บทที่ 2 แนะนำตัว 3

“ก็มีอยู่เรื่องเดียวค่ะพี่... เรื่องเงิน... พี่หน่อย ทำงานในอาบอบนวดยากไหม”

        “สนใจรึ เงินดีสิ ฉันเพิ่งทำเดือนนี้เป็นเดือนแรก แค่ครึ่งเดือนก็ได้มาเกือบห้าหมื่นเชียวนะ”

        “โอ้โห พี่หน่อย... คือ... ถ้าแก้วจะแอบทำบ้าง แค่ครั้งคราว แบบ...ทำหาเงินด่วน ได้ไหมคะ”

        “ถ้าอายุสิบแปดแล้วก็ทำได้ งานปลอดภัยนะ เลือกได้ว่าจะเสียบหรือไม่เสียบ ที่ร้านบังคับให้แขกใส่ถุงยางด้วย ยิ่งขยันทำรอบก็ยิ่งได้เยอะ ถ้าแก้วสนใจก็รอพี่เลิกงานสิ พี่จะพาไปฝากเสี่ย ยิ่งเอ๊าะๆ เสี่ยยิ่งชอบ” พี่หน่อยนัดแนะเวลาและสถานที่ให้ฉัน ฉันสองจิตสองใจแต่ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องหาเงินให้ได้

เมื่อถึงยามดึกสงัด นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืน ฉันแอบลุกขึ้นจากที่นอน จัดแจงแต่งตัว เสื้อผ้าที่ดูดีที่สุดก็ไม่พ้นชุดพละโรงเรียน พอฉันลงบันได ผ่านมุ้งที่นอนของพ่อ กำลังจะย่องออกไป

“ฮือๆ จะไปไหน กลับมา!”

ไหล่ฉันสะดุ้งเฮือกจนหดมือจากกลอนประตูไม่ทัน ฉันทำท่าเป็นตุ๊กแกและแกล้งร้องตั๊บแก๊!!! สองสามครั้ง เมื่อกลั้นใจเหลียวกลับไปมองร่างใหญ่ที่นอนตะแคงอยู่ในมุ้ง ฉันก็โล่งอกเพราะพ่อแค่ละเมอหาแม่อีกตามเคย

ฉันค่อยๆเปิดประตูบ้าน เปิดรั้วสังกะสีแล้วจูงเวสป้าออกไปเงียบๆ กะว่าให้ถึงปากซอยค่อยสตาร์ท ไม่งั้นเสียงรถดังสนั่นจนพ่อตื่นแน่

บรรยากาศในเวลาราตรีเย็นฉ่ำพร่างพราวด้วยน้ำค้าง แมวจรจัดบางตัวคลอเคลียอยู่ด้วยกันบนกำแพง กลิ่นดอกไม้หอมลอยมาตามลมช่วยลดไอน้ำครำในละแวกบ้านเช่านี้ไปได้มาก ถึงจะดึกมากแล้ว แต่ชีวิตของผู้คนไม่เคยหลับใหล เพราะพนักงานกะดึกของโรงงานเย็บผ้าเพิ่งเลิกงาน ร้านขายของกินปากซอยจึงคึกคักเป็นพิเศษ พาให้ฉันหายง่วงไปได้มาก

แต่แล้วสองขาที่เดินจูงเวสป้าก็ต้องเปลี่ยนเป็นวิ่งสุดฝีเท้าเมื่อหันไปเห็นไฟในบ้านเปิด ทั้งที่หอบซี่โครงบานและเหงื่อไหลเข้าตา ฉันก็ไม่เหยียบเบรกเพราะรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพ่อจับได้

“ขอโทษนะพ่อ ฉันสัญญาว่าจะทำแค่ครั้งเดียว”

        ฉันปาดน้ำตาแล้วขี่เวสป้าออกไป แต่สุดท้ายแล้วฉันก็ลังเล ไม่กล้าไปหาพี่หน่อยตามที่นัดไว้ ฉันกลัว ทำใจไม่ได้ที่จะมีคนแปลกหน้ามาสัมผัสเนื้อตัว ฉันอยากจะหลบไปอยู่คนเดียวสักพักก็เลยขี่เวสป้าไปเรื่อยๆ ไม่รู้จะไปไหนก็เลยไปหยุดรถแถวๆ ทางเดินเลียบแม่น้ำ ใกล้กับชุมชนที่ฉันอยู่นั่นแหละ

        ตอนนี้เกือบจะตีหนึ่งแล้ว มีพวกวัยรุ่นมาจับกลุ่มกัน ไม่ก็มีคู่รักมาจู๋จี๋ที่บันไดลงแม่น้ำ ส่วนฉันเท้าแขนกับราวเหล็ก เหม่อมองไปที่เงาคลื่นเลื่อมพรายสะท้อนแสงของแม่น้ำ แม้ว่าทุกอย่างรอบตัวมืดไปหน่อย แต่ภาพที่ทำให้ฉันร้อนผ่าวแทบหยุดลมหายใจก็คือเขา... ผู้ชายคนนั้น

        เขาเป็นชายแต่งกายภูมิฐาน แว่นสายตาของเขาสะท้อนแสงไฟจนไม่เห็นแววตา แต่ฉันรู้สึกได้ทันทีว่าคนผู้นี้น่าเกรงขาม เขาลงมาจากรถเบนซ์สองประตูสีขาว เดินไปนั่งที่ม้านั่งแล้วจุดบุหรี่สูบคนเดียวเงียบๆ ผ่อนคลายอารมณ์ตามลำพัง

        ฉันรู้ว่าไม่ควรจ้องเขา มันเสียมารยาท แต่ฉันก็ไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มไปได้เลย เขาดูนิ่งขรึมและมีเสน่ห์ในแบบฉบับผู้ใหญ่ ร่างกายของเขาสูงสง่า ไหล่กว้างผึ่งผาย มัดกล้ามกำยำเต็มเปี่ยมจนฉันนึกทึ่ง  

ฉันแอบมองเขาอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เข้าไปรบกวนอะไร มารู้ตัวอีกทีคือตอนใกล้ตีสอง บริเวณนั้นร้างผู้คน ดวงตาคมกริบเหมือนเหล็กกล้าของเขาเองจึงหันกลับมาจ้องมองฉันเช่นกัน

“จะจ้องฉันอีกนานไหม ถ้าอยากได้บุหรี่ก็บอก”

เขาสูบบุหรี่จนสุดมวนแล้วทิ้งลงพื้น ใช้เท้าขยี้ดับ ใบหน้าคมเข้มของเขาหงุดหงิด ราวกับว่าฉันเพิ่งทำลายความเงียบสงบอันหาได้ยากยิ่งของเขาไปเสียแล้ว

“ขอโทษ” ฉันรีบเดินหลบ เขาดูจะแปลกใจที่ฉันเป็นผู้หญิง

“เป็นทอมหรอกรึ ที่แท้ก็หาลูกค้าสาวๆ นี่เอง เท่าไหร่ล่ะ”

“หา?” ฉันหันหน้ากลับมา ไม่เข้าใจที่เขาพูด และเมื่อเขาขยับตัว ฉันจึงได้เห็นแววตาหลังแว่นตาของเขาเป็นครั้งแรก แววตาของเขาน่ากลัวราวกับสัตว์ร้ายที่เพิ่งหลุดออกจากโซ่ ทำให้ฉันยิ่งนึกกลัว

“คิดราคายังไง”

“ฉันไม่ใช่เด็กไซด์ไลน์”

“ฉันกำลังเซ็งๆ ไม่เคยเสียวกับทอม ฉันก็อยากจะลองดูสักครั้ง ถ้าสนใจทำออรัลเซ็กซ์ให้ฉันหนึ่งน้ำ ฉันจะให้เธอสามพัน ว่าไงล่ะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา แม้เขาจะไม่ได้แสดงท่าทีคุกคามแต่เขาทำให้ฉันสั่นสะท้าน

“ไม่ ฉันไม่ได้ขายตัว” ฉันรีบเดินหนี

“หกพัน”

ฉันชะงัก หลับตาแน่นขณะต่อสู้กับความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ส่วนเขายกมุมปากยิ้มและเริ่มต้นสูบบุหรี่มวนใหม่ด้วยท่าทางสบายๆ ฉันจึงพอจะเดาได้ว่าคนคนนี้เป็นพวกชอบเอาชนะ ยิ่งฉันปฏิเสธเขาก็ยิ่งพอใจที่ได้ต่อรอง

“เอาปากอวดดีของเธอดูดไอ้จ้อนฉัน แล้วเธอจะได้เงินหกพัน ให้เวลาตัดสินใจสามวินาที