LOGINShare
5
Last Updated:
2025-12-01 00:48:05“ลี่กลับก่อนนะทุกคน” สาวหมวยดวงตากลมโต ที่มีความงามโดดเด่นรับกับรูปร่างสมส่วนโบกมือลาเพื่อน ๆ
“เดี๋ยวก่อนลี่”
หญิงสาวที่เดินเกือบจะถึงรถมอเตอร์ไซค์ของตัวเองหยุดและหันไปมองคนทัก
“มีอะไรเหรอพี่ขาว” ถามนักมวยดาวรุ่งที่ไม่ได้ขาวสมชื่อแต่ใจดีน่าคบหาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“ทำไมรีบกลับล่ะ พี่ตั้งใจจะพาไปเลี้ยงสุกี้เป็นการตอบแทนที่ช่วยเป็นคู่ซ้อมให้ซักหน่อย”
“พี่ขาวไม่ต้องเลี้ยงลี่หรอก เก็บเงินไว้เถอะ พี่ขาวเคยบอกว่าอยากซื้อรถเก๋งเท่ ๆ สักคันไม่ใช่เหรอ”
“โธ่ลี่ สุกี้มื้อละแค่ไม่กี่บาท พี่เลี้ยงลี่ได้อยู่แล้ว ส่วนเงินเก็บซื้อรถพี่ก็เก็บอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ ให้พี่เลี้ยงหน่อยเถอะนะ พี่อยากใช้เงินเพื่อลี่บ้าง”
คำพูดกับสายตามีนัยยะแอบแฝงของเขานั้น ไม่ได้ทำให้หญิงสาวใจเต้นหรือขัดเขินแต่ประการใด แต่กลับรู้สึกลำบากใจมากขึ้นทุกครั้ง ต่อไปนี้เธอคงต้องเว้นระยะห่างกับเขาให้มากอีกสักหน่อยแล้ว เขาจะได้เลิกสนใจเธอสักที
“เอาไว้วันอื่นนะพี่ วันนี้ลี่มีนัดว่ายน้ำกับเพื่อน ๆ อีก ต้องรีบไปแล้ว” พูดจบก็โบกมือลาพร้อมรอยยิ้มกว้างแล้วเดินไปขึ้นรถ สตาร์ทจากไป
นักมวยดาวรุ่งได้แต่มองตามหญิงสาวที่ตัวเองมีโอกาสได้รู้จักเมื่อประมาณหนึ่งปีก่อนด้วยสายตาละห้อย แค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าเธอเจตนาจะเลี่ยง แต่เขาไม่ยอมถอดใจง่าย ๆ หรอกนะ
……………..
สระว่ายน้ำ
“ฉันไม่เข้าใจเตียแกเลยเหม่ยลี่”
หญิงสาวที่ถูกพาดพิงถึงบิดาหันไปมองเพื่อนที่กำลังดูดน้ำอัดลมจากแก้ว
“เตียฉันทำไมวะองุ่น”
“ก็เตียแกให้แกเรียนอะไรแต่ละอย่างโหด ๆ ทั้งนั้นเลย แล้วบางอย่างฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะมีประโยชน์อะไรกับแกสักนิด อย่างยิงปืนเนี่ยจะเรียนไปทำไมวะ บ้านเราพกปืนก็ไม่ได้ ขี่ม้าก็เหมือนกัน ให้แกเรียนไปแคสติ้งเป็นนางเอกหนังจีนย้อนยุคเหรอวะ”
“ฮา ๆ ๆ ฮา ๆ ๆ แกอย่ามาว่าเตียฉันนะ เตียให้ฉันเรียนยิงปืนเพื่อที่จะให้ฉันยิงเป้า ปาลูกดอกตามงานวัดได้แม่น ๆ ส่วนขี่ม้าน่ะเรียนเอาไว้เพื่อ.. สงสัยจะให้ฉันไปเป็นนางเอกหนังจีนย้อนยุคอย่างที่แกว่านั่นแหละ” เธอก็ไม่ค่อยเข้าใจบิดาเหมือนเพื่อนว่านั่นแหละ แต่เธอก็ยอมเรียนเพราะสนุกกับมัน และชอบมากกว่าการไปเรียนวิชาตามตำราในห้องเรียน หรือเรียนอะไรที่เป็นหญิงจ๋า
“หุ่นดีแล้วก็สวยอย่างแกเป็นได้แน่ ๆ เหม่ยลี่ ไม่แน่นะ แกไปเรียนต่อที่จีนครั้งนี้อาจจะมีแมวมองมาทาบทามแกก็ได้”
“ฉันไม่เอาหรอกองุ่น ถ้าฉันถูกทาบทามจริง ๆ คงต้องลดน้ำหนักอย่างน้อย ๆ สิบโล ต้องผอมกะหร่องกะแหร่งเป็นกระดูกเดินได้แน่แก”
“เพื่อให้หุ่นในจอทีวีออกมาสวย แกก็ยอม ๆ หน่อยเถอะวะ”
“พูดอย่างกับจะได้เป็นจริง ๆ เลยนะ”
“นั่นสินะ ฮา ๆ ๆ ไปว่ายน้ำกันต่อเถอะ”
“ไปสิ ว่ายแข่งกันนะ ไปกลับ”
“ได้เลย ใครแพ้เลี้ยงไอติมนะ”
“ตามนั้น เสียดายเนอะที่คนอื่นไม่มาด้วย ไม่งั้นเราสองคนคงไม่มีใครเสียเงินหรอก”
“คงจะเป็นไอ้พริมหรือไอ้อ้นนี่แหละ”
“ฉันว่าไอ้อ้นแน่ เพราะหลัง ๆ มานี้มันมัวแต่ติดแฟน ไม่ค่อยมาว่ายกับเราสักเท่าไหร่ ลงว่ายอีกทีตะคริวกินขาแน่ ฮา ๆ ๆ”
สองสาวคุยกันสนุกสนานระหว่างบริหารร่างกายข้างสระว่ายน้ำ เพื่อให้ร่างกายพร้อมลงแข่งชิงไอติม
...................
หลายวันผ่านไป
“เหม่ยลี่”
“จ๋าเตีย”
“..หนูกำลังคบกับใครอยู่หรือเปล่า”
ฮึก! ปากที่กำลังเคี้ยวข้าวเกือบสำลัก เมื่อได้ยินคำถามที่ลอยเข้าหูมาดื้อ ๆ รีบดื่มน้ำกลืนข้าวลงท้อง
“เป็นไรเตีย อยู่ ๆ ก็ถามขึ้นมาแบบนี้หนูตกใจนะ” โวยวายหลังจากดื่มน้ำเสร็จ
“เตียถามจริงจังนะเหม่ยลี่ ตอบเตียมาตามตรง”
เห็นบิดาหรือหมอตี๋ของชาวบ้านมีสีหน้าจริงจัง ลูกสาวที่เหมือนม้าดีดกะโหลกอย่างเธอก็ไม่กล้าพยศ ได้แต่คิดว่าบิดาอาจจะนึกถึงพี่สาวฝาแฝดของตน
รีบส่ายหน้าปฏิเสธ “ยังไม่มีหรอกเตีย”
“แน่นะ ไม่ได้โกหกเตียให้สบายใจใช่ไหม”
“ไม่มีจริง ๆ เตีย วัน ๆ ก็มีแต่เรียนพิเศษเพื่อเตรียมตัวไปเรียนต่อที่จีน เรียนวนตามที่เตียอยากให้เรียนตั้งแต่เช้ายันเย็น เวลาว่างไปเฮฮากับเพื่อนยังแทบไม่มี แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟนล่ะเตีย” ตอบแล้วนิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ “ว่าแต่เตียเถอะ ทำไมถึงถามหนูแบบนี้ล่ะ หนูทำตัวแปลก ๆ ไปเหรอ”
ผู้เป็นบิดาวางตะเกียบที่กำลังจะคีบกับข้าว มองเด็กสาวที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่แบเบาะ และมอบความรักให้เสมือนเป็นลูกสาวแท้ ๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นเจือปนความกังวล.. เขาตั้งใจแล้วว่าจะพูดความจริงกับเธอทุกเรื่อง ยกเว้นเพียงเรื่องเดียว คือเรื่องที่เธอไม่ใช่ลูกของเขา แต่จะเริ่มต้นอย่างไรดีให้เธอเชื่อ ไม่คิดว่าเขากำลังเล่านิทานให้ฟัง
“เป็นอะไรเตีย” ด้วยความผูกพันที่มีให้กับบิดามากกว่ามารดา ทำให้หญิงสาววัยสิบเก้าปีเห็นถึงความผิดปกติของท่านได้ทันที “มีปัญหาอะไรหนักใจหรือเปล่า ถ้ามีก็บอกหนูมาเถอะ อย่าเก็บเอาไว้คนเดียวเลยนะเตีย”
“เตียอยากบอก เตียคิดมานานมากกับเรื่องนี้ แต่ไม่กล้าบอกหนูสักที เตียกลัวมาก กลัวจะทำให้ลูกต้องผิดหวังและเสียใจ”
“กลัวอะไรเตีย มีอะไรก็บอกมาเถอะ หนูรับได้ทุกเรื่อง บอกมาเถอะเตีย” คำพูดและสีหน้าของบิดาทำให้หญิงสาวใจคอไม่ดี ถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นไหว หายใจไม่ทั่วท้องไปด้วย
Latest chapter
มิติลี้รัก 51
เห็นเจ้านายอึกอักพูดไม่ออก มู่สงก็รีบขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิด“เสินเฉา ถึงเวลาต้องไปแล้ว” สอดปากเข้าช่วยเหลือพร้อมด้วยสีหน้าโง่ ๆเหม่ยลี่เขม้นมองมู่สงยิ้ม ๆ นับถือในความจงรักภักดีจนอยากจะเจรจาเอามาเป็นพวก“ต้องไปแล้ว.. ต้องไปไหนกันเหรอถึงได้รีบร้อนนัก” เมื่อกี้ยังเอ้อระเหยลอยชาย ทำท่าไม่พอใจที่เธอบอกว่าปวดขาไม่อยากเดินต่ออยู่เลย“ข้าน้อยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เสินเฉาต้องไปถือศีลในถ้ำ” มู่สงทำหน้าใสซื่อตอบกลับอย่างนอบน้อม“ช่างเป็นคนมีหลักธรรมค้ำจุนจิตใจยิ่งนัก มิน่าถึงได้ดูมีสง่าราศีไร้ผู้ใดเทียบเทียมขนาดนี้”เสินเฉาได้รับคำชมจากใบหน้านวลยิ้มแย้มก็คลี่ยิ้มกว้าง โค้งศีรษะให้นางเล็กน้อย“เหนียงเนี่ยงกล่าวชมเกินไปแล้ว” อยากถามนางต่อนักว่าเขาดูมีสง่าราศีเหนือฟูจวินของนางหรือไม่ “ในดินแดนมายาแห่งนี้ ไม่มีใครมีสง่าราศีเท่าฟูจวินของเจ้าอีกแล้ว เพราะเขาเป็นถึงต้าเสินของที่นี่” พูดทั้งที่ไม่อยากพูด“ท่านพี่พูดเกินไปแล้ว เสินหลง บิดาของพวกเราต่างหากคือต้าเสิน ส่วนข้าก็แค่รักษาการแทนท่านเท่านั้น”“แต่ท่านพ่อก็เลือกเจ้าเป็นหวางฉู่ นั่นแสดงให้เห็นว่าเจ้าต้องมีดีกว่าข้าที่เป็นลูกคนโตมิใช่หรือ” เสี
มิติลี้รัก 50
พูดจบมู่สงก็เดินเข้ามาเหมือนนัดกันไว้ โค้งกายเล็กน้อยก่อนจะยื่นโถอาหารปลาให้ผู้เป็นนาย“เสินเฉา” เหม่ยลี่หมดความอดทนต่อการปั้นหน้า เพราะดูแล้วเขาคงไม่กลับง่าย ๆ ถ้านางไม่ทำเสียเอง “ข้าขออภัยที่ต้องพูด ตอนนี้ข้าปวดเท้าและหนาวมาก ข้าคงเดินต่อไปไม่ไหวแล้ว”“เช่นนั้นให้ข้าประคองไปที่ศาลาดีหรือไม่เหนียงเนี่ยง”“ไม่เป็นไรเสินเฉา ข้าพอเดินไหวเจ้าค่ะ” ตอบเขาแล้วรีบหันหลังเดินกลับไปที่ศาลา“เหนียงเนี่ยง ข้าน้อยไม่คิดว่าเหนียงเนี่ยงเจ็บเท้าอย่างที่อ้างนะ” มู่สงผู้เดินตามหลัง เอ่ยขึ้นหลังจากมองดูนางอยู่สักพักเหม่ยลี่หันกลับไปมองบุรุษรูปร่างสูงใหญ่กำยำพอ ๆ กับเสินอี้ แต่หน้าตานั้นอย่าได้เทียบกัน เพราะฝ่ายนี้นอกจากไม่หล่อแล้วยังดูตาลอย ๆ เบลอ ๆ เหมือนคนไม่ค่อยเต็มเต็ง แต่เสินอี้ก็เตือนให้ระวังเขาคนนี้เอาไว้ให้มาก ๆ“เขาผู้นี้เป็นคนสนิทของเสินเฉาหรือเจ้าคะ”“ใช่ มู่สงเป็นคนของข้าเอง เหนียงเนี่ยงอย่าถือโทษโกรธเคืองเขาเลยนะ เขาไม่ค่อยฉลาดสักเท่าไหร่ เป็นคนซื่อ ๆ ตรง ๆ อยากพูดอะไรก็พูดแบบนี้ตลอด แต่ไม่มีพิษมีภัยกับใครหรอก เป็นคนที่ไว้ใจได้ทีเดียว”“อ้อ.. มู่สง”“ขอรับ เหนียงเนี่ยง”“คราวหน้าคราวหลังห
มิติลี้รัก 49
“ไม่ต้องหรอกหนี่ซวี่ เราสองคนปกป้องอาซันได้สบายมาก เพราะพลังเวทย์เราฟื้นเต็มที่แล้ว แต่ตอนที่อยู่บนโลกมนุษย์นั้นเราแทบไม่มีพลังเวทย์ติดตัวเลย”“แต่เสินเฉามีเวทย์ปีศาจที่ร้ายแรง และยังแอบฝึกเวทย์สวรรค์อีกต่างหาก คนสนิทของเขาก็เจ้าเล่ห์มากอุบาย ข้าเกรงว่าท่านทั้งสองจะเสียท่าพวกมัน”“ไม่มีใครเจ้าเล่ห์เท่ามนุษย์อีกแล้วเสินอี้ มนุษย์ไร้เวทย์แต่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว ท่านน่าจะเห็นแล้วว่ามนุษย์ในมิตินั้นทำอะไรได้บ้าง ไม่มีเวทย์เหาะเหินเดินอากาศ แต่ก็มีรถมีเครื่องบินใช้เดินทาง มีธุระต่างแคว้นแดนไกลแค่ไหน แค่ใช้โทรศัพท์คุยกันก็รู้เรื่องแล้ว ไม่ใช่แค่ได้ยินแต่เสียง แต่ยังคุยแบบเห็นหน้ากันได้ด้วย อยากได้ภาพตัวเองสักใบไม่ต้องเสียเวลาเรียกช่างมาวาด แค่ถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือก็ได้ภาพสวยเสมือนจริงออกมา ทั้งหมดคือฝีมือของมนุษย์ที่ไร้เวทมนตร์ประดิษฐ์ขึ้นมาทั้งนั้น ดังนั้นข้าไม่กลัวเล่ห์เหลี่ยมของเสินเฉาหรอก เพราะข้าอยู่กับมนุษย์จนชินแล้ว”“ถ้าท่านยืนยันเช่นนั้นข้าก็ไม่โต้แย้งอีกแล้ว แต่ถ้าถึงคราวคับขันจริง ๆ ท่านต้องขอความช่วยเหลือจากข้าทันทีนะ”“ได้” หยวนหลินตวัดฝ่ามือเบา ๆ หินสีเลือดก้อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้
มิติลี้รัก 48
จางผินเฟยหน้าแดงซ่าน ไม่ใช่เพราะอับอาย แต่เพราะโกรธคำพูดที่ถูกสวนกลับมานั้นนางเอาไปพูดกับฟูจวินไม่ได้ต่างหาก“เจ้าก็ไปพูดกับท่านเองสิ แต่อย่าพาดพิงมาถึงข้าก็แล้วกัน เพราะข้าไม่ได้สั่งห้ามเจ้าเรื่องนี้ แต่ถ้าเจ้าใส่ร้ายข้าว่ามาระรานไม่ให้เจ้ายุ่งกับท่านละก็ ข้าจะมาจัดการเจ้าแน่”“ข้าไม่ใช่คนขี้ฟ้อง” นางไม่คิดจะฟ้องอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้ไม่เอามาใส่ใจให้เสียสุขภาพจิตหรอก ถ้าทนไม่ไหวขึ้นมาก็จะจัดการด้วยตัวเอง ไม่คิดพึ่งพาเขาที่มีปัญหาใหญ่พอตัวให้คิดมากอยู่แล้วหรอก “แต่ถ้าท่านถามก็ไม่แน่ ถ้าไม่อยากให้ข้าพลั้งปากก็อย่ามายุ่งกับข้าอีก” แต่ก็ทิ้งท้ายให้อีกฝ่ายกริ่งเกรง“ที่ข้ามาพบเจ้าก็เพราะหวังดี อยากให้เจ้าปฏิบัติตามกฎระเบียบของเซี่ยเทียนกงที่ปฏิบัติกันมาอย่างเคร่งครัด เสินอี้ยังไม่มีอี้โฮ่วและผินโฮ่ว ข้าในฐานะต้าผินเฟยจึงถือว่ามีตำแหน่งสูงสุด จึงต้องมาทำหน้าที่บอกกล่าวกับเจ้า เพราะไม่อยากให้เจ้าถูกบรรดาผินเฟยคนอื่น ๆ ครหาว่าร้ายก็เท่านั้น ถ้าเจ้าปฏิบัติตามกฎได้มันก็เป็นผลดีต่อเจ้าเอง” เมื่อถูกขู่ก็ไม่กล้าทำตัวข่ม น้ำเสียงจึงอ่อนลงอย่างมาก“ขอบคุณจางผินเฟยที่เป็นห่วงข้า ข้าจะปฏิบัติตามอย่างเ
มิติลี้รัก 47
ณ บึงกว้างประมาณห้าหมู่ที่รายล้อมด้วยไม้ดอกนานาพันธุ์ มีสะพานไม้พาดขวางไว้เดินชมความงามของดอกบัวหลากสี และปลาสวยงามหลากชนิดนอกจากปลาแล้วยังมีเยวียนยางลอยคอคู่กันอยู่หลายคู่ หูเตี๋ยก็บินว่อนอวดลายสวยงามอยู่เหนือดอกไม้ใบบัวที่ริมบึงอีกด้านยังมีภูเขาลูกย่อมที่มีธารน้ำไหลแซมเป็นทางตกลงสู่บึง กระฉอกเป็นระลอกคลื่นต้องแสงแดดจนเกิดประกายระยิบระยับชวนมองศาลาริมบึงแห่งนี้จึงเป็นสถานที่โปรดของเหม่ยลี่ตั้งแต่วันแรกที่เสินอี้พานางมานั่งเล่น ซึ่งก็คือเมื่อวานนี้และวันนี้ศาลาแห่งนี้ก็ได้ต้อนรับแขกคนแรกของนาง“จางผินเฟย” เหม่ยลี่ทักทายสตรีที่นั่งเชิดหน้า เหมือนมองหาอะไรบนขื่อศาลาอย่างนอบน้อมพอประมาณ เพราะคะเนอายุแล้วนางก็น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ“เม่ยเมย นั่งสิ” จางผินเฟยทักทายกลับและผายมือเชื้อเชิญให้อีกฝ่ายนั่ง“ขอบคุณจางผินเฟย” เหม่ยลี่ไม่ถือสากับท่าทางวางอำนาจดั่งเป็นเจ้าของสถานที่ของอีกฝ่าย “จางผินเฟยมาขอพบข้า มีธุระอันใดกับข้าหรือ”“ไยเม่ยเมยถึงถามเช่นนั้น..ข้าเป็นผินเฟยเอกของเสินอี้ เจ้าน่าจะรู้ใช่หรือไม่”“ไม่รู้เลยเจ้าค่ะ” นางรู้สิ เพราะนางเพิ่งจะถามจากสาวใช้ตอนเดินมานี่เอง“.....” จา
มิติลี้รัก 46
“ไม่ว่าอย่างไร ข้าคิดว่าเวลานี้ไม่เหมาะที่จะเรียกอินผินเฟยมาพบพวกเรา เพราะอาจจะตกเป็นเป้าสายตาได้ง่าย ๆ รอให้จบงานก่อนน่าจะดีกว่านะจางผินเฟย”“แต่ข้าใจร้อนนี่ เจ้าสองคนจะมัวเอ้อระเหยอยู่ไม่ได้นะ”“ข้าก็ร้อนใจไม่ต่างกัน แต่ร้อนใจไปก็เท่านั้น เพราะฟูจวินก็ไม่เคยสนใจเรามาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” เกาผินเฟยตัดพ้อเว่ยผินเฟยผู้อ่อนแอกว่าคนอื่นซับน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจที่ปริ่มดวงตา“ข้าว่าเราอย่าไปยุ่งกับนางจะดีกว่า”“ไม่ดี / ไม่ได้นะ” จางผินเฟยและเกาผินเฟยตอบทันควัน“แม้ฟูจวินจะไม่เห็นเราอยู่ในสายตา แต่เราก็เป็นผินเฟยของท่าน ไม่ว่าอย่างไรเราก็ต้องแสดงให้นางรู้ว่าเรามาก่อน ต่อให้นางเป็นคนโปรดนางก็ต้องให้เกียรติเราตามลำดับ”“จางผินเฟยพูดถูก” เกาผินเฟยเห็นด้วย“แต่อีกไม่กี่วันนางก็จะกลายเป็นผินเฟยเหมือนเราแล้วนะ”“เป็นผินเฟยเหมือนกันแต่ก็มาทีหลัง ข้าไม่ยอมให้นางเหยียบหัวข้าง่าย ๆ หรอก” จางผินเฟยนัยน์ตาวาวด้วยความชิงชัง “ก่อนที่จะถึงวันแต่งตั้งนาง ข้าต้องหาทางทำอะไรนางสักอย่างให้ได้”“เจ้าจะทำอะไรหรือจางผินเฟย”“เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องรู้หรอกเว่ยผินเฟย เชิญกลับไปร้องไห้อยู่ที่เรือนของเจ้าเถิด เรื
You may also like
หวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น19.7K viewsเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน35.6K viewsเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่138.3K viewsชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล644.3K viewsนางมารน้อยข้ามภพ
Karawek House3.6K viewsทะลุมิติมาเป็นเถ้าแก่ร้านเครื่องประทินโฉม
Bosskerr268 viewsหมอหญิงยอดดวงใจพันเอก
moonlight -mini1.4K viewsเสน่ห์นาง
ดอกลิลลี่สีม่วง194 views
