LOGINShare
คนป่วยเจ้าเล่ห์
publish date:
2026-10-15 23:58:22
Latest chapter
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ตกหลุมรักมาเฟีย... ถอนตัวไม่ขึ้น
บทที่ 103 "เมย์ไม่ได้อยากรู้เรื่องอะไรของครอบครัวของคุณซะหน่อย..." หญิงสาวเอ่ยพึมพำเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานบึ้งตึงกลบเกลื่อนความรู้สึก ทว่ามือบางกลับยังคงตักข้าวต้มกุ้งส่งเข้าปากชายหนุ่มไปเรื่อยๆ ทีละคำอย่างอ่อนโยน คำปฏิเสธที่เอ่ยออกไปนั้นเป็นเพียงแค่ปากแข็งแก้เกี้ยว ทั้งที่ในใจดวงน้อยกลับอยากรู้จนเต็มอกว่าผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์อย่างไรกับฌาลัลล์กันแน่... เพราะวินาทีนี้ เมล์รียารู้ตัวเองดีแล้วว่า เธอได้ ตกหลุมรัก มาเฟียหนุ่มใหญ่ตรงหน้าเข้าให้อย่างจัง ถลำลึกจนไม่อาจถอนตัวและหัวใจขึ้นมาได้อีกต่อไป จนกระทั่งฌาลัลล์ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าอิ่มแล้ว เมล์รียาจึงรีบวางถ้วยลง พลางรินน้ำและยื่นแก้วให้เขาจิบด้วยความกระตือรือร้น นัยน์ตาสุกใสฉายแววห่วงใยอย่างปิดไม่มิด "เป็นยังไงบ้างคะ? เจ็บแผลมากไหม?" คำถามหวานหูพร้อมสายตาอาทรทำเอามาเฟียหนุ่มใจสั่น ชายหนุ่มไม่ตอบแต่กลับยื่นแขนแกร่งคว้าเอวบาง รวบร่างเล็กเข้ามาแนบชิดอกกว้างแล้วกอดไว้แน่น รอยยิ้มพรายปรากฏบนใบหน้าคมคายยามได้ซึมซาบความอบอุ่นจากคนในอ้อมกอด ทว่า... ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังหวานชื่นและแนบแน่นนั่นเอง! ก๊อก... ก๊อก...
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก คนป่วยเจ้าเล่ห์
บทที่ 101 เมล์รียาชะงักกึกไปทันทีเมื่อได้ยินคำว่า ‘ช่วยป้อนข้าวคนป่วย’ จากปากของคุณน้าตัวโต นัยน์ตาสุกใสเบิ่งกว้างด้วยความคาดไม่ถึง ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ หญิงสาวหันกลับมามองฌาลัลล์ที่ยังคงนอนเอนกายมองเธอด้วยสายตาราบเรียบ ทว่าซ่อนแววหยอกล้อเอาไว้อย่างมิดชิด "คุณ... มือไม้ก็ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยนี่คะ" เมล์รียาพึมพำเสียงแผ่ว พยายามอุบอิบโต้แย้งแบบไม่เต็มเสียงนัก "ระบมไปทั้งตัวครับ... ขยับแขนเบาๆ แผลตรงอกกับแผ่นหลังก็ตึงไปหมดแล้ว" ฌาลัลล์เอ่ยตอบหน้าตาเฉย สีหน้านิ่งสนิทจนแยกไม่ออกว่ากำลังเจ็บจริงหรือแกล้งกันแน่ "ถ้าเมล์ไม่อยากป้อน... น้ากินเองจนแผลฉีก เลือดซึมออกมาอีกรอบก็ไม่เป็นไรหรอกครับ" คำขู่กึ่งประชดประชันของคนป่วยทำเอาเมล์รียาถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างทำอะไรไม่ได้ หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นอย่างหมั้นไส้ แต่ด้วยความเป็นเจ้าของบ้านและเห็นแก่แผลผ้าพันแผลที่โผล่พ้นเสื้อขึ้นมา เธอจึงจำต้องพากายเล็กเดินกลับเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงนอนกว้างอีกครั้ง "ก็ได้ค่ะ... แค่ป้อนข้าวต้มถ้วยเดียวเองนะ" เมล์รียาบ่นอุบติดงอแงนิดๆ ก่อนจะหยิบถ้วยข้าวต้มกุ้งหอมกรุ่นขึ้นมาถือไว้ แล้
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ข้าวต้มถ้วยนี้มีความรัก
บทที่ 101 ฌาลัลล์ค่อยๆ ขยับตัวยันกายลุกขึ้นจากเตียงนอนอย่างช้าๆ คุณหมอที่กำลังเตรียมอุปกรณ์รีบเอ่ยทักขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแฝงความห่วงใย "เอ่อ... คุณฌาลัลล์จะไปไหนเหรอครับ? ตอนนี้อย่าเพิ่งขยับตัวมากเลยครับ เดี๋ยวแผลจะฉีกและอักเสบเอาได้นะครับ" ฌาลัลล์ยกมือขึ้นปรามเล็กน้อยเป็นสัญญาณว่าไม่เป็นไร นัยน์ตาคมกริบนิ่งสงบ เขาค่อยๆ ก้าวเดินตรงไปยังหน้าต่างบานใหญ่ของห้องรับรอง สายตาคมมองลอดกระจกเล็งลงไปชั้นล่าง เห็นรถยนต์คันหรูของญานินกำลังเคลื่อนตัวขับออกไปพ้นเขตประตูรั้วคฤหาสน์พอดี เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายกลับไปแล้ว ชายหนุ่มจึงเดินกลับมานั่งลงที่ขอบเตียงตามเดิม มือหนาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดต่อสายหา วิญญู บอดี้การ์ดคนสนิททันที... วิญญูที่ยืนเฝ้าระวังความปลอดภัยอยู่บริเวณชั้นล่าง รีบยกโทรศัพท์ขึ้นกดรับสายในทันที ฌาลัลล์พยักหน้าเป็นสัญญาณให้คุณหมอออกจากห้องไป เนื่องจากหมอตรวจเช็กอาการและพันแผลเสร็จเรียบร้อยแล้ว แม้ร่างกายจะยังคงระบมอยู่บ้าง แต่เขาก็พอที่จะขยับเคลื่อนไหวตัวได้แล้ว เมื่อคุณหมอเห็นสัญญาณเช่นนั้นจึงเอ่ยขอตัวและเดินออกจากห้องไปอย่างรู้หน้าที่ ฌาลัลล์กรอกเสียงลงไปใน
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ห่วงใยหรือล่วงเกิน
บทที่ 100 เวลาต่อมา... เมื่อฌาลัลล์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ สิ่งแรกที่เขาเห็นกลับเป็นร่างของญานินที่นั่งอยู่ข้างเตียง ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่นก่อนจะพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่งเบาๆ ด้วยความยากลำบาก สายตาคมกริบมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความเคลือบแคลงแล้วเอ่ยถามเสียงเรียบติดเย็นชา "เธอ...มาที่นี่ทำไมญานิน...ที่นี่ที่ไหน?" ญานินปรับสีหน้าเกือบไม่ทัน เธอพยายามส่งยิ้มอ่อนหวานแฝงความห่วงใยกลบเกลื่อนความประหม่า ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไป "พอดีคุณวินสันโทรไปที่บ้าน บอกว่าคุณถูกลอบทำร้าย... ฉันเป็นห่วงคุณมากนะคะฌาลัลล์ว่าปลอดภัยแล้วหรือยัง" ญานินเว้นจังหวะไปเล็กน้อย นัยน์ตาคู่สวยแสร้งฉายแววน้อยใจและฉุนเฉียวอย่างเนียนกริบ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "พอฉันมาถึง... กลับเห็นคุณหนูเมล์รียา เพิ่งเดินสวนออกจากห้องนี้ไปเมื่อสักครู่นี่เองค่ะ ดูเหมือนเธอจะไม่อยากอยู่ร่วมห้องกับฉันเท่าไหร่... หรือว่าฉันมาขัดจังหวะอะไรของคุณกับเธอหรือเปล่าคะ?" ฌาลัลล์ปรายสายตามองญานินเล็กน้อยด้วยความรำคาญใจ ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำเรียบเย็นชา "เพ้อเจ้อไปใหญ่แล้ว... นั่นมันลูกสาวเจ้าของบ้าน
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ห่วงจนลืมตัว
บทที่ 99 เวลาต่อมา... เมล์รียาใช้เวลาจัดการทำธุระส่วนตัวและผลัดเปลี่ยนเป็นชุดลำลองเรียบร้อย ก่อนจะค่อยๆ ก้าวลงมาจากชั้นบนอีกครั้ง ทว่าเมื่อลงมาถึงห้องโถงด้านล่าง สายตากลับมองไม่พบร่างของคุณน้าญานินที่เคยนั่งอยู่ร่วมโต๊ะรับแขกแล้ว เหลือเพียงคุณพ่อและคุณแม่ที่กำลังนั่งพูดคุยกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ร่างบางก้าวเข้าไปหาผู้เป็นพ่อและแม่ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย "อ้าว... คุณน้าญานินกลับแล้วเหรอคะป๊า?" คุณพ่อวินสันและคุณแม่สิตาหันมองหน้ากันเล็กน้อย ก่อนที่ผู้เป็นพ่อจะถอนหายใจแผ่วเบาแล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ยังหรอกลูก... คุณน้าขึ้นไปดูอาการของน้าฌาลัลล์บนห้องรับรองน่ะ" คำตอบของผู้เป็นพ่อทำเอาเมล์รียาถึงกับชะงักกึก ดวงตาคู่สวยตื่นตระหนกขึ้นมาทันที หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเอ่ยถามซ้ำด้วยความประหลาดใจและไม่เชื่อหูตัวเอง "คุณน้าฌาลัลล์... อยู่อบู่ที่บ้านเราเหรอคะ?" คำตอบของผู้เป็นพ่อทำเอาเมล์รียาถึงกับชะงักกึก ดวงตาคู่สวยตื่นตระหนกขึ้นมาทันที หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเอ่ยถามซ้ำด้วยความประหลาดใจและไม่เชื่อหูตัวเอง "คุณน้าฌาลัลล์... นอนพักที่ห้องรับรองต
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ความลับในคฤหาสน์
บนที่ 98 เช้าวันถัดมา... เช้าตรู่ของวันถัดมา ขบวนรถบัสของคณะครูและนักศึกษาจิตอาสาเดินทางมาถึงมหาวิทยาลัยโดยสวัสดิภาพ เมล์รียาก้าวลงมาจากรถด้วยท่าทางอิดโรย ทว่าเมื่อสายตาสองคู่มองไปเห็นรถยนต์คันหรูของที่บ้านจอดรออยู่ล่วงหน้า เธอจึงเดินตรงเข้าไปหาคนขับรถด้วยความสงสัย "คุณพ่อไม่อยู่เหรอคะคุณลุง... เมื่อวานคุณพ่อบอกว่าจะมารับเมล์เองนี่คะ" หญิงสาวเอ่ยถามพลางชะโงกหน้ามองผ่านกระจกรถ ลุงคนขับรถรีบลงมากระตือรือร้นเปิดประตูให้ พร้อมตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน "คุณท่านยังอยู่ที่บ้านครับคุณหนู แต่เมื่อคืนท่านไม่ได้พักผ่อนเลยครับ เห็นว่ามีงานด่วนทั้งคืน เกรงว่าจะขับรถมารับไม่ไหว เลยสั่งให้กระผมมารับคุณหนูแทนครับ" เมล์รียาทำหน้างงเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ ปกติแล้วคุณพ่อของเธอแทบไม่เคยพลาดนัดสำคัญ โดยเฉพาะเรื่องการมารับมาส่งเธอ แต่หญิงสาวก็ไม่ได้ติดใจพูดอะไรต่อได้แต่พยักหน้ารับเบาๆ เมื่อก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังความเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางตลอดทั้งคืนบวกกับอาการน้อยใจที่กักเก็บไว้ก็เริ่มเข้าเล่นงาน ร่างบางถอนหายใจแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ เอนกายหลับตาลงเพื่อพักผ่อน เวลาต่อมา... 06.30 น. เม
You May Also Like
สาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres16.0K viewsสุดท้ายไม่เคยรัก
Naya Solene8.8K viewsIt’s Bad! แย่แล้ว…เพื่อนสนิทฉันเป็นมาเฟีย
6RICH 14.0K viewsสยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด10.5K viewsดีลลับประธานมาเฟีย
นามปากกา อายดอลลี่2.0K viewsเมียลับมาเฟียร้าย
โลกของปลายฝัน101 viewsBAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.143 viewsรักลนไฟ
นามปากกา โฉมงามสุดสวย679 views
