มหาโจรบทที่6

เย่เฉินจ้องร่างที่บิดเร่าบนตักด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยตัณหาและความแค้น สายตาคู่นั้นหยาดเยิ้มไปด้วยความใคร่จนเขาแทบคุ้มคลั่ง

“อาาาา... ซี๊ดดดด!”

เขาคำรามพลางรั้งหัวเมียรักให้ผละออกมา ท่อนเอ็นมหึมาที่เด้งผึ้งออกมาฉ่ำวาวไปด้วยน้ำลายเป็นสายยาวปรี๊ด

“ใครก็ตามที่ถือชาไปให้เจ้าข้าจะชดใช้!”

สวบบบ!!

ซี้ดดดด!

ลั่วเหยียนป่ายปีนขึ้นมาคร่อมตักสวามีแหวกเรียวขาออกกว้างจนเห็นรูรักสีสดที่เปียกเยิ้มจ่ออยู่บนยอดดุ้นควยใหญ่ยาวก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกกลืนกินท่อนเนื้อปูดโปนเข้าไปจนมิดลำโคน

“อื้อออ~ซี้ดดดรูของข้ามันคิดถึงแท่งเนื้อของท่านพี่เหลือเกิน อ๊ะ อ๊ะ... กระแทกเข้ามาเสยมันเข้ามาแรงๆ เลยเจ้าค่ะ!”

“รัดแน่นสู้ควยพี่ดีนักรูเจ้ามันแหกอ้าอมควยพี่เข้าไปจนมองไม่เห็นโคนแล้ว”

ร่างบนตักเริ่มกระเด้าขย่มสวนลงมาอย่างบ้าคลั่ง มือบางแหกแก้มก้นตัวเองออกกว้างอวดจังหวะที่รูสวาทกำลังบดเคี้ยวตัวตนมหึมาอย่างหยาบโลน

สวบบ!!

“อาาาา~เสียว เสียวเหลือเกิน อัดเข้ามาในร่องของข้า ท่านพี่... อื้ออออ!”

“ชอบใช่ไหม! โดนตอกเน้นๆ แบบนี้! พี่!”

ตับ! ตับ! ตับ!

เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่น เย่เฉินเสยสะโพกสวนกระแทกขึ้นไปอย่างดิบเถื่อนทุกลูกที่ร่างโปร่งบางขย่มเย็ดสะบัดหน้าสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์กลับยิ่งทำให้ความดิบเถื่อนรุนแรงขึ้นร่างที่ไม่บอบบางรองรับความเสียวซ่านสุดขีด

ปั่บบบๆๆๆๆ

"ซี้ดดด อาาาา รูนี้มันยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้"

เย่เฉินสบถคำรามต่ำในลำคอ เสียงพร่าสั่นสุขสมด้วยแรงตัณหา มือหนาบีบเค้นเอวคอดจนขึ้นรอยนิ้วมือ ก่อนจะเด้งสะโพกสวนเสยกระแทกยัดควยขึ้นไปสวนแรงขย่มของคนบนตัก ทุกครั้งที่เอวสอบสวนขึ้นไปจนสุดโคน เสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้อง

ตับ! ตับ! ตับ!

น้ำรักกระฉอกเยิ้มออกมาตามง่ามขาช่างดูลามกเป็นที่สุด

“อ๊างงง! ท่านพี่ อ๊ะ อ๊ะ ฟังข้า ”

ลั่วเหยียนครางระงมพลางขย่่มโยกเอวควงส่ายบดขยี้จุดกระสันราวกับบ้าคลั่ง

“ข้าเห็นมัน..อ๊ะ อ๊าาาา คนที่สวมแหวนหยกที่นิ้วชี้ มันกระชากสร้อยเส้นนี้ไปจากคอข้าตอนที่ข้ากำลังสิ้นใจ!”

เสียงกระเส่าสั่นเร่าราวจะขาดใจทำให้เย่เฉินขบกรามแน่น ความโกรธแค้นพุ่งทะลุขีดจำกัด เขาจะไม่มีวันปล่อยให้คนที่ทำร้ายคนรักมีความสุขฃไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม

สร้วบบบ!

ลั่วเหยียนบดสะโพกควงคว้านสู้ควยคนพี่จนน้ำกามกระเซ็นเปื้อนหน้าเย่เฉินคำรามลอดไรฟันพลางสะบัดเอวสวนกระแทกดุ้นอันเขื่องอัดเข้าใส่ความอ่อนนุ่มที่อ้าค้าง

มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปจิกทึ้งกลุ่มผมให้เมียรักแหงนหน้าขึ้นรับจูบที่ดุดัน ส่วนอีกข้างบีบเค้นบั้นท้ายขาวเนียนจนเนื้อปลิ้นตามร่องนิ้ว

จ๊วบบย

"อ๊ะ อูยยยอเย็ดข้าอีก เอาดุ้นใหญ่ที่ข้ารักทะลวงเข้ามาลึกๆ อูยยยย... อ๊าาาาส์!"

เสียงครางหวานหูระคนเสียงเนื้อที่ปะทะกันอย่างหยาบโลนดังระงมไปทั่วตำหนัก ลั่วเหยียนในร่างโจรหนุ่มร่อนตะโพกขย่มเย็ดสวนลงมาอย่างบ้าคลั่ง ยอดอกแบนราบชูชันสีหวานเบียดเสียดกับแผงอกกำยำที่โชกไปด้วยเหงื่อของเย่เฉิน กลิ่นคาวกามผสมกับกลิ่นเหงื่อดิบเถื่อนยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ให้เตลิด

"เจ้าจงจำบทรักของเราไม่ว่าจะเจ็บปวดเพียงใดจงนึกถึงความสุขแห่งค่ำคืนนี้"

สร้วบบบบ!

"อ๊างงง! ท่านพี่แรงอีกอัดเข้ามาให้ถึงข้างใน... ข้าอยากให้ตัวตนท่านพี่อยู่กับข้า อื้อออ! แรงอีกเจ้าค่ะ!"

ตับ! ตับ! ตับ!

เย่เฉินเสยสะโพกสวนคนร่านที่ขย่มอยู่บนตัวอย่างทารุณ แรงกระแทกหนักหน่วงจนร่างโปร่งบางหัวสั่นหัวคลอน แผ่นหลังบางแอ่นโค้งสู้แรงอารมณ์ หยาดเหงื่อไหลหยดชะโลมผิวกายขาวเนียนที่ขึ้นรอยรักเป็นจ้ำแดง ท่ามกลางความเงี่ยนที่อัดอั้นมานับปีถูกปลดปล่อยผ่านจังหวะที่ป่าเถื่อนที่สุดบนเตียงไม้แก่นจันทน์คืนนี้!

“แหวนนิ้วชี้งั้นรึ? ข้าจะตามหามันให้เจอเอามาขอขมาป้ายหลุมศพเมียข้า ต้องถามไอ้โจรเจ้าของร่างนี้ก่อน ว่ามันขโมยสร้อยมาจากใคร”

เย่เฉินคำรามลอดไรฟัน เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตพลางกระเด้าสวนกระแทกรูหีที่อ้าเยิ้มทะลักในร่างโจรดวงซวยที่ถูกวิญญาณเมียรักเข้าครอบงำ สะโพกบางขย่มเย็ดอย่างสุดกำลัง รูสวาทที่ถูกแหกถ่างออกกว้างตอดรัดควยยักษ์จนแน่นหนึบ ความร่านสวาทที่อัดอั้นมานานผสมกับร่างกายชายหนุ่มที่ตอบสนองได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้บทรักคราวนี้ดุดันและหยาบโลนยิ่งกว่าครั้งไหน

“อ๊ะ อื้อออ!เสียว อูยยยย อ๊าาาาส!”

เสียงครางหวานหูระคนเสียงเนื้อที่ปะทะกันอย่างหยาบโลนดังระงมไปทั่วตำหนักบูรพา เย่เฉินกระเด้าสวนคนร่านที่ขย่มอยู่บนตัวอย่างบ้าคลั่ง ความเงี่ยนที่อัดอั้นมานับปีถูกปลดปล่อยผ่านจังหวะการกระแทกกระทั้นที่ป่าเถื่อน ท่ามกลางหยาดเหงื่อและคราบน้ำกามที่ไหลเยิ้มชุ่มเตียงไม้แก่นจันทน์