ตอนที่ 8

"นายน้อยรู้จักใครในห้องวีไอพีเหรอครับ" เจมส์ถามขึ้นแล้วไล่มองไปทีละคนในจอแท็บเล็ต

"ไม่ได้รู้จักครับ แต่เคยเจอกัน" ดิเชร์พูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับซูมภาพบนหน้าจอให้ใหญ่ขึ้น เมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่ตนเองบอกว่าไม่ได้รู้จักแต่เคยเจอกันสวมใส่ชุดอะไรอยู่ ภาพตรงหน้าที่ซูมชัด จนทำให้คานโลกับเจมส์ต่างมองหน้ากันเมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงบนหน้าจอชัดแจ๋ว

'ในวันนี้วันเดียวผมเจอรุ่นพี่คนนี้ถึงสามครั้ง มิหนำซ้ำเธอยังทำงานที่ผับผมอีก'

ใบหน้าที่เรียบนิ่งแต่สายตากลับคมกริบ เมื่อมองที่มือเหี่ยวๆกำลังโอบเอวคอดนั้น มันทำให้เขารู้สึกไม่ชอบใจเสียเท่าไหร่ แต่ทว่าเพียงไม่นานร่างบางก็ลุกขึ้นยืนเปลี่ยนเป็นเดินไปจับไมค์ร้องเพลงแทน และมันทำให้ดิเชร์เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งจนหัวใจของเขาเต้นแรงในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันดูเซ็กซี่และน่ารัก สวยมากขึ้นกว่าตอนที่เคยได้เจอกันเป็นเท่าตัว 'สวยกว่าชุดเมื่อเช้าอีก' และมันทำให้ดิเชร์นึกย้อนไปในวันที่เจอกันครั้งแรก ในที่จัดงานเลี้ยงวันรับน้อง

สามปีก่อน / ผับแห่งหนึ่ง

"ล็อคประตูแบบนี้คงออกมาไม่ได้แล้วล่ะ" ดรีมพูดขึ้นเมื่อเธอล็อคประตูห้องน้ำชายได้สำเร็จ

มือที่สะเปะสะปะของคนเมาทำให้เกิดเสียงดังที่หน้าประตู เป็นจังหวะที่ดิเชร์ทำธุระของตัวเองเสร็จ เขาก็มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องน้ำ และมันทำให้เขารู้ว่ารุ่นพี่คนนี้กำลังแก้เผ็ดเขา ทุกคำพูดที่เธอพูดดิเชร์ได้ยินมันทั้งหมดต่อให้เสียงลากยาวยืดยาน เสียงพูดที่อ้อแอ้ ฟังไม่รู้เรื่องแค่ไหนแต่สำหรับเขา...ฟังมันออกทุกคำ

และตอนนี้เขาต้องหาคนมาช่วยเพราะไม่อยากให้คนที่ร่วมชะตาติดอยู่ด้วยกันในตอนนี้ต้องโวยวายเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ นิ้วเรียวยาวแข็งแรงกดหน้าจอโทรศัพท์มือถือต่อสายหาคานโลทันที

"ครับนายน้อย"

"ผมติดอยู่ในห้องน้ำครับ" ดิเชร์พูดแค่นั้นแล้วกดปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือ

เสียงของผู้ร่วมชะตาในห้องน้ำชายเริ่มส่งเสียงเอะอะแต่ไม่ทันได้โวยวาย ประตูที่ถูกล็อคก็เปิดออก

"ขอบคุณครับ" ผมบอกพี่คานโลกับพี่เจมส์ แล้วรีบเดินออกไปหาตัวการทันทีแต่มองหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอจนระทั่งผมขี้เกียจจะตามหา แล้วอีกอย่างผมอยากจะกลับบ้านเต็มที เป็นการรับน้องที่น่าเบื่อจะไม่มาก็ไม่ได้เพราะรุ่นพี่พูดว่า ขอความร่วมมือ

ผมเลือกที่จะเดินออกไปกับพี่คานโลและพี่เจมส์ที่ด้านหลังของผับเพื่อไม่ให้รุ่นพี่คนอื่นๆสังเกตเห็น แล้วเสียงที่ผมจำได้ดีไม่มีวันลืมก็แว่วผ่านเข้าหูของผมพอดี

"ไอ้ผู้ชายเฮงซวย เลว ไอ้ชิง..." เสียงที่ยืดยานของคนเมา และผมจำได้ว่าเป็นเสียงของรุ่นพี่คนนั้น ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่เขาอยู่ปีอะไรแต่ดูจากใบหน้าคร่าวๆ คงต้องเป็นรุ่นพี่ปีสี่หรือไม่ก็ปีสาม

ปึก! เสียงกระแทกระหว่างศีรษะกับกระจกทึบที่อยู่ด้านหลังผับ ผมเดินไปดูใกล้ๆก็เห็นว่าตอนนี้รุ่นพี่เจ้าปัญหาได้หลับลงไปเสียดื้อๆ

"นี่คุณ! นี่คุณผู้หญิง...คุณนึกจะนอนก็นอน จะมาทำแบบนี้มันไม่ได้นะ เมาแล้วก็กลับบ้านสิ" น้ำเสียงที่จริงจัง มือใหญ่สะกิดปลุกที่ต้นแขนเบาๆทำให้รุ่นพี่ตรงหน้านั่งตัวตรงทันที

พึ่บ!! แล้วอยู่ๆ รุ่นพี่ตรงหน้าก็ลุกขึ้นยืนปุบปัป ร่างเล็กที่ยืนโงนเงนจะร่วงลงพื้นอยู่รอมร่อ เส้นผมดำยาวปิดใบหน้าที่กำลังแหงนใบหน้าขึ้นมองหน้าผมอยู่

"ไอ้หน้าหล่อขี้เก๊ก...ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ"

พึ่บ!! ปึก!! แล้วรุ่นพี่ตรงหน้าก็ล้มลงนั่งที่เดิม ศีรษะกระแทกเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือแรงขึ้น

"กระแทกแรงแบบนี้ กระจกร้านเขาไม่แตกก็ดีเท่าไหร่แล้ว" ผมอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วอะไรก็ไม่รู้ที่ดลใจให้ผมยังอยากจะหยอกเย้าแกล้งรุ่นพี่ตรงหน้านี้ต่ออีกหน่อย

"คุณผู้หญิง อกหักหรือไงถึงได้ดื่มจนเมามานั่งอยู่แบบนี้...ไม่ได้ดูกำลังตัวเองเล๊ย"

"..."

"หรือว่าแอบรักใคร แล้วเขาไม่รักตอบ" สิ้นสุดประโยคของผม จู่ๆรุ่นพี่ตรงหน้าก็กระดกศีรษะขึ้นมองผมอีกครั้ง

"แอบรัก...เหรอ...ในตอนนี้นี่นะ ตอนที่ฉันอยู่ในจุดที่ย่ำแย่นี่นะ...แฟนเฮงซวยนั่นก็แอบไปมีผู้หญิงอื่น ไหนจะพ่อเลี้ยง...แล้วก็แม่ฉัน..."

ถึงจะแทบฟังไม่รู้เรื่องแต่สำหรับดิเชร์เขาตั้งใจฟังคำที่หลุดออกมาจากปากของรุ่นพี่ตรงหน้า แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกหัวใจกระตุกหน่อยๆก็ตรงที่คำว่าแม่ ดวงตาของรุ่นพี่คนนี้เปลี่ยนเป็นเศร้าหมองอย่างชัดเจน น้ำตาที่คลอหน่วยพร้อมที่หยดทุกเมื่อถ้ารุ่นพี่คนนี้กะพริบตา ผมเลยเลือกที่ชวนคุยเป็นอย่างอื่นแทน แต่ก็ยังไม่พ้นเรื่องความรัก ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมต้องถามออกไปแบบนั้น

"ถ้าอย่างงั้น แล้วถ้ามีคนมาสารภาพรักล่ะ" ผมยังอยากจะคุยเล่นกับรุ่นพี่คนนี้อยู่

"...ฉันก็จะ...ยื่นความรักนั้นกลับคืนไป" ไม่พูดเปล่ารุ่นพี่คนนี้ยังยื่นมือออกมาจนสุดแขน ดีที่ผมหลบทัน

"เพราะอะไร"

"...เพราะฉันมันไม่คู่ควรกับความรักยังไงล่ะ ไอ้ขี้เก๊กหน้าหล่อ!ถามอยู่ได้" สิ้นเสียงของประโยคที่ยืดยาน กลายเป็นผมที่ต้องรับผิดชอบกับสิ่งตรงหน้า ไม่มีลูกผู้ชายที่ไหนกล้าพอที่จะปล่อยให้ผู้หญิงเมาไม่ได้สตินั่งหลับอยู่ตรงนี้คนเดียวหรอกครับ

"พี่คานโลครับ จองห้องพักโรงแรมให้ผมหนึ่งห้องครับ ส่วนพี่เจมส์ มาช่วยผมพยุงเธอขึ้นรถทีครับ"