MasukShare
บทที่ 10 สตรีไม่ควรยุ่งเกี่ยวเรื่องเช่นนี้
Terakhir Diperbarui:
2025-12-27 21:27:15
Bab terbaru
มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว บทที่ 18 ความจริงเปิดเผย
บทที่ 18ความจริงเปิดเผยสายลมฤดูใบไม้ผลิพัดลอดม่านแพบางเบา กลิ่นชาผสมกลิ่นไม้จันทน์จากเตาไฟอ้อยอิ่งในอากาศ อวี้เซียนนั่งอยู่ข้างโต๊ะไม้กลม มือเรียวค่อยพลิกหน้าหนังสือ เสียงกระดาษเสียดกันเบา ๆ เป็นเสียงเดียวในเรือนเงียบสงัดหลังเข้ามาอยู่ในจวนไป๋ในฐานะอนุของไป๋เจี้ยนหง นางไม่เคยพบหน้าสามีอีกเลยแม้แต่ในคืนเข้าพิธีที่ควรเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตคู่ ทุกอย่างเงียบงันราวน้ำในบ่อที่ถูกปิดทับด้วยแผ่นไม้ใหญ่ ไม่มีระลอก ไม่มีแม้เงาคนตักน้ำนางคิดในใจว่าก็ดีเช่นนั้น ยิ่งไม่พบหน้า ยิ่งไม่ต้องพยายามพูดสิ่งที่ไม่มีใครอยากฟังแก่กันสิ่งที่น่าขมยิ่งกว่าความว่างเปล่า คือนางต้องไปคารวะแม่สามี เสียงมนทนาที่เจือการเย้ยบาง ๆ ทุกครั้งที่ไปทำให้สิ่งนี้คือเรื่องเดียวที่ไม่ดีตั้งแต่งมา“อนุหลิน” ฮูหยินไป๋ยิ้มสง่างามอย่างผู้ดี “ตอนนี้แต่งเข้ามาจวนไป๋แล้วเจ้าควรถือเป็นแบบอย่างอวี้เยี่ยนนะ นางอ่อนโยน เรียบร้อย สมกับเป็นสะใภ้ใหญ่ของตระกูลไป๋ยิ่งนัก”อวี้เซียนพยักหน้าเช่นเคย“เจ้าค่ะ” เสียงราบเรียบเหมือนผิวน้ำยามไร้ลมนางเลือกจะนิ่ง ปล่อยให้คำพูดของคนอื่นลอยผ่านเหมือนเสียงลม แต่ความนิ่งของนางกลับยิ่งทำให้ผู้คนอยากล
มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว บทที่ 17 แต่งเป็นอนุ
บทที่ 17แต่งเป็นอนุยามกลุ่มผู้มาใหม่มาถึงเรือนท้ายจวนเสียงบางอย่างก็ดังลอดออกมาจากเรือนท้ายจวน... แผ่วช้าแต่ชัดเจน เสียงหอบหายใจติดขัดสลับกับเสียงกระทบกันแผ่วเบา ใครบางคนกลืนน้ำลาย เสียงไฟในคบเพลิงที่บ่าวถือมาเหมือนดังขึ้นพร้อมแรงลมหวิวในใจทุกคนหลินเจิ้งหาวนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเสียงทุ้มของเขาจะแผ่วลงจนแทบกลืนไปกับลม“เปิดประตู!”เสียงไม้เก่าเสียดสีกันดังครืด แสงไฟทะลักเข้าท่วมทั้งห้อง กลิ่นธูปหอมแรงจนแทงจมูก คนที่อยู่ใกล้ที่สุดถึงกับยกมือขึ้นปิดปากปิดจมูกทันใดบนเตียงกลางห้อง ร่างสองร่างทาบซ้อนกันอยู่ใต้ผ้าห่มที่หลุดรุ่ย ผมยาวดำสยายพันกัน บนผิวผ้าขาวจางเห็นรอยแดงแต้มบางจุด แสงไฟสะท้อนเงาขยับเบา ๆ ก่อนทุกอย่างจะนิ่งสนิท สิ่งที่เกิดกระทันหันนี้เรียกสติสองคนบนเตียงได้เป็นอย่างดีความเงียบถาโถมลงในพริบตา ไม่มีใครขยับ ไม่มีแม้แต่เสียงลมหายใจปลายนิ้วของอวี้เยี่ยนสั่นจนจับชายแขนเสื้อว่าที่สามีแบไม่อยู่นางแทบทรุดลง มือยกขึ้นปิดปากทั้งน้ำตา หลินเจิ้งหลิงยืนนิ่ง เหมือนร่างแข็งค้างอยู่ตรงนั้น“หลินอวี้เซียน...” เสียงของหลินเจิ้งหาวดังขึ้นช้า ๆ ทว่าเย็นเยียบเสียจนผนังไม้ยังสั่นสะเทือน “เจ้
มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว บทที่ 16 ผลแห่งการกระทำโหดร้ายกว่าที่คิด
บทที่ 16ผลแห่งการกระทำโหดร้ายกว่าที่คิดกลิ่นกำยานหวานลึกแผ่ซ่านในอากาศ ราวหมอกที่ค่อย ๆ บดบังสติสัมปชัญญะ อวี้เซียนรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบเริ่มโยกคลอน เสียงลมหายใจของตนแปรเปลี่ยนเป็นเสียงแปลกประหลาดนางขยับถอย แต่ฝ่ามือของเขากลับรั้งไว้แน่นกว่าเดิม ร่างสูงที่เคยเยือกเย็นบัดนี้กลับอบอ้าวร้อนระอุ ลมหายใจเขาแตะต้นคอนางแผ่วเบาในตอนแรก ก่อนจะกลายเป็นไฟลามที่ไม่มีที่สิ้นสุด“ไป๋เจี้ยนหง! มีสติ...”เสียงนางขาดห้วง พยายามเรียกสติ แต่เขาไม่ตอบ มีเพียงแรงบีบของมือที่กดอยู่บนคอของนางอวี้เซียนพยายามผลักเขาออกแต่กลับอ่อนแรงเหมือนต้องมนต์ นางมองเห็นเพียงดวงตาคมเข้มที่ตอนนี้เต็มไปด้วยบางสิ่งที่ทั้งเผาไหม้และว่างเปล่าเขากระซิบข้างหูนางเสียงทุ้มแผ่วต่ำ “เจ้านัดข้ามาไม่ใช่หรือ…”“ข้าไม่ อื้อ...”ถ้อยคำนั้นจบลงพร้อมแรงดึงตัวนางเข้าหาฉับพลัน ริมฝีปากของเขาปิดทับเสียงของนางที่จะเอ่ยปฏิเสธ ลมหายใจของทั้งสองเริ่มแปรปรวน สัมผัสอุ่นที่ริมฝีปากแตะต้องกันเพียงชั่วครู่กลับกลายเป็นแรงดึงที่ไม่อาจปล่อยได้นางพยายามเอ่ยชื่อเขาอีกครั้ง แต่เสียงนั้นกลับจมหายไปในความใกล้ชิดที่เข้ามาแทนที่ ทุกอย่างพร่ามัวลมหายใจ เสีย
มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว บทที่ 15 กลิ่นหอมเหียนที่เวียนหัว
บทที่ 15กลิ่นหอมเหียนที่เวียนหัวเสียงพิณจากลานใหญ่ดังลอดมาตามลม แว่วปะปนกับเสียงหัวเราะและเสียงพูดจารื่นเริงของเหล่าขุนนางและสตรีแต่งกายเต็มยศ กลิ่นเหล้าอบอวลผสมกลิ่นดอกเหมยที่โปรยทั่วเรือนหลวงจนแทบหายใจไม่ออกหลินอวี้เซียนวางพู่กันในมือ เงยหน้ามองม่านแดงที่ตกแต่งทั่วจวนคืนนี้คือคืนที่อวี้เยี่ยนน้องสาวร่วมบิดาเป็นเจ้างาน ที่จวนกำลังเฉลิมฉลองก่อนจะถึงวันแต่งงาน เสียงชื่นชมจากทั่วเมืองดังถึงหูไม่เว้นวัน สตรีผู้มีบุญวาสนา...ถ้อยคำที่ใคร ๆ ก็พูด แต่สำหรับอวี้เซียนแล้ว มันกลับกลายเป็นเสียงแหลมบาดหูซูม่านยกถ้วยชามาให้ “คุณหนูเจ้าคะ ลองดื่มหน่อยเถิดเจ้าค่ะ จะได้ไม่เวียนหัวจากกลิ่นควันไฟพวกนั้น”“ไม่ต้อง” นางตอบเรียบ ลุกขึ้นพลางจัดเสื้อคลุม “เสียงพิณนั่นก้องอยู่ในหัวข้าเกินพอแล้ว”“แต่ตอนนี้งานยังไม่เลิกนะเจ้าคะ หากมีใครเห็นเข้าว่าคุณหนูฝืนคำสั่งออกไป--”“เห็นก็เห็นสิ” น้ำเสียงของนางนิ่งจนเยือก “ข้าไม่คิดจะไปขัดขวางงานใคร แค่ไม่อยากอยู่ในที่ที่เสียงพวกนั้นกวนสมาธิข้าก็เท่านั้น”ซูม่านเม้มปากลุกขึ้นจะตามเจ้านายสาวไปทว่าอวี้เซียนก็ยกมือห้ามทันใด“ไม่ต้อง ข้าอยากอยู่คนเดียวสักพัก”นางเดินลัด
มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว บทที่ 14 น้องสี่มีแผน
บทที่ 14น้องสี่มีแผนฟ้าสางวันใหม่แต่ภายในเรือนหลินอวี้เซียนยังคล้ายจมอยู่ในเงาแห่งรัตติกาล กลิ่นขมของยาที่เย็นชืดลอยอบอวลอยู่เหนือโต๊ะไม้ นางมองมันนิ่งราวกับจ้องเถ้าธุลีของบางสิ่งที่ตายไปแล้วในใจตนนอกหน้าต่าง เสียงฝนที่ตกเมื่อคืนยังคงทิ้งร่องรอยไว้บนใบ หยดน้ำร่วงกระทบพื้นหินทีละหยด ทั้งเรือนมีเงาคนคุมเฝ้ายามสับเปลี่ยนกันเดินเป็นระยะ เสียงรองเท้ากระทบพื้นไม้ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับเตือนว่าตอนนี้นางไม่ต่างจากนักโทษผู้รอวันพิพากษา“คุณหนูเจ้าคะ กินหน่อยเถิด” ซูม่านเอ่ยเสียงเบา ขณะยื่นช้อนให้ “ท่านยังไม่ได้แตะอะไรเลยตั้งแต่เมื่อวาน”อวี้เซียนเหลือบตาขึ้น ริมฝีปากขยับเพียงน้อย “ข้าไม่หิว”เสียงของนางแห้งพร่า จนเหมือนสิ้นแรงจะปลอมแปลงความรู้สึกใด ๆ อีกต่อไป ซูม่านมองผู้เป็นนายอย่างกังวล แต่อวี้เซียนกลับหันมองออกไปนอกหน้าต่างแทน เหมือนกำลังรอให้บางสิ่งในหัวใจค่อย ๆ จางไปพร้อมฝนจากเมื่อคืนไม่ใช่เพราะเสียใจที่ถูกสั่งให้เสียสละเพราะนั่นไม่ใช่ชีวิตที่แท้จริงของนางอยู่แล้ว สิ่งที่กัดกินอยู่ในอกคือความรู้สึก พลาด ทั้งที่เพียงอีกก้าวเดียว นางอาจรู้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลัง ทุกอย่างที่ลงทุนว
มาเฟียสาวทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายจบแล้ว บทที่ 13 ยุติทุกอย่างพร้อมกลับมาเริ่มใหม่
บทที่ 13ยุติทุกอย่างพร้อมกลับมาเริ่มใหม่“คุณหนูสามกับคุณชายรองไป๋...ได้ของสำคัญไปแล้วขอรับ”พู่กันในมือหลินเจิ้งหาวหยุดนิ่งกลางอากาศทันที หยดหมึกสีดำร่วงลงบนกระดาษตรงหน้าเป็นจุดกลมก่อนแผ่ซึมออกช้า ๆ ความเงียบเข้าปกคลุมอยู่พักหนึ่ง เขาเพียงเงยหน้าขึ้นดวงตาที่มักนิ่งสงบกลับคมดั่งคมมีด“เจ้ามันไร้ความสามารถ” เสียงของเขาไม่ดังนักแต่แผ่วเย็นจนอีกฝ่ายตัวแข็งทื่อ “ของนั่น...คืออันใด?”ชายชุดดำกลืนน้ำลาย “ไม่ทราบขอรับ คราวนี้คุณชายใหญ่มิได้แจ้งให้ท่านทราบก่อนเราเลยไม่ทันได้ไปสำรวจที่กระท่อมนั่น นายท่าน แต่ข้าเกรงว่า...หากพวกนั้นสืบลึกกว่านี้ เรื่องอาจลุกลาม ควบคุมไม่อยู่ขอรับ”หลินเจิ้งหาวหัวเราะในลำคอ เสียงแห้งเย็นราวเหล็กขูดหินจนกร่อน “เจ้าคิดไม่ทันแม้เด็กกลุ่มหนึ่ง เล้ยงไว้เสียข้าวสุกนัก”เขาลุกขึ้นอย่างช้า เงาเสื้อคลุมยาวลากไปบนพื้นไม้ เสียงผ้าลากดังครืดเบา นิ้วมือแตะขอบโต๊ะขณะหมุนตัวกลับมามองผู้รายงาน แววตาสว่างวาบขึ้นชั่วขณะก่อนจะกลับมามืดสงัด“ไป” น้ำเสียงเรียบ แต่ชัดทุกถ้อยคำ “จัดการชิงของนั่นให้มาให้ได้ ...ครานี้ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด ส่วนเรื่องหลังจากนี้ข้าจัดการเอง”ชายชุดดำสะดุ้งรีบ
Anda juga akan menyukai
ฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้24.5K Dibacaหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่188.9K Dibacaเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน35.4K Dibacaท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่139.5K Dibacaสามชาติ สองภพ จบปรารถนา
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้2.4K Dibacaเป็นนางร้ายกลับใจไม่ได้ง่ายถึงเพียงนั้น
คุณหนูหยางเอิน6.7K Dibacaทะลุมิติมาเป็นสตรีร้ายกาจ 80s
sanvittayam4.0K Dibacaนักฆ่าตำหนักเย็น
เยวี่ยหลิงจงเทียน43 Dibaca
