Beranda / โรแมนติก / มนต์ดำร่ายรักเสน่หา / ตอนที่ 7 อย่างน้อยยังมีความอบอุ่น

Share

ตอนที่ 7 อย่างน้อยยังมีความอบอุ่น

last update Tanggal publikasi: 2025-12-23 13:41:27

ไหมต้องเผชิญกับฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเธอติดต่อกันมาเกือบสัปดาห์ ภาพผีท้องแก่และการถูกทำร้ายในความฝันนั้นช่างสมจริงและน่าหวาดผวา

จนส่งผลกระทบต่อสภาพร่างกายและจิตใจของเธออย่างหนัก เธออ่อนเพลีย เหนื่อยล้า นอนไม่หลับ และหวาดผวาอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุดก็ไม่สามารถไปทำงานได้

แพรเพื่อนสนิทของไหมรู้สึกวิตกกังวลเป็นอย่างมาก สภาพของไหมดูทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าซีดเซียว ใต้ตาคล้ำ ดวงตาเหม่อลอย ราวกับคนไม่ได้พักผ่อนมานานแรมเดือน อาการของไหมดูแปลกประหลาด

คล้ายกับคนที่กำลังถูกคุณไสยมนต์ดำเล่นงาน ยิ่งเมื่อรวมกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของภพ แฟนหนุ่มของไหม ยิ่งทำให้แพรรู้สึกใจคอไม่ดี เธออดคิดไม่ได้ว่าเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นกับไหมอาจเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของภพ

ถึงแม้สภาพร่างกายจะดูอ่อนแอและทรุดโทรม แต่ด้วยพื้นฐานที่เป็นคนสวยของไหม ก็ยังคงมีเค้าความงามหลงเหลืออยู่ เพียงแต่ความสดใสและมีชีวิตชีวาได้เลือนหายไป เหลือไว้เพียงใบหน้าที่อ่อนล้าและดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว...

แพรตัดสินใจแล้วว่าเธอจะไม่ปล่อยให้ไหมต้องเผชิญกับเรื่องนี้เพียงลำพัง เธอต้องหาทางช่วยเหลือเพื่อนรักของเธอให้ได้...

"ไหมเป็นไงบ้าง" แพรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เมื่อเห็นไหมนั่งตัวงอ หายใจหอบถี่ ใบหน้าซีดเผือดเหงื่อไหลซึม

"หายใจไม่ออกอ่ะแก... ฉันหายใจไม่ออก..." ไหมตอบเสียงเครือ มือข้างหนึ่งกุมหน้าอก อีกข้างกำมือแพรไว้แน่น

"ไหม ใจเย็นๆ นะ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ช้าๆ" แพรพยายามประคองสติ ลูบหลังเพื่อนเบาๆ เพื่อให้เธอผ่อนคลาย

"แพร... ฉันจะอ้วก... คลื่นไส้..." ไหมหน้าซีดเผือดลงกว่าเดิม มืออีกข้างยกขึ้นกุมท้อง

"กระโถนๆ ใจเย็นๆ นะ เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้" แพรลุกพรวดพราดไปหยิบกระโถนข้างเตียงมาให้ไหมอย่างรวดเร็ว

ไหมโก่งคออาเจียนออกมา แต่สิ่งที่ออกมากลับทำให้แพรเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "ห๊ะ! ไหม แกอ้วกออกมาเป็นเลือด! ไม่ได้แล้ว ไปหาหมอเถอะ!" แพรเสียงสั่น รีบพยุงไหม

"ไม่ไหว... ฉันไม่ไหวแล้ว... ภพ... ภพ คุณหายไปไหนของคุณ..." ไหมละเมอออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง น้ำตาไหลอาบแก้ม

"ไหม มาๆ ฉันเช็ดตัวให้ก่อนนะ แล้วเราไปหาหมอกัน เรื่องภพเดี๋ยวฉันจะช่วยแกตามหาเขาเอง ไม่ต้องห่วงนะ" แพรพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

พยายามประคองไหมให้ลุกขึ้น เธอรู้แล้วว่าอาการของไหมไม่ใช่แค่ป่วยธรรมดา มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น... เลือดที่อาเจียนออกมามันผิดปกติเกินไป...

การพาไหมที่อ่อนแรงและมีอาการน่าเป็นห่วงไปโรงพยาบาลเป็นไปด้วยความทุลักทุเล แพรต้องประคองเพื่อนรักตลอดเวลา ไหมแทบไม่มีแรงทรงตัวและยังคงบ่นพึมพำถึงภพด้วยความเป็นห่วง

ด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดหัวใจ แพรตัดสินใจถือวิสาสะโทรศัพท์เล่าอาการของไหมให้พ่อกับแม่ของเพื่อนฟัง เมื่อท่านทั้งสองทราบเรื่องก็ตกใจและร้อนใจเป็นอย่างมาก รีบบอกว่าจะรีบเดินทางมาโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด

หลังจากรออยู่พักใหญ่ คุณหมอที่ตรวจอาการของไหมก็เรียกแพรเข้าไปในห้องตรวจ

"คนไข้แค่อ่อนเพลียมากครับ เดี๋ยวให้น้ำเกลือพักผ่อนสักคืนน่าจะดีขึ้น" คุณหมอกล่าวด้วยน้ำเสียงใจเย็น

"แต่เพื่อนฉันอาเจียนออกมาเป็นเลือดเลยนะคะคุณหมอ!" แพรท้วงด้วยความกังวลใจ เธอไม่เชื่อว่าอาการหนักขนาดนั้นจะเป็นแค่อ่อนเพลีย

"หมอได้ตรวจร่างกายอย่างละเอียดแล้วครับ ไม่พบความผิดปกติอื่นใด ตอนนี้คนไข้ต้องการพักผ่อนครับ ญาติจะให้คนไข้พักห้องรวมหรือห้องพิเศษดีครับ หมอจะได้แจ้งพยาบาลให้เตรียมไว้" คุณหมอยังคงยืนยันคำเดิม

แพรมองหน้าคุณหมอด้วยความไม่แน่ใจ แต่เมื่อเห็นว่าคุณหมอไม่ได้แสดงท่าทีเป็นกังวลอะไร เธอก็ตัดสินใจเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเพื่อน "เอาห้องพิเศษดีกว่าค่ะคุณหมอ"

"โอเคครับ เดี๋ยวญาติรอข้างนอกก่อนนะครับ พยาบาลจะพาคนไข้ไปพักที่ห้อง" คุณหมอพยักหน้าแพร

"ค่ะ" แพรตอบรับสั้นๆ เดินออกมาจากห้องตรวจด้วยความรู้สึกกังวลใจที่ยังคงไม่จางหาย เธอภาวนาให้การพักผ่อนและน้ำเกลือจะช่วยให้ไหมดีขึ้นจริงๆ เพราะลึกๆ แล้ว เธอยังคงรู้สึกว่าอาการป่วยของเพื่อนรักไม่ธรรมดา... อาการอาเจียนเป็นเลือดมันไม่ใช่แค่อ่อนเพลียอย่างแน่นอน...

"แพร" เสียงเรียกชื่อเบาๆ ทำให้แพรที่นั่งเฝ้าไหมอยู่ข้างเตียงลุกขึ้นยืน เธอหันไปก็พบกับพ่อและแม่ของไหมที่เพิ่งเดินทางมาถึงด้วยสีหน้าเป็นกังวล

"อ้าว สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ ไหมยังหลับอยู่ค่ะ" แพรยกมือไหว้ทักทายท่านทั้งสองด้วยความเคารพ

"ขอบคุณนะลูกที่ดูแลไหมให้" แม่ของไหมเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มองแพรด้วยความซาบซึ้ง

"ไม่เป็นไรค่ะแม่ แพรเต็มใจค่ะ" แพรตอบกลับด้วยรอยยิ้มบางๆ เธอรักและเป็นห่วงไหมเหมือนน้องสาวแท้ๆ

"นี่แม่ซื้อของกินมาให้แพรด้วยนะลูก กินรองท้องไปก่อน" แม่ยื่นถุงใส่ของกินให้แพรด้วยความเป็นห่วง

"ขอบคุณค่ะแม่" แพรรับถุงมาด้วยความเกรงใจ

"แล้วหมอบอกว่าไหมเป็นอะไรเหรอลูก" พ่อของไหมถามด้วยน้ำเสียงร้อนใจ

"หมอบอกแค่ว่าอ่อนเพลียค่ะพ่อ แต่ไอ้ไหมมันอ้วกออกมาเป็นเลือดด้วยนะคะ อีกอย่างก็มีอาการแน่นหน้าอก หายใจไม่ค่อยออกด้วยค่ะ" แพรเล่าอาการของไหมตามที่เธอเห็นและได้ยินจากปากเพื่อน

"ยังไงก็คงต้องรอดูอาการไปก่อน" พ่อถอนหายใจด้วยความเป็นห่วง

"ว่าแต่แพรเถอะ คงเหนื่อยน่าดู แพรจะกลับไปพักผ่อนก่อนไหมล่ะลูก เดี๋ยวมีอะไรแม่โทรหา" แม่เสนอด้วยความเห็นใจ

"ค่ะแม่ งั้นแพรขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวแพรกลับมาเฝ้าไหมต่อ" แพรตอบ เธอรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ แต่ก็ไม่อยากทิ้งเพื่อนไปไหน

"เอากับข้าวที่แม่ซื้อให้ไปกินด้วยนะลูก จะได้มีแรง" แม่ย้ำอีกครั้ง

"ขอบคุณค่ะแม่" แพรยิ้มให้แม่ของไหมอีกครั้ง ก่อนจะขอตัวกลับคอนโดเพื่อไปชำระล้างร่างกายและพักผ่อนสักครู่ โดยที่ในใจยังคงเป็นห่วงอาการป่วยของเพื่อนรักไม่คลาย...

เมื่อไหมค่อยๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เธอเห็นคือใบหน้าเปี่ยมด้วยความรักและความกังวลของพ่อและแม่ที่นั่งอยู่ข้างเตียง เธอเพียงแค่ยกยิ้มอ่อนแรงให้ท่านทั้งสองด้วยความเหนื่อยล้าที่ยังคงปกคลุมไปทั่วร่างกาย

"ไหมเป็นไงบ้างลูก รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม" แม่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ลูบศีรษะลูกสาวเบาๆ ด้วยความเป็นห่วง

"ไหมสบายดีค่ะ... พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ" ไหมพยายามตอบด้วยน้ำเสียงที่สดใสที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ยังคงแฝงไปด้วยความอ่อนเพลีย

"หิวไหมลูก อยากทานอะไรหน่อยไหม" พ่อถามด้วยความเป็นห่วงเช่นกัน

"ไม่ค่ะ... แค่อยากดื่มน้ำเย็นๆ สักหน่อยค่ะ" ไหมรู้สึกคอแห้งผาก

"อ่ะ นี่มา พ่อเปิดให้" พ่อรีบลุกไปหยิบแก้วน้ำเย็นที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงมาเปิดฝาให้ลูกสาวอย่างทะนุถนอม

"ขอบคุณค่ะพ่อ" ไหมรับแก้วน้ำมาดื่มช้าๆ ความเย็นสดชื่นช่วยบรรเทาความกระหายของเธอได้บ้างเล็กน้อย แต่ความอ่อนแรงและอาการแน่นหน้าอกยังคงอยู่...

เธอพยายามฝืนยิ้มให้พ่อกับแม่ เพื่อให้ท่านคลายความกังวลใจ... โดยที่ในใจยังคงคิดถึงภพอย่างห่วงใย... เขาหายไปไหน ทำไมถึงยังไม่ติดต่อกลับมาเลย...

ราวๆ สองทุ่ม แพรก็กลับมาถึงโรงพยาบาลพร้อมกับถุงขนมและผลไม้เล็กน้อย เธอตรงไปยังห้องพักพิเศษของไหมด้วยความเป็นห่วง

"ไหมดีขึ้นหรือยัง" แพรเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นว่าไหมตื่นและดูสดชื่นขึ้นเล็กน้อย

"อืม ดีขึ้นมากแล้วล่ะแก ขอบคุณแกมากนะแพร" ไหมตอบด้วยน้ำเสียงที่สดใสขึ้นและเอ่ยขอบคุณเธออย่างซาบซึ้ง

"แล้วพ่อแม่จะกลับไปนอนพักที่ห้องไหมก่อนไหมคะ?" แพรหันไปถามพ่อและแม่ของไหมด้วยความเกรงใจ

"พ่อกับแม่ว่าจะนอนเฝ้าไหมที่นี่แหละแพร แพรดูแลไหมมาหลายวันแล้ว แม่ก็เกรงใจ กลัวแพรจะไม่มีแรงไปทำงาน" แม่ของไหมตอบด้วยความขอบคุณ

"ไม่เป็นไรค่ะแม่ แพรเต็มใจค่ะ มีอะไรก็โทรเรียกแพรได้ตลอดเลยนะคะ ถึงจะเป็นเพื่อนกัน แพรก็แก่กว่าไหมตั้งสามปี ก็รักไหมเหมือนเพื่อนเหมือนน้องสาวคนหนึ่งแหละค่ะแม่" แพรพูดด้วยความจริงใจ เธอรู้สึกผูกพันกับไหมและครอบครัวของเธอมาก

"ขอบใจมากนะลูก" แม่ของไหมยิ้มให้แพรด้วยความซาบซึ้ง

แพรนั่งพูดคุยกับไหมและพ่อแม่ของเธอจนถึงสี่ทุ่ม เมื่อเห็นว่าไหมดูดีขึ้นมากและมีพ่อกับแม่คอยดูแลอย่างใกล้ชิด แพรจึงขอตัวกลับคอนโดเพื่อพักผ่อนบ้าง ความกังวลในใจคลายลงไปได้บ้าง แต่เธอก็ยังคงเป็นห่วงเพื่อนรักอยู่ไม่น้อย...

#มนต์ดำร่ายรักเสน่หา

โรคที่เกิดจากกรรมไม่มีหมอที่ไหนรักษาได้หรอกเคยคิดไม่ว่าเพราะอะไร....จงเจ็บปวดทรมานต่อไปให้เจ้ากรรมนายมันได้ชื่นใจเสียหน่อยเถอะ....

อ้วกเป็นเลือดแต่หมอบอกไม่เป็นไร ยังไงกันค่ะเนี่ยคุณหมอ555

คบใครอย่าลืมเช็คสถานะเขาด้วยนะสาวไม่งั้นเรื่องราวไม่ดีอาจเกิดขึ้นกับเราโดยที่เราไม่รู้ตัว....

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 57 กาลเวลาผันผ่าน

    “ลูกสาวของแม่!” ไหม น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความตื้นตันใจอย่างล้นพ้น ‘แพร... ใช่แกใช่ไหม... ขอบใจนะ... ขอบใจที่กลับมาอยู่ด้วยกันอีก...’ ไหมคิดในใจอย่างซาบซึ้งใจที่สุด ไหม และ ขุนศึก ตั้งชื่อให้ลูกสาวคนนี้ว่า น้องแพร เด็กน้อยเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่กวนแม่เลยแม้แต่น้อย ทั้งสองรักลูกสาวคนนี้มากที่สุดในชีวิต พวกเขาต่างใช้ชีวิตด้วยความสงบสุขในทุกวัน ในหมู่บ้านก็มีแต่เรื่องดีๆ ชาวบ้านต่างอยู่กันอย่างมีความสุข ไม่มีความวุ่นวายหรือเรื่องร้ายจากสิ่งลี้ลับมากล้ำกรายอีกต่อไปแล้ว เผลอแป๊บเดียว น้องแพรน้อย ก็อายุย่างเข้า สามขวบ แล้ว เด็กน้อยเติบโตอย่างน่ารัก เฉลียวฉลาด และติดแม่มาก “กินอีกคำนะคะคนเก่ง” ไหมป้อนข้าวลูกสาวอย่างอ่อนโยน เด็กน้อยพยักหน้าให้แม่ด้วยความเข้าใจ “เอาอีกคะ... คูแม่” เสียงน้อยๆ ที่พูดไม่ชัดนั้นช่างน่าเอ็นดูยิ่งนัก ขุนศึก เดินเข้ามาพร้อมถุงผลไม้เต็มมือ “ทำอะไรกันจ๊ะ... สองคนแม่ลูก”ขุนศึกเอ่ยถามเมื่อมาถึง “พอดีเมื่อเช้าลุงกำนันแกให้พี่ไปทำพิธีขึ้นบ้านใหม่... ดูสิแกฝากผลไม้มาให้น้องแพรเยอะแยะเลย” ขุนศึกยื่นถุงให้ภรรยา “โห... เยอะขนาดนั้นอย่าลืมไปแบ่งให้ชาติกับแหลมกินด้วยนะพี่”

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 56 วิวาห์รัก

    ในที่สุด... วันที่ ไหม และ ขุนศึก รอคอยก็มาถึง วันที่พวกเขาจะได้สวมมงคลสมรส เคียงคู่กันอย่างสมบูรณ์แบบ งานแต่งงานจัดขึ้นแบบ บ้านๆ ตามประเพณีภาคอีสาน อย่างอบอุ่นและเป็นกันเอง ณ ลานบ้านของขุนศึกที่ถูกตกแต่งด้วยผ้าขาวม้าหลากสีและดอกไม้พื้นบ้านบรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะจากญาติพี่น้องและชาวบ้านทุกครัวเรือนที่มาร่วมงาน ทุกคนต่างยิ้มแย้มและสนุกสนานไปกับเสียงดนตรีหมอลำและพิธีสู่ขวัญผูกแขนราวกับเป็นงานรวมญาติครั้งใหญ่ที่สุดในรอบปี หมอก พี่ชายคนเดียวที่เหลืออยู่ ก็เดินทางจากต่างประเทศเพื่อมาร่วมงานแต่งของน้องสาวด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยความปิติยินดีที่สุด แม้จะยังคงมีความโศกเศร้าจากการสูญเสียครั้งใหญ่ แต่การเห็นน้องสาวกลับมายืนหยัดได้อย่างเข้มแข็งและมีความรักที่ดี ก็ทำให้เขาสบายใจ หมอกเดินเข้ามาโอบกอดน้องสาวแน่นพลางกระซิบเบาๆ “มีความสุขมากๆ นะไหม” “ค่ะ... พี่หมอก” ไหมตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจากความตื้นตัน จากนั้น หมอก ก็หันไปหา ขุนศึก ที่ยืนอยู่ข้างๆ “พ่อครู... ฝากด้วยนะครับ” น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและไว้วางใจอย่างที่สุด ขุนศึก รับคำอย่างหนักแน่น “ครับผม... ผมจะดูแลไหมตลอดไป”

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 55 การตื่นสู่ความจริง

    สุดท้าย... ในฝันอันน่าสะพรึงกลัว ไหม ก็โดนกระทำย่ำยีเฉกเช่นเดียวกับที่ ปานขวัญ เคยถูกกระทำในอดีตชาติ! ความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัสของปานขวัญเป็นเช่นนี้เองสินะ! ไหมสะดุ้งตื่นขึ้นมา เหงื่อท่วมตัวและหายใจหอบแรง แม้เป็นแค่ความฝันเธอยังเจ็บปวดและหวาดกลัวขนาดนี้ ไหมร้องไห้สะอื้นคนเดียวอย่างหนักอยู่ในความมืด แม้เธอต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำมาทุกภพทุกชาติแล้ว แต่ความทรมานที่เธอเพิ่งสัมผัสได้ในความฝันนั้น คงเทียบไม่ได้กับสิ่งที่ปานขวัญต้องเผชิญจริงๆ เลย... ความสำนึกผิดกัดกินหัวใจเธออย่างรุนแรง 2 ปี ผ่านไป... ไหม ยังคงปฏิบัติธรรมอยู่ที่วัดป่าอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุด จิตใจของเธอก็กลับมาแข็งแรงขึ้น เธอรู้สึกปลงกับชีวิตมากขึ้นเยอะ และเข้าใจในสัจธรรมของโลก ยังไงเสียคนเราหากยังไม่ตาย ก็ต้องดำเนินชีวิตต่อไป ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับเรื่องราวใดๆ ก็ตาม ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เธอจะกลับไปใช้ชีวิตทางโลกอย่างเข้มแข็ง ไหม ออกจากวัดป่าแล้วและกลับมาใช้ชีวิตในบ้านของ ขุนศึก อีกครั้ง เธอไม่ได้หนีหายไปไหน และยังคงมี ขุนศึก อยู่เคียงข้างตามคำสัญญา ทุกอย่างดำเนินต่อไปอย่างเรียบง่ายในบรรยากาศที่สงบสุขหลังพ้นวิกฤต “เป็นจั่งใด

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 54 ส่วนบุญที่ไม่ปรารถนา

    แม้ว่า ไหม จะตั้งใจสวดมนต์แผ่เมตตาเพื่อส่งส่วนบุญไปถึงดวงวิญญาณต่างๆ แต่ก็มีดวงวิญญาณหนึ่งที่ได้รับผลบุญนั้นอย่างเต็มเปี่ยม ทว่ากลับปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง! “กูไม่ต้องการส่วนบุญจากมึง! ฮือๆ ... กูไม่ต้องการ!” เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของ ปานขวัญ ดังก้องอยู่ในมิติแห่งความว่างเปล่า ใน กระบอกไม้ไผ่อาคม นั้นกว้างใหญ่มากเกินกว่าจินตนาการได้ มองไปทางไหนก็ดูเวิ้งว้างไปหมด วิญญาณของปานขวัญนั่งกอดเข่า ร้องไห้และสาปแช่งซ้ำๆ อยู่ทุกวินาที! เธอไม่ต้องการสิ่งใดนอกจาก การแก้แค้น เธอปรารถนาให้ไหมโดนคนรุมทำร้ายร่างกายและจิตใจก่อนจะสิ้นใจตายเหมือนที่เธอเคยเจอ! ทว่า... ไหมก็คงมีบุญเก่าบุญก่อนหนุนนำอยู่ แม้จะชดใช้กรรมในทุกชาติที่ผ่านมา แต่ก็ยังไม่ทรมานแสนสาหัสเท่าปานขวัญ นั่นยิ่งทำให้ความแค้นของเธอเพิ่มทวีคูณ! ไหม บวชมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว เธอเริ่มชินกับการได้เห็นและได้ยินวิญญาณที่มาขอส่วนบุญอยู่ทุกวัน การได้นุ่งขาวห่มขาวและอยู่ในสถานที่ที่สงบเช่นวัดป่า ทำให้จิตใจที่บอบช้ำของเธอค่อยๆ ถูกเยียวยาทีละน้อย... ความสงบเริ่มก่อตัวขึ้นในห้วงลึกของหัวใจ ในช่วงกลางวัน ขุนศึก ก็จะมาเยี่ยมเยือนที่วัดป่าอยู่ทุกวัน หาก

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 53 บอกรักเพื่อลา

    ขุนศึก นั่งคุยกับ ปู่โส ผู้เป็นที่เคารพรัก ในขณะที่ท่านกำลังเช็ดพระพุทธรูปบนบ้าน ซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ทำพิธีต่างๆ ร่วมกับขุนศึก ปู่โสจากบ้านไปอยู่ทิเบตนานพอควร แต่ท่านก็รู้ดีว่าในช่วงที่ท่านไม่อยู่ หลานชายอย่างขุนศึกทำหน้าที่ได้ดี ช่วยดูแลชาวบ้านยามที่ต้องเผชิญกับสิ่งที่มองไม่เห็น ท่านรู้สึกภูมิใจในตัวหลานคนนี้มาก “ปู่ฮู้ได้จั่งใด๋ว่าเกิดเรื่องที่บ้านผักตบ” ขุนศึกเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ภาพนิมิต บอกเหตุการณ์ทุกอย่างเลยถือโอกาสมาเยี่ยมเยือนบ้านนำ” ปู่โสตอบด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมเมตตา “แต่เดี๋ยวปู่กะต้องไป” “อ้าว... คือว่าแนวนั้นล่ะปู่! กลับมาอยู่บ้านเฮาได้แล้ว ปู่อายุหลายแล้วเด้” ขุนศึกรู้สึกใจหายและเป็นห่วง ปู่โสส่ายหน้า เบาๆ “มึงอยู่ได้แล้ว... สามารถดูแลชาวบ้านแทนปู่ได้แล้ว ปู่พอใจและภูมิใจในโตมึงหลาย... แต่ปู่อยากไปนั่งธรรมอยู่พู่น มันเงียบและสงบ... บ่ต้องกังวลเรื่องใด” ในตอนที่ปู่โสไปนั่งปฏิบัติธรรมที่ทิเบต ท่านอยู่กับการสวดมนต์อย่างแท้จริง ท่านไม่ต้องกังวลว่าจะมีผู้ใดรบกวน ไม่ต้องกินข้าว หรือแม้แต่ขยับตัวเลยด้วยซ้ำ ท่านต้องการเดินตามรอยพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง “ครับปู่...” ขุนศึก

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 52 สละชีวิตเพื่อปกป้องเพื่อนอย่างเธอ

    หลวงปู่แก้ว สวดแผ่เมตตาด้วยพลังจิต เพื่อให้ดวงวิญญาณของ ปานขวัญ สงบลง แต่ด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยความคับแค้นและความทรมานที่เคยได้รับทั้งกายและใจก่อนตาย ทำให้เธอไม่สามารถปลงหรือให้อภัยได้ง่ายๆ “พวกมึงมีแต่คนใจดำ... ไม่ต้องสวดหรือสาธยายอะไรทั้งสิ้น! กูไม่รับ! ได้ยินไม่ว่ากูไม่รับ! ต่อให้กูต้องตกนรกหมกไหม้! กูก็ยอม!” ปานขวัญ ใช้แรงจิตอันแรงกล้าที่เหลืออยู่ พุ่งกิ่งไม้แหลม แถวนั้นเข้าใส่ ไหม อย่างรวดเร็วและรุนแรง วันนี้ไหมจะต้องตาย! หากไหมตายเสียตอนนี้ เธอจะจองจำวิญญาณของไหมให้อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเธอตลอดไป ไหมจะทุกข์ระทมยิ่งกว่าพวกสัมภเวสีทั้งหลาย ฉัวะ!! เสียงกิ่งไม้แหลมเสียบเข้ากลางอกอย่างรุนแรงจน ทะลุออกด้านหลัง! “ไม่!!... แพร! ไม่นะ!” เสียงของ ไหม กรีดร้องลั่นป่าช้า เพราะคนที่พุ่งเข้ามาขวางและรับคมกิ่งไม้นั้นไว้เต็มๆ คือ แพร! เลือดทะลักออกจากปากของแพรทันที ทุกคนรีบเข้ามาหาแพรที่ล้มลงอย่างรวดเร็ว “แพร... ฮือๆ ... ทำไมแกถึงทำแบบนี้!” ไหมร้องไห้กอดเพื่อนรักไว้แน่น ทำไมทุกคนต้องปกป้องเธอจนตาย ทำไมไม่ปล่อยให้เธอตายเอง “อย่าทำร้ายเพื่อนฉันอีกเลย... ฉันขอร้อง...” แพรเอ่ยขอร้องปานขวัญด้วยเส

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 9 พ่อครูขุนศึก

    ณ บ้านเรือนไทยโบราณหลังใหญ่ ปลูกลึกเข้าไปในความเงียบสงัดของท้ายป่าช้าหลังหมู่บ้านผักตบ จังหวัดอุดรธานี แสงอาทิตย์ยามบ่ายแก่ส่องลอดเรือนยอดลงมากระทบผืนไม้สักขัดเงา ขุนศึก ชายหนุ่มวัย 35 ปี ผู้มีรูปลักษณ์ราวเทพบุตรจุติ ผิวขาวผ่องตัดกับเส้นผมดำขลับ ดวงตาดำคมกริบราวกับนิลกาฬ ทว่าแฝงไว้ด้วยความเย็นชา

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 8 ชายที่เคยช่วยในครานั้น

    เมื่อเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงกลางดึกสงัด พ่อและแม่ของไหมที่นั่งเฝ้าอาการลูกสาวด้วยความอ่อนเพลียก็ผล็อยหลับไปในที่สุด เสียงหายใจแผ่วเบาดังเป็นระยะภายในห้องพักผู้ป่วยอันเงียบเชียบ แต่สำหรับไหม ความสงบนั้นกลับเป็นเพียงภาพลวงตา เธอนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายรู้สึกถึงบรรยากาศที่กดดันและเย็นยะเยียบอย่างประห

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 6 การหักหลังที่เจ็บปวด

    ในอีกฟากฝั่งหนึ่ง ที่ภพหายตัวไปอย่างลึกลับหลังจากคืนที่ขอไหมแต่งงาน ความจริงเบื้องหลังนั้นไม่ได้สวยงามเหมือนคำโกหกที่เขาสร้างขึ้น เขาไม่ได้กลับบ้านไปคุยกับพ่อแม่อย่างที่เคยบอกไหมไว้ แต่เป็นเพราะ ริน ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา ได้จับได้ถึงความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างภพและไหมจนได้ บรรยากาศภายในบ้าน

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 5 ฝันร้ายที่คล้ายความจริง

    ไหมพลิกตัวไปมาบนเตียงด้วยความกระสับกระส่าย ความเงียบงันหลังสายโทรศัพท์ที่ถูกตัดไปอย่างไร้เยื่อใยยังคงก้องอยู่ในหู ความคิดฟุ้งซ่านถาโถมเข้ามาในหัวเป็นระลอก เธอพยายามหาเหตุผลต่างๆ นานามาอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ความรู้สึกวิตกกังวลก็ยังคงกัดกินหัวใจ ในที่สุด ความเหนื่อยล้าก็เริ่มครอบงำ ไหมค่อยๆ จมดิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status