MasukShare
บทที่ 5 สวยงามแต่มีหนาม
Tanggal publikasi:
2025-08-02 23:19:02“ถ้วยฟูลงมานะเด็กดี...”
เจ้าสี่ขาส่งเสียงร้องหวานหูดูขี้อ้อน แต่ก็เหมือนว่าจะติติงเจ้านายอย่ามาออกคำสั่ง
แมวน้อยพันธุ์ไทยที่ภารัชชาเก็บมาเลี้ยง กำลังเดินนวยนาดอยู่บนขอบโต๊ะ พร้อมจะปัดทุกอย่างทิ้งให้พ้นทาง ถ้าหากนางแมวตัวเมียผู้นี้รู้สึกไม่ชอบใจ
“ถ้วยฟูอย่าปัดของแม่นะคะ” เธอทำเสียงดุ ก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มแมวสามสีตัวอวบอ้วน
ถ้าช้ากว่านี้เจ้าแมวสามสีอย่างถ้วยฟูนั้น คงจะปัดแจกันดอกไม้เธอร่วงระเนระนาดแน่นอน วิสัยแมวก็เป็นแบบนี้ แม้จะดูขี้อ้อนแต่ก็เอาแต่ใจและเย่อหยิ่งถือดีเป็นที่หนี่ง
“ม๋าว~”
“เด็กดี”
“มาว...”
ถ้วยฟูส่งเสียงร้องครืดครางให้ฟัง พลางเอาหน้ามาถูข้างแก้มภารัชชาอย่างออดอ้อน
พอกอดหอมเจ้าขนปุยจนมีพลังใจเต็มเปี่ยม เธอก็เตรียมตัวไปเปิดร้านดอกไม้ในช่วงแปดโมงเช้า แต่ยังไม่ทันจะเดินไปพลิกป้ายให้กลายเป็น OPEN ประตูก็ถูกผลักเข้ามาซะก่อน
“ยินดีต้อนรับค่ะ” น้ำเสียงสดใสทักทายลูกค้าคนแรกของวัน
เธอโปรยรอยยิ้มหวานล้ำบนใบหน้า แต่แล้วก็หุบยิ้มแทบไม่ทันเมื่อได้สบสายตาเข้ากับชายหนุ่มร่างสูงกำยำ
เจ้าของดวงตาสีดำทมิฬปรายตามองมา เขายกยิ้มมุมปากขณะกวาดสายตามองไปรอบบริเวณ สำรวจร้านดอกไม้ของภารัชชาที่ให้คนตามสืบว่าเธอรักนักหนาพลางๆ
รักถึงขั้นทุ่มเวลาอยู่กับดอกไม้ทั้งวัน หมอไป๋ก็แค่อยากมาดูให้เห็นกับตาตัวเอง ว่าที่ภรรยาของเขาเป็นคนนิสัยใจคอเช่นใด ปากคอเลาะร้ายแต่ชอบของสวยงามงั้นหรือ
“คุณไป๋...”
“ร้านสวยดีหนิ”
“คุณมาทำอะไรที่นี่ เรามีนัดลองชุดวันอาทิตย์นี่คะ”
ภารัชชาตื่นตระหนกเป็นลูกนกตื่นรัง ซ่งไป๋เหมือนเงาดำของปีศาจซาตาน ไม่ว่าจะเหยียบย่องก้าวย่างไปทางไหน ก็มีแต่จะรู้สึกอึดอัดราวกับมีสิ่งชั่วร้ายอยู่ใกล้ตัว
“ฉันก็แค่มาดูความเป็นอยู่ของเธอ อยากรู้ว่าร้อนเงินหรือมีอะไรกันแน่ ถึงได้เสนอตัวเข้ามาเป็นสะใภ้ตระกูลซ่ง”
ในน้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งติดเย็นเยียบดูน่ากลัว แววตาสีคมเข้มสุดลึกล้ำทำภารัชชาประหม่ากลัว แต่เธอจะไม่ยอมโดนเขากดขี่ข่มเหงหรือเป็นของตายให้เขาเล่นแน่นอน
“ฉันไม่ได้เสนอตัวค่ะ บอกแล้วไงคะ ว่าฉันเองก็ค้านงานแต่งในครั้งนี้ไม่ได้เหมือนกับคุณ”
“แต่เธอดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรนะภารัชชา”
“อย่าตัดสินความทุกข์คนอื่นจากภายนอกเลยค่ะคุณไป๋”
ภารัชชาพ่นลมหายใจเหนื่อยหน่าย เจอหน้ากันก็พาลมีแต่เรื่องให้ต้องปะทะฝีปากคารมอยู่ร่ำไป บางทีถ้าต่างคนต่างวางทิฐิหรือลดอคติลง อาจจะร่วมชายคาเรือนหอได้ดีก็ได้
“เราไม่มีทางรู้หรอกค่ะว่าคนๆ นั้นเจออะไรมาบ้าง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบแต่เด็ดขาด ซ่งไป๋ยกยิ้มแต่ไม่พูดอะไรกลับมา เขาก้าวเชื่องช้าสำรวจดอกไม้นานาพรรณเพลินตา
“งั้นเหรอ ฉันไม่ควรตัดสินเธอสินะ”
“ไม่ว่าใครก็ตาม อย่าตัดสินเขาจากอคติของคุณเลย”
มนุษย์เราไม่มีทางอ่านผู้อื่นออก แม้แต่คนที่เดินสวนกันในวันธรรมดา เขาคนนั้นอาจจะแบกความทุกข์ไว้เต็มบ่าก็ได้
ตัวเธอเองก็เช่นกัน ในทุกค่ำคืนที่วันวิวาห์ใกล้มาถึง มันทำให้เธอข่มตาไม่เคยหลับเลยสักวัน การตัดสินใจก้าวขาเข้าไปในตระกูลซ่ง คงไม่ต่างจากเอาตัวเองไปตายดาบหน้า
คงจะโดนสามีจิกกัดด้วยถ้อยคำบั่นทอนจิตใจ แต่สุดท้ายก็ต้องร่วมหอลงโลงเพื่อให้กำเนิดทายาทเลือดบริสุทธิ์อยู่ดี
หมอไป๋คาดเดาได้ยากเกินไป การเผชิญหน้ากับเขามักสร้างความประหม่ามหาศาลให้ภารัชชา
เธอเองก็ต้องทิ้งทั้งชีวิตเพื่อแต่งงานกับเขา ชายในฝันหรือเจ้าชายขี่ม้าขาวมันก็คงมีเพียงแค่ในนิทานปรัมปราเท่านั้น
“ระวังนะคะ หนามของกุหลาบนั่นมัน...”
จึก
“คุณไป๋”
ภารัชชาเบิกตาโตอย่างตกใจ เธอจะเตือนเขาที่กำลังยื่นนิ้วไปแตะกุหลาบให้ระวัง แต่คงไม่ทันเสียแล้ว เมื่อเขารีบชักนิ้วกลับแล้วมุ่นคิ้วนิ่วหน้าหัวเสียทันที
“เลือดออกไหมคะ” ร่างบางระหงเดินเข้าไปดูอาการ เธอจับมือเขาที่มีเลือดไหลจากจุดเล็กๆ อย่างลืมตัว
หมอไป๋หลุบตามองภารัชชานิ่งๆ เธอลืมตัวไปหรือเปล่าถึงได้ออกอาการเป็นห่วงเขาขนาดนี้ คิดว่าแค่หนามกุหลาบจะมีพิษร้ายแล่นเข้าสู่หัวใจหรือยังไงกัน
“รอตรงนี้นะคะ ฉันจะไปเอาอุปกรณ์ทำแผลให้”
“ไม่...”
“อย่าดื้อค่ะ รอตรงนี้ อย่าไปไหนนะ”
ไม่ใช่แค่ออกคำสั่ง แต่เธอยังทำตาดุใส่เขาอีกด้วย ก่อนที่จะเข้าไปเอากล่องอุปกรณ์ล้างแผลมาทำความสะอาดให้
ร่างสูงนั่งเกยที่ขอบโต๊ะตัวยาว ยื่นนิ้วให้ภารัชชาทำความสะอาด ถึงจะเป็นหมอแต่ถ้ามีคนทำให้ก็ดีเหมือนกัน
“ที่เขาเปรียบผู้หญิงอันตรายเหมือนกุหลาบคงจะจริง” อยู่ดีๆ ซ่งไป๋ก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
สายตาคมคายคล้ายสังหารคนได้จ้องมองเธอ ใบหน้าเรียวรีได้รูปดูสวยเด่นเป็นสง่า แต่วาจาบางครั้งก็ไม่น่าภิรมย์ชวนตีให้มีน้ำโหขึ้นมา
“หมายความว่ายังไงคะ”
“เปล่า ฉันก็แค่เปรียบเปรยเธอกับเจ้านี่”
“หวังว่าคุณจะเปรียบเทียบฉันในทางที่ดีนะคะ”
หมอไป๋แค่นยิ้มมุมปาก ไม่ได้บอกว่าเปรียบเปรยเธอยังไง
ความงามของกุหลาบทั้งสวยและดึงดูดให้หลงใหล แต่สุดท้ายก็แฝงไปด้วยอันตรายอยู่ดี หนามแหลมพวกนี้คงเป็นสัญญาณเตือนว่าอย่าไว้ใจความสวยงามมากเกินไป
หญิงงามเองก็เช่นเดียวกัน...
“เสร็จแล้วค่ะ” เธอพูดขึ้น หลังจากปิดพลาสเตอร์ยาให้เขาเสร็จเรียบร้อย ลายการ์ตูนหมีน่ารักนี่แหละเหมาะกับเขาดี
“เธออยากมีชีวิตแบบนี้จริงเหรอ”
“คะ”
“ชีวิตในกรงทองของแม่เธอ...”
Bab terbaru
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทส่งท้าย
เสียงคลื่นทะเลสาดซัดเข้าชายฝั่ง ร่างบางที่ยืนรับลมทะเลอยู่ชานระเบียงก็สูดลมหายใจเข้า รับอากาศที่บริสุทธิ์จากทะเลในยามเช้าของวัน หลังที่เธอเพิ่งจะตกปากรับคำซ่งไป๋ ยินยอมมาพักผ่อนหย่อนใจที่บ้านพักริมทะเลอคินถูกฝากไว้กับปู่ย่า เพื่อให้ซ่งไป๋กับภารัชชาได้มีเวลาส่วนตัวหย่ากันก็จริง...แต่แผนในอนาคตของซ่งไป๋ คือการที่จะแต่งงานกับภารัชชาอีกครั้ง แล้วก็จูงมือลูกชายตัวน้อยเข้าพิธีวิวาห์ด้วยกันรักทั้งหมดที่เขามี ขอมอบให้เธอกับลูกเพียงผู้เดียวเขารักใครไม่ได้อีกแล้ว...อีกอย่างที่เธอกล้าฝากลูกไว้ เป็นเพราะว่าเด็กน้อยนั้นชอบเล่นกับกรและก็ลูกน้องซ่งไป๋ ติดปู่กับย่าเองตามใจทุกอย่าง จนบางครั้งภารัชชาก็เกรงใจพวกท่านทั้งสองขึ้นมาอคิน...ถือเป็นทายาทคนแรกของตระกูลซ่ง หลายคนพากันเห่อก็ไม่แปลกอะไรไม่นานมานี้ เธอเพิ่งพาลูกชายไปเจอปรางสิตากับอาปราบต์ เวลาเท่านั้นที่จะเยียวยาหัวใจเธอได้ ความเจ็บปวดที่ฝังรากลึกมานานยังคงรู้สึก แต่ภารัชชาแค่ปล่อยวางเรื่องราวในอดีตก็เท่านั้นเพื่อให้ตัวเธอไปข้างหน้า...ไม่ได้ทำเพื่อใคร แต่เพื่อตัวเธอเองนี่แหละการปลดปล่อยตัวเองจากความทุกข์ที่ผ่านมา มันทำให้เธอสามารถพาเด็ก
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 95 ปากบอกไม่รักแต่ใจอาจจะยัง
“คุณไป๋...”ภารัชชาเรียกชื่อเขาเสียงผะแผ่ว สายตาสบมองใบหน้าหล่อเหลาที่นัยน์ตาหม่นแสง ยืนคอตกเหมือนสุนัขตัวโตที่โดนเจ้าของเมินเฉยถึงหมอไป๋ไม่มีใบหูตั้งชูเหมือนเจ้าตูบ แต่เวลานี้ ใบหูเขาก็แทบจะลู่ตกลงมาปรกข้างกรอบหน้าอยู่แล้ว เขาทิ้งทุกอย่างเพื่อตามง้อภรรยาเก่ากลับคืน ทว่าเธอกลับยืนกรานว่าให้เป็นได้แค่พ่อของลูกมันก็ดี...แต่เขาดันโลภมากเกินไปนี่สิ ที่อยากได้หัวใจเธอคืนกลับมาด้วย“เพราะกลัวเธออึดอัดก็เลย... ไม่ได้เดินเข้าไปใกล้กว่านี้”“พูดอะไรของเขา”“หรือยังอึดอัดอยู่” เขาเลิกคิ้วแล้วเม้มปากด้วยความประหม่าใจซ่งไป๋ที่เคยปากร้าย บัดนี้ละล่ำละลักจนกระอักกระอ่วนไปหมด เวลาพูดก็ตอบกลับไม่เต็มน้ำเสียง กลัวว่าเธอจะคิดว่าเขาไม่พอใจ ทั้งที่ความจริงเขานั้นยอมได้ทุกอย่างที่เธอขอไม่ให้พาอคินไปเขาก็อยู่ที่นี่แทน ขอแค่ได้เห็นเธอกับลูกก็พอแล้ว“เดินห่างกันระยะนี้ไม่อึดอัดใช่มั้ย”“อึดอัดสิคะ”“แล้วต้องห่างแค่ไหนถึงจะไม่อึดอัด”ใบหน้าหล่อคมเริ่มซีดเผือด พลางก้าวเท้าถอยหลังไปอีกนิด หลังที่คิดว่าเธออึดอัดใจในระยะนี้ แต่ครั้นเขาถอยไปมากเท่าไหร่ ภารัชชาก็ส่ายหน้าพลางมุ่นคิ้วใส่เขาร่างบางลอบถอนหายใจ มอ
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 94 ภาษารักของซ่งไป๋
คำว่ารักไม่ใช่แค่ลมปาก...สามีที่เคยเย็นชา ส่งสายตาเย่อหยิ่งเวลามองกัน เวลานี้แสดงออกทุกทางที่จะสื่อถึงคำว่ารัก โดยไม่ต้องบอกรักก็พอจะเข้าใจไม่ใช่ว่าเขาพูดคำว่ารักไม่เป็น แค่อยากรอช่วงเวลาที่เหมาะสม อีกอย่างก็คือซ่งไป๋ไม่ใช่คนบอกรักพร่ำเพรื่อ เห็นวางมาดเป็นหมอหน้านิ่ง แต่พอเวลาเอาเข้าจริงแล้วเขินมากต่างหาก“สวัสดีค่ะคุณเมฆ” ภารัชชาหันมายิ้มทักทายลูกค้าประจำเช้านี้เธอจัดการเรื่องลูกให้เรียบร้อย ถึงได้มีเวลามาจัดการหน้าร้านต่อ รู้สึกว่าโชคดีเหลือเกินที่เจ้าลูกชายเลี้ยงง่าย เธอเลยมีเวลาทำอย่างอื่นได้เยอะเลยเมฆที่เดินเข้าร้านมาแต่เช้า ยิ้มแย้มทักทายเจ้าของร้านคนสวย ก่อนจะเข้าไปยืนคุยที่หน้าเคาน์เตอร์คิดเงินของร้าน“เปิดร้านเช้าอีกแล้วนะครับคุณชา...”“เปิดเวลาประจำ แต่คุณลูกค้าประจำมาเช้าต่างหากค่ะ”เธอกับเมฆหันมาสบตา ก่อนจะพากันหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี“ถ้างั้นวันนี้ขอช่อกุหลาบสักช่อที่ผู้หญิงเขาจะประทับใจทีครับคุณชา” เมฆที่พูดเองก็อมยิ้มเขินเองไปด้วย เมื่อต้องสั่งช่อกุหลาบแบบสวยเป็นพิเศษเพื่อคนที่พิเศษหน่อย...“ออกเดทเหรอคะ” ภารัชชาเอียงตัวกระซิบปนอมยิ้มแซวอีกฝ่าย“ก็ไม่เชิงเดทหรอกคร
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 93 ขอให้รักแม้ไม่อยากรักแล้ว
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา หมอไป๋ก็แวะเวียนมาหาเธอทุกวันเหมือนเคย เธอไม่ได้ปิดกั้นพ่อลูกไม่ให้เจอกัน การมีเขาที่คอยช่วยดูแลอคิน แบ่งเบาภาระเธอที่ไม่ต้องหัวหมุนเป็นประจำที่ผ่านมาแต่เธอชัดเจนในจุดยืนให้เขาเป็นได้แค่พ่อของลูกหมอไป๋รับปากกันไว้แล้วเรียบร้อย เขาจะได้รับสิทธิ์แค่หน้าที่พ่อ เราทั้งคู่จะเป็นพ่อและแม่ให้อคินเท่านั้น ไม่มีสัมพันธ์รักระหว่างเรา ทุกอย่างยังคงเป็นดังเดิมเหมือนที่เคยเป็นมาเพราะเรื่องหัวใจ... อาจจะต้องใช้เวลา“อ่า ทำไมเขาน่าโมโหแบบนี้”ภารัชชาอยู่ในช่วงเวลาหงุดหงิดใจ เธอจิปากขณะพรหมน้ำดอกไม้อยู่หน้าร้าน ไม่ใช่ความหงุดหงิดงุ่นง่านแต่อย่างใด เธอแค่กำลังโมโหกลบเกลื่อนหัวใจก็เท่านั้นเองพยายามไม่นึกถึงหน้าใครบางคนอยู่...แต่ทว่า ความอุ่นร้อนจากริมฝีปากเขา ในครั้งนั้นที่แตะลงมา เธอยังจดจำได้ไม่เคยลืมว่าหอมหวานแค่ไหนอคินชอบเล่นกับเขามาก เวลาจะห่างกันทีร่ำลากันเป็นชั่วโมงเลยนี่เธอโดนลูกตัวน้อยหมางเมินใช่มั้ยตึกตัก ตึกตัก“ใจฉัน...”มือบางที่พรหมน้ำอยู่ ยกมือทาบกลางอกที่ตรงหัวใจก้อนเนื้อในอกกำลังเต้นตุบตับ พยายามลืมมากเท่าไหร่ ภาพจำในหัวเธอก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นเท่านั้นเ
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 92 ถ้าบอกว่ารักจะเชื่อไหม
ใบหน้าขาวขึ้นสีแดงระเรื่อ แต่ทว่า ไม่แสดงออกให้เขาได้รับรู้ แต่แสร้งว่าไม่รู้สึกอะไรกับคำหวานที่เขาเอ่ยมาภาพจำมันคอยตอกย้ำ ว่าเธอไม่เคยถูกรักจากใครเลยตั้งแต่เกิดมา ภารัชชาไม่เคยถูกรักจากใจจริง เธอเป็นแค่เครื่องประดับบารมีให้กับปรางสิตา และเป็นได้แค่ภรรยาประดับฉากหน้าให้ซ่งไป๋ ต้องทำให้ทุกคนพึงพอใจโดยที่เธอไม่เป็นตัวเองทว่าพอมีอคินที่ลืมตาขึ้นมาดูโลกใบนี้ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เธอก็เข้าใจแล้วว่าการมีคนให้รักมันดียังไง กอปรกับยิ่งเข้าใจ การถูกรักจากเจ้าตัวน้อยในวันนี้มันเป็นแบบไหนอีกด้วย“แล้วคุณเหมยหลินล่ะคะ” เธอถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ซ่อนความเจ็บที่ฝังใจเอาไว้ภายใต้ดวงตาเฉยเมย“เกี่ยวอะไรกับเหมยหลินล่ะ”“คุณไม่ได้จะกลับไปหาเธอเหรอ”“ไม่เคยคิดจะกลับไป...”หมอไป๋ตอบไม่เต็มเสียง เพราะรู้สึกเสียดแปลบหยอกกลางอกชื่อของเหมยหลินเคยมีผลต่ออารมณ์เขา ทว่าเวลานี้ เขาไม่เห็นความทรงจำในวันวานอีกต่อไปแล้วการที่โดนเมียขอหย่าฟ้าผ่า ทิ้งให้เขาจมอยู่กับความรู้สึกผิด สูญเสียการที่จะตั้งหลักในชีวิตไปครึ่งค่อนปี พักงานผ่าตัดจนท่านวิโรจน์ มาเฟียเก่าแก่ต้องมาคอยเรียกสติเขาให้กลับคืนมาเพราะโรงพยาบาลขา
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 91 ยกให้เธอเป็นเมียเดียว
“ทำไมกวนใจกันชะมัดเลย...”ภารัชชากำลังจับลูกน้อยอาบน้ำ ใบหน้าเคร่งเครียดจนคิ้วผูกปม เมื่อภาพของหมอไป๋นั่งคุกเข่าหน้าร้านสักพักใหญ่ ผุดขึ้นมาในหัวเธอพาลให้รู้สึกผิด สิ่งที่ทำดูใจร้ายกับเขามากก็จริงนั่นแหละแต่ทำไงได้ เธอไม่อยากรักเขาแล้ว“จาจ้ะ” เด็กน้อยส่งเสียงชอบใจ ไม่งอแงเลยเวลาแม่จับอาบน้ำแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ฝ่าฟันทุกอย่างเพียงลำพัง คลายคิ้วที่ขมวดเป็นปมออกในตอนที่หันมาเห็นอคิน ก่อนสีหน้าเครียดหนักจะแทนด้วยรอยยิ้มหวาน“ชอบเหรอคะ อคินชอบอาบน้ำป๋อมแป๋มใช่ไหมคะ”เธอใช้เสียงอ่อนหวานคุยกับลูกน้อย เด็กชายวัยสิบเดือนเศษส่งเสียงชอบใจ นอนในอ่างน้ำใบเล็กให้คนเป็นแม่อาบน้ำ แต่ทุกครั้งที่เธอเห็นใบหน้าของลูกชาย มันก็อดนึกถึงซ่งไป๋ไม่ได้เลยทำไมไม่มีดีเอ็นเอของเธอเลยนะทั้งหน้าตาแล้วก็สันจมูก ทุกอย่างได้จากเขามาหมดเลยนี่เธออุ้มท้องมาเก้าเดือน เจ็บท้องคลอดเองอีกต่างหาก เพื่อให้ลูกชายไปหน้าเหมือนคนทางนั้นหมดเลยหรือไงกันสิบทิศเองก็เหมือนกัน...ก่อนจะหนีมาตั้งตัวที่นี่ เธอย้ำหนักหนาว่าอย่าคายความลับเด็ดขาด หลังที่ซ่งไป๋คายออกมาก่อนว่าใครบอกใบ้ให้ เธอก็โทรไปถามสิบทิศหมดเรียบร้อยแล้วในเย็นวันนั้นเลย
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 90 สามีคนนี้ผิดไปแล้ว
หมอไป๋ยืดอกอย่างมาดมั่น ภารัชชาที่เห็นก็กลอกดวงตามองบน นี่แนะนำตัวว่าสามีเธอและพ่อของลูกไม่พอ ยังตบท้ายด้วยการบอกว่าตามง้อเธออยู่อีกต่างหากถามจริง...ส่วนเมฆที่อ้าปากพะงาบงับคำไม่ทัน เขาก็รีบพูดให้กำลังใจทันที แม้สีหน้าจะจืดเจื่อนที่เพิ่งรู้ว่าแม่เลี้ยงเดี่ยว ยังติดต่อกับสามีเก่าหรือพ่อของลูกอยู่
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 87 วนกลับมาเจอกันอีกครั้ง
หนึ่งปีต่อมาเสียงกระดิ่งที่ห้อยหน้าร้านดอกไม้ ดังขึ้นเมื่อสายลมพัดโชยมา ร่างบางที่กำลังตั้งใจพรมน้ำให้เหล่าดอกไม้สวยงาม อมยิ้มมุมปากอย่างสบายใจ เธอเปิดร้านดอกไม้ที่หัวมุมตึกในซอยที่ผู้คนพลุกพล่านงานเทศกาลความรักเมื่อไหร่ เธอหยิบจับซื้อขายแทบไม่ทันใหญ่เชียวล่ะส่วนใหญ่ก็มีหน้าร้านและออนไลน์ ภารัชช
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 86 กลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว
THE 619 BARกึกเสียงก้นแก้วกระทบลงบนโต๊ะ เหล้าสีเข้มรสชาติร้อนผ่าว ไหลลงคอเขาที่นั่งดื่มย้อมใจตรงเคาน์เตอร์บาร์เพียงลำพังจุดประจำของซ่งไป๋ มาทีไรเป็นต้องเห็นเขานั่งทุกทีช่วงแรกเพลิงเหมันต์เพื่อนรักก็อยู่ปลอบใจ แต่นานวันไป เขาก็กินด้วยไม่ไหวเหตุเพราะซ่งไป๋ ยกแก้วเหล้ากระดกปานจะเอาให้ตาย พักหลังมา
ภรรยาของคุณหมอมาเฟีย บทที่ 84 เก็บคำว่ารักเอาไว้ในใจ
สามีเฮงซวยงั้นเหรอ เหอะรถยนต์แล่นฉิวไปบนถนนที่โล่ง ตามอารมณ์ของคนอยู่หลังพวงมาลัย ทำให้หมอไป๋ไม่ทันคิดระวังความปลอดภัยสักนิดเขากำลังมุ่งหน้าไปเซฟเฮ้าส์ หลังจากเหมยหลินโทรมา เรื่องที่เพชรเพทายมันออกอาละวาดหนักกว่าเดิม หลังเพิ่งได้รับหมายเรียกตัว เรื่องคดีการใช้สารเสพติดผสมเครื่องดื่มให้ผู้หญิง ร่ว
Anda juga akan menyukai
คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว291.9K Dibacaพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet183.8K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.4K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย318.2K Dibacaระเริงชู้
ภัสสพิชชา93 Dibacaรุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที
มนต์วธู54 Dibacaซาตานจอมบงการรัก
SHASHA17 Dibacaคุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม
มะลิซ้อน ซ่อนใจ71 Dibaca
