ช่วยเมล์ด้วย

บทที่ 5

"อยู่เฉยๆ สาวน้อย เธอยังไม่รู้เลยว่าฉันเป็นใคร"

น้ำเสียงทุ้มต่ำและดุจัดดังชิดใบหูเล็ก มือหนาพยายามกดสะโพกบางเอาไว้เพื่อดึงสติ แต่ฤทธิ์ยาปลุกเซกส์เข้มข้นที่หมุนเวียนอยู่ในกระแสเลือดของเมล์กลับทำลายระบบรับรู้ไปสิ้น ร่างเล็กตะเกียกตะกายขยับกายขึ้นนั่งคร่อมบนตักแกร่งของร่างโตอย่างไม่ย่อท้อ

สัมผัสแนบชิดและอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนผ่าวทำเอามาเฟียหนุ่มใหญ่ถึงกับชะงักกึก! คนขับรถคนสนิทที่เห็นเหตุการณ์ผ่านกระจกหลังถึงกับเหงื่อตก รีบเบือนสายตากลับไปมองถนนมืดมิดด้านหน้า ไม่กล้าแม้แต่จะกระพริบตาหรือส่งเสียงหายใจรบกวนเจ้านาย

"ฮึก... ช่วยเมล์ด้วยได้ไหมคะ..."

เสียงหวานสั่นพร่าราวกระซิบเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางที่เผยอน้อยๆ ไอร้อนจากลมหายใจกระเส่าเป่ารดลงบนแผงอกแกร่งที่โผล่พ้นรอยแยกเสื้อเชิ้ต ปะทะเข้ากับไรขนอ่อนชวนสยิว

"ร้อน... ร้อนเหมือนไฟจะเผาเนื้อแล้ว... ฮึก!"

ดวงตากลมโตคลอน้ำตาช้อนขึ้นมองฌาลัลล์อย่างน่าสงสาร สองมือเล็กไขว่คว้าเกาะไหล่หนาเอาไว้แน่น ความทรมานจากพิษยาและแอลกอฮอล์สี่แก้วกดดันให้เธอเบียดสะโพกเข้าหาความอบอุ่นตรงหน้าอย่างลืมตัว... ส่งผลให้เส้นประสาทความอดทนของมาเฟียวัย 39 ปีขาดสะบั้นลงทีละน้อย!

"พี่ใหญ่ครับ ถึงแล้วครับ"

เสียงของคนขับรถคนสนิทดังขึ้นขัดจังหวะความรุ่มร้อนภายในห้องโดยสาร รถตู้หรูจอดสนิทอยู่ที่ลานจอดรถ VIP ใต้ดินของโรงแรมหรูระดับห้าดาว

ฌาลัลล์เลื่อนมือหนาขึ้นไปบีบลำคอระหงของหญิงสาวตรงหน้าไว้เบาๆ ไม่ได้ลงแรงเจ็บ แต่เป็นการยับยั้งและดันเรือนร่างเปียกปอนให้ออกห่างจากอกแกร่งของเขาเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้าหวานที่กำลังเคลิบเคลิ้ม ก่อนจะเปรยสั่งงานด้วยน้ำเสียงต่ำดุและเต็มไปด้วยอำนาจ

"นายกลับไปดูที่บ้าน... จัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือใครในบ้านฉันสักคน"

"ครับพี่ใหญ่!"

สิ้นเสียงรับคำสั่ง มาเฟียหนุ่มใหญ่ก็ไม่รอช้า เขาช้อนอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาวทันที! ทว่าเมล์ที่สติพร่ามัวกลับไม่ยอมหยุดอยู่แค่นั้น สองมือเล็กโอบรอบลำคอหนา พลางซุกหน้าซบระบายความร้อนรุ่มด้วยการดูดจูบที่ซอกคอแกร่งของเขาไม่ยอมลดละ

ฌาลัลล์ขบฟันแน่นจนกรามขึ้นเป็นสัน เขาก้าวเท้าขาสมส่วนเดินฉับๆ มุ่งตรงไปยังลิฟท์ส่วนตัวความเร็วสูงทันที ตัวเลขดิจิทัลบนหน้าปัดลิฟท์กะพริบทะยานขึ้นสู่จุดหมาย... ชั้น 70 ห้องส่วนตัวชั้นบนสุดที่จะไม่มีใครหน้าไหนขึ้นมารบกวนค่ำคืนอันอันตรายนี้ได้!

"พ่อแม่เธอเป็นใครกัน... ถึงได้ปล่อยให้ลูกสาวมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ได้ นี่มันอาการโดนยาชัด ๆ"

ฌาลัลล์สถบในลำคอด้วยความหงุดหงิดระคนสงสาร ชายหนุ่มกดรหัสผ่านหน้าประตู Penthouse หรูอย่างรวดเร็ว ก่อนจะช้อนอุ้มร่างบางที่ตัวเบาหวิวตรงดิ่งไปยังห้องน้ำกว้างใหญ่ทันที

พรึบ!

ร่างเล็กถูกวางลงในอ่างอาบน้ำหินอ่อนขนาดใหญ่ ไม่ทันให้เด็กสาวได้ตั้งตัว ฌาลัลล์ก็ก้าวขาข้ามขอบอ่างลงไปนั่งซ้อนด้านหลัง พลางหยิบฝักบัวฉีดสายน้ำเย็นจัดรดลงบนเรือนร่างบางทันทีเพื่อหวังจะดับไฟราคะและเรียกสติของเธอคืนมา

ซ่าาาาา!

"อื้อออ! แค่กๆ..."

เมล์ดิ้นขลุกขลักไปมาด้วยความเย็นเยียบ สายน้ำไหลซู่ตั้งแต่ศีรษะลงมาจนแทบหายใจไม่ทัน เสื้อผ้าเดรสแนบเนื้อเปียกปอนปะทะความเย็นจัดทำให้เธอสั่นสะท้าน แต่พิษยาปลุกเซกส์เข้มข้นภายในกลับยิ่งต่อต้าน ความทรมานและอารมณ์ดิบปะทุหนักกว่าเดิม

"เป็นไงบ้าง?"

เสียงแหบต่ำดุทรงอำนาจเอ่ยถามชิดใบหู ท่ามกลางเสียงสายน้ำฝักบัว

"ฮึก... ไม่ไหวแล้ว..."

แทนที่จะมีสติ เมล์กลับเอี้ยวตัวหันกลับมาคล้องแขนรอบลำคอแกร่งแน่น โน้มดึงร่างโตลงมาแล้วบดจูบลงบนริมฝีปากหยักชุ่มน้ำของมาเฟียหนุ่มทันที!

จ๊วบ! จ๊วบ!

"อื้อ... ขอร้องล่ะค่ะ... เอาเมล์ที... เมล์ทรมานจะตายอยู่แล้ว!"

เสียงหวานสั่นพร่าร้องขออย่างลืมอาย นัยน์ตาฉ่ำน้ำอ้อนวอนช้อนมองชายหนุ่มตรงหน้า... คำขอร้องอันรุ่มร้อนบวกกับสัมผัสจูบที่ดูดดึงริมฝีปากของเขาอย่างหิวโหย กลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่เผาทำลายความอดทนของมาเฟียใหญ่อย่างฌาลัลล์จนสิ้นซาก!