มหาโจรบทที่10

จอมโจรหนุ่มที่สติกระเจิดกระเจิงเริ่มโยกย้ายสะโพกขย่มขึ้นลงตามสัญชาตญาณดิบที่ถูกปลุกเร้า ทุกครั้งที่เขากดตัวลงมาจนสุด เย่เฉินจะกระแทกสวนเอวเสยยัดควยยักษ์เข้าไปเน้นๆ จนโคนแท่งร้อนปะทะกับก้นนุ่ม เสียงเนื้อปะทะกันดังกึกก้องสลับกับเสียงน้ำในสระที่กระเพื่อมซัดขอบหินอย่างบ้าคลั่ง

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ท่านรัชทายาท ข้า ข้าจะตายแล้ว อ๊าาาาส์!"

ลั่วเหยียนร่อนสะโพกควงส่ายบดขยี้รูรักที่ถูกแหกถ่างใส่แกนกายมหึมาอย่างลืมตัว ความเสียวซ่านมหาศาลแล่นปราดไปทั่วร่างจนหน้าท้องแขม่วเกร็ง น้ำรักเยิ้มไหลออกมาตามง่ามขาปนไปกับหยดน้ำในสระจนดูจลาจลทางกามารมณ์ไปหมด เย่เฉินกระเด้าสวนคนบนตักอย่างเมามัน สายตาพึงพอใจที่เห็นเจ้าขโมยปากดีบัดนี้ดวงตาเหลือกลอย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยราคะ ต้องมาปรนนิบัติสุนัขรับใช้อย่างน่าละอายที่สุดภายใต้ม่านหมอกแห่งความลับในตำหนักบูรพา

"ซี๊ดดด~ ดูหน้าแกสิ เสียวจนตาตั้งแบบนี้อยากโดนเย็ดเข้าไปแรงๆ ใช่ไหม! รูแกมันบานรับควยข้าจนน่าเย็ดให้พังยับเยินไปละมัดเลย!"

ไอหมอกในโรงอาบน้ำบัดนี้ข้นคลั่กไปด้วยกลิ่นกำยานที่เจือกลิ่นคาวกามแสนหยาบโลน เย่เฉินเอนหลังพิงขอบสระหินอ่อนอย่างผู้ชนะ ปล่อยให้ร่างของลั่วเหยียนทำหน้าที่ "ภาชนะ" รองรับอารมณ์ดิบ ความรู้สึกยามที่ควยยักษ์แทรกตัวอยู่ในรูร่านท่ามกลางกระแสน้ำอุ่นนั้นมันทั้ง "หนืดหนึบ" และรัดรึงจนเนื้อในแทบจะหลอมละลายกลายเป็นเนื้อเดียวกัน

"พั่บ! พั่บ! พั่บ!"

"โอ๊ยยย! ท่าน! มะ มันใหญ่...ใหญ่จนจะปริแตกแล้ว! อ๊าาาาส์!"

แม้ส่วนลึกจะถวิลหาวิญญาณเมียรัก แต่เย่เฉินกลับไม่อาจปฏิเสธได้ว่าร่างกายของโจรหนุ่มคนนี้มีเสน่ห์ทางกามที่ดุดันและ "ถึงใจ" กว่าหลายเท่า ลั่วเหยียนที่ดวงตาพร่าลอยขยับโยกสะโพกขย่มลงมาอย่างบ้าคลั่ง มือบางยันอกแกร่งพยายามทรงตัวในน้ำที่กระเพื่อมไหวอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์

"อ๊ะ อ๊ะ องค์รัชทายาท มะ..มันลึก ลึกจนจะทะลุท้องข้าแล้ว! อื้อออ"

"อาาาส์! ดูน้ำกามข้าสิ มันทะลักออกมาตามดุ้นที่เย็ดแกเลย! รูแกมันร่านจนแทบจะเก็บน้ำเงี่ยนไม่อยู่แล้วใช่หรือไม่!"

ลั่วเหยียนไม่ได้ขย่มอย่างอ่อนช้อย แต่เขาขย่มด้วยความร่านที่ถูกปลุกเร้าจนกู่ไม่กลับ สะโพกมนร่อนควงบดขยี้เข้าหาหัวควยบานใหญ่ซ้ำๆ แรงตอดรัดจากผนังเนื้อที่ฉ่ำน้ำปนกับน้ำในสระทำให้ทุกจังหวะที่กดทับลงมานั้น "แน่นเปรี๊ยะ" จนเย่เฉินต้องขบกรามสูดปากครางระงม สายตาจ้องมองยอดอกที่บวมช้ำจากรอยฟันของตัวเองที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะขย่มอย่างหิวกระหาย

เมื่อความเสียวซ่านพุ่งขึ้นถึงขีดสุด เย่เฉินก็หมดความอดทน เขาคว้าหมับเข้าที่เอวคอดแล้วกระชากสวนเอวเสยแทงควยยักษ์ขึ้นไปอย่างรุนแรงปานพายุ จังหวะที่ร่างลั่วเหยียนลอยหวืดแล้วถูกกระแทกย้อนกลับลงมาจนมิดโคนนั้นส่งเสียงดัง "ปึก!" หนักหน่วงใต้ผิวน้ำ

"พั่บ! พั่บ! พั่บ!"

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังทึบสะท้อนก้องโรงอาบน้ำ แรงกระแทกแต่ละดอกส่งให้น้ำในสระสาดกระจายเปียกโชกไปทั่วขอบสระ เย่เฉินจ้องมองใบหน้าหวานที่เหยเก ลิ้นเล็กๆ ของโจรหนุ่มแลบออกมาเลียริมฝีปากที่สั่นระริก ดูลามกจลาจลยิ่งกว่าสตรีใดที่เขาเคยร่วมอภิรมย์

"อา ดี! ขย่มลงมาแรงๆ แบบนั้นแหละ!" เย่เฉินคำรามพลางเด้งเอวเสยสวนไม่ยั้ง "เมียข้าไม่เคย 'เงี่ยน' เท่าเจ้าที่จนแหกรูให้ข้ายัดได้ลึกเช่นนี้ ร่าน!"

น้ำอุ่นที่ไหลวนช่วยเพิ่มความไวต่อสัมผัส ทุกครั้งที่ลำควยยักษ์ถอนตัวออกจนเกือบสุดแล้วแทงพรวดเข้าไปใหม่ น้ำในสระจะถูกดูดเข้าไปในรูที่ขยายอ้า ก่อนจะถูกแรงกระแทกอัดจน กระฉอกพุ่งสวนออกมาตามง่ามขา ผสมกับคราบน้ำกามที่ขุ่นคลัก เย่เฉินเร่งเครื่องกระเด้าสวนคนบนตักจนน้ำในโรงอาบน้ำแทบจะเดือดพล่านด้วยไอราคะที่รุนแรงที่สุดในชีวิต

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ท่านรัชทายาท ข้า ข้าจะตายแล้ว อ๊าาาาส์!"

"ตายคาควยข้านี่แหละรูร่านของแกมันดูดกินตัวตนข้าเข้าไปจนจะหมดลำอยู่แล้ว แหกรับน้ำข้าเข้าไปลึกๆ ขย่มลงมาให้ถึงโคน!"

ลั่วเหยียน ครางระงมพลางบดเบียดร่างกายเข้าหาความแข็งขึงอย่างลืมตาย เขาเริ่มกระเด้าสวนลงมาถี่ยิบ จังหวะที่ควยยักษ์ครูดไถกับรอยแยกที่แฉะเยิ้มทำเอาเย่เฉินแทบคลั่ง รัชทายาทหนุ่มรวบตัวคนบนตักเข้ามากอดแน่น ก่อนจะโถมแรงกระแทกช่วงล่างยัดเยียดความดุดันเข้าไปส่งท้ายจนน้ำในสระแตกกระจายเป็นวงกว้าง

ความสุขสมที่ได้รับจากร่างโจรหนุ่มมันช่างป่าเถื่อนและเต็มไปด้วยรสชาติของราคะที่ต่างออกไป เป็นความสุขสมแทรกซึมลึกลงไปทุกทีๆ ทำเอาเย่เฉินเกือบจะลืมเลือนความเจ็บปวดจากอดีตไปชั่วขณะ