บทที่ 2 แนะนำตัว 2

“พ่อหมาร้องไห้อยู่ ลูกหมาอย่างเอ็งจะไม่มาดูเลยเหรอวะ”

“จะดูไปทำไม รำคาญ! วันๆเอาแต่ร้องไห้หาเมีย ต่อให้ร้องทั้งชาติ แม่ก็ไม่กลับมาหรอกนะ หยิบไขควงเบอร์สิบให้หน่อย” พ่อบังเกิดเกล้าส่งให้ตามบัญชาทันที แต่เขวี้ยงไป

“ปากดีนักนะ ซ่อมต่อให้เสร็จแล้วไปหุงข้าว ทำกับข้าวด้วย ข้าอุตส่าห์ฝากงานให้ โดดงานมาอีกแล้ว” สองพ่อลูกจ้องตากันดุเดือด ผู้เป็นพ่อก็ดีดนิ้วใส่หน้าผากลูกสาวไปเต็มแรง

“ผมเริ่มยาวแล้ว ทำไมไม่ไปตัด”

“ต่อจากนี้ฉันจะไว้ผมยาว”

“คิดจะทำตัวใจแตกแล้วงั้นรึ ไว้ผมยาวแล้วมันเปลืองแชมพู”

“โอย! พูดงี้ก็สวยสิพ่อ ฉันเป็นผู้หญิงจะไว้ผมยาวแค่นี้ก็หาว่าใจแตกเลยเหรอ แค่แชมพูยังไม่มีปัญญาซื้อ ไอ้ที่ฉันอดหลับอดนอนลำบากอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะใคร วันนี้เวรพ่อหมาทำอาหารไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องมั่วนิ่มโยนงานมาให้ลูกหมาเลย เมื่อวานไม่ใส่ยาเบื่อให้กินก็บุญเท่าไหร่แล้ว”

“อ้าว! พูดแบบนี้ ขอต่อยสักทีเถิดไอ้ลูกหมา”

“เอาเด้ มาเลย นึกว่าจะกลัวเหรอ” ฉันถลกแขนเสื้อขึ้นเพราะไม่อยากให้มันเปื้อน ส่วนนายเลิศก็ถอดเสื้อออก เหลือแต่กางเกงขาก๊วยกับพุงเหี่ยวๆ เพื่อนช่างซ่อมคนอื่นต่างส่ายหน้าระอา ไม่มีใครคิดห้ามปรามสักคน เพราะผ่านไปสักพัก สองพ่อลูกก็กลับมาช่วยกันซ่อมรถเงียบๆเถียงกันแบบนี้ทุกวัน

“ขอโทษนะพ่อ ...ฉันพูดประชดน่ะ”

“เออ พ่อหมารู้ วันนี้พ่อจะทำกับข้าวเอง เดี๋ยวรีบซ่อมให้เสร็จ จะได้กลับไปกินข้าวไข่เจียวหมูสับกัน พ่อหมาน้อยใจ เอ็งน่าจะได้เรียนดีๆ เป็นเจ้าคนนายคนแต่ยังต้องวิ่งทำงานหาเงินงกๆ ใช้หนี้แทนพ่อ”

“ก็พ่อหมาไม่สบายนี่นา ไม่ต้องห่วง เหลืออีกนิดก็หมดหนี้แล้ว ลูกหมาจะทำงานเก็บเงิน พาพ่อหมาไปซื้อบ้านใหม่สักหลัง อยู่กันสบายๆสักทีนะ”

        ฉันสัญญากับพ่อไว้แบบนั้น แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำได้วันไหน แต่ใครจะไปคาดคิดว่าความฝันของฉันกำลังจะมาถึงเร็วกว่าที่คิด และมาพร้อมกับผู้ชายพร้อมๆ กันถึงสามคน

---------------

บ้านเช่าที่ฉันอยู่กับพ่อมีสองชั้น ชั้นบนเป็นห้องของฉัน ชั้นล่างเป็นที่นอนของพ่อ สภาพบ้านเช่าเก่าโทรมตามอายุของชุมชน แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีที่อยู่ หลังจากกินข้าวมื้อเย็นกันแล้ว ฉันจึงเอ่ยถามพ่อเรื่องค่าเช่าบ้าน

“พรุ่งนี้ก็จะต้องจ่ายค่าเช่าบ้านแล้ว พ่อหาเงินได้ครบแล้วใช่มั้ย”

        พ่อเงียบ

        “พ่อ ทำไมไม่ตอบ” ฉันคาดคั้น “อย่าบอกนะว่าพ่อเอาเงินไปกินเหล้าหมดแล้ว”

        “เออ”

        “พ่อ! ทำไมล่ะพ่อ ไหนสัญญาแล้วไงว่าจะเลิกเหล้า” ฉันทั้งโกรธทั้งผิดหวัง “เราค้างจ่ายมาเดือนนึงแล้ว นัดขอผ่อนแค่เดือนเดียวก่อนเขาก็ให้ แต่พ่อเอาเงินไปลงขวดเหล้า เงินตั้งสามพัน จะหาทันได้ยังไงพ่อ”

        “พ่อจะไปยืมเถ้าแก่”

        “เรารบกวนเถ้าแก่มากแล้วนะพ่อ” ฉันคว้าหมวกกันน็อก เดินไปขึ้นคร่อมเวสป้า พ่อก็เลยถามว่าฉันจะไปไหน “ฉันจะไปขอเข้ากะที่ร้านสะดวกซื้อ”

        ฉับตอบอย่างนั้นเองทั้งๆ ที่ก็ไม่รู้ว่าจะหาเงินจากไหน พอออกมาข้างนอกก็เจอพี่หน่อย อายุมากกว่าฉันแค่สองปี เป็นนักศึกษาแต่รับงานเป็นหมอนวด ช่วงหัวค่ำพี่หน่อยแต่งตัวแต่งหน้าเฉิดฉาย กำลังจะไปเข้ากะที่อาบอบนวดแถวถนนรัชดา

        “ทำไมหน้าหมองๆ มีเรื่องอะไรรึเปล่าจ๊ะแก้ว”

        “ก็มีอยู่เรื่องเดียวค่ะพี่... เรื่องเงิน... พี่หน่อย ทำงานในอาบอบนวดยากไหม”