LOGINShare
บทที่ 1 ธาวิน 2
publish date:
2026-08-02 09:40:16“ขอบใจนะพ่อหนุ่มที่มาช่วยพวกเรา เดี๋ยวฉันกับหลานจะหาเงินมาคืนคุณให้เร็วที่สุด” ยายจันทร์บอกธาวิน
“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเต็มใจ” ธาวินบอกพร้อมส่งยิ้มกว้างให้ยายจันทร์ “เต็มใจจะจีบหลานสาวฉันล่ะสิ” ยายจันทร์ดักคอชายหนุ่มอย่างรู้ทัน ไม่นำพามะลิวัลย์ที่ยืนหน้าแดงไม่พูดไม่จา “แล้วทานข้าวทานปลามายังคุณ ขึ้นมาทานข้าวด้วยกัน อีกหน่อยก็จะเย็นแล้ว อยู่ทานด้วยกันนี่แหละ” “แต่...ยาย” มะลิวัลย์ทำท่าจะร้องห้าม แต่ชะงัดไปก่อนเมื่อเจอยายจันทร์ขึงตาใส่ แล้วหันมามองคนที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างอารมณ์จนเธอเกิดอาการหมั่นไส้ “คิดถึงพี่ไหมจ๊ะ คนสวย” ธาวินยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้ารูปไข่จนจมูกแทบจะชนกันอยู่แล้ว ก่อนหลิ่วตาทีหนึ่ง “ไม่มีทาง” มะลิวัลย์ตอบเสียงห้วนสั้น ธาวินยิ้มไม่สนใจก่อนเดินขึ้นบันไดไม่กี่ขั้น บ้านของมะลิวัลย์อยู่อาศัยเป็นบ้านไม้ที่อยู่ติดกันกับอีกหลายๆหลัง ภายในบ้านยังเล็กกว่าห้องน้ำบ้านเขาเสียอีก มีตู้เสื้อผ้า ข้าวของทุกอย่างจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย สมแล้วที่เขาคิดจะให้เป็นแม่ของลูก และว่าที่เมียสุดที่รัก “พวกเราก็อยู่ตามมีตามเกิด คงไม่สบายเหมือนบ้านคุณหรอก” ยายจันทร์ที่กำลังทำครัวอยู่ตะโกนบอกชายหนุ่มที่เดินไปเดินมาเหมือนสงสัยระคนอยากรู้ “ยาย ไม่ต้องไปพูดกับเขาหรอกยาย คนแบบนี้อวดรวย” มะลิวัลย์แขวะ “พี่เปล่าอวดรวย พี่แค่อยากช่วยมะลิเท่านั้น” ธาวินอธิบายก่อนเดินมานั่งใกล้มะลิวัลย์ที่กำลังเด็ดผักใส่ตะกร้า “ให้พี่ช่วยนะคะ” ชายหนุ่มเสียงอ่อนเสียงหวาน จนยายจันทร์ที่กำลังกับข้าวในครัวแบะปากหมั่นไส้ “ไม่ คุณทำเดี๋ยวก็เสียของเปล่าๆ”มะลิวัลย์ไม่ยอมให้ช่วย “มะลิเอ้ย ให้คุณเขาช่วยเถอะลูก” ยายจันทร์เดินเข้ามา เห็นหนุ่มสาวกำลังตั้งแง่งอนกัน “เห็นไหม คุณยายยังอยากให้พี่ช่วยเลย” เขายิ้มกว้าง ขยับเข้าไปใกล้มะลิวัลย์มากกว่านี้ กลิ่นกายหอมอ่อนๆลอยมาแตะจมูก เขาอยากลองหอมแก้มเธอขึ้นมาทันที “อ้าว! ก็ทำสิคุณ” “จ๊ะ” ธาวินรับคำเสียงหวาน มะลิวัลย์อดหมั่นไส้ท่าทีของชายหนุ่มไม่ได้ “เลิกพูดคำเลี่ยนแบบนั้นได้แล้วฉันจะอวก” เธอเหน็บแนม “ครับ” ธาวินรับปาก ก่อนขยับเข้าไปกระซิบข้างหู “มีคุณยายอยู่หรอก พี่ถึงไม่กล้าทำอะไร” ธาวินขู่ เขาไม่ยอมโอนอ่อนอยู่ฝ่ายเดียวหรอก ม้าพยศอย่างมะลิวัลย์ต้องถูกเขากำราบเสียให้เข็ด
Latest chapter
ภรรยาซื้อรัก บทส่งท้าย 5
“ลืมตาขึ้นสิครับ คนสวย แล้วมองพี่ว่าเราเซ็กซี่แค่ไหน” ธาวินเอ่ยสั่งอย่างเอาแต่ใจ เคลื่อนมืออีกข้างไปด้านหลังบางปลดตะขอชั้นในที่ต้องลำอาจากร่างอรชรแล้ว มันเหมือนเป็นคำปลุกเร้าเธอ ยอมทำตามแต่โดยง่าย มองใบหน้าหล่อเหลาที่แดงก่ำสายตาจดจ้องมองกายสาว นิ้วของเขาขยับรัวๆใส่ร่างกายของเธอ แล้วถอดถอนนิ้วของเขาออกมาพร้อมชิมรสชาติจากกายสาว ธาวินเห็นว่าหญิงสาวมองเขาไม่วางตาชายหนุ่มจึงค่อยๆจรดความแข็งขึงสัมผัสกับกุหลาบงามถูไถเบาๆยั่วอารมณ์ของหญิงสาว คลึงเคล้าเกสรงามอย่างหนักหน่วง แล้วค่อยชำแรกกายเข้าไปเส้นทางที่คับแคบอย่างเชื่องช้า มะลิวัลย์ยกมือขึ้นปิดเสียงคราง มองร่างแกร่งที่แทรกเข้ามาอยู่ในกายเธอ จนร่างกายของเธอรับรู้ถึงความยิ่งใหญ่กว่าเมื่อครู่ ชายหนุ่มจับเรียวขาทั้งสองข้างโอบเอวแกร่ง โน้มตัวไปสัมผัสหน้าอกหน้าใจที่ดีดเด้งตามจังหวะหายใจของหญิงสาว ธาวินหมั่นเติมเชื้อไฟปรารถนาให้ร่างบางไม่ขาด มือคลึงเคล้าอยู่จุดประสานส่วนอีกข้างก็ฟ้อนเฟ้นทรวงอกสลับกับดูดดื่ม มะลิวัลย์เริ่มหายใจหายคอติดขัด ร่างกายถูกรุ่มเร้าด้วยความหฤหรรษ์รอบด้าน ร่างกายเครีย
ภรรยาซื้อรัก บทส่งท้าย 4
“รู้สึกยังไงสาวน้อยร้อนรักของพี่” น้ำเสียงของชายหนุ่มแหบพร่า มือหนากอบกุมทรวงอกฟ้อนเฟ้นอย่างหนักหน่วงผ่านเสื้อยืดตัวเล็ก เคลื่อนมือมาประคองสะโพกเอาไว้ก่อนจะขยับถี่รัวตามที่ใจปรารถนา เสียงครางหวานที่คนใต้ร่างสะกดกั้นไม่อยู่กระตุ้นอารมณ์เขาได้เป็นอย่างดี “อือ อะ..อา คะ...คน บ้า” คำพูดของมะลิวัลย์กระท่อนกระแท่น ความเสียวสยิวรวมไปอยู่จุดเชื่อมประสานที่ขยับไหวอย่างรัวเร็ว เธอขยับกายไม่ได้มากเท่าที่ควรเธอก็ยิ่งทรมานเมื่อจู่ๆเขาก็หยุดกะทันหัน “ตอบมาก่อนที่รัก ไม่งั้นก็ทรมานอยู่แบบนี้แหละ” “มีความสุข พอใจหรือยังตาเฒ่า” มะลิวัลย์ตอบออกไปด้วยความทรมานและท่วงท่าตอนนี้ทำให้เธอขยับตัวได้ไม่มาก “ว่าพี่แก่งั้นเหรอ”เขาโค้งตัวเอื้อมมือไปปลดเนกไทที่มัดแขนเรียวออก พร้อมกับดึงผ้าปิดตาออกล็อกใบหน้าหวานรับจูบแสนเร่าร้อน ลบรอยของคนอื่นที่บังอาจมาจูบเมียเขา “ปะ...เปล่านะ อือ อา... มันเร่าร้อนเกินไป”มะลิวัลย์สั่นหน้าปฏิเสธ ก้มหน้าแดงก่ำแนบกับเตียงนอน มือที่ได้รับอิสระต้องหาที่ยึดเพราะกลัวไถลไปตามแรงของคนหื่นกาม มะลิวัลย์ครางระส่
ภรรยาซื้อรัก บทส่งท้าย 3
นานนับสิบนาทีตลอดเส้นทางที่ชายหนุ่มไม่ยอมปริปากพูดกับเธอไม่ว่าเธอจะอ้อน หรือยั่วแค่ไหนก็ตาม เขาก็ยังไม่ตะบะแตกยอมพูดกับสักคำเดียว “พี่ธาวินอย่าเงียบสิคะ”เธอลองง้ออีกครั้ง ครั้งนี้เธอข่มความอายงัดไม้ตายมาง้อชายหนุ่มโดยการดึงคอเสื้อคอกว้านลึกลงไปร่องอก คนหื่นอย่างธาวินมีหรือจะทนแรงยั่วยวนจากเธอได้ ธาวินนับหนึ่งนับสองในใจ โกรธก็โกรธ แต่ทรวงอกอันล้นหลามของเธอทำเอาชายหนุ่มเลือดลมเริ่มติดขัด มะลิวัลย์เป็นเด็กวัยละอ่อน รอให้ถึงจุดหมายก่อนเถอะ เขาไม่ปล่อยให้หญิงสาวได้ร้องอุทธรณ์ หรืออธิบายใดๆ “บอกมาได้หรือยัง ว่าจะพามะลิไปไหน” “ใกล้ถึงแล้ว เดี๋ยวก็รู้” ธาวินตอบ แสยะยิ้มอย่างผู้มีชัยเหนือกว่า มะลิวัลย์ไม่รู้จะดีใจหรือกลัวดีที่ชายหนุ่มยอมพูดกับเธอแล้ว ยอมยิ้มเมื่อครู่ทำให้เธอกลัวขึ้นมาทันทีอย่างบอกไม่ถูก พอมาถึงในใจของเธอต้องร้อง อ้อ ทันที เพราะตอนนี้เธอยืนอยู่หน้าคอนโดมิเนียมของชายหนุ่ม ก “ยืนนิ่งทำไมครับ รีบขึ้นไปสิ” ธาวินขู่เสียงดัง จนเธอสะดุ้งรีบเข้าไปในคอนโดมิเนียมกดลิฟต์ เหลียวมองคนตัวโตที่
ภรรยาซื้อรัก บทส่งท้าย 2
ธาวินกลับเข้าไปในห้องประชุมด้วยสติครบถ้วน เต็มเปี่ยมไปด้วยสมาธิ แม้ว่าการนำเสนองานจะได้เริ่มต้นใหม่ แต่มันก็ยังดีกว่าการที่เขาไม่มีสมาธิ แล้วกลายเป็นตัวตลกในการประชุม “วันนี้คุณธาวินเป็นอะไรไปครับ ในห้องประชุมก็เหม่อลอย”กฤชถามอย่างเป็นห่วง “ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้ ไม่ว่าจะมองไปไหนใบหน้าของมะลิวัลย์ก็ตามหลอกหลอนอยู่ไม่ห่าง อีกหน่อยผมคงกลายเป็นคนติดเมียไปเสียแล้ว” ธาวินบอกเลขาคู่ใจไปตามตรง “อาจจะเป็นเพราะคุณธาวินกำลังแต่งงานหรือเปล่าครับ” “อาจจะใช่” ธาวินยอมรับอย่างง่ายดาย จากเมื่อก่อนหัวรั้นสุดขีด ใครจะพูดอย่างไรเขาก็ไม่ใส่ใจนอกจากความคิดของตัวเองเท่านั้น “แล้วให้ผมไปรับคุณมะลิไหมครับ หรือว่าคุณธาวินจะไปรับเอง” จริงๆแล้วกฤชไม่ควรถามด้วยซ้ำ เมื่อเห็นรอยยิ้มกระชากใจสาวๆเขาก็รู้คำตอบดีอยู่แล้ว “ผมจะไปรับเอง” เขาอยากไปรับมะลิวัลย์ด้วยตัวเอง หลังจากนั้นเขาจะพาเธอไปที่คอนโดมิเนียม แล้วกอดฟัดให้หายคิดถึง และจัดการมอบบทรักที่ใบหน้าเจ้าหล่อนตามมาหลอกหลอนเขาจนไม่เป็นอันทำงาน “รอยยิ้มแบบนี้ คุณธาวินคงกำล
ภรรยาซื้อรัก บทส่งท้าย 1
เดือนถัดมา... ธาวินขับรถมาส่งเธอที่บ้านหลังเล็ก เพราะเธอต้องอยู่ดูแลยายจันทร์ที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้เพียงสองสัปดาห์ ไม่เพียงเท่านั้นชายหนุ่มจ้างพยาบาลพิเศษมาเฝ้ากลัวว่ายายจันทร์จะเป็นอะไรไปอีก “มะลิไม่ต้องมาดูแลยายก็ได้ มีคุณพยาบาลมาอยู่ด้วยทั้งคน” ยายจันทร์บอกหลานสาว “มะลิอยากดูแลยาย ถ้าไปทำงานกับพี่ธาวินก็เกะกะเขาเปล่าๆ สู้อยู่ดูแลยายดีกว่า” “ถ้างั้นก็ตามใจ” ยายจันทร์หยิบไหมพรมมาถักต่อ พยาบาลก็เตรียมยาสำหรับมื้อเที่ยงและมื้อเย็นไว้อย่างเสร็จสรรพ “มะลิ มะลิ” เสียงตะโกนของใครบางคนดังอยู่หน้าบ้าน มะลิวัลย์รีบออกไปดูทันที “อ้าว มีอะไรเหรอน้ำ” มะลิวัลย์ยิ้มกว้างเมื่อได้เจอเพื่อนเก่า “เรามีเรื่องให้ช่วยหน่อย” เด็กหนุ่มละล่ำละลักบอกหญิงสาว ปาดเหงื่อจากหน้าผาก “มะลิช่วยมาเป็นนางเอกวิดีโอให้เราได้ไหม พอดีนางเอกของกลุ่มเราไม่สบาย มะลิช่วยเราได้ไหม” “ได้สิ แล้วที่ไหนล่ะ” มะลิวัลย์พยักหน้า ก่อนกันไปขออนุญาตยายจันทร์ “อยู่ในสวนสาธารณะในหมู่บ้านนี่เอง เดี๋ยว
ภรรยาซื้อรัก บทที่ 8 พัง 2
ไอรินกอดอก ขมวดคิ้วจนแทบจะจับมาผูกโบว์ได้อยู่แล้ว ถอนหายใจแรงๆอย่างไม่พอใจกับสถานการณ์ตรงหน้า เธอควรให้โอกาสมาร์คอีกครั้งใช่ไหม “ฉันจะยอมกลับไปคุณอีกครั้งค่ะมาร์ค แต่คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทิ้งฉันให้เหงาหรืออดทนกับอะไรที่มันทำให้ฉันไม่สบายใจ ฉันจะเลิกกับคุณทันที” ไอรินรับปากอย่างจำนนต่อการตื้อของสองหนุ่ม “ผมดีใจมากๆเลย” มาร์คโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจ “ค่ะ ฉันจะกลับไปกับคุณ ดีใจด้วยนะมะลิวัลย์ ใจของธาวินไม่หวั่นไหวต่อฉันสักนิด” ไอรินพูดพร้อมยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนหันไปหามาร์คแล้วควงแขน “อย่าไปฟังเธอเลยนะ” ธาวินก้มกระซิบชิดใบหูมะลิวัลย์ เขากลัวว่าหญิงสาวจะไม่สบายใจกับคำพูดเมื่อครู่ของไอริน “ความจริง มะลิก็ไม่ได้ติดอะไรนะคะ คุณไอรินคงอยากพูดให้มะลิเจ็บใจเล่น” “งั้นมะลิก็ไม่ได้โกรธไอรินใช่ไหม” “ค่ะ” มะลิวัลย์รับคำสั้นๆ “งั้นเราไปทานข้าวกันเถอะ เดี๋ยวนมสายจะเตรียมอาหารรอเก้อหมดพอดี” ธาวินเอ่ยชวนจูงมือหญิงสาวเดินตามต้อยๆ จนมาถึงโต๊ะทานอาหารที่มีก้องเกียรติและผการออยู่แล้ว ยิ้มน
You may also like
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.4K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก403.2K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก128.6K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.4K viewsทาสรักซาตานร้าย
เหนือเงารัตติกาล21 viewsประธานสุดโหด ดุเลขาจนขาสั่น
Chocolate lily 65 viewsทาสของหัวใจ |TOXIC |NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ61 viewsเกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน
สายธารลับ38 views
