระโปรงยาวพร้อมบราเซียร์สีเพลิงออกจากร่างงามอย่างรวดเร็วเพียงพริบตาเดียว เรือนร่างขาวผ่องราวกับสลักจากหินอ่อนชั้นดีก็ปรากฏแก่สายตา หลงเหลือเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วที่ปิดกั้นปราการด่านสุดท้ายไว้เพียงหมิ่นเหม่ แสงสลัวจากด้านนอกที่ลอดผ่านม่านหมอกฝนเข้ามา ยิ่งขับเน้นให้ส่วนเว้าส่วนโค้งของภรรยาสาวดูนวลตาและน่ารุกรานยิ่งกว่าเดิม“พี่ตุลขา... เอมมี่อาย” เธอพึมพำเสียงแผ่ว พยายามจะยกมือน้อยๆ ขึ้นปกปิดความงดงาม ทว่ากลับถูกสายตาปรารถนาของสามีสะกดไว้จนเรี่ยวแรงหายไปสิ้น“ไม่ต้องอายครับ... เอมมี่ของพี่สวยที่สุดในโลกเลยรู้ไหม”ตุลธรกระซิบชิดผิวเนื้อที่สั่นระริก ก่อนจะเริ่มบทเรียนบทถัดไปที่จะทำให้เอมิกาต้องจดจำไปชั่วชีวิตแพนตี้ลูกไม้ตัวจิ๋วสีหวานที่ปกปิดความลี้ลับเพียงหมิ่นเหม่ ไม่อาจต้านทานสายตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างลุ่มหลงได้ ตุลธรครางกระหึ่มในลำคอเมื่อเห็นกลีบเนื้ออวบอูมสั่นระริกอยู่ภายใต้ผ้าบางเบา เอมิกาสบตากับส
กรุงลอนดอน...ท้องฟ้าเหนือชายฝั่งทะเลต่างแดนถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกสีเทา สายฝนโปรยปรายลงมาเป็นสายจนมองเห็นทัศนียภาพเบื้องหน้าลิบๆ ทว่าเอมิกากลับไม่ได้สนใจความอ้างว้างนอกหน้าต่างนั้นเลย ร่างบางน้อยในชุดเดรสลูกไม้สีอ่อนกำลังง่วนอยู่กับการตัดกุหลาบสีชมพูและแดงสะพรั่งจากสวนหย่อมเล็กๆ ของบ้านพัก เพื่อนำมาจัดแจกันประดับห้องนอนให้ดูมีชีวิตชีวา เพราะเกือบสองวันแล้วที่ตุลธรต้องปลีกตัวไปเจรจาธุรกิจจนแทบไม่มีเวลาให้เธอ“คืนนี้พี่ขอจัดหนักตามจำนวนดอกกุหลาบในแจกันนะ” เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับเสียงเปิดประตู ทำเอาคนที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับเกสรดอกไม้ถึงกับสะดุ้งสุดตัว“พี่ตุล! กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ทำไมเดินเข้ามาเงียบๆ แบบนี้ล่ะ เอมมี่ตกใจหมดเลย” เธอหันไปค้อนขวับให้สามีหนุ่มที่ยืนพิงกรอบประตูด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม“พี่รีบมาบอกข่าวดีกับเอมมี่ไง การเจรจาธุรกิจของพี่เสร็จสิ้นลงแล้ว กลับไปคราวนี้พี่ก็เริ่มส่งของทางเรือให้บริษัทที่นี่ได้ทันที” ตุลธรเดินเข้ามาหาพลางยื่นดอกกุหลาบสีแดงเข้มที่เขาแอบไปเด็ดมาส่งให้เธอ“เอมมี่ดีใจด้วยนะคะที่งานสำเร็จเรียบร้อย” เธอรับดอกไม้มาถือไว้ด้วยรอยยิ้ม“ครับ... เพ
ตุลธรรีบบึ่งรถกลับบ้านทันทีที่ได้รับตั๋วเครื่องบินสำหรับทริปฮันนีมูนจากเลขานุการ หัวใจของเขาพองโตด้วยความตื่นเต้นที่จะได้ปรนเปรอภรรยาสาวในต่างแดน ทว่าเพียงแค่ก้าวเท้าเข้าสู่ห้องรับแขกและเห็นเอมิกานั่งทำงานจดจ่ออยู่บนโซฟาในชุดนอนตัวบาง ความปรารถนาที่สะสมมาทั้งวันก็พุ่งพล่านขึ้นมาจนยากจะดับ“ทำอะไรอยู่เหรอจ๊ะเอมมี่” เขาเอ่ยทักพลางเดินตรงดิ่งเข้าไปหาด้วยสายตาที่ลุกโชน“กำลังช่วยยัยนาแก้งานวิจัยอยู่ค่ะ”เอมิกายังพูดไม่ทันจบคำ ตุลธรก็โน้มตัวลงฉกชิงริมฝีปากอิ่มด้วยความโหยหา จูบนั้นดุดันและเต็มไปด้วยความคิดถึงจนเธอแทบตั้งตัวไม่ทัน ก่อนที่เขาจะเลื่อนใบหน้าลงไปซุกไซ้และสูดดมกลิ่นกายสาวจากร่องอกอิ่มเข้าเต็มปอด สองมือหนาบีบเคล้นทรวงอกสล้างผ่านเนื้อผ้าอย่างเมามัน“อื้อ! พี่ตุลขา... ไหนวันนี้บอกต้องอยู่เคลียร์งานไงคะ ทำไมกลับเร็วจัง”เธอครางประท้วงพลางยึดบ่าแกร่งไว้แน่น เมื่อเขาเริ่มป้อนยอดอกอวบเต่งเข้าสู่ปากหยัก ความเปียกชื้นจากปลายลิ้นร้ายซึมผ่านบราเซียร์ลูกไม้จนชุ่มโชก ปลุกเร้าอารมณ์รัญจวนให้ตื่นเพริด“พี่เคลียร์เสร็จหมดแล้วจ้ะ... แล้วก็คิดถึงเมียที่สุดจนทนไม่ไหว”ตุลธรจัดการเลิกกระโปรงของเธอขึ
หลายวันต่อมา เอมิกาก็แทบจะสำลักความสุขที่สามีมอบให้ ตุลธรดูแลเธอราวกับไข่ในหิน ไม่ว่าจะเป็นมื้อเช้า กลางวัน หรือมื้อเย็น เขาจะต้องมานั่งทานด้วยไม่เคยขาด และมักจะตบท้ายด้วยเซ็กซ์ที่เร่าร้อนเสมอ ๆ สาเหตุที่ชายหนุ่มเฝ้าประคบประหงมขนาดนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความหึงหวงที่ฝังลึก เขาไม่อยากให้ชายหน้าไหนเข้าใกล้ภรรยา โดยเฉพาะศัตรูหัวใจอย่างณพวุฒิที่เขาจัดให้เป็นบุคคลต้องห้ามอันดับหนึ่ง ในวันหยุดตุลธรก็เป็นสามีสายเปย์ พยายามปรนเปรอเธอด้วยของกินของใช้ เสื้อผ้าแบรนด์ดัง และพาเธอไปเยี่ยมมารดาอยู่บ่อยๆ จนเอมิกาต้องคอยเบรกความใจป้ำของเขาเอาไว้บรรยากาศในห้องนอนยามค่ำคืนเงียบสงบ หลังตุลธรทิ้งตัวลงหนุนตักนุ่มของภรรยาสาวเมื่อจบกิจกรรมรักอันยาวนาน“พี่ตุลขา... เอมมี่ถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ” เธอเอ่ยขึ้นพลางสอดนิ้วเรียวผ่านกลุ่มผมของเขาอย่างเบามือ“ได้สิที่รัก ถามได้ทุกเรื่องเลย” เขาตอบพลางหลับตาพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม“สัญญานะคะ ว่าจะไม่โกรธเอมมี่”“ไม่แน่นอนครับ... เอมมี่ก็เห็นว่าพี่เคยโกรธเอมมี่จริงๆ จังๆ เสียที่ไหนกัน”“พี่เลิกรากับคุณเจสสิก้าเรียบร้อยหรือยังคะ” คำถามนั้นทำให้ตุลธรลืมตาขึ้นมองใบหน้าหวานที
ตุลธรถอนนิ้วเรียวที่เปียกชุ่มออกมา ก่อนจะส่งเข้าปากตนเองและดูดกลืนน้ำหวานแห่งความปรารถนาอย่างหิวกระหาย สายตาคมกริบที่จ้องมองมานั้นลุกโชนไปด้วยไฟราคะที่ไม่มีทีท่าว่าจะมอดลง สามีหนุ่มโน้มใบหน้าลงสู่เนินเนื้ออวบอูมอีกครั้ง ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียน้ำหวานที่รินไหลจนหมดสิ้น เอมิกาหน้าแดงระเรื่อราวกับจะระเบิ
หนึ่งเดือนต่อมา...วันสำคัญที่รอคอยก็มาถึงในที่สุด พิธีมงคลสมรสระหว่างเอมิกาและตุลธร ถูกจัดขึ้นภายในโรงแรมหรูอย่างสมเกียรติ จนกระทั่งมาถึงงานเลี้ยงฉลองในช่วงค่ำ ณ ห้องบอลรูมสุดหรูของโรงแรมใจกลางกรุง บรรดาญาติพี่น้องของคุณดวงใจต่างมาร่วมแสดงความยินดีด้วยรอยยิ้ม รวมถึงกลุ่มเพื่อนสนิทของบ่าวสาวที่มาสร้
หลายวันต่อมา รถยนต์คันหรูของตุลธรแล่นมาจอดเทียบหน้าบ้านหลังเล็กที่คุ้นเคย เอมิกาลอบมองเสี้ยวหน้าคมเข้มของชายหนุ่มข้างกายด้วยหัวใจที่เต้นรัว แม้วันนี้เธอจะโทรศัพท์มาเกริ่นกับมารดาไว้บ้างแล้ว แต่การเผชิญหน้าเพื่อสารภาพความจริงและขอแต่งงาน ก็ยังคงทำให้เธอรู้สึกประหม่าจนมือชื้นเหงื่อ“สวัสดีครับคุณแม่”
ตุลธรละห่างจากกลีบปากบวมเจ่อสายตาคมหยุดนิ่งที่ใบหน้างาม เอมิกาสลัดไล่ความร้อนรุ่มและมึนงง กลีบปากอิ่มสีชมพูขยับเล็กน้อยแล้วก็เปลี่ยนเป็นอึกอัก เธออยากขอร้องให้เขาหยุดและก็อยากให้เขาเดินหน้าต่อ มันสับสน แต่ความต้องการที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ของอีกฝ่ายก็ทำให้เธอหวาดกลัว“อื้อ!!!” เมื่อถูกรุกรานแบบจาบจ้











