Share

บทนำ 4

last update publish date: 2026-08-02 09:37:41

            “ชีวิตทีเป็นอยู่มันก็ดีอยู่แล้ว” มะลิวัลย์ไม่ยอมแพ้ เธอแอบคิดอยู่แล้วว่าเขาต้องมีอะไรแอบแฝง แล้วมันก็จริง ถึงจะตกใจที่เขาบอกว่าชอบเธอ ทั้งๆที่ยังไม่รู้จักแม้แต่ชื่อเขาเธอก็ไม่รู้จัก เธอมันโง่เองที่ขึ้นรถมากับคนที่ไม่รู้จัก มะลิวัลย์พร่ำโทษตัวเองในใจ

              “ดีงั้นเหรอ? ที่ที่เธออาศัยอยู่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรไปจากรังหนู แล้วถ้าฉัน...” ธาวินเลือกที่จะไม่พูดต่อว่าถ้าไม่ใช่เพราะเขาที่พื้นนั้นก็คงถูกขายทอดตลาด แล้วเธอคงไม่มีที่อยู่ ไม่ฝีปากกล้าเถียงเขาอยู่แบบนี้หรอก ปากแบบนี้มันน่าจูบนัก

              “ คุณจะมาสนใจทำไม แม้แต่ชื่อคุณฉันก็ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณเป็นใคร”

              “ฉันชื่อธาวิน” ธาวินบอกชื่อของตัวเอง จ้องมองใบหน้าได้รูปกำลังแดงก่ำด้วยความโกรธหรือเขินอาย  แต่เขากลัวว่าจะเป็นอย่างแรกมากกว่า  “แล้วมีอะไรที่เธออยากจะรู้เกี่ยวกับฉันบ้างไหม” ชายหนุ่มถามต่อ

              “ไม่มี ฉันอยากกลับบ้าน” มะลิวัลย์ร้องขอ เธอไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น แค่รู้ว่าถูกเขาหลอกมันก็แย่พออยู่แล้ว

              “เธอเป็นอะไรมะลิ” ธาวินถามอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่

              “แล้วจะให้ฉันเป็นอะไร ฉันขึ้นรถมากับคนที่ฉันไม่รู้จัก แถมเป็นผู้ชายตัวโตขี้โมโห ชอบเบ่งอำนาจ” มะลิวัลย์ตอบกลับ

              “ถ้าไม่อยากให้ฉันโมโห แต่ก็ต้องทำตัวน่ารักๆ เชื่อฟังฉัน” เหมือนคำพูดของมะลิวัลย์จะไม่ได้ผลที่บอกว่าเขาชอบเบ่งอำนาจ  มันยิ่งเป็นยั่วยุให้เขาออกคำสั่งมากขึ้น

              “ไม่ฟัง ฉันไม่ฟัง แล้วพาฉันกลับบ้านได้แล้ว”

              “หยุดโวยวาย เดี๋ยวฉันพากลับ แล้วพรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปทานข้าวด้วยกัน เดี๋ยวฉันมารับ” ธาวินเอ่ยห้าม แล้วบอกจุดประสงค์

              “แล้วคุณจะมารับฉันทำไมไม่ทราบ เราไม่ได้เป็นอะไรกันเสียหน่อย”

              “ฉันก็กำลังจะทำให้มันเป็นอยู่นี่ไง”

              “คุณธาวิน คุณอย่ายุ่งกับฉันเลยนะคะ ฉันขอร้อง” มะลิวัลย์ละล่ำละลักบอก น้ำเสียงสะอื้นเล็กน้อย สายตามองเขาอย่างหวาดหวั่น

              “มะลิ ฟังพี่นะ พี่ชอบมะลิ ตอนนี้พี่กำลังจีบมะลิ” ธาวินหันมาจ้องสายตากลมโตของหญิงสาวอย่างแน่วแน่ จับมือเรียวขึ้นมาจุมพิตเบาๆ พร้อมเปลี่ยนสรรพนามของตัวเอง บางทีเด็กน้อยก็ต้องการการเอาใจ คิดจะมีเมียเด็กใจต้องนิ่ง

              “อือ มันเร็วเกินไป ฉันไม่รู้จัก คุณไม่รู้จักฉัน แล้วฉันก็ไม่มีแฟนแก่”

              คำบางคำหลุดออกมาจากริมฝีปากบางทำให้เขาเริ่มอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่

              แก่! เธอบอกว่าเขาแก่ เขาอาจจะแก่แค่อายุ แต่ร่างกายเขาแข็งแรง แล้วเขาก็รับรองว่าสามารถทำให้เธออ่อนระทวยได้ก็แล้วกัน

              “พี่อาจจะแก่แค่อายุ แต่ร่างกายพี่ยังแข็งแรง” ธาวินยืนยัน

              “คนบ้า พาฉันไปส่งบ้านได้แล้ว แล้วเราก็ไม่ต้องยุ่งกันอีก” มะลิวัลย์ยื่นคำขาด เธอไม่ต้องการให้เขายุ่งเกี่ยวกับเธออีก ถึงเขาจะแสดงออกชัดเจนแค่ไหนว่าชอบเธอ

              “ก็ได้ พี่จะไปส่ง แต่พี่ไม่ยอมแพ้หรอกนะ มะลิจะต้องเป็นเมียพี่” ธาวินยื่นคำขาดเช่นกัน ก่อนเริ่มสตาร์ทรถอย่างรวดเร็ว หันมองหญิงสาวด้านข้าง

              มะลิวัลย์นั่งเงียบได้ยินที่เขาพูดทุกอย่าง แต่เธอกลับไม่สามารถห้ามหัวใจที่เต้นรัวๆไปกับคำพูดของเขา เธอคิดนี่อาจเป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายมาจู่โจมเธอแบบไม่ทันได้ตั้งตัว

              รถมาจอดหน้าบ้านหลังเล็กของหญิงสาวตามที่คำพูดของธาวินให้ไว้ มะลิวัลย์รีบลงจากรถทันที โดยไม่ยอมหันมองชายหนุ่มในรถสักนิด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ภรรยาซื้อรัก   บทส่งท้าย 5

    “ลืมตาขึ้นสิครับ คนสวย แล้วมองพี่ว่าเราเซ็กซี่แค่ไหน” ธาวินเอ่ยสั่งอย่างเอาแต่ใจ เคลื่อนมืออีกข้างไปด้านหลังบางปลดตะขอชั้นในที่ต้องลำอาจากร่างอรชรแล้ว มันเหมือนเป็นคำปลุกเร้าเธอ ยอมทำตามแต่โดยง่าย มองใบหน้าหล่อเหลาที่แดงก่ำสายตาจดจ้องมองกายสาว นิ้วของเขาขยับรัวๆใส่ร่างกายของเธอ แล้วถอดถอนนิ้วของเขาออกมาพร้อมชิมรสชาติจากกายสาว ธาวินเห็นว่าหญิงสาวมองเขาไม่วางตาชายหนุ่มจึงค่อยๆจรดความแข็งขึงสัมผัสกับกุหลาบงามถูไถเบาๆยั่วอารมณ์ของหญิงสาว คลึงเคล้าเกสรงามอย่างหนักหน่วง แล้วค่อยชำแรกกายเข้าไปเส้นทางที่คับแคบอย่างเชื่องช้า มะลิวัลย์ยกมือขึ้นปิดเสียงคราง มองร่างแกร่งที่แทรกเข้ามาอยู่ในกายเธอ จนร่างกายของเธอรับรู้ถึงความยิ่งใหญ่กว่าเมื่อครู่ ชายหนุ่มจับเรียวขาทั้งสองข้างโอบเอวแกร่ง โน้มตัวไปสัมผัสหน้าอกหน้าใจที่ดีดเด้งตามจังหวะหายใจของหญิงสาว ธาวินหมั่นเติมเชื้อไฟปรารถนาให้ร่างบางไม่ขาด มือคลึงเคล้าอยู่จุดประสานส่วนอีกข้างก็ฟ้อนเฟ้นทรวงอกสลับกับดูดดื่ม มะลิวัลย์เริ่มหายใจหายคอติดขัด ร่างกายถูกรุ่มเร้าด้วยความหฤหรรษ์รอบด้าน ร่างกายเครีย

  • ภรรยาซื้อรัก   บทส่งท้าย 4

    “รู้สึกยังไงสาวน้อยร้อนรักของพี่” น้ำเสียงของชายหนุ่มแหบพร่า มือหนากอบกุมทรวงอกฟ้อนเฟ้นอย่างหนักหน่วงผ่านเสื้อยืดตัวเล็ก เคลื่อนมือมาประคองสะโพกเอาไว้ก่อนจะขยับถี่รัวตามที่ใจปรารถนา เสียงครางหวานที่คนใต้ร่างสะกดกั้นไม่อยู่กระตุ้นอารมณ์เขาได้เป็นอย่างดี “อือ อะ..อา คะ...คน บ้า” คำพูดของมะลิวัลย์กระท่อนกระแท่น ความเสียวสยิวรวมไปอยู่จุดเชื่อมประสานที่ขยับไหวอย่างรัวเร็ว เธอขยับกายไม่ได้มากเท่าที่ควรเธอก็ยิ่งทรมานเมื่อจู่ๆเขาก็หยุดกะทันหัน “ตอบมาก่อนที่รัก ไม่งั้นก็ทรมานอยู่แบบนี้แหละ” “มีความสุข พอใจหรือยังตาเฒ่า” มะลิวัลย์ตอบออกไปด้วยความทรมานและท่วงท่าตอนนี้ทำให้เธอขยับตัวได้ไม่มาก “ว่าพี่แก่งั้นเหรอ”เขาโค้งตัวเอื้อมมือไปปลดเนกไทที่มัดแขนเรียวออก พร้อมกับดึงผ้าปิดตาออกล็อกใบหน้าหวานรับจูบแสนเร่าร้อน ลบรอยของคนอื่นที่บังอาจมาจูบเมียเขา “ปะ...เปล่านะ อือ อา... มันเร่าร้อนเกินไป”มะลิวัลย์สั่นหน้าปฏิเสธ ก้มหน้าแดงก่ำแนบกับเตียงนอน มือที่ได้รับอิสระต้องหาที่ยึดเพราะกลัวไถลไปตามแรงของคนหื่นกาม มะลิวัลย์ครางระส่

  • ภรรยาซื้อรัก   บทส่งท้าย 3

    นานนับสิบนาทีตลอดเส้นทางที่ชายหนุ่มไม่ยอมปริปากพูดกับเธอไม่ว่าเธอจะอ้อน หรือยั่วแค่ไหนก็ตาม เขาก็ยังไม่ตะบะแตกยอมพูดกับสักคำเดียว “พี่ธาวินอย่าเงียบสิคะ”เธอลองง้ออีกครั้ง ครั้งนี้เธอข่มความอายงัดไม้ตายมาง้อชายหนุ่มโดยการดึงคอเสื้อคอกว้านลึกลงไปร่องอก คนหื่นอย่างธาวินมีหรือจะทนแรงยั่วยวนจากเธอได้ ธาวินนับหนึ่งนับสองในใจ โกรธก็โกรธ แต่ทรวงอกอันล้นหลามของเธอทำเอาชายหนุ่มเลือดลมเริ่มติดขัด มะลิวัลย์เป็นเด็กวัยละอ่อน รอให้ถึงจุดหมายก่อนเถอะ เขาไม่ปล่อยให้หญิงสาวได้ร้องอุทธรณ์ หรืออธิบายใดๆ “บอกมาได้หรือยัง ว่าจะพามะลิไปไหน” “ใกล้ถึงแล้ว เดี๋ยวก็รู้” ธาวินตอบ แสยะยิ้มอย่างผู้มีชัยเหนือกว่า มะลิวัลย์ไม่รู้จะดีใจหรือกลัวดีที่ชายหนุ่มยอมพูดกับเธอแล้ว ยอมยิ้มเมื่อครู่ทำให้เธอกลัวขึ้นมาทันทีอย่างบอกไม่ถูก พอมาถึงในใจของเธอต้องร้อง อ้อ ทันที เพราะตอนนี้เธอยืนอยู่หน้าคอนโดมิเนียมของชายหนุ่ม ก “ยืนนิ่งทำไมครับ รีบขึ้นไปสิ” ธาวินขู่เสียงดัง จนเธอสะดุ้งรีบเข้าไปในคอนโดมิเนียมกดลิฟต์ เหลียวมองคนตัวโตที่

  • ภรรยาซื้อรัก   บทส่งท้าย 2

    ธาวินกลับเข้าไปในห้องประชุมด้วยสติครบถ้วน เต็มเปี่ยมไปด้วยสมาธิ แม้ว่าการนำเสนองานจะได้เริ่มต้นใหม่ แต่มันก็ยังดีกว่าการที่เขาไม่มีสมาธิ แล้วกลายเป็นตัวตลกในการประชุม “วันนี้คุณธาวินเป็นอะไรไปครับ ในห้องประชุมก็เหม่อลอย”กฤชถามอย่างเป็นห่วง “ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้ ไม่ว่าจะมองไปไหนใบหน้าของมะลิวัลย์ก็ตามหลอกหลอนอยู่ไม่ห่าง อีกหน่อยผมคงกลายเป็นคนติดเมียไปเสียแล้ว” ธาวินบอกเลขาคู่ใจไปตามตรง “อาจจะเป็นเพราะคุณธาวินกำลังแต่งงานหรือเปล่าครับ” “อาจจะใช่” ธาวินยอมรับอย่างง่ายดาย จากเมื่อก่อนหัวรั้นสุดขีด ใครจะพูดอย่างไรเขาก็ไม่ใส่ใจนอกจากความคิดของตัวเองเท่านั้น “แล้วให้ผมไปรับคุณมะลิไหมครับ หรือว่าคุณธาวินจะไปรับเอง” จริงๆแล้วกฤชไม่ควรถามด้วยซ้ำ เมื่อเห็นรอยยิ้มกระชากใจสาวๆเขาก็รู้คำตอบดีอยู่แล้ว “ผมจะไปรับเอง” เขาอยากไปรับมะลิวัลย์ด้วยตัวเอง หลังจากนั้นเขาจะพาเธอไปที่คอนโดมิเนียม แล้วกอดฟัดให้หายคิดถึง และจัดการมอบบทรักที่ใบหน้าเจ้าหล่อนตามมาหลอกหลอนเขาจนไม่เป็นอันทำงาน “รอยยิ้มแบบนี้ คุณธาวินคงกำล

  • ภรรยาซื้อรัก   บทส่งท้าย 1

    เดือนถัดมา... ธาวินขับรถมาส่งเธอที่บ้านหลังเล็ก เพราะเธอต้องอยู่ดูแลยายจันทร์ที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้เพียงสองสัปดาห์ ไม่เพียงเท่านั้นชายหนุ่มจ้างพยาบาลพิเศษมาเฝ้ากลัวว่ายายจันทร์จะเป็นอะไรไปอีก “มะลิไม่ต้องมาดูแลยายก็ได้ มีคุณพยาบาลมาอยู่ด้วยทั้งคน” ยายจันทร์บอกหลานสาว “มะลิอยากดูแลยาย ถ้าไปทำงานกับพี่ธาวินก็เกะกะเขาเปล่าๆ สู้อยู่ดูแลยายดีกว่า” “ถ้างั้นก็ตามใจ” ยายจันทร์หยิบไหมพรมมาถักต่อ พยาบาลก็เตรียมยาสำหรับมื้อเที่ยงและมื้อเย็นไว้อย่างเสร็จสรรพ “มะลิ มะลิ” เสียงตะโกนของใครบางคนดังอยู่หน้าบ้าน มะลิวัลย์รีบออกไปดูทันที “อ้าว มีอะไรเหรอน้ำ” มะลิวัลย์ยิ้มกว้างเมื่อได้เจอเพื่อนเก่า “เรามีเรื่องให้ช่วยหน่อย” เด็กหนุ่มละล่ำละลักบอกหญิงสาว ปาดเหงื่อจากหน้าผาก “มะลิช่วยมาเป็นนางเอกวิดีโอให้เราได้ไหม พอดีนางเอกของกลุ่มเราไม่สบาย มะลิช่วยเราได้ไหม” “ได้สิ แล้วที่ไหนล่ะ” มะลิวัลย์พยักหน้า ก่อนกันไปขออนุญาตยายจันทร์ “อยู่ในสวนสาธารณะในหมู่บ้านนี่เอง เดี๋ยว

  • ภรรยาซื้อรัก   บทที่ 8 พัง 2

    ไอรินกอดอก ขมวดคิ้วจนแทบจะจับมาผูกโบว์ได้อยู่แล้ว ถอนหายใจแรงๆอย่างไม่พอใจกับสถานการณ์ตรงหน้า เธอควรให้โอกาสมาร์คอีกครั้งใช่ไหม “ฉันจะยอมกลับไปคุณอีกครั้งค่ะมาร์ค แต่คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทิ้งฉันให้เหงาหรืออดทนกับอะไรที่มันทำให้ฉันไม่สบายใจ ฉันจะเลิกกับคุณทันที” ไอรินรับปากอย่างจำนนต่อการตื้อของสองหนุ่ม “ผมดีใจมากๆเลย” มาร์คโห่ร้องออกมาด้วยความดีใจ “ค่ะ ฉันจะกลับไปกับคุณ ดีใจด้วยนะมะลิวัลย์ ใจของธาวินไม่หวั่นไหวต่อฉันสักนิด” ไอรินพูดพร้อมยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนหันไปหามาร์คแล้วควงแขน “อย่าไปฟังเธอเลยนะ” ธาวินก้มกระซิบชิดใบหูมะลิวัลย์ เขากลัวว่าหญิงสาวจะไม่สบายใจกับคำพูดเมื่อครู่ของไอริน “ความจริง มะลิก็ไม่ได้ติดอะไรนะคะ คุณไอรินคงอยากพูดให้มะลิเจ็บใจเล่น” “งั้นมะลิก็ไม่ได้โกรธไอรินใช่ไหม” “ค่ะ” มะลิวัลย์รับคำสั้นๆ “งั้นเราไปทานข้าวกันเถอะ เดี๋ยวนมสายจะเตรียมอาหารรอเก้อหมดพอดี” ธาวินเอ่ยชวนจูงมือหญิงสาวเดินตามต้อยๆ จนมาถึงโต๊ะทานอาหารที่มีก้องเกียรติและผการออยู่แล้ว ยิ้มน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status