3.3 ในห้องน้ำ

คืนนี้เขาปล่อยให้เธออาบน้ำเอง ชุดนอนของเธอคือชุดกระโปรงสายเดี่ยวเนื้อผ้าซาตินสีดำที่ช่วยขับสีผิวขาวหยวกกล้วยของเธอให้ชัดขึ้น เขาบอกเธอว่าเวลาอยู่บ้านกับเขาให้แต่งตัวแบบนี้ แต่เวลาออกไปข้างนอกชุดของเธอจะมิดชิดเรียบร้อย

หลังอาบน้ำกันเรียบร้อยธาดานั่งพิงหัวเตียงเปิดไอแพดดูข่าวสารต่าง ๆ ปรางหลังจากแต่งตัวแล้วขึ้นมานั่งคุกเข่าบนเตียงข้างเขา ธาดาทำทีไม่

สนใจเธอ คืนนี้เธอเซ็กซี่เป็นสาวร้อนแรงกว่าวันแรกที่เจอ คิดไม่ผิดที่เป็นคนเลือกชุดนี้ให้เธอใส่

"ท่าน"

"หือ" ครางรับในลำคอ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง

"ข้าอยากไปอาศัยอยู่ที่เรือนกับแม่ของท่านเจ้าค่ะ" เธอบอกเขาเสียงอ่อน เหมือนจะขอร้องอ้อนวอนเขา

"ทำไมล่ะ อยู่ที่นี่กับผมไม่มีความสุขหรือ" 

"เปล่าเจ้าค่ะ"

"ไว้จะพาไป" ธาดาวางไอแพดบนโต๊ะหัวเตียง ดึงร่างบางมานั่งตัก โอบกอดเอวบางไว้หลวม ๆ "แต่ไม่ได้ให้ไปอยู่นะ"

"ทำไมเจ้าคะ" 

"ถ้าหนูไป แล้วผมเหล่า หนูจะทิ้งผมไว้ที่นี่คนเดียวหรือ" เขาตอบเสียงอ้อน ๆ บ้าง ไล้นิ้วเรียวตามแก้มนิ่ม ก่อนจะฉกขโมยหอมแก้มทั้งสองข้าง

"อย่าเจ้าค่ะ ทะ ท่านมีเมียอยู่แล้ว" เพราะเธอเบี่ยงหน้าหลบ ธาดาจึงต้องซุกไซร้จมูกเข้าหาลำคอระหงของเธอ 

เอ๊ะ เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ

"เมียเหรอ ใครมีเมียแล้วนะ" เขาทวนคำพูดของเธออีกครั้ง เธอพยายามปีนลงจากตักกว้างแต่ไม่สำเร็จ เขารั้งเอวบางไว้แน่น

"ท่านกับแม่หญิงพยาบาลคนนั้น เอ่อ...ร่วมรักกัน" 

"นี่อย่าบอกนะว่าวันนั้นหนูแอบดูผม"

"ข้าเปล่าแอบดู แต่วันนั้นเสียงดังทำให้ข้านอนไม่หลับ ข้าเลย..." ปรางสารภาพด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ เพราะกลัวจะโดนตำหนิ เขาส่งเสียงคล้ายไม่พอใจในลำคอ เธอก้มหน้านิ่งจึงไม่เห็นสายตาเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มของเขา 

ธาดากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น อกตูมบดเบียดไปกับอกหนาแข็งแรงที่มีแต่กล้ามเนื้อ ยอดอกเมื่อถูกเสียดสีจึงแข็งชัน ร่างบางสั่นสะท้าน ขืนตัวไว้แต่สู้แรงบุรุษไม่ได้เนื้อตัวของเธอจึงแนบชิดทุกส่วน เธอสัมผัสได้ว่าตนเองนั่งทับอะไร มันเต้นตุบ ๆ ยิ่งเธอขยับดิ้นมันยิ่งเต้นใส่ก้นเธอ 

"สมัยนี้ต่างกับสมัยที่หนูจากมามากเลยนะ หญิงชายเท่าเทียมกัน มีสิทธิ์เสรีทุกอย่างไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องในมุ้ง ไม่ใช่ผัวเมียก็สามารถทำกันได้เขาไม่ถือกันหรอก" ธาดาอธิบายชิดใบหูที่เปลี่ยนสีของหญิงสาว ส่งปลายลิ้นเข้าไปหยอกเอินในใบหูขาว

"อยู่ที่นี่หนูจะทำอะไรก็ได้ ไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรู้จักเรา" เขาช้อนคางมนขึ้นมาจ้องตากัน มองลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นไหวระริกวิบวับ

"อยากลองไหม" 

โดนผู้ใหญ่หลอกอีกแล้ว หญิงสาวไร้เดียงสาเริ่มคล้อยตามคำพูดของผู้ใหญ่ตัวโต เขาไม่อาจรอคอยคำตอบจากปากน้อย ๆ ของเธอได้ ธาดาแนบเรียวปาก จูบปากเธอ เขาเชิญชวนให้เธอหลงใหลไปกับรสสวาทที่เขานำพาให้เธอได้รู้จัก ช้า ๆ เนิบ ๆ และเน้น ๆ 

ธาดาปลดสายชุดนอนเส้นเล็กลงทั้งสองข้าง ทำให้เต้างามประจักษ์แก่สายตา เขาเพ่งมองอยู่นาน มือหนานุ่มวางทาบบนทรวงอกทั้งสองบีบเคล้นคลึงเบา ๆ มันไม่เล็กและไม่ใหญ่ มันพอดีมือเขาเลย ก้มลงฉกยอดอกเข้าปาก เกิดความเสียวสะท้านหญิงสาวแอ่นกายเข้าหาปากร้อนชื้นนั้นอย่างลืมตัว 

ชุดนอนบางเบาหลุดออกจากกายสาว ตอนนี้ร่างบางไร้อาภรณ์ใด ๆ ปกปิด ธาดานอนคร่อมทับร่าง ช่วงล่างของเขาทาบทับในตำแหน่งที่เหมาะเจาะ คลึงท่อนเนื้อที่อยู่ในกางเกงนอนตัวยาวไปกับเนินเนื้อสาวที่มีเส้นไหมสวยปกคลุม

ธาดาจ้องมองนัยน์ตาเป็นประกายของคนที่นอนอยู่ใต้ร่าง ผมยาวเงางามสยายแผ่กระจายเต็มหมอนหนุน เขาก้มจูบหน้าผากมน ร่างบางหลับตาพริ้ม เธอเคลิบเคลิ้มไปกับมนต์สะกดของเขาคล้ายมันถูกร่ายเวทมนตร์ไว้ เคลื่อนเรียวปากมาทาบทับปากนุ่มนิ่มที่เผยอรอ ลิ้นเขาสอดเข้าไปในโพรงปากเกี่ยวตวัดลิ้นน้อย 

"ถอดเสื้อผ้าให้ผมหน่อยสิ" เขาเอ่ยเสียงแหบพร่าข้างแก้มนิ่มเนียน ฝังจมูกและปากไปหลายครายังอดใจไม่ไหว 

เธอมองเสื้อนอนที่เป็นกระดุมด้านหน้า มันถูกปลดกระดุมออกไปสองเม็ดบน เผยให้เห็นหน้าอกที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ ไร้ไรขนมาบดบังเนื้อแท้ มือบางเอื้อมไปจับที่เสื้อด้วยมือที่สั่นเทาไร้เรี่ยวแรงเพราะถูกชายด้านบนสูบไปหมด ค่อย ๆ ปลดกระดุมออกจากรังดุมจนถึงเม็ดสุดท้าย มือนุ่มนิ่มนั้นทำธาดาเกือบตบะแตก เขาพยายามข่มใจไม่ให้กระชากเสื้อผ้าออกแล้วจัดการกลืนกินเธอซะ

เธอยังใหม่ ยังไร้เดียงสา บอบบาง น่าทะนุถนอม เขาอยากให้เธอค่อย ๆ เรียนรู้ในตัวเขาให้มาก หญิงสาวเขินอายที่จะมองร่างกายบุรุษเธอเบี่ยงหน้าหันไปมองด้านข้าง 

"กางเกงล่ะ" เขาถามยิ้ม ๆ เธอตาโตตกใจมองตาเขาเหมือนจะถามว่าให้ถอดจริงรึ เขาพยักหน้าให้

"ท่านถอดเองเถิด"

"เห็นกันหมดแล้วจะอายอะไร มากกว่าเห็นก็เคยมาแล้วนี่นาหนูปราง" เขาเย้าแหย่เธออย่างอารมณ์ดี ปรางมองต่ำลงมาที่ขอบกางเกงที่มีเชือกผูกเป็นปมอยู่ตรงกลาง หญิงสาวเอื้อมมือไปดึงเส้นเชือกออกช้า ๆ 

"ท่านทำต่อเองเถิดหนา ข้า...."

หึหึ