บทที่3

ช่วงพักเบรกย่อยสิบนาทีในรอบเช้า อิศราเดินออกมาจากแผนกเพื่อมากดน้ำดื่มจากตู้กดน้ำที่มีอยู่ทั่วบริเวณในตัวอาคาร ส่วนต้อมเลือกที่จะออกไปนั่งพักตรงบริเวณที่พักเบรกไม่ได้ตามมากับอิศราด้วย

“อิงค์” เสียงเรียกจากด้านหลัง ทำให้คนที่กำลังยืนดื่มน้ำอยู่ต้องหันไปมอง

“พี่แสน”

“มากดน้ำเหรอ?”

“ครับ” พูดจบ อิศราก็หลีกทางให้แสน เพราะคิดว่าเขาน่าจะมากดน้ำที่ตู้เหมือนกัน

“พี่ไม่ได้จะมากดน้ำ เห็นอิงค์ยืนอยู่ก็เลยเดินมาทักน่ะ” แสนบอก พร้อมทั้งมองอิศราด้วยแววตาที่สนใจอย่างเปิดเผย

“พี่แสนมีอะไรหรือเปล่าครับ” อิศราแกล้งถาม เพราะรู้อยู่แล้วว่าคนตรงหน้ามีจุดประสงค์อะไรที่มาคุยด้วยแบบนี้

“กลางวันนี้ไปกินข้าวด้วยกันนะอิงค์ พี่มีเรื่องอยากคุยด้วย”

“พอดีว่าผมมีนัดกับเพื่อนแล้วครับ ไม่น่าจะสะดวก” อิศราปฏิเสธทันที

นัดอะไรกันล่ะ เขากับต้อมก็กินข้าวกลางวันด้วยกันทุกวันอยู่แล้ว แค่หาข้ออ้างที่จะปฏิเสธก็เท่านั้น

“ปากบอกว่าไม่ได้สนใจ แต่ทำไมถึงได้มาอ่อยพี่แสนอยู่ตรงนี้ล่ะ” กาญจนาพูดอย่างเอาเรื่อง เดินเข้ามายังคนทั้งคู่อย่างไม่พอใจ ที่เห็นแสนมายืนคุยอยู่กับอิศราตรงนี้

“เราไม่ได้อ่อย แค่เดินออกมากดน้ำ” อิศราบอก เพราะมันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ แต่กาญจนาก็ไม่ได้เชื่อคำพูดของอิศราเลยสักนิดเดียว

“โกหก! ก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าแกมายืนอ่อยพี่แสน”

“พอได้แล้วกาญ! พี่จะคุยกับใครก็ไม่เกี่ยวกับกาญเลยนะ” แสนพูดออกมา เมื่อเห็นว่ากาญจนาชักเริ่มจะทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมากเกินไปแล้ว ทั้งที่เขาเองก็ไม่เคยพูดออกมาเลยสักครั้งว่าคบกับเธอ

“พี่แสน!” กาญจนามองหน้าชายหนุ่มที่เธอหลงรักอย่างผิดหวัง ที่พูดจาหักหน้าเธอต่อหน้าอิศราแบบนี้

“เพราะแกเลย!” พูดจบแก้วกาแฟที่อยู่ในมือของกาญจนาก็สาดเข้าที่ตัวของอิศราอย่างจัง ก่อนที่เธอจะพุ่งตัวเข้าใส่ กะจะทำร้ายร่างกายผู้ชายที่ตัวโตกว่าเธออย่างอิศรา ในขณะที่อิศราก็ได้แต่พยายามเบี่ยงตัวหนี เพราะไม่อยากมีเรื่องกับผู้หญิง ถึงผู้หญิงอย่างกาญจนาจะร้ายกาจใส่เขาแค่ไหนก็ตาม

แสนเห็นท่าไม่ดีจึงรีบไปดึงตัวกาญจนาออกมาจากอิศรา ท่ามกลางความชุลมุนและเสียงเอ็ดตะโรจนพนักงานคนอื่นต่างก็วิ่งกรูกันเข้ามาดูเหตุการณ์ รวมถึงต้อมด้วยที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายก็รีบวิ่งมาดู เห็นกาญจนากำลังถูกแสนล็อกตัวเอาไว้ แต่ปากก็ตะโกนด่าอิศราปาว ๆ ไม่หยุด

“เกิดอะไรขึ้นวะอิงค์?” ต้อมเข้ามาถามอิศรา ที่เวลานี้เสื้อผ้าเต็มไปด้วยคราบกาแฟเลอะเต็มไปหมด แต่ยังไม่ทันที่อิศราจะได้พูดอะไร แจงจิตรก็เข้ามาหยุดความชุลมุนวุ่นวายนี้เสียก่อน

“นี่มันเรื่องอะไรกัน!?” แจงจิตรมองบุคคลทั้งสามด้วยแววตาโกรธจัดที่ก่อเรื่องขึ้นจนได้

และการทะเลาะกันในที่ทำงานหรือภายในบริเวณโรงงานที่เกิดขึ้น ถือเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก ทั้งสามจึงถูกผู้จัดการใหญ่เรียกพบ โดยมีแจงจิตรและพัชรีหัวหน้างานของอิศรากับกาญจนา และแสนที่เป็นสาเหตุของเรื่องทั้งหมดเข้าไปพบพร้อมกัน

ทันทีที่อิศราเข้าไปในห้องทำงานของผู้จัดการใหญ่ ที่เขาเพิ่งจะเคยเข้ามาเป็นครั้งแรก ก็ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับอึ้งไปเลยเมื่อได้เห็นหน้าของผู้จัดการที่พูดถึง

คนที่อิศราตามหาอยู่หลายเดือน ตอนนี้เขายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว แถมยังอยู่ในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ของที่นี่อีกต่างหาก ไม่ใช่ฝ่ายบุคคลอย่างที่อิศราเข้าใจมาตลอด

แถมยังเป็นการเจอกันเพราะเรื่องทะเลาะวิวาทในโรงงานอีก ที่สำคัญคือปัญหาเรื่องชู้สาวที่อิศราเองก็ไม่ได้เป็นคนเริ่ม

หมดกัน! แล้วอย่างนี้ผู้จัดการจะมองว่าเขาเป็นคนแบบไหนกันเนี่ย?