บทที่ 8: งานแรกของนายหญิง

         “อื้ออ~”

         มือเล็กที่กำลังค้ำยันผนังห้องน้ำกระเบื้องสีเทาเริ่มสั่นระรัวเมื่อเรือนร่างเปลือยเปล่าถูกมือใหญ่ไล้สัมผัสตั้งแต่คอระหงจนเลื่อนลงมากอบกุมทรวงอกนุ่ม

         ใบหน้าคมซุกไซ้ซอกคอขาวพลางดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ราวกับดอกมะลิประจำตัวหญิงสาวอย่างชอบใจ เขาติดกลิ่นของเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ดม หลังจากนั้นก็ตามหากลิ่นนี้มาตลอด

         สุดท้ายก็เจอ

         เพียะ!

         “โอ๊ย!”

         “เมียเจ็บมั้ย”

         คนใต้ร่างไม่ตอบแต่กลับแอ่นสะโพกกลมกลึงสู้มือให้โก่งขึ้นอีก

         เขารู้ว่าเธอไม่ได้ ‘เจ็บ’ แต่ร้องออกมาเพราะกำลัง ‘มัน’ เทพทัตบีบเค้นก้นขาวที่ตนเพิ่งตีลงไปเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว

         ริมฝีปากอุ่นพรมจูบลงตามรอยไขสันหลังของเมียตัวเล็กเล่นเอาคนกำลังเมากรึ่ม ๆ เสียววาบไปทั้งร่าง

         “วันนี้ผัวขอเป็นคนขึ้นนะคนดี เดี๋ยวจะล้างให้ทุกซอกทุกมุมเลยครับ :)”

         “อะ อื้ออ~”

         ท่อนลำใหญ่ยาวถูกสอดเข้าไปตรงหว่างขาเรียวก่อนจะบดเบียดกลีบเนื้อสวยจนเสียงครางหวานหลุดรอดไรฟันที่กำลังขบแน่นออกมา

         เขาถูไถกลีบดอกไม้พลางใช้มือข้างหนึ่งนวดคลึงอกอวบเต็มไม้เต็มมือไปด้วย นิ้วเรียวเขี่ยยอดทับทิมน่ารักอย่างเอ็นดูทำเอาคนถูกกระตุ้นต่อมเสียวขาสั่นเทาและเกือบทรงตัวไม่อยู่ กระนั้นสะโพกขาวยังคงแอ่นสู้การสัมผัสไม่หยุด

         ใบหน้ามนชื้นเหงื่อแดงซ่านด้วยความเสียวปนเขิน หากย้อนเวลากลับไปได้สัก 20 นาที เธอจะยกเหล้าขึ้นดื่มสัก 2 เป๊ก ถึงตอนนั้นต่อให้ขึ้นควบพญามังกรหรือพญานาคเธอก็ไม่หวั่น

         เป๊กเดียวสำหรับเธอมันไม่พอ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าผู้เป็นสามีคนใหม่เด็ดจริง

         ปึก!

         “อ๊ะ!”

         “ปลาข่อเหมือนจะติดแหแล้วครับเมีย อ้าขาออกหน่อยครับ เดี๋ยวปลาหลุด”

         ถึงจะรู้สึกกระดากอายขึ้นมาบ้าง แต่เมื่อเขายัดความเป็นชายลำใหญ่เข้ามาในร่างกายของเธอจนมิดลำ ในตอนนั้นบุญแก้วก็ไม่รับรู้อะไรอีกแล้วนอกจากทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

         ขาเล็กค่อย ๆ ถ่างออกรับการรุกรานจากปลาช่อนตัวใหญ่ มันแหวกว่ายด้วยความช้าเท่ากับเต่าก่อนจะเพิ่มความเร็วราวกับปลากระโทง

         ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!

         “อ๊ะ อ๊ะ อื้ออ”

         “อื้ออ”

         เสียงครางหวานประสานกับเสียงทุ้มต่ำเมื่อเนื้อกระแทกเนื้ออย่างรุนแรงและถี่รัวขึ้นเรื่อย ๆ

         เป็นครั้งแรกที่บุญแก้วรู้สึกว่าการจับปลาช่อนด้วยแหของตน มันทั้งจุก ทั้งเสียว และมีความสุขได้ขนาดนี้

         คู่ผัวเมียที่เพิ่งเข้าห้องหอกันคืนแรกพากันจับปลาอยู่นานนับชั่วโมงก่อนร่างแกร่งจะอุ้มเจ้าของแหฟิตซึ่งอ่อนยวบลงในอ้อมแขนออกมาจากห้องน้ำ

        

         บุญแก้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดสภาพ เธอปล่อยให้ชายหนุ่มผู้สอนตนจับปลาเช็ดตัวและสวมชุดนอนที่หญิงสาวเรียงเอาไว้ในตู้ให้ด้วยความอ่อนล้า

         ขนาดยกแขนเธอยังไม่มีแรงจะยก

         ปึก!

         ทว่า...

         จู่ ๆ กลับสัมผัสได้ถึงท่อนลำอะไรสักอย่างดุนดันอยู่ตรงสะโพกนุ่ม ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเป็นปลาข่อใหญ่ของชายหนุ่มที่กำลังนอนกอดเธอจากข้างหลังนั่นแหละ

         บุญแก้วไม่รู้หรอกว่ามาเฟียในชีวิตจริงเขายิงปืนกันอย่างไรและยิงถี่แค่ไหน แต่เธอจวนจะหลอมละลายเพราะถูกปืนของมาเฟียหนุ่มด้านหลังยิงครั้งแล้วครั้งเล่า

         ปืนด้านล่างที่ทั้งใหญ่ทั้งอึดถึกของเขานั่นแหละ

         “ฉันถามหน่อยสิคะ”

         “ตอดปลาผัวแน่นขนาดนั้นยังจะเป็น ‘ฉัน’ อยู่เหรอคนสวย”

         นี่ก็ย้ำอยู่ได้ อะไรก็ไม่รู้

         หญิงสาวแทบอยากเอาหน้ามุดหมอนแล้วอุดปากกรี๊ด คนบ้าอะไรสามารถพูดเรื่องใต้สะดือด้วยน้ำเสียงราบเรียบได้ขนาดนั้น

         “เอ่อ เมียถามหน่อยได้มั้ยคะ”

         “ว่าไงครับเมีย”

         “ผัวเป็นลูกครึ่งรึเปล่าคะ”

         อยู่ ๆ เธอก็นึกถึงคำพูดของแม่หมอที่ทักว่าเธอจะได้ผัวรวย ลูกครึ่ง ไฮโซ

         “อืม”

         เขาครางรับสั้น ๆ พลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิม

         มิน่าล่ะ เขาหน้าคม ผิวขาว หุ่นล่ำ ตัวสูง อาจจะเป็นลูกครึ่งฝรั่งลูกครึ่งไทย

         ภายในใจบุญแก้วพลันรู้สึกชื่นชมความแม่นของแม่หมอไม่น้อย

         “ครึ่งอะไรคะ”

         “ครึ่งเหนือครึ่งกลาง”

         “หมายถึงประเทศในทวีปที่อยู่ทางโซนเหนือกับโซนกลางของโลกเหรอคะ?”

         “เปล่า ครึ่งอีสานเหนือกับอีสานกลาง”

         “…”

         “ครึ่งขอนแก่นครึ่งยโส”

         คนถามถึงกับพูดไม่ออก แม่หมอชักจะไม่แม่นละ ไปตั้งแต่เป็นไฮโซ ถ้าโลโซคืออยู่

         ไฮโซหยังจะมายกเหล้าขาวซดกับคุ้ยลาบเลือด!

         แสงยามเช้าส่องสว่างเข้ามาในห้องนอนโทนมืด เทพทัตลืมตาขึ้นพลางเอื้อมแขนออกไปหมายจะคว้าร่างเล็กด้านข้างเข้ามากอด ทว่าเขากลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า

         “หายไปไหนวะ”

         ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นอย่างหัวเสีย ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างเพื่อตามหาเมีย

         “ตื่นแล้วเหรอครับนายท่าน นายหญิงทำกับข้าวตั้งโต๊ะไว้รอตั้งแต่เช้าแน่ะ”

         ชายหนุ่มร่างสูงในชุดเสื้อแถมปุ๋ยสีแดงเลือดหมูพร้อมกับกางเกงวอร์มสีดำเอ่ยทักผู้เป็นนายด้วยรอยยิ้ม ทว่าอีกฝ่ายกลับเอาแต่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ

         เทพทัตเดินตรงไปยังห้องครัวที่มีกลิ่นอาหารหอมฉุยลอยออกมาตามทาง

         “อ้าว นายน้อย ตื่นแล้วเหรอคะ”

         ในครัวมีเพียงแม่นมหรือแม่บ้านที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่ยังเล็ก ไร้ซึ่งวี่แววของคนตัวเล็กที่เขานอนกอดอยู่ทั้งคืน

         ปกติมาเฟียอย่างเขาไม่ใช่คนหลับลึกเพราะต้องเฝ้าระวังภัยอยู่ตลอดเวลา เมื่อคืนเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ชายหนุ่มนอนหลับสนิทจนไม่รู้ตัวว่าเมียจอมซนหนีออกไปจากห้องนอนตอนไหน

         “เมียผมล่ะครับป้าไพ”

         หญิงวัย 50 ตอนปลายอมยิ้ม ก่อนจะเอ่ยตอบคำถามจากเจ้าของใบหน้าที่มักสุขมและไม่เคยคิดแยแสเรื่องของใคร แต่ในตอนนี้เจ้าตัวกลับดูร้อนรนผิดไปจากปกติ

         “นายหญิงบุญแก้วออกไปทำงานในไร่ตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ”

         “งานอะไรครับ”

         รอยยิ้มอ่อนโยนจากป้าแม่บ้านกลายเป็นยิ้มแห้งขึ้นมาทันทีเมื่อผู้เป็นนายถามถึงงานที่เมียของเขาไปทำ

         “อ้อ นายหญิงเหรอครับ...”

         อคินที่เดินตามมาทีหลังเอ่ยขึ้น เขานึกถึงใบหน้ายิ้มแย้มของหญิงสาวร่างเล็กที่ตนพาเดินเข้าไปชมในไร่เมื่อเช้าก่อนจะปลีกตัวกลับมาหานายท่านเทพทัตที่บ้าน

         “รีบบอกมาสิวะ เมียกูไปทำอะไร!”

         คนใจร้อนตวาดลั่นอย่างคาดคั้นลูกน้องคนสนิทที่เอาแต่ยืนลีลาไม่ยอมตอบ ทำเอาอคินเสียวสันหลังวาบ

         “ปีนต้นทุเรียนครับ…”

         “นายหญิงกำลังไปปีนต้นทุเรียนอยู่ครับนายท่าน!”

         “...”

         เทพทัตถึงกับยืนเหม่อไปครู่หนึ่งราวกับไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ลูกน้องเพิ่งรายงาน

         งานมีเป็นสิบเป็นร้อยให้ทำ แต่เมียตัวเล็กเท่ามดตะนอยของเขากลับเลือกไปปีนต้นทุเรียน

         “ไอ้คิน เอากุญแจซาเล้งมาให้กู เร็ว ๆ ดิวะ!”

         “ครับ ๆ นี่ครับ”

         ร่างสูงรับกุญแจรถซาเล้งมาจากลูกน้องก่อนจะรีบพุ่งตัวออกจากบ้านไปทันที

         เขาเพิ่งแต่งงานเมื่อวาน และยังไม่อยากเป็นหม้ายในเร็ววันหรือในอนาคตอันใกล้นี้หรอกนะเว้ย!