ฉันคือนาที

ตอนที่ 1

ฟู่~

ลมมวลใหญ่ถูกพ่นออกมาอย่างรู้สึกโล่งอก ทันทีที่มือหนาปิดประตูลงกลอนเรียบร้อย แผ่นหลังใหญ่พิงกับบานประตูก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ

ผู้หญิงคนนี้นี้มันยังไงกันน่ะ เจอกันครั้งแรกก็ทำให้เขาใจสั่นจนเกือบเสียอาการ เมื่อครู่เขาเกือบจะจูบเธอไปแล้ว โชคดีที่ยังไหวตัวทน

รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทั้งๆ ที่เขาไม่รู้ตัว ภาพใบหน้าสวยปรากฏขึ้นมา ยิ่งนึกถึงเรือนร่างที่แสนบอบบางนั้น บวกกับหน้าอกที่แสนเซ็กซี่ยิ่งทำให้เขาทำตัวไม่ถูก

“คนอะไร น่าฟัดชะมัด หวังว่ายัยนั้นจะไม่รู้นะว่าฉันคือนาทีตัวปลอม”

ชายหนุ่มพึมพำออกมาแล้วเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ก่อนที่จะเริ่มมองสำรวจภายในห้องที่เต็มไปด้วยรูปของนาทีที่แขวนไว้ทั่วห้อง

“อย่างน้อยก็ไม่ได้เขินจนเข้าห้องผิดละว่ะ”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อเจ้าของร่างยอมรับว่าเขากำลังใจสั่นกับผู้หญิงคนนั้น

ทว่าความสุขมักไม่ยืนนานเสมอไปเมื่อดวงตาคมเหลือบไปเห็นรูปคู่ของนาทีที่ถ่ายกับผู้ชายคนหนึ่ง ในรูปทั้งสองกอดกัน ใบหน้าของนาทีเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ร่างสูงยันตัวนั่งแล้วยื่นมือไปหยิบรูปขึ้นมาดู

เจอแล้ว...ต้นตอของเรื่อง

แอด~

ประตูห้องส่วนตัวอีกฝั่งถูกปิดลงพร้อมกับร่างบางที่ยืนหันหลังพิงกำแพง ฝ่ามือเล็กยกขึ้นลูบหน้าอกด้วยหัวใจที่เต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็น ในสมองของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยความสงสัยบวกกับความรู้สึกบางอย่าง

หัวใจของเธอกำลังเต้นรัวจากการกระทำของเพื่อนสาวที่เขาไม่เคยทำแบบนี้กับเธอมาก่อน มันทั้งหวิวและสงสัยอย่างบอกไม่ถูก

หรือว่าเพราะนาทีพึ่งอกหักจากแฟนหนุ่มเลยทำให้เขามีท่าทางแปลกไป ริมฝีปากสวยเม้มเขาหากันอย่างคิดไม่ตก เธอหาเหตุผลที่ทำให้นาทีเป็นแบบนี้ไม่ได้เลยสักอย่าง

“เมื่อกี้ยัยนั้นเกือบจะจูบฉันแล้วน่ะ”

ยิ่งคิดความสงสัยที่มีในตอนแรกก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเขินอาย ใบหน้าสวยอยู่ๆ ก็ร้อนระอุขึ้นมา แม้ว่าเธอจะใช้มือพัดช่วย ทว่าความร้อนในใบหน้าก็ไม่มีท่าทีว่าจะลดลงเลย

จริงอยู่ที่นาทีเป็นเกย์ แต่เขาก็เป็นเกย์แค่ภายใน เสื้อผ้าการแต่งตัวและทรงผมของเขาก็ยังดูเป็นชายเต็มร้อย หากมองผ่านๆ อย่างคนไม่รู้จักคงคิดว่าเขาแมนเต็มร้อย และก็ด้วยความแมนภายนอกนี้แหละที่ทำให้ครั้งหนึ่งนลินเองก็เคยเข้าใจผิดและตกหลุมรักเขามาก่อน แต่พอได้รู้จักจริงๆ เธอพึ่งบางอ้อ ว่านาทีไม่ใช่ผู้ชายแท้แต่คือผู้ชายแอ๊บแมน

พอคิดถึงเรื่องนี้ ใบหน้าที่เคยแดงก่ำก็พลันเศร้าหมองลงมาอีกครั้ง

“เฮ้อ...สุดท้ายนาทีก็คือนาที เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ฉันอาจจะคิดไปเอง”

นลินบ่นอุ๊ยกับตัวเองก่อนจะส่ายหน้าไปมาเพื่อเรียกสติ

“เป็นบ้าไปแล้วหรอถึงคิดอะไรแบบนั้นกับเพื่อน”

น้ำเสียงเศร้าป่นเสียดายถูกเปล่งออกมาก่อนที่เธอจะเดินไปทิ้งตัวนอนลงบนเตียงอย่างหมดอาลัยตายอยาก

“อุส่าลืมความรู้สึกนี้ไปแล้วแท้ๆ อยู่ๆ ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้อีกน่ะ”

ความรู้สึกที่ควรจะหายไปตั้งนาน ทำไมมันยังกลับมารบกวนเธออีก หญิงสาวได้แต่ถอดถอนใจแล้วค่อยๆ หลับตาลงและหวังว่าพรุ่งนี้ความรู้สึกที่มีจะจางหายไป

เธอจำได้เสมอวันที่เธอสารภาพรักกับนาที แต่ถูกเขาปฏิเสธและหัวเราะเยาะอย่างขบขัน

09.30

มือเล็กยกข้อมือขึ้นเพื่อดูเวลาพร้อมกับเอนหัวพิงกับเบาะรถ ดวงตาเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่างที่ภาพเบื้องหน้าคือถนนเส้นใหญ่ใจกลางเมือง

ถึงเวลาที่เธอต้องทำงานอีกแล้วสิน่ะ

วันนี้นลินมีแถลงข่าวเรื่องฉาวที่เธอยังหาทางออกไม่ได้

กุกกัก~

ดวงตาที่กำลังจะหลับลงต้องลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ใบหน้าสวยค่อยๆ หันไปมองตามเสียงก็เห็นว่าคนที่กำลังสร้างเสียงที่หน้าลำคานคือนาที

เขากำลังหยิบเครื่องแต่งหน้าขึ้นมาอย่าง เก้ๆ กังๆ เดียวหยิบชิ้นนั้นเดียวหยิบชิ้นนี้ขึ้นมาดูอย่างลังเล ไม่นานก็วางมันลงในกระเป๋า การกระทำที่แสนสับสนของเขาทำให้นลินต้องยันตัวนั่งตรงแล้วหันไปมองเขาอย่างจริงจัง

“นารี แกทำอะไรของแก”

“นารี ห๊ะ?”

ชื่อเรียกที่คุ้นเคยที่นาทีเป็นคนตั้งเองถูกเอ่ยขึ้นมา ทว่าเจ้าของชื่อกลับมองหน้าหญิงสาวด้วยแววตางุนงง ราวกับว่าเขาพึ่งเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

“เธอ..เห้ย! แกเรียกใครน่ะ”

น้ำเสียงตะกุกตะกักของชายหนุ่มกลับยิ่งทำให้นลินขมวดคิ้วกว่าเดิม ร่างบางถลึงตาใส่พร้อมกับถอนหายใจอย่างคนที่เริ่มโมโห และเธอก็โมโหมากจริงๆ เพราะไม่ใช่แค่เรื่องชื่อที่ลืม แต่ตั้งแต่เช้ามานี้ นาทีลืมทุกอย่าง ลืมตื่นนอน ลืมตารางงาน ลืมโทรตามช่างแต่งหน้า ลืมทุกอย่างจนเธอต้องเป็นคนจัดการทั้งหมดด้วยตัวเอง และครั้งนี้เขาก็ยังทำเหมือนลืมชื่อของตัวเองที่ตั้งเองไปเสียสนิท

“ฉันให้แกพักร้อนหนึ่งเดือนเต็มเพื่อหวังว่าสุขภาพจิตแกจะดีขึ้น แต่ดูสิ่งที่แกทำสินาที แกลืมทุกอย่าง ลืมงาน ลืมคิว ลืมหน้าที่ จนกระทั่งลืมว่าแปรงบลัสออนมันใช้ทาแก้มไม่ใช่ใช้ทาคิ้ว!”

นลินพูดจบก็ดึงแปรงบลัสออนที่เวลากำลังใช้ปัดขนคิ้วอยู่ทิ้งใส่กระเป๋าเครื่องสำอางอย่างไม่ไยดี

คนที่พึ่งรู้ตัวว่าทำพลาดหลุบตาลงต่ำไม่กล้าสบตา เขากำลังทำพลาดอย่างไม่หน้าให้อภัย

หากแต่จะให้เขาทำเนียนได้อย่างไร ในเมื่อเขาเป็นผู้ชายแท้ๆ จะให้เลียนแบบเกย์ตัวแม่ตัวมัมอย่างนาทีก็ดูจะเกินความสามารถไปหน่อย แค่ไม่ถูกจับได้ตั้งแต่เมื่อคืนก็ถือว่าโชคดีที่สุดแล้ว

แว๊บหนึ่งในความคิดของเวลาเขาเผลอคิดไปว่าหากบอกความจริงนลินไปอาจจะทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น เขาไม่ต้องมาตัวติดกับเธอแบบนี้ และก็ไม่ต้องฝืนทำอะไรที่ตัวเองทำไม่ได้แบบนี้

“คือ..จริงๆ แล้ว”

“แกมีสติสักทีเถอะนาที ตุลย์เขาเป็นดาราดัง จะให้เขาเปิดตัวว่าเป็นเกย์มันก็ดูยากเกินไปหน่อย ฉันเองก็อยากให้แกเข้าใจเขาด้วย”

นลินพูดอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหยิบลิปสติกในกระเป๋าแต่งหน้าของนาทีออกมาทา

สาเหตุที่นาทีลาพักร้อนกับเธอก็เพราะว่าเขามีปัญหากับตุลย์แฟนหนุ่มซึ่งเป็นซุปเปอร์สตาร์ ทั้งคู่คบกันได้สามถึงสี่ปีแล้วและก็เริ่มมีปัญหากันเมื่อไม่นานมานี้เอง สาเหตุหลักก็คือการหึงหวงกัน นาทีไม่อยากให้ตุลย์เล่นบทถึงเนื้อถึงตัวกับผู้หญิง เพราะก่อนหน้าที่จะคบนาที ตุลย์เองก็เคยคบผู้หญิงมาก่อน

คำพูดของนลินทำให้เวลาที่กำลังจะพูดกลืนความจริงลงคอไปแทบจะทันที หากเขาพูดความจริงออกไป เขาก็ไม่แน่ใจว่านลินจะเปิดเผยเรื่องส่วนตัวของนาทีได้เท่านี้ไหม เธอจะเก็บความลับได้มากขนาดไหน แต่ถ้าหากเขาแกล้งเป็นนาทีต่อไปแล้วค่อยๆ สืบถามนลิน เขาก็มั่นใจว่ายังไงนลินก็ต้องพูดสิ่งที่เขาอยากรู้ออกมาทั้งหมด

“และ....”

“ถึงแล้วครับคุณนลิน”

ยังไม่ทันที่เวลาจะได้ถามออกไปตามใจคิด รถตู้สีดำสนิทที่พวกเขานั่งมาก็ถึงจุดหมาย มิหนำซ้ำนลินยังถลึงตาใส่เพื่อเป็นการบอกนัยๆ ว่าให้เขารีบเปิดประตู สิ่งที่เวลาทำได้จึงมีเพียงแค่การถอนหายใจแล้วเปิดประตูรถตามที่เจ้านายคนสวยสั่ง

ตุ๊บ!

“นังนลิน! แกมันนางร้าย!! พวกฉันจะฆ่าแก!”