Share

3.2 ในห้องน้ำ

last update Tanggal publikasi: 2026-05-11 22:24:43

ไม่นานนักปรางถือจานเงาะที่ถูกปอกเปลือกและควานเมล็ดออกแล้วจัดเรียงใส่จานสวยงาม กับขนมเหนียวมูนมะม่วงสุกที่ราดกะทิ คุณทิพย์กับธีรดามองสิ่งที่อยู่ในจานด้วยความอึ้ง ทึ้ง และเหลือเชื่อ ไม่คิดว่าเด็กสาวอายุสิบแปดปีทำได้ขนาดนี้

"สวยงามมาก ละเอียด ละเมียด ละไมมากเลยหนู" คุณทิพย์เอ่ยชม

"โอ้โห้! งานดีค่ะคุณแม่" ธีรดาห่อปากเป็นรูปตัวโอเอ่ยชมหญิงสาวอย่างคาดไม่ถึง เธอที่อายุเข้าเลขสี่แล้วยังทำไม่ได้เท่าหญิงอายุน้อยตรงหน้า

"เจ้าซีมันตาถึงจริง ๆ” กระหยิ่มยิ้มชื่นชมลูกชายที่คว้าผู้หญิงแบบนี้มาเป็นเมีย แม้จะยังไม่ได้อยู่ในสถานะลูกสะใภ้ ท่านก็ยกตำแหน่งนี้ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ถูกใจแม่ผัวนัก

"ขอบน้ำใจเจ้าค่ะ" ปรางลืมตัวพูดภาษายุคตัวเอง เงยหน้าขึ้นมองเพิ่งรู้ตัวว่าพูดผิดไป เพราะสายตาทั้งสี่คู่จ้องมองมายังเธอไม่ละสายตา

"ขะ ขอบคุณค่ะ" สองแม่ลูกมองหน้ากันด้วยความสงสัย

"ลูกเต้าเหล่าใครหรือหนู จะบอกฉันได้หรือยังแล้วมารู้จักลูกชายฉันได้อย่างไร" 

"เอ่อ..." เป็นคำถามเดิมที่เธอยังไม่ตอบ เพราะเธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี "คือหนู...."

"เอ้า อ้ำอึ้งอยู่นั่น"

"คุณหมอช่วยเหลือหนูไว้ ท่านเมตตาต่อหนูมากค่ะ" เธอเหมือนผู้กระทำความผิดแล้วโดนจับมาสอบสวน ทำให้เธอมือสั่นปากสั่นพูดผิดพูดถูก ภาวนาให้หมอธาดากลับมาหาเธอ

ณ ตอนนี้คนที่คิดถึงที่สุดคงไม่พ้นหมอธาดา

"จะร้องไห้แล้วค่ะคุณแม่"ธีรดากระซิบบอกมารดา เพราะหญิงสาวตรงหน้าตาแดงก่ำเหมือนคนจะร้องไห้

"แล้วมาอยู่ที่นี่นานหรือยัง" 

"วันนี้เป็นวันที่สองค่ะ"

โดนซักฟอกอยู่นาน ตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง ไม่นานเสียงเครื่องยนต์ที่คุ้นหูก็ดังขึ้น หญิงสาวดีใจเสียมารยาทลุกขึ้นยืนมองผ่านประตู

"ท่านหมอมาแล้วเจ้าค่ะ" ดีใจจนลืมตัว เธอนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยม ยิ้มเหยเกส่งให้ทั้งสอง 

คุณทิพย์โบกมือปัดไม่เป็นไร

"ออกไปรับพี่เขาไป" ปรางยกมือไหว้ก่อนจะทรุดนั่งคลานเข่าออกไป

"น้องเขาก็น่ารักดีนะคะคุณแม่" 

"รอน้องชายแกมาสารภาพบาปก่อนเถอะ”

ปรางรีบวิ่งมาหาคุณหมอหนุ่ม ธาดาเปิดประตูออกมามองเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของหญิงสาวแล้วสงสารจับใจ คงโดนมารดากับพี่สาวเขาดุและซักถามสินะ

"แม่และพี่สาวของท่านมาหาท่าน" เขาพยักหน้ารับรู้

"เขาถามอะไรหนูไหม" เธอพยักหน้าตอบกลับเช่นกัน

"ถามอะไรแล้วหนูตอบว่าอะไร"

​            แววตาที่ยังตื่นกลัวทำให้ธาดาลูบศีรษะเธอเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม เขาสั่งให้เธอเงียบไม่ต้องพูดอะไร ให้อยู่เฉย ๆ แล้วเขาจะจัดการเอง

"สวัสดีครับคุณแม่ ลมอะไรหอบกันมาถึงนี่ครับ" ธาดาพูดเย้าแหย่มารดาที่นั่งทำหน้าเครียด มีพี่สาวนั่งข้าง ๆ มองจ้องจับผิดและส่งสายตาล้อเลียนมาให้

"มาแล้วเหรอพ่อตัวดี อธิบายมาสิ" คุณทิพย์มองเลยไปหาคนที่ยืนด้านหลังของหมอธาดา

"เรื่องมันยาวนะครับ ไว้ผมจะเล่าให้ฟัง" ธาดาตอบเลี่ยง ๆ 

"พูดมา แกไปงมเข็มในมหาสมุทรที่ไหนมา" มารดาช่างเปรียบเปรย เขายิ้มรับ คงจะเห็นและดูออกถึงกิริยาที่งดงาม เรียบร้อยของคนตัวเล็กที่นั่งข้าง ๆ เขา ปรางไม่เหมือนเด็กสาววัยรุ่นสมัยใหม่ทั่วไป และคงหาผู้หญิงอย่างปรางได้ยากในยุคนี้

"เธอมาเป็นลมที่หน้ารถผม ผมเลยช่วยเอาไว้" เขาอธิบายสั้น ๆ 

"ต่อสิ" ธีรดาอยากรู้ความเป็นมาของว่าที่น้องสะใภ้

"ชื่อปรางครับ เธอกำพร้า เป็นคนอยุธยา มียายบุญธรรมเลี้ยงดูมา พอท่านเสียเธอเลยมาเริ่มต้นใหม่ในกรุงเทพ" เขาปด หญิงสาวนั่งฟังคนปดเก่ง เขามุสาต่อหน้ามารดาของเขาอยู่

"ยายชื่ออะไรหรือหนู" คุณทิพย์ถาม

"ท่านชื่อกำไลเจ้าค่ะ เอ่อ ค่ะ" 

คุณทิพย์มองอย่างไม่อยากจะเชื่อคำพูดของลูกชาย มองหน้าลูกกับผู้หญิงตัวเล็กสลับกันไปมาอย่างจับผิด

"กิริยามารยาทงดงามนะ แม่ชอบ ไหน ๆ แกก็ช่วยเหลือน้องเขาแล้วงั้นแม่ก็จะอุปการะต่อแกเลยแล้วกัน ไปอยู่กับฉันนะหนู" 

"ไม่ได้ครับ!" ธาดาโพล่งกลางปล่อง พี่สาวหัวเราะเก็บเสียงเมื่อเห็นน้องชายหลุดมาด 

"ทำไม!" ลูกชายเสียงดังมา คนเป็นแม่ก็สวนกลับทันควัน

"ก็เขาอยู่กับผมแล้ว คืออาการของปรางยังไม่ดีขึ้น ปรางต้องอยู่ใกล้ผมที่เป็นหมอสิครับ" แก้ตัวน้ำขุ่น ๆ พี่สาวยกนิ้วโป้งให้น้องชายในความแถเก่ง คุณทิพย์เงียบไปสักพัก

"ก็ได้ แต่...แกต้องพาน้องกลับบ้านทุกวันหยุด ถ้าแกไม่พาไปฉันจะมาแล้วพาไปอยู่ด้วย"

"ได้ครับ"

"ที่บ้านฉันคนเยอะรับรองหนูต้องชอบแน่ ๆ คุณยายท่านชอบทำขนม หนูต้องชอบเลยล่ะแม่ปราง" คุณทิพย์หันมาคุยกับเธออย่างเอ็นดู เธอยิ้มรับความเมตตาของท่าน

"มีน้องฟ้าใสอีกคนนะคะ ลูกสาวพี่เองวันนี้ติดเรียนเลยไม่ได้มาด้วย"

"คิดถึงหลานนะครับ" 

"คิดถึงแต่ไม่ไปหา อย่าพูดเลยเปลืองน้ำลาย" 

 กว่าคุณแม่กับธีรดาจะกลับบ้านได้ ก็ปานเข้าไปหกโมงเย็นแล้ว ธีรดาช่วยพูดกับมารดาให้น้องชายว่านี่มันยุคสมัยไหนกันแล้ว หญิงชายอยู่ด้วยกันก่อนแต่งงานมีถมไป ให้มารดาคลายความกังวลไป เชื่อว่าธาดาต้องมีวิธีจัดการให้เรื่องมันถูกต้องและเหมาะสมแน่นอน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • มนต์รักข้ามภพ   42.3 ตอนพิเศษ (ตอนจบ)

    กรุงเทพมหานคร แสงสว่างได้นำพาทั้งสองมายังบ้านของธาดา ซึ่งเป็นบ้านหลังที่ทั้งคู่มีความทรงจำที่ดีร่วมกันมาหลายเดือน ในบ้านหลังนี้ยังมีหมวดตะวันอยู่ด้วยเพราะในขณะที่เจ้าของบ้านไม่อยู่ ธาดาได้ฝากฝังให้เพื่อนรักมาอยู่ดูแลและเฝ้าบ้านให้ ซึ่งผู้หมวดตะวันก็กำลังงีบหลับอยู่บนโซฟาตัวยาวหน้าโทรทัศน์ ปรางเงยหน้ามองสามีด้วยสายตากรุ้มกริ่มมีความคิดบางอย่างแอบแฝง ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเท้าไปหาบุคคลที่นอนหลับอยู่“พี่ตะวันขา........”“หืม?” เมื่อได้ยินเสียงแว่ว ๆ จึงสะลึมละลือตื่นขึ้นมา เข้าใจว่าตนเองหูฝาดไปหรือไม่ เพราะบ้านทั้งหลังมีเพียงเขาคนเดียวที่เป็นสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ที่นี่ ดวงตาเปิดกว้างมากขึ้นมองเห็นอะไร ๆ ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ทันใดก็ตามาด้วยเสียงร้องตกใจปนดีใจที่ได้เห็นคนสองคนที่เขาโคตรคิดถึงและเฝ้ารอคอย“เฮ้ย!!!! ไอ้หมอ น้องปราง จริงเหรอ พวกมึงกลับมาแล้ว!” หมวดตะวันโผกอดเพื่อนรักแน่น แถมยังฉวยโอกาสกอดเมียเพื่อนด้วย ธาดารู้ทันรีบดึงร่างบางของภรรยาไปหลบด้านหลังตนเอง“เฮ้ย เมียกู ไอ้นี่ วอนซะแล้ว”“โทษทีมึง กูลืมตัว ว่าแต่กลับมาเมื่อไหร่ กลับมาได้ยังไง มึงรู้ไหมว่าแม่มึ

  • มนต์รักข้ามภพ   42.2 ตอนพิเศษ (ตอนจบ)

    ส่วนหมื่นพรรธน์ยศหลังจากที่เขาได้แต่งงานกับแม่เดือนแรม ช่วงนี้แม่เดือนแรมมีครรภ์อ่อน ๆ แถมยังมีอาการแพ้ท้องหนักไม่สู้ดีนัก เหม็นกลิ่นอาหาร อยากแต่จะกินของแปลก ๆ ไข่มดแดง หนูนาย่าง หรือแม้แต่เนื้อวัวสด ๆ จิ้มกับน้ำจิ้มแจ่วรสขม ท่านหมื่นจึงต้องดูแลเมียอย่างใกล้ชิด เพราะแบบนี้เขาจึงไม่ได้แวะไปหาลูกสาวที่เกิดจากแม่เกสรเลย นอกเสียจากขุนปวรรัชดลจะนัดเจรจาเรื่องงานเท่านั้นจึงจะแวะไป ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเขาไม่ต้องการให้เกิดปัญหากับสหายรัก หลังจากที่ผัวของแม่เกสรรู้เรื่องพ่อที่แท้จริงของแม่แสงดาว เขาก็ไม่สบายใจเท่าใดนักถึงแม้ว่าขุนปวรรัชดลจะไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้เลยก็ตาม“แม่ อยากกินสิ่งใดฤา พี่จักให้พวกบ่าวหามาให้จงได้”“ข้าเวียนหัว ข้าคิดถึงแม่ ฮือ” นี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เขาต้องพบเจอ นั่นคืออารมณ์แปรปรวนของเมียสาว“โอ๋ ๆ อย่าร้องไห้เมียพี่”“คุณหญิงเดือนมาเจ้าคะหมื่นท่าน” บ่าวรับใช้คลานเข่าเข้ามาหาเพื่อแจ้งข่าว“ท่านแม่”“ลูกแม่ เป็นเยี่ยงไรบ้าง เจ้าร้องไห้รึ” แม่เดือนรีบโผเข้ากอดลูกสาว เมื่อเห็นน้ำตาของผู้เป็นลูกสาว สายตาดุก็ตวัดมองหน้าเจ้าลูกเขยตัวดี ท่านหมื่นรีบยกมือห้าม อย่าเพิ่งเข้าใ

  • มนต์รักข้ามภพ   42.1 ตอนพิเศษ (ตอนจบ)

    1 เดือนต่อมา เมื่อเรื่องราวต่าง ๆ ถูกคลี่คลายและจบลงด้วยดีทำให้เรือนท่านพระยาเกรียงไกรกลับมาสดใสอีกครั้ง ขุนปวรรัชดลยอมรับแสงดาวเป็นลูกสาวและยอมให้อภัยภรรยาเนื่องด้วยเหตุผลที่กระทำลงไปนั้นเขามีส่วนผิด ที่สำคัญเขารักหนูน้อยแสงดาวนี้เต็มหัวใจไปแล้วจึงยากจะไม่รักได้ นิ่มถูกส่งตัวกลับไปหาท่านป้าปิ่นทองด้วยเหตุผลที่ว่าขุนปวรรัชดลต้องการทุ่มเทหัวใจและเวลาทั้งหมดให้กับลูกสาวและภรรยา"แม่ปราง""พี่หมอ" ธาดาซึมซับความเป็นชาวกรุงศรี ทั้งการใช้ชีวิตการกินและการพูดจา ด้วยความที่ธาดาไม่ได้ดูแลผิวพรรณอย่างสม่ำเสมอเพราะที่กรุงศรีไม่มีครีมบำรุง หรือแม้แต่ที่โกนหนวดเครา ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาบัดนี้มีริ้วรอยและหนวดเคราขึ้นเป็นตอแข็ง"คิดถึงทุกคนที่บ้านไหมคะ" ปรางถามอย่างเข้าใจความรู้สึกของคนที่จากบ้านมาไกล และไม่รู้จะมีโอกาสได้กลับไปอีกไหม"คิดถึงครับ ป่านนี้ไอ้หมวดคงถูกเคล้นหาความจริงว่าผมหายตัวไปไหนแล้วละมั่ง""แล้วที่ทำงานของพี่หมอเล่า" เธอหมายถึงโรงพยาบาลที่หมอธาดาทำงานอยู่"ผมหายไปนานขนาดนี้เขาคงไล่ผมออกแล้วล่ะ อีกอย่างอาจจะถูกถอนหุ้นไปหมดแล้วก็ได้" ธาดาพูดติดตลก"หมายถึง….ไม่ได้ทำงานหรือ

  • มนต์รักข้ามภพ   41.2 ฟ้าหลังฝน

    ขุนปวรรัชดลระบายความโกรธด้วยการซัดฝ่ามือของบนใบหน้าของนางแต้มเต็มแรง"ลูกใคร!!!!? บอกกู!!!!!" เสียงตะคอกถามดังลั่น ทำให้คนถูกตบเบิกตาโพลนด้วยความหวาดกลัวมองหาที่พึ่งซึ่งยืนอยู่ไกลจากที่ตนนั่ง ทำให้ต้องรีบยกมือไหว้ขอชีวิต"ขุนท่าน….. ฮือ…..อย่าทำบ่าวเลยหนา บ่าวกลัว บ่าวทะ ท้องอยู่หนาเจ้าค่ะ" แต้มเอาลูกมาอ้าง หวังให้ท่านขุนเห็นใจ"กู….ถาม….ว่า….ลูกใคร!!! ห๊ะ!!!! มึงกล้าหลอกกูงั้นรึอีชั่ว!!!""โอ๊ย!!! เจ็บ กลัวแล้ว ๆ ฮือ" ขุนปวรรัชดลฟาดฝ่ามือใส่แต้มอีกครั้ง และเขาไม่สนใจแล้วว่าท้องหรือไม่ท้อง เพราะเด็กในท้องไม่ใช่สายเลือดของเขา แถมยังให้มารดาเขาดูแลปรนนิบัติมันอย่างดี"พี่แปด ใจเย็นก่อนเถิด" ปรางพยายามขอให้พี่ชายใจเย็นลง ซึ่งเสียงของเธอเปล่าประโยชน์เมื่อขุนปวรรัชดลไม่ฟังอะไรเลย เสียงทะเลาะกับบนเรือนทำให้เมฆที่นั่งรออยู่ด้านล่างกระวนกระวายใจ เพราะหนึ่งในนั้นคือเสียงของแต้ม ทำให้เขาก้าวขึ้นเรือนด้วยความหวาดหวั่น คนมีชนักติดหลังจึงกลัวจนขวัญเสียแต่ก็ต้องยอมเพราะนั่นคือลูกของเขา เขาคงยอมไม่ได้ที่จะเห็นเมียกับลูกถูกทำร้ายเช่นนี้ นิ่มยืนอยู่หน้าห้องของตนเองเพราะเสียงดังทำให้เธอนอนก

  • มนต์รักข้ามภพ   41.1 ฟ้าหลังฝน

    "มิเป็นไร เพราะข้าจักถามเอง แม่แสงดาวมิใช่หลานข้ามิใช่ลูกสาวของพี่แปดใช่ฤๅไม่""พูดบ้ากระไรของเจ้า แสงดาวจักมิใช่ลูกของพี่ขุนได้เยี่ยงไร พี่ขุนเป็นผัวพี่หนา" เกสรขึ้นเสียงดังใส่หญิงสาว"เมื่อวานพี่แปดปวดหลังได้ขอให้พี่หมอไปตรวจดูให้ จึงรู้ว่าพี่แปดเป็นหมัน…." ในเมื่อพี่สะใภ้ไม่ยอมรับผิดเสียที ปรางจึงต้องบอกความจริงให้รับรู้"บอกความจริงข้ามาเถิด เพราะว่าข้าเห็นแก่พี่เกสรข้าจึงไม่นำเรื่องนี้ไปบอกพี่แปด ข้ามาคุยกับพี่ก่อน" ปรางขอร้องจากใจแม้จะไม่ชอบใจนักที่พี่ชายถูกหลอกเช่นนี้"เพราะพี่กับพี่แปดแต่งงานอยู่กินกันมานานมิมีลูกเสียที พี่ชายของเจ้ากล่าวหาว่าพี่อ่อนแอมีลูกให้เขามิได้ แถมยังจักให้อีแต้มขึ้นมาเป็นเมียรองจากพี่ พี่เสียใจหนาแม่ปราง ฮึก…. พี่เพียงอยากให้ผัวของพี่เห็นพี่อยู่ในสายตาบ้างแลอยากพิสูจน์ตัวเองว่าพี่มิใช่หญิงอ่อนแอขี้โรค พี่จึงใคร่ขอให้….." เกสรเงียบไปชั่วครู่เพราะกำลังลังเลถึงการพูดถึงพ่อผู้ให้กำเนิดลูกสาวที่แท้จริง"ขอให้กระไรฤๅเจ้าคะ""หมื่นทิศช่วย แม่ปราง….พี่มองมิเห็นผู้ใดจริง ๆ หมื่นทิศเป็นคู่หมายของเจ้า เป็นสหายรักของพี่ขุน พี่จึงขอให้เขาช่วยทำลูกให้พี่ ฮือ…..พี่มิ

  • มนต์รักข้ามภพ   40.5 สัญญาใจ

    "คิดถึงเมียครับ ไปนอนกับท่านแม่ตั้งหลายวันเชียวครับไม่คิดถึงผมหรือ" ธาดาถามอย่างออดอ้อนกึ่งงอนหน่อย ๆ หลังจากที่ท่านพระยาฯ กับท่านหญิงเทียนทราบเรื่องระหว่างปรางกับธาดาแล้วและท่านทั้งสองเปิดใจยอมรับในความสัมพันธ์ของทั้งสอง แต่ทว่าวันเวลาผ่านไปการแต่งงานของพวกเขาก็ยังไม่เกิดขึ้นเป็นเพราะปรางได้ตัดสินใจว่าจะไม่มีการแต่งงานของเธอเกิดขึ้น มีเพียงพิธีผูกแขนตามธรรมเนียมเท่านั้น และได้รับเกียรติจากท่านหญิงไพรมณีมาเป็นเถ้าแก่ฝั่งเจ้าบ่าวให้ธาดา ท่านหญิงเทียนยอมรับในการตัดสินใจของบุตรสาว"หนูคิดถึงพี่หมอสุดหัวใจเลยค่ะ แต่ว่าคืนนี้ขอนอนกับท่านแม่อีกคืนนะคะเดี๋ยวพรุ่งนี้จะขอท่านแม่กลับไปนอนห้องตัวเอง" ด้วยความที่ท่านหญิงเทียนเพิ่งสูญเสียสามีไปทำให้ท่านไม่กล้าที่จะนอนในห้องคนเดียว ปรางผู้เป็นลูกสาวคนเดียวจึงอาสามานอนเป็นเพื่อนมารดาที่ห้อง เพราะเดือนแรมก็เพิ่งแต่งงานออกเรือนไปท่านจึงไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อน"กลับห้องตอนนี้ได้ไหม อยากมีลูกเหมือนคนอื่นเขา" ธาดาพูดจาตรงไปตรงมาส่งผลให้ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความเขินอาย จึงหยิกแขนลำแก้เขินไปหนึ่งที ก่อนจะหมุนตัวในอ้อมแขนหันหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคื

  • มนต์รักข้ามภพ   1.6 บนเตียงคนไข้

    ผู้ป่วยจิตเวชหนีออกจากโรงพยาบาล เขาหาดูจนทั่วทั้งในกรุงเทพฯ อยุธยา ก็ไม่มีเลย ปรางคุณเป็นใครมาจากไหนกันนะ ชื่อจริง นามสกุล บัตรประชาชน ไม่มีอะไรสักอย่าง! แล้วจะพากลับบ้านยังไงธาดาให้เพื่อนที่เป็นตำรวจช่วยสืบข้อมูลบุคคลสูญหาย ที่อายุไล่เลี่ยกับปราง เขาอยากรู้ว่าเธอเป็นใครมาจากไหน จะได้รู้ว่าควรจะจั

  • มนต์รักข้ามภพ   1.5 บนเตียงคนไข้

    เขาแหย่นิ้วเข้าไปในร่องรักคับแน่นและเข้ายากเหลือเกิน พอเข้าไปลึกจนสุดทางและเตรียมจะชักนิ้วกลับ เธอกระตุกจับมือหนาไว้มั่น มองหน้าหมอหนุ่มอย่างสงสัย ร่องของเธอตอดนิ้วเขาตุบ ๆ "เป็นอะไรครับ เสียวเหรอ"เธอพยักหน้ารับ"ผมจะทำให้เสียวกว่านี้อีก รับรองคุณจะนอนหลับฝันดีทั้งคืนเลย"หมอหนุ่มรัวนิ้วเร็วขึ้น

  • มนต์รักข้ามภพ   1.4 บนเตียงคนไข้

    ด้วยความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอแอบดูอยู่นาน จนทั้งสองคนในห้องนั้นสำเร็จความใคร่ หญิงสาวจึงรีบซอยเท้าเดินหนีเข้าห้องผู้ป่วยของตนเองก่อนที่พวกเขาเหล่านั้นจะรู้ตัวว่าถูกแอบดู การที่ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ทำให้หญิงสาวเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นกับตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอร้อนรุ่มในร่างกาย สัม

  • มนต์รักข้ามภพ   1.3 บนเตียงคนไข้

    ได้เวลาเลิกงาน ธาดาต้องอยู่เวรต่อ เพราะจะอยู่ดูอาการของหญิงสาว คนไข้ที่แปลกประหลาดของเขา น้ำฝนรอกลับด้วย เพราะเธอดันไปโม้กับเพื่อนพยาบาลสาวคนอื่นว่าวันนี้เธอกลับกับหมอธาดา เมื่อรออยู่นานแล้วไม่มีวี่แววว่าหมอธาดาจะลงมาจากตึกเสียที จึงขึ้นมาตามที่ห้องคุณหมอ เคาะประตูสองสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป"ลืมนั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status