Accueil / มาเฟีย / มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก / บล็อกให้หมด ไอ้คนแก่ใจร้าย

Partager

บล็อกให้หมด ไอ้คนแก่ใจร้าย

last update Date de publication: 2026-10-07 16:35:31

บทที่ 96

ไข่มุกที่เห็นเพื่อนสาวออกมานั่งตากลมด้านนอกอยู่นานสองนาน จึงเดินออกมาทักด้วยความห่วงใย

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   อริหัวใจสายเลือดเลี้ยง

    บทที่ 121 "เมย์ไม่คุยกับคนไม่มีเหตุผลค่ะ! แล้วบ่ายโมงก็ไม่ต้องมารับเมย์เลยนะคะ เมย์จะกลับเอง ชิ!" หญิงสาวเอ่ยสะบัดเสียงใส่เสร็จ ร่างบางก็หมุนตัวสับเท้าเดินตรงขึ้นอาคารเรียนไปทันทีโดยไม่หันกลับมามองคนบนรถสักนิด ทิ้งให้มาเฟียหนุ่มใหญ่อย่างฌาลัลล์นั่งหน้าตึง นัยน์ตาคมกริบมองตามหลังเด็กดื้อที่กล้าท้าทายอำนาจเขาด้วยความเอ็นดูผสมหงุดหงิดในอก "เหอะ... คิดว่าจะห้ามฉันได้หรือไง เมล์รียา" ฌาลัลล์แค่นหัวเราะในลำคอ สายตาจ้องมองร่างเล็กที่เดินมุ่งหน้าไปหา 'ไข่มุก' เพื่อนสนิทที่ยืนรออยู่ก่อนหน้านั้นตรงหน้าทางขึ้นตึก "อ้าว เมย์! เป็นอะไรเนี่ย ทำหน้าบึ้งตึงมาเชียว?" ไข่มุกทักขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อนสาวเดินหน้าง้ำหน้างอเข้ามาหา "แล้วเมื่อกี้... รถหรูคันนั้นของใครกันน่ะ หรูหราจัดเต็มขนาดนั้น อย่าบอกนะว่า~~" "นั่นคุณน้าฌาลัลล์มาส่งเธอเหรอเมล์! สุดยอดไปเลยอะ... เขาดูหล่อและเท่มากเลยนะแก ฉันรู้สึกได้ถึงออร่าความอบอุ่นแบบสุดๆ เวลาเขาอยู่กับเธอ" ไข่มุกทำตาโต สะกิดแขนเพื่อนยิกๆ พลางเอียงคอกระซิบถามด้วยสายตาแพรวพราว "เป็นไงบ้างจ๊ะ... กล้ามแน่นไหม?" "ยัยไข่มุก! พูดถึงเรื่องอะไรของเธอเนี่ย!"

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   หลงรักเมียเด็ก

    บทที่ 120 เวลาต่อมา... @บนถนนสายหลักมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัย ภายในรถยนต์คันหรูที่กำลังแล่นไปอย่างนุ่มนวล ร่างบอบบางในชุดนักศึกษาไม่ได้นั่งอยู่บนเบาะข้างๆ แต่อย่างใด ทว่ากลับนั่งจุ้มปุ้กอยู่บนตักแกร่งของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล! แขนทรงพลังของฌาลัลล์โอบรัดเอวบางของเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยให้ห่างกายแม้แต่องศาเดียว ชายหนุ่มก้มลงกระซิบชิดข้างแก้มเนียนเบาๆ นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความเอ็นดูและถือสิทธิ์ "รู้สึกยังไง... ที่ได้นั่งอยู่บนตักของฉันจนถึงมหาวิทยาลัย?" เมล์รียาช้อนสายตาสุกใสขึ้นมองคนตัวโตเล็กน้อย ยิ่งเห็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ประดับตรงมุมปากกับตอเคราที่เกลี้ยงเกลาด้วยฝีมือเธอ ก็ยิ่งทำเอาแก้มเนียนร้อนผ่าว หญิงสาวแกล้งทิ้งน้ำหนักเอียงแก้มลงแนบซบกับแผงอกแกร่งของเขาเอาไว้ พลางเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกวนๆ ยวนเย้า "เฉยๆ ค่ะ..." "เฉยๆ?" ฌาลัลล์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มือหนาบีบเข้าที่เอวบางเบาๆ อย่างหมั่นไส้ "ปากแข็ง... ถ้าเฉยๆ แล้วหัวใจตรงอกซ้ายของใครบางคนแถวนี้ มันจะเต้นตึกตักดังสนั่นแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ทำไมกัน?" คำย้อนของคนรู้ทันทำเอาเมล์รียาถึงกับหุบปากฉับ รีบซุกหน้าเข้ากับอกแกร่

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   ยังไม่เสร็จเลย NC 18+++

    บทที 119 "ยังไม่เสร็จเลย... จะรีบไปไหน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเย้ายวน ก่อนที่เขาจะกดจูบลงบนริมฝีปากบางเอาไว้หนักๆ เพื่อปิดปากให้เธอหยุดพูดมากเสียที! สัมผัสจูบอันเร่าร้อนและลึกซึ้งกลืนกินเสียงประท้วงของหญิงสาวจนหมดสิ้น ร่างบางสะท้านเฮือกในอ้อมกอด แขนเรียวทำได้เพียงโอบรอบคอแกร่งเอาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ ฌาลัลล์ถอนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้า นัยน์ตาคู่คมวาวหวานจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงระเรื่อและหอบหายใจแผ่วเบา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับตรงมุมปากอย่างคนชนะ ก่อนจะเอ่ยกระซิบกระซาบชิดแก้มเนียนด้วยน้ำเสียงเอ็นดู "บอกแล้วไง... ว่าฉันจะไปส่งที่มหาวิทยาลัยเอง" ร่างสูงใหญ่ทาบทับคุมเชิงอยู่บนเตียงนอนนุ่ม นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยไฟแห่งเสน่หาและอารมณ์หึงหวงที่ยังคงคุกรุ่น มือหนาเอื้อยไล้ไปตามสาบเสื้อเชิ้ตสีขาวของหญิงสาว พลางปลดกระดุมออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้าทว่าชำนาญ... กึก... กึก... ปราการเสื้อเชิ้ตแยกออกจากกัน เผยให้เห็นเรือนร่างซ่อนรูป อกอวบอิ่มผิวกระจ่างใสเนียนนุ่มอมชมพูที่กำลังกระเด้งกระดอนตามจังหวะการหายใจติดขัดของร่างบาง เมล์รียาได้แต่หลับตาปี๋ แก้มเนียนร้อนผ่าวจนแทบสุก ฌาลัลล์

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   มาเฟียเอวดุ NC18+++

    บทที่ 118 "เธอต้องถูกลงโทษแล้วล่ะ... เมล์รียา" น้ำเสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูระหง ก่อนที่มือหนาจะรั้งร่างบางเข้าหาตัว บังคับให้มือคู่สวยดันโน้มลงแตะกับม้านั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งอย่างถือสิทธิ์ เมล์รียาหัวใจเต้นตึกตัก ร่างกายร้อนผ่าวไปทุกอณูเมื่อสัมผัสได้ถึงอารมณ์หึงหวงและเสน่หาอันแรงกล้าที่ส่งผ่านมาจากร่างสูงใหญ่ด้านหลัง "คุณ... เมลจะไปเรียนสายแล้วนะคะ!" หญิงสาวเอ่ยประท้วงเสียงแผ่วละล่ำละลัก ทั้งที่ใบหน้าหวานแดงระเรื่อจนร้อนฉ่าวไปหมด "ไม่เป็นไร... เดี๋ยวฉันเป็นคนไปส่งเธอเอง" ฌาลัลล์แค่นยิ้มมุมปากอย่างเป็นต่อ นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความลุ่มหลง "เพราะยังไงตอนนี้... เธอก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวออกจากห้องนี้เด็ดขาด" สัมผัสอบอุ่นและเร่าร้อนจากมาเฟียหนุ่มทำเอาหญิงสาวต้องเม้มริมฝีปากแน่น นัยน์ตาสุกใสระริกไหว แม้ปากจะทำเป็นคัดค้าน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเรือนร่างและหัวใจของเธอเองก็ตอบรับอารมณ์เสน่หาของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เสน่ห์อันดุดันและทรงอำนาจของฌาลัลล์ดึงดูดเธอให้หลงใหลจนยากจะถอนตัว... "ว้าว... เด็กดี สวยไปหมดทั้งตัวเลย" เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูระหง พลางโลมเ

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   อารมณ์หิวเนื้อสาวประทุ

    บทที่ 117 ฌาลัลล์ยังคงนิ่งเงียบ ไม่ยอมเอ่ยคำใดตอบกลับมาแม้แต่คำเดียว... เพราะมาเฟียหนุ่มใหญ่รู้ดีว่า ตัวเองกำลังเป็นผู้ควบคุมเกมความสัมพันธ์ทุกอย่างอยู่ในเวลานี้! ​"คุณน้าฌาลัลล์คะ..." ​เมล์รียาเรียกชื่อเขาเสียงเบา มือกดถูบนอกแกร่งอย่างลังเล พยายามจะขยับตัวลุกออกจากอ้อมแขน ทว่ายิ่งเธอพยายามถอย ชายหนุ่มกลับยิ่งกระชับวงแขนแน่นขึ้น บังคับให้ร่างบางจมอยู่ในอกอุ่นอย่างไม่ยินยอมให้ไปไหนง่ายๆ ​"ถ้าไม่ให้เมล์ไปเรียน... เดี๋ยวป๊าก็เดินขึ้นตามถึงห้องหรอกนะคะ" หญิงสาวขู่เสียงแผ่ว พลางย่นจมูกใส่คนโตกว่าที่กำลังใช้ความเงียบสยบเธอ ​ฌาลัลล์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง นัยน์ตาคมวาวโรจน์ไปด้วยเล่ห์กล ก่อนจะยอมคลายอ้อมแขนออกเพียงเล็กน้อยให้เธอพอมีช่องว่างได้หายใจ แล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำเรียบเย็น ​"งั้นก็รีบไป... แล้วจำคำสัญญาเมื่อครู่ไว้ด้วย ถ้ากลับมาเลทแม้แต่นาทีเดียว ฉันจะไปอุ้มเธอออกมาจากห้องเรียนด้วยตัวเอง" ​"เหอะ!" ​ฝ่ามือบางตบเข้าที่กลางอกแกร่งของเขาดัง เพียะ! ทันทีด้วยความหมั่นไส้ ทว่าแรงอันน้อยนิดของเธอตามประสาผู้หญิงกลับไม่สามารถทำให้ร่างโตกำยำสะทกสะท้านเลยแม้แต่นิดเดียว! ​ฌาลัลล์แค่น

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก   คำสัญญาของมาเฟีย

    บทที่ 116 เมล์รียาขยับตัวเล็กน้อย ส่งเสียงคราง "อื้อ..." ในคอเบาๆ เหมือนเด็กที่กำลังละเมอ ฝันหวานอยู่ท่ามกลางความอุ่นไอ ​ฌาลัลล์ยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มถอดเสื้อสูทตัวยาวออกทิ้งไว้ข้างเตียง ก่อนจะก้าวขึ้นไปทิ้งตัวลงนอนข้างๆ เธอ ร่างบางที่รับรู้ได้ถึงไออุ่นอันคุ้นเคยแม้จะยังไม่ได้ลืมตา ก็ผละตัวขยับมุดเข้าหาและซุกตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดกว้างของเขาในทันที ราวกับลูกแมวน้อยที่รอคอยเจ้าของกลับมาซบอุ่นยามเช้า เวลา 07:00 น. แสงแดดยามเช้าเริ่มส่องสว่างผ่านบานหน้าต่างเข้ามา ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันจากแม่บ้านประจำคฤหาสน์ "คุณหนูเมล์คะ... ได้เวลาทานอาหารเช้าก่อนไปมหาวิทยาลัยแล้วค่ะ" ทว่าบานประตูไม้สีหวานยังคงถูกล็อกอย่างแน่นหนาตั้งแต่ตอนตีห้าที่ฌาลัลล์ก้าวเดินเข้ามา บนเตียงนอนโทนสีฟ้าใหญ่ สองร่างยังคงนอนกอดก่ายกันกลมกลืนท่ามกลางความอุ่นไอ เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้เมล์รียาคอยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ตามความเคยชิน กึก... "เอ๊ะ..." สัมผัสใต้ฝ่ามือมันทั้งแข็ง ทั้งแน่นตึงไปหมด... หมอนข้างที่เคยกระชับกอดประจำไม่มีทางเป็นแบบนี้แน่ๆ!

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status