MasukShare
บทที่ 3 ความห่วงใยจางๆ (03)
Tanggal publikasi:
2026-04-27 11:12:26“สบายดีไหมคะคุณขวัญ”
โรสรินหรือโรส หนึ่งในลูกค้ารายสำคัญของไร่จอมใจ เจ้าตัวเป็นสาวเลือดผสมหัวสมัยใหม่ ใช้ชีวิตนอกกรอบเสียส่วนใหญ่ และที่สำคัญอีกฝ่ายเป็นคนที่ธัญญาเรศหมายตาไว้ว่าอยากให้เป็นภรรยาของหลานชายคนโต
ใช่...ผู้ชายคนนั้นคือโมกข์ เพราะเมื่อสิ้นสุดสัญญาหรือว่าการแก้แค้นจบลง เรื่องราวของเธอและคนตัวโตก็ต้องจบเช่นกัน แถมอีกฝ่ายยังรู้เรื่องราวคร่าวๆ ของเธอและโมกข์
“ขวัญสบายดีค่ะ” หญิงสาวฝืนยิ้มตอบกลับ
“ไม่คิดเลยนะคะว่าจะมาเจอกันที่นี่ โรสเพิ่งจะบินกลับมาจากไปเที่ยวเมื่อวานนี้เอง ว่าจะเอาของฝากเข้าไปให้เด็กๆ พรุ่งนี้ ถ้ารู้ว่าเราจะมาเจอกัน โรสคงหยิบติดมือมาด้วย” โรสรินเอ่ยกับพาขวัญ แต่สายตากลับมองไปยังคนที่หมายตา
ด้านโมกข์ยังนิ่ง แม้โรสรินจะสวยหรือเก่งแค่ไหน เขาก็ยังทำตัวเหมือนเดิม แทบนับคำพูดโต้กลับไปได้เลย อาจมีมากกว่าคนอื่นเล็กน้อยด้วยการประดับรอยยิ้มบนโครงหน้า เพราะอีกฝ่ายเป็นลูกค้ารายสำคัญ แต่เรื่องอื่นแทบไม่มีอยู่ในหัว ยิ่งเป็นคนของผู้เป็นย่าด้วยเข็ดนักที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากเกินจำเป็น
จากนั้นเท้าของโมกข์เป็นฝ่ายขยับนำหน้าพาขวัญและลูกๆ ไปบ้าง มีโรสรินเดินตีคู่กันไป
“คุณโมกข์ชอบมาเดินงานเกษตรหรือคะ”
“เปล่าครับ พาขวัญอยากมา”
คำตอบนี้ทำให้โรสรินหน้าชา จังหวะหนึ่งหันไปมองสามคนแม่ลูกด้วยสายตาริษยา
คนตอบไม่คิดรักษาน้ำใจ อยากให้โรสรินถอยห่าง เพราะหัวใจทั้งดวงยกให้นุรินไปหมดสิ้นและสลายไปพร้อมร่างซึ่งถูกเผา การต้องเดินเข้าไปวางดอกไม้จันทน์ในงานของคนรัก มันเจ็บเกินเจ็บ เกินกว่าผู้ชายคนนี้จะทนไหว
ความรักที่บ่มเพาะกำลังสุกงอม ในไม่ช้าทุกอย่างจะดำเนินสู่งานวิวาห์ ทว่าต้องมาพังทลายเพราะความแค้นของคนที่แสร้งมาทำดีด้วย แล้วหวนคิดถึงมารดา
ท่านไม่ได้เป็นคนที่ถูกใจธัญญาเรศ อีกฝ่ายจึงยัดเยียดคนที่เหมาะสมให้กับลูกชายแล้วบีบบังคับสารพัด กระทั่งบิดาของเขาต้องยอมเพราะต้องการปกป้องลูกและภรรยา
แต่แต่งงานไปได้ไม่นานทางมารดาของน้องชายก็เสียชีวิตลง บิดาจึงเป็นอิสระ แต่มารดาของเขาก็ยังไม่เป็นที่ต้องการ โดยเขามักถูกพาไปหาอีกฝ่ายบ่อยครั้งเพื่อสร้างสายสัมพันธ์
เมื่อไปที่นั่นเขาก็มักจะได้พบกับพาขวัญ เขาเคยให้ความเอ็นดูอีกฝ่าย แต่ไม่ได้ถึงขั้นสนิทกัน
ในส่วนของคนที่ใจคิดแค้น เขามาเปิดใจให้เมื่อไม่กี่ปีก่อนหลังบิดากับมารดาเสียไปเพราะอุบัติเหตุ อีกฝ่ายพยายามมาทำดีด้วยในช่วงที่ไร่จอมใจเกิดวิกฤตทางการเงินจนเขาเสียไร่ไป แต่ทางธัญญาเรศก็ซื้อคืนมาได้สำเร็จ โดยบอกว่าจะคืนให้แก่เขาในอนาคต ระหว่างนี้ก็ให้เขาเข้ามาบริหาร
ที่ผ่านมาเขาจึงพยายามพัฒนาไร่จอมใจให้ดี แล้วเก็บเงินให้มากพอจะขอซื้อไร่คืน ใครจะไปคิดว่ามันจะถูกนำมาเป็นข้อต่อรอง
เขาไม่อาจเสียไร่ที่มารดารักไปได้จึงต้องยอมทน โดยได้ไร่จอมใจคืนกลับมาส่วนหนึ่งแล้ว ส่วนที่เหลือจะได้เมื่อครบสัญญา จากนั้นต้องหันมองด้านหลังเพราะเขาไม่เห็นสามคนแม่ลูก
สายตาของโมกข์เริ่มมีความกังวล ผู้คนเดินกันขวักไขว่ พลันหมุนตัวไปรอบๆ เท้าขยับไปในทางเก่า ส่วนโรสรินยืนอยู่จุดเดิม ก่อนจะเลือกก้าวเท้าเดินหน้าต่อไป เธอเลือกไม่ตามตื๊อเข้าไปคั่นกลาง รู้ว่าเวลาไหนสมควรถอยสมควรสู้
“ป๊ะป๋า…” ยัยฝาแฝดส่งเสียงเรียกบิดาทันทีที่เห็น ทั้งสามคนหยุดยืนอยู่หน้าห้องน้ำ
พาขวัญทำหน้าแหยๆ ทันใดยามเห็นร่างสูงโตเดินหน้าบึ้งเข้ามาหา
“ลูกปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำค่ะ ขวัญบอกคุณแล้วแต่คุณไม่ได้ยิน” เธอพยายามจะเรียกเขาแล้วและลูกสาวก็ทำท่าจะไม่ไหว จึงแยกตัวมาเข้าห้องน้ำที่กำลังเดินผ่าน
ส่วนชายหนุ่มไม่กล่าวคำใดๆ ทำแค่ส่งสายตาดุใส่ หญิงสาวไม่รู้บ้างหรือว่างานเช่นนี้มีมิจฉาชีพแฝงตัวอยู่ ทำอะไรต้องระมัดระวังให้มาก เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ กับเด็กซนอีกสองคนย่อมตกเป็นเหยื่อได้ง่าย อยู่ในสายตาหรือใกล้ตัวเขาไว้ดีที่สุด
“กลับ” คำสั่งดังประกาศิตดังขึ้น
“แต่ว่าเราเพิ่งจะมาเองนะคะ” พาขวัญแย้ง
“ฉันสั่ง”
Bab terbaru
ภรรยาสำรอง บทที่ 34 ความคิดถึงและรัก (04)
“ฉันเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีไง พอแล้วละกับการอยู่กับอดีต ทุกวันนี้ฉันมีแค่เธอกับลูกเท่านั้น” เรื่องทั้งหมดจบลงแล้วตั้งแต่พาขวัญเป็นอิสระ ความใกล้ชิดที่ผ่านมาทำให้เขาเรียนรู้หัวใจได้มากขึ้น จึงเลือกที่จะอยู่กับปัจจุบัน กว่าจะคิดได้ก็เกือบที่จะสายไปเสียแล้ว อึดใจต่อมาก็ได้หันไปดึงมือนุ่มมากุมไว้ “แล้วฉันก็อยากจะขอโทษด้วยนะที่ฉันไม่เคยเชื่อเธอเลย ตอนนี้คนของคุณย่าสารภาพแล้วว่า เธอไม่ได้เต็มใจ เธอเปลี่ยนใจไม่ยอมทำตามแผนแล้ว แต่โดนคุณย่าซ้อนแผน” เมื่อคนเป็นย่าถูกจับ คนสนิทของเจ้าตัวก็มาสารภาพกับเขา เพราะกลัวจะถูกลูกหลงไปด้วยและอยากจะให้ยื่นมือเข้าไปช่วย แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้พ้นกฎหมาย เพราะช่วยธัญญาเรศทำผิดไว้หลายอย่าง พาขวัญรู้สึกคล้ายได้ปลดล็อกสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจและไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร รวมถึงไม่อยากคิดถึงอดีตอีกแล้ว แล้วมองคนที่ยื่นมือมาลูบหน้าท้อง “พรุ่งนี้ฉันต้องกลับแล้วนะ” เขาอยากจะอยู่กับพาขวัญต่อ แต่ก็ไม่สามารถทิ้งที่ไร่ได้นาน แต่สัญญาว่าจะมาหาอีกแน่ จะมาจนกว่าพาขวัญจะใจอ่อน พาขวัญขบเม้มปากแน่น เพราะหัวใจบอกชัดว่า ไม่อยาก
ภรรยาสำรอง บทที่ 34 ความคิดถึงและรัก (03)
“คุณโมกข์ทำหรือคะ” หญิงสาวร้องถาม บุญตาพยักหน้ารับ มือเล็กหยิบช้อนขึ้นมาตักกับข้าวหลายอย่างใส่ปาก บอกไม่ถูกว่ากำลังรู้สึกอย่างไร ดีใจผสมกับความไม่คาดหมาย ส่วนชายหนุ่มก็ทำหน้าที่พ่อโดยการพาลูกไปเดินเลือกซื้อของในตัวจังหวัด แล้วต่อด้วยการไปห้างสรรพสินค้า แต่แล้วก็มีหนึ่งสิ่งที่เรียกความสนใจแก่เด็กๆ ได้ดี ไม่พ้นมุมของเล่น โมกข์จึงพาลูกไปเดินดู ไม่ได้สนใจกับเด็กผู้ชายวัยซนด้านหลัง ทว่าไม่นานสายตาคมกริบก็ต้องหันมองหลังจากพาณิธิดานั้นล้มลงหน้าคะมำ “แง...ป๊ะป๋า” เด็กหญิงร้องไห้ด้วยความเจ็บและตกใจที่จู่ๆ ก็โดนผลักเข้าเต็มแรง ทำให้โมกข์หันไปมองตัวต้นเหตุแล้วต้องส่ายศีรษะเมื่อพบว่าเป็นเด็กด้วยกันนี่เอง จึงต้องมองหาผู้ปกครองของเด็กคนดังกล่าวแล้วพาไปหาเพื่อตักเตือน ทว่าเรื่องนี้กลับลุกลามกว่าที่ควรจะเป็น ในด้านเจ้าของร่างระหงจู่ๆ ก็มีอาการใจหวิวๆ ขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ขณะกำลังนั่งรอสามคนพ่อลูกอยู่บนแคร่ไม้หน้าบ้าน คงจะไม่มีอะไรหรอก อาจจะคิดมากไปเอง โมกข์กับลูกแค่ออกไปซื้อของกัน จะมีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่ไม่นานเท้าก็ต้องก้าวขยับยามได้
ภรรยาสำรอง บทที่ 34 ความคิดถึงและรัก (02)
ตกดึกพาณิภัคและพาณิธิดายังไม่ยอมห่างจากบิดา ทำให้พาขวัญต้องนำผ้าห่มมาปูให้พวกแกได้นอนด้วยกันสมใจที่ด้านหน้า มีเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากดังขึ้นอยู่ตลอด ดูมีความสุขอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ บ้านไม่จำเป็นต้องหลังใหญ่ เงินทองไม่ต้องมีเป็นถุงเป็นถัง แค่มีความสุขกองโตเท่านี้ก็สร้างรอยยิ้มให้ได้มากมาย และคงหาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว “ที่ไร่เป็นยังไงบ้างคะ” หญิงสาวยังคิดถึงทุกคนเสมอ “ก็เหมือนเดิม ลุงไม้กับป้าพิมพ์บ่นว่าคิดถึง ครั้งหน้าว่าจะพามาหาด้วย” โดยเฉพาะคนเก่าคนแก่ของไร่บ่นให้ฟังทุกวันว่าอยากจะอุ้มเด็กๆ เหมือนก่อน “ขวัญเองก็คิดถึงลุงไม้กับป้าพิมพ์เหมือนกันค่ะ” หญิงสาวยังพึงระลึกอยู่เสมอถึงความเมตตาของผู้ใหญ่ทั้งสอง คราแรกที่เธอเข้าไปอยู่ในไร่จอมใจนั้นแสนจะอ้างว้าง แต่พอทั้งสองเข้ามาพูดคุยด้วยก็ทำให้เธอคลายจากความกลัวไปได้เยอะ จนค่อยๆ สนิทมากขึ้น ไม่นานก็มีหนึ่งคำถามดังขึ้น “แล้วไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ” คนฟังไม่ตอบ เบือนหน้าหนีไปอีกทาง ขณะที่โมกข์ระบายยิ้มอมเศร้า “ช่างเถอะ” หลังจากนั้นพาขวัญและโมกข์ก็ไม่มีการสนทนา
ภรรยาสำรอง บทที่ 34 ความคิดถึงและรัก
“พี่นี่มัน...” “แล้วนี่รู้หรือยังว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย” โมกข์ไม่ตอบแถมยังเปลี่ยนเรื่อง ทำให้หมอกต้องส่ายศีรษะ “ผู้ชายค่ะพี่โมกข์” นุดีตอบแล้วหันไปมองหน้าสามี เพราะถูกใจหมอกเป็นที่สุด ชายหนุ่มอยากจะมีลูกผู้ชายเป็นคนแรก แต่ถ้าเป็นลูกสาวก็ไม่ว่ากัน “เสียดายนะครับ ไม่ได้แบบยัยหนูภัค หนูดา” หมอกยังอดเสียดายไม่หาย อยากจะได้ควบสองแบบพี่ชายบ้าง แต่อย่างไรก็ยังรักลูกไม่เปลี่ยนแปลง “งั้นท้องหน้าก็มีแบบฉันให้ได้สิ” คนเป็นพี่คล้ายท้าน้อง ทำให้หมอกยักคิ้ว คอยดูสิ เขาจะต้องมีลูกฝาแฝดแบบพี่ชายให้ได้ คราวนี้ละคงสนุกน่าดู น่าจะทั้งแสบและซนไม่ต่างจากพาณิภัคและพาณิธิดา “แล้วนี่คิดจะทำอะไรครับ” อดถามไม่ได้กับอาการนิ่งๆ “เรียนรู้หัวใจของตัวเอง” โมกข์ตอบ “ระวังเถอะครับ สุนัขจะคาบไปรับประทาน” ถึงกับเตือนด้วยความหวังดี ชักช้าไปจะไม่ทันการณ์ พาขวัญเองก็ไม่ใช่ผู้หญิงขี้ริ้วขี้เหร่ เธอมีเสน่ห์ แถมยังเป็นคนดี หนุ่มๆ คงอยากได้มาเป็นแม่ของลูก “ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันส่งเจ้าเปี๊ยกไปเป็นทัพหน้าแล้ว” คนฟังทั้งสองทำหน้าไม่เข้าใจ โมกข
ภรรยาสำรอง บทที่ 33 บทเรียนหัวใจ (02)
ลุงไม้และภรรยาถึงกับออกอาการดีใจกับข่าวที่เจ้านายนำมาบอก สายตานั้นขยายกว้างขึ้น แต่ก็ต้องเศร้าในประโยคถัดมาอยู่ดี “ทำไมถึงไม่พาหนูขวัญกับเด็กๆ กลับมาล่ะคะ” พิมพ์ผกาทำสีหน้าเศร้า คิดถึงพาขวัญและฝาแฝด เธอช่วยเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังแบเบาะ จากไปเช่นนี้ย่อมทำให้เกิดความโหยหาเป็นธรรมดา อีกอย่างอยากให้คนเป็นนายได้มีความสุข เชื่อว่าสายตาของตนไม่ผิดเพี้ยน คนหน้านิ่งกำลังมีความรักบรรจุอยู่ภายใน “ผมไม่อยากบังคับครับ พาขวัญเองก็ตกอยู่ภายใต้กรงขังมานาน เธอสมควรใช้ชีวิตตามต้องการ อีกอย่างเธอคงอยากจะอยู่กับแม่ของเธอด้วยครับ” เป็นเหตุผลง่ายๆ ซึ่งโมกข์ไม่เคยอธิบายให้เจ้าตัวรับรู้ เอาแต่ทำตัวทื่อๆ “แล้วทำไมไม่ลองพาคุณแม่ของหนูขวัญมาอยู่ที่นี่ด้วยกันล่ะครับ” ลุงไม้เสนออีกหนึ่งหนทาง “เรื่องนั้นผมทำแน่ครับ แต่อยู่ที่ว่าบทเรียนหัวใจของผมกับพาขวัญครั้งนี้จะต้องใช้ระยะเวลาอีกยาวนานไหม ผมไม่อยากไปเร่งอะไร ค่อยเป็นค่อยไปจะดีกว่าครับ” บทเรียนชีวิตของตนและภรรยาผ่านอะไรมามาก ทุกข์มากกว่าสุข กว่าจะปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จึงอยากให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
ภรรยาสำรอง บทที่ 33 บทเรียนหัวใจ
“หึ กล้าพูดนะพาขวัญ แล้วทีเธอล่ะยังจะไม่บอกฉันเรื่องลูกเลย” ประโยคที่สวนกลับมาทำให้เธอสะอึกแล้วนิ่งไป “แม่ว่าใจเย็นกันดีกว่านะ แล้วเราเข้าไปคุยกันในบ้าน ขวัญเองเรากำลังท้องกำลังไส้จะมาโมโหแบบนี้ได้ยังไง ไม่คิดถึงลูกหรือไง ส่วนคุณโมกข์ใจเย็นหน่อยนะคะ อย่าทำให้หลานๆ ต้องตกใจเลย” คนอาบน้ำร้อนมาก่อนพอจะดูออก แท้จริงแล้วคนทั้งคู่ไม่ได้ถึงขั้นจะเกลียดกัน แต่ต้องปรับความเข้าใจกัน หนนี้คนที่ถอนหายใจระบายความเครียดเป็นชายหนุ่มเอง เขาพยักหน้าแล้วปล่อยลูกลง ก่อนจะหันมองแม่ของลูก แล้วยิ้ม เผลอแป๊บเดียวเขากำลังจะกลายไปเป็นคุณพ่อลูกสามแล้ว “เราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่านะคะคุณโมกข์” ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปด้านใน เด็กๆ ก็วิ่งตามคอยเกาะแข้งเกาะขาด้วยความคิดถึง เสียงเจื้อยแจ้วดังขึ้นซักถามบิดาถึงหลายวันที่ผ่านมา ภาพเหล่านั้นสะเทือนหัวใจคนยืนมองทั้งสองคน โดยเฉพาะคนที่หอบเด็กๆ หนีมา “เห็นความสุขของลูกไหมขวัญ” บุญตาตั้งคำถาม “แต่แม่ไม่ได้ยัดเยียดให้ขวัญต้องเลือกในสิ่งที่ฝืนใจนะลูก แม่แค่อยากให้คุยกัน และไม่ปิดบัง คุณโมกข์เองก็มีสิ
ภรรยาสำรอง บทที่ 6 ลิปสติก
“ลูกๆ นอนหลับแล้วนะคะ” โมกข์หันหลังกลับมามอง แล้วค่อยๆ หมุนลูกบิดอย่างนิ่มนวลที่สุด ปล่อยให้พาขวัญทำตัวไม่ถูก ไม่เข้าใจว่าเหตุใดถึงทำให้คนใจหินมาขอนอนที่นี่ได้ ทั้งที่แทบไม่เคยจะเหยียบเข้ามาเลย พอเดินตามเข้าไปหยุดอยู่ทางด้านข้างคนตัวสูง ก็เห็นเขาชำเลืองตามอง “ค
ภรรยาสำรอง บทที่ 5 ส่วนหนึ่งหรือส่วนเกิน (04)
“ก็ตามที่ผมเรียนไปตั้งแต่ต้น ไร่นี้ไม่ต้องการให้คนอื่นเข้ามาหวังจะชุบมือเปิบ เพราะมันเป็นไร่ที่คุณแม่ของผมรักมาก” ประโยคท้ายถูกพูดออกไปด้วยสีหน้าดุดัน ดวงตาของคนคิดแค้นวาวโรจน์ด้วยความเคืองโกรธ รู้ดีว่าหลานชายต้องการพูดแดกดันตน “คุณโมกข์จะไม่ลองทบทวนดูอีกทีหรือคะ โรสว่าข้อเสนอก็
ภรรยาสำรอง บทที่ 5 ส่วนหนึ่งหรือส่วนเกิน (03)
ส่วนพาณิภัคและพาณิธิดามองการกระทำของบิดาตาแป๋ว ต่างพากันยกยิ้มแล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊ากคล้ายชอบใจ ก่อนอ้าปากกว้างจนเห็นฟันซี่เล็กๆ เมื่อมารดายื่นช้อนซึ่งมีไส้กรอกลูกกลมๆ ป้อมๆ มาให้ พาณิธิดากัดไส้กรอกไปครึ่งลูกแล้วคายออก วางไว้ในชามใบเล็กสำหรับเด็ก มีช้อนลายการ์ตูนอยู่ข้างๆ ขณะที่พาขวัญหันไปป้
ภรรยาสำรอง บทที่ 5 ส่วนหนึ่งหรือส่วนเกิน (02)
“พาลูกไปอาบน้ำแต่งตัว เดี๋ยวเราจะออกไปกินข้าวนอกบ้านกัน” น้ำเสียงจริงจังนั้นบ่งบอกว่าพาขวัญไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ด้านธัญญาเรศได้ฟังแล้วตีหน้าไม่พึงพอใจ ไม่อยากจะให้หลานชายนำพาลูกไก่ในกำมือไปด้วย เพราะจะไปสร้างความตะขิดตะขวงใจให้ทุกฝ่าย “พาขวัญเป็นคนในครอบครัว ผมจะพาภรรยาไปด้วยคงไม่แ
Anda juga akan menyukai
บอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี59.9K Dibacaห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน130.7K Dibacaคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย724.0K DibacaBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด141.5K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (10) NC20+
Beefy Cat2.3K Dibacaกับดักรักพันธนาการหัวใจ
อัญธิญาน์144 DibacaFriends with Benefits กฎรัก...เกินห้ามใจ
ยูกิระดา65 Dibacaคุณหนูสายเผือก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์152 Dibaca
