บทที่ 3

“เทียนหยู่ ตั้งแต่ปู่ได้รับสายจากแพทย์เซียนเฒ่า ปู่ก็รอหลานมาตลอดเลย ในที่สุดวันนี้หลานก็มาสักที แล้วนั่นจะยังยืนอยู่หน้าประตูทำไมเล่า?”

หลังจากที่ท่านปู่ได้รับแจ้งการมาถึงและรออยู่สักพักแล้วพบว่าเขาไม่เข้าไป ท่านปู่จึงมาถึงหน้าประตูด้วยตัวเอง

เย่เทียนหยู่หันมองก่อนจะเรียกเขาพร้อมรอยยิ้ม “ท่านปู่หลิน!”

“พวกหลานรู้จักกันรึ?” ท่านปู่มองดูหลานสาวที่อยู่ด้านข้างแล้วถามขึ้นด้วยความสงสัย

สีหน้าของหลินหว่านหรูกร่อยไปเล็กน้อยในพริบตา

“เจอกันตอนกลางวันน่ะครับ” เย่เทียนหยู่รีบช่วยอธิบาย

“อย่างนั้นก็บังเอิญจริง ๆ บางที นี่อาจเป็นพรหมลิขิตของสวรรค์ก็ได้ พอดีวันนี้เป็นฤกษ์ดีสำหรับการแต่งงาน รอเราทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว พวกหลานก็ไปจดทะเบียนกันเถอะ” ท่านปู่หลินพูดพร้อมกับยิ้มกว้าง แพทย์เซียนเฒ่ามีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ดังนั้นลูกศิษย์ของเขาก็น่าจะเก่งมากเช่นกัน

เย่เทียนหยู่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่สุดท้ายเขาจะตระหนักได้ว่าสาวสวยคนนี้คือคู่หมั้นของเขา หลินหว่านหรู เขาอดไม่ได้ที่จะมองดูรูปร่างของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง โดยเฉพาะ ‘ส่วนสำคัญ’

หลินหว่านหรูเองก็สังเกตเห็นสายตาลามกของเย่เทียนหยู่ ทำให้เธออดคิดถึงเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ และเธอก็ยิ่งละอายและขุ่นเคือง

อิตาคนสารเลวนี่ เมื่อคืนทำตัวฉวยโอกาสก็น่ารังเกียจมากพออยู่แล้ว ดันมาเป็นคู่หมั้นที่ทำให้ตัวเธอเองบุบสลายอีก

ความแค้นทั้งเก่าและใหม่มารวมกันพอดี

ท่านปู่มีความสุขมาก แต่ชายหญิงวัยกลางคนข้างกายกลับมีสีหน้าเย็นชา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่พอใจอย่างมาก

พวกเขาเป็นพ่อแม่ของหลินหว่านหรู ลูกสาวของพวกเขาไม่เพียงแต่หน้าตางดงามน่าทึ่ง แต่เธอยังเป็นประธานบริษัทอีกด้วย แล้วเธอตกไปอยู่ในมือของคนบ้านนอกแบบนี้ได้ยังไง?

ผู้เป็นแม่อย่าง หลิวอวิ๋นซิ่ว อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาตรง ๆ ว่า “พ่อคะ พ่อคงไม่ได้ตั้งใจจะให้หว่านหรูแต่งงานกับเด็กคนนี้จริง ๆ หรอกนะคะ?”

“ดูการแต่งตัวของเขาสิ เชยไร้รสนิยม เหมือนพวกบ้านนอกคอกนาไม่มีผิด”

“ถ้าลูกสาวของฉันแต่งงานกับเขา ฉันจะยังมีหน้ากล้าออกไปเจอใครอีกคะ?”

“ก็นั่นน่ะสิ นี่มีแต่จะทำให้คนอื่นเอาตระกูลหลินของเราไปพูดเป็นเรื่องตลกเท่านั้น” ผู้เป็นพ่ออย่าง หลินหง เองก็พูดด้วยความไม่พอใจเช่นกัน

“พูดเรื่องเหลวไหลอะไร เทียนหยู่ไม่ใช่พวกบ้านนอก แค่เพียงที่ผ่านมาเขาอาศัยอยู่บนเขาจึงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องทางโลก และเพราะแบบนี้พวกเธอถึงต้องดูแลเขาเป็นพิเศษ”

“สรุปก็คือ เรื่องการแต่งงานของทั้งคู่ ตกลงตามนี้”

ท่านปู่ยืนหยัดเป็นอย่างมาก และเอ่ยประโยคตัดสินเด็ดขาด

สองสามีภรรยาไม่กล้าปริปาก

ถึงแม้ว่าตอนนี้ท่านปู่จะยกการบริหารบริษัทให้หลินหว่านหรูเป็นคนจัดการแล้ว แต่ก็ไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจของเขา

หลินหว่านหรูเองก็เข้าใจจุดนี้ดี ดังนั้นเธอจึงได้เตรียมใจเอาไว้แล้ว

สิ่งเดียวที่เธอไม่คาดคิดก็คือ คู่หมั้นของเธอเป็นจอมวายร้ายฉวยโอกาสเมื่อคืน ตอนนี้ไม่ใช่แค่วายร้ายแต่ยังเป็นวายร้ายบ้านนอกจากบนเขาอีกต่างหาก!

แต่นั่นก็ไม่เป็นไร เธอจะให้เจ้าวายร้ายคนนี้รู้ว่าอะไรคือความแตกต่าง และปล่อยให้เขาล่าถอยไปเอง

ส่วนเรื่องจะมาแตะต้องตัวเธอน่ะเหรอ?

เป็นไปไม่ได้!

ตกบ่ายกว่า ๆ หลินหว่านหรูขับรถพาเย่เทียนหยู่ไปที่สำนักงานกิจการพลเรือนตามคำขอของคุณปู่

ไม่นานทั้งคู่ก็กลับออกมา เมื่อมองดูรูปของหลินหว่านหรูในทะเบียนสมรสที่สีหน้าเย็นชา เย่เทียนหยู่ก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ดูรูปที่คุณถ่ายสิ คุณมีความสุขหน่อยไม่ได้เหรอ?”

“มีความสุข?”

“แต่งงานกับคนไม่รู้ตาสีตาสาแบบนาย คนไร้ความสามารถที่มีแต่คุยโวโอ้อวด นายคิดว่าฉันจะดีใจได้เหรอ?”

“คุณคิดผิดแล้ว ที่จริงผมเก่งมากเลยล่ะ”

“อย่างนายเนี่ยนะ?”

“จริงครับ โดยเฉพาะทักษะทางการแพทย์ คนอื่นเรียกผมว่าแพทย์เซียนน่ะ!”

“ถุย!”

“อย่างนายเนี่ยนะแพทย์เซียน!”

“ถ้าอย่างนายเป็นแพทย์เซียน งั้นฉันคงเป็นเจ้าแม่กวนอิมไปแล้วหรอกย่ะ!”

หลินหว่านหรูตะคอกอย่างเย็นชาและพูดว่า: “ฉันแนะนำให้นายเลิกเปลืองน้ำลายไปเถอะ ฉันไม่ใช่เด็กสามขวบนะ และฉันจะไม่ถูกหลอกด้วยคำพูดน่าฟังของนายด้วย”

“ก็ได้ครับ” เย่เทียนหยู่ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

“นายเข้าใจก็ดี สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้นเป็นอุบัติเหตุ เราสองคนน่ะมันคนละโลกกัน ฉันกับนายน่ะมันเป็นไปไม่ได้ แล้วก็ไม่มีวันเป็นไปได้ด้วย!”

“ก็ไม่แน่หรอกครับ บางทีหลังจากได้อยู่ด้วยกันแล้ว คุณอาจจะพบว่าฉันดีแค่ไหน แล้วก็ตกหลุมรักผมโดยไม่รู้ตัวก็ได้”