Novels by Pornnipa Peeravejchakul

3ห้อง 6172เพราะความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทำให้ตารางงานที่วางไว้ถูกยกเลิกไม่เป็นท่า เจ้าของงานโทรมาแจ้งว่ามีแฟนคลับของเรย์และน้ำขิงอีกหลายคนเริ่มทยอยเข้ามาเพื่อรอทำร้ายเธอ ทางแก้ที่ดีที่สุดคือการให้นลินงดออกงานชั่วคราว“คนด่าแกเยอะมาก”เวลาที่เริ่มปรับตัวได้ทั้งคำพูดและหน้าที่ของตัวเองเริ่มกลับมาตั้งใจทำงานราวกับว่าเขาคือนาทีก็ไม่ปานมือหนาเลื่อนสไลด์หน้าจอไอแพดพร้อมกับใช้สายตาไล่อ่านคอมเม้นที่แสนดุดัน ยิ่งอ่านเขาก็ยิ่งขนลุกกับคำพูดของผู้หญิงที่กำลังดูถูกผู้หญิงด้วยกันเองคนที่เป็นหัวข้อของการด่าได้แต่กลอกตาไปมาแล้วเอนตัวพิงกับโซฟาอย่างเหนื่อยหน่าย“ทั้งๆ ที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย คนพวกนั้นกลับเชื่อข่าวลือง่ายๆ เพียงแค่เห็นรูป”“แล้วแกคิดว่าใครเป็นคนปล่อย เรย์หรอ”“หึ! ฉันว่าต้องเป็นยัยน้ำขิงแน่นอน”นลินมั่นใจเกือบล้านเปอร์เซ็นต์ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้คือน้ำขิงแฟนสาวของเรย์อย่างไม่ต้องเดา“ยัยนั้นกำลังจะโดนเรย์ทิ้งอยู่แล้ว หมอนั้นน่ะไม่ได้รักใครจริงจังหรอก เขารักแค่ตัวเองเมื่อก่อนยัยนั้นดัง อีตาเรย์อะไรนี้ก็ไปเกาะกระแสเขา พอตอนนี้ฉันดังบ้างก็เตรียมตัวเป็นกัปตันสละเรือเพื่อมาเกาะฉั

ตอนที่ 2ทันทีที่ประตูรถตู้สีดำเปิดออก ไข่หนึ่งใบก็ถูกโยนเข้ามาภายในรถ พร้อมกับเสียงตะโกนด่าทอนลินแล้วตามมาด้วยของเสียต่างๆ ที่ทยอยถูกโยนเข้ามาความเป็นสุภาพบุรุษในตัวเวลาเริ่มทำงาน คนตัวสูงยันตัวขึ้นบังสิ่งสกปรกที่กำลังสาดเข้ามาในรถเพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งเหล่านั้นโดนตัวของนลินซึ่งตอนนี้เธอตกใจจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้“นังบ้า แกออกมาเดี๋ยวนี้น่ะ!!!”“นังแพศยาแกกล้าดียังไงถึงคิดจะมาอ่อยพี่เรย์ เขาเป็นแฟนกับพี่น้ำขิง วังหน้าด้านคิดจะแย้งคนมีเจ้าของ!!”และอีกหลายต่อหลายคำหยาบคายที่พุ้งเข้ามาในหูของนลินเธอลืมไปเสียสนิทว่าตอนนี้เธอกำลังตกเป็นข่าวกับนักแสดงรุ่นพี่อย่างเรย์ที่พยายามตามจีบเธอ แต่เธอก็ไม่ได้เล่นด้วยปฏิเสธมาหลายต่อครั้ง ทั้งๆ ที่เธอเป็นคนปฏิเสธเองไม่รู้ว่าทำไมข่าวถึงออกมาว่าเธอตามอ่อยเรย์ ไม่รู้ว่านักข่าวไปแอบถ่ายภาพหลุดที่เธอกำลังจับมือเขาราวกับว่าเธอกำลังอ้อนวอนขอความรักจากเขา ทั้งๆ ที่ความจริง เธอกำลังอ้อนวอนขอให้เขาเลิกยุ่งกับเธอตุบ! ตุบ!เสียงสิ่งของหนักๆ ตกกระทบร่างกายดึงสติของนลินกลับมาอีกครั้ง ดวงตากลมหันมองร่างที่บังอยู่ด้วยหัวใจที่เต้นรัวนาที...กำลังใช้ร่างกายเป็น

ตอนที่ 1ฟู่~ลมมวลใหญ่ถูกพ่นออกมาอย่างรู้สึกโล่งอก ทันทีที่มือหนาปิดประตูลงกลอนเรียบร้อย แผ่นหลังใหญ่พิงกับบานประตูก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อผู้หญิงคนนี้นี้มันยังไงกันน่ะ เจอกันครั้งแรกก็ทำให้เขาใจสั่นจนเกือบเสียอาการ เมื่อครู่เขาเกือบจะจูบเธอไปแล้ว โชคดีที่ยังไหวตัวทนรอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทั้งๆ ที่เขาไม่รู้ตัว ภาพใบหน้าสวยปรากฏขึ้นมา ยิ่งนึกถึงเรือนร่างที่แสนบอบบางนั้น บวกกับหน้าอกที่แสนเซ็กซี่ยิ่งทำให้เขาทำตัวไม่ถูก“คนอะไร น่าฟัดชะมัด หวังว่ายัยนั้นจะไม่รู้นะว่าฉันคือนาทีตัวปลอม”ชายหนุ่มพึมพำออกมาแล้วเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ก่อนที่จะเริ่มมองสำรวจภายในห้องที่เต็มไปด้วยรูปของนาทีที่แขวนไว้ทั่วห้อง“อย่างน้อยก็ไม่ได้เขินจนเข้าห้องผิดละว่ะ”รอยยิ้มปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อเจ้าของร่างยอมรับว่าเขากำลังใจสั่นกับผู้หญิงคนนั้นทว่าความสุขมักไม่ยืนนานเสมอไปเมื่อดวงตาคมเหลือบไปเห็นรูปคู่ของนาทีที่ถ่ายกับผู้ชายคนหนึ่ง ในรูปทั้งสองกอดกัน ใบหน้าของนาทีเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ร่างสูงยันตัวนั่งแล้วยื่นมือไปหยิบรูปขึ้นมาดูเจอแล้ว...ต้นตอของเรื่องแอด~ประตูห้องส่วนตัวอีกฝั่งถูกปิดลงพร

บทนำห้อง 6172ร่างสูงโปร่งยืนมองบานประตูตรงหน้าอย่างชั่งใจ มือใหญ่ที่กำลังจะเปิดลูกบิดหยุดชะงักกลางอากาศ มองดูบรรยากาศรอบตัวที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน ในหัวมีแต่คำถามว่าเขามาทำอะไรทีนี้‘เวลา ฉันอยากตาย’เสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นในหัว เปลี่ยนดวงตาที่เต็มไปด้วยความกังวลให้เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจเจ้าของเสียงที่ปลุกไฟในตัวของเขาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น’ นาที’ ฝาแฝดของเขาที่พึ่งจากโลกนี้ไปเมื่อไม่นาน นอกจากนาทีจะเป็นฝาแฝดของเขาแล้ว นาทียังเป็นเจ้าของพื้นที่นี้ เจ้าของชีวิตที่เขากำลังจะใช้เป็นฉากบังหน้าเพื่อตามหาคนที่อยู่เบื้องหลังความเจ็บปวดของนาทีอีกด้วยประตูบานใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าเปรียบเสมือนชีวิตของแฝดน้องที่กำลังรอให้เขาเข้าไปค้นหาแอด~ประตูบานใหญ่ค่อยๆ เปิดออก แสงจากภายในห้องสาดส่องเข้ากระทบหน้า ไอเย็นที่บ่งบอกถึงการมีอยู่ของคนภายในห้องทำให้เขาถึงกับชะงัก‘นาทีไม่ได้อยู่คนเดียวอย่างนั้นหรือ’“กลับมาแล้วหรอ ฉันรอแกมาตั้งนาน”ไม่นานคำตอบของคำถามที่อยู่ในใจก็ดังขึ้น ดวงตาคมมองไปตามต้นทางของเสียง เบื้องหน้าปรากฏร่างบางในชุดซีทรูสีขาวที่ความขาวไม่ได้ด้อยไปกว่าผ