Accueil / รักโบราณ / ยอดภรรยา 3 สามี / บทที่ 2 ตรวจสินค้า (2)

Partager

บทที่ 2 ตรวจสินค้า (2)

last update Date de publication: 2026-04-02 14:35:06

ต้นยามเซิน (ยามเซิน เท่ากับ เวลา 15.00 น. จนถึง 16.59 น.) รถม้าประทับตราสกุลหลิวก็ขับมาหยุดที่หน้าจวน หลิวเฉินคังก้าวลงจากรถม้าโดยมีห้าวอี้หอบเอกสารอีกกองใหญ่เดินตามหลัง

“เอาไปเก็บที่ห้องหนังสือ ข้าจะแวะไปคำนับท่านแม่ก่อนแล้วจึงจะตามไป”

ห้าวอี้รับคำแล้วเดินแยกไปทางเรือนพักของคุณชายใหญ่ ขณะที่หลิวเฉินคังแยกตัวไปหามารดาหลังสนทนาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบอยู่ครึ่งชั่วยามจึงกลับไปพักที่เรือนของตน (หนึ่งชั่วยามเท่ากับสองชั่วโมง)

ลู่ฟางเหนียงเก็บหนังสือของคุณชายใหญ่ที่นางเอามาตากแดดตั้งแต่ยามเช้าใส่ตะกร้าใบใหญ่ยกขึ้นใส่บ่าเล็กก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปในห้องหนังสือของคุณชายใหญ่อีกครั้ง เพียงแต่ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาคิ้วเล็กก็พลันขมวดมุ่น

หนังสือพวกนี้มาจากที่ไหนกัน หรือท่านพ่อบ้านจะเอาหนังสือของคุณชายใหญ่มาให้ข้าเก็บเพิ่ม

ลู่ฟางเหนียงคาดเดาได้เช่นนั้นก็ไม่ติดใจอะไรอีก นางจัดการนำหนังสือที่นำออกไปตากไล่ความชื้นเก็บเข้าที่ก่อนจะเดินกลับมาที่หนังสือกองใหม่ มือบางค่อยๆ เปิดอ่านหนังสือตรงหน้าทีละเล่มเพื่อจัดการแยกหมวดหมู่

ยอดสั่งซื้อ... บัญชีร้านหรือ

คิ้วเรียวขมวดสงสัย นางเองก็เป็นคนค้าขาย แม้ไม่ได้มีกิจการใหญ่โตแต่เรื่องการคิดคำนวณนั่นนางนับว่ารวดเร็วไม่น้อย ที่สำคัญนางยังชื่นชอบเป็นพิเศษ ดังนั้นยามเห็นยอดต่างๆ ในบัญชีตรงหน้าสายตาหวานก็กวาดมองแล้วขบคิดตามอย่างเพลิดเพลิน

หลิวเฉินคังเดินมาถึงหน้าห้องหนังสือของตนเองแล้วพลันชะงักเท้าทันทีที่เห็นประตูห้องหนังสือเปิดอยู่ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่น ลางสังหรณ์บางอย่างเกิดขึ้นในใจสองเท้าจึงเร่งก้าวเร็วขึ้น และทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องหนังสือของตน สายตาคมดุก็มองเห็นสตรีนางหนึ่งกำลังลอบอ่านเอกสารบัญชีร้านของเขา

บัญชีร้านที่เขานำมาตรวจสอบวันนี้ลงรายละเอียดการซื้อขายเอาไว้อย่างละเอียด และทุกสิ่งล้วนเป็นความลับสูงสุดของสกุลหลิว เช่นนี้แล้วนางย่อมเป็นสายลับที่สกุลอื่นส่งมาสืบความลับของเขาอย่างแน่นอน สองเท้าหนักพุ่งตรงไปหานางในทันที ลู่ฟางเหนียงที่กำลังจมอยู่กับการคิดคำนวณตัวเลขในบัญชี ไม่ทันรู้ตัวข้อมือเล็กที่กำตำราก็ถูกกระชากอย่างแรงจนนางหมุนตัวตามแรงฉุดรั้งนั้น ใบหน้างามกระแทกเข้ากับอกแกร่ง หนังสือในมือก็พลันหลุดตกไปที่พื้น

“เจ้าเป็นใคร!”

หลิวเฉินคังเอ่ยน้ำเสียงก้าวร้าวดุดัน สายตาคมมองใบหน้ากลมหวานที่ดูคุ้นเคยตรงหน้าก่อนจะนึกได้ว่านางคือหญิงขายผักหน้าร้านข้าวสารสกุลหลิว เขาขบกรามแน่น ดวงตาคมจดจ้องนางอย่างคาดคั้น

ที่แท้นางแอบติดตามสืบความเขามาโดยตลอด

“ใครส่งเจ้ามา"

หลิวเฉินคังเอ่ยถามลอดไรฟัน ใบหน้าคมดุดันมองนางราวกับจะสังหารนางเพียงกะพริบตา ลู่ฟางเหนียงที่มึนงงกับเหตุการณ์กะทันหันตรงหน้า ถูกแรงบีบที่ข้อมือซ้ายทำให้สติกลับคืนมาโดยเร็ว ประเมินจากการแต่งกายแล้วคนตรงหน้าย่อมไม่ใช่บ่าวในจวน เช่นนั้นแล้วบุรุษที่แต่งกายดี มีท่าทางทรงอำนาจ และสามารถเดินเข้ามาในเรือนคุณชายใหญ่ได้เช่นนี้ คนผู้นี้ย่อมต้องเป็น…

“เรียนคุณชาย ข้าเป็นสาวใช้ชื่อลู่ฟางเหนียง ท่านพ่อบ้านส่งข้ามาทำความสะอาดเรือนของคุณชายเจ้าค่ะ”

ลู่ฟางเหนียงตอบคำถามทั้งสองประโยคของเขาในประโยคเดียว ใบหน้างามก้มลงมองต่ำ เอ่ยน้ำเสียงนอบน้อมด้วยท่าทางถ่อมตน ได้ยินว่าบรรดาคุณหนูคุณชายไม่ชอบให้บ่าวรับใช้เช่นพวกนางมองหน้า เช่นนั้นเพื่อมิให้ตนเองตกที่นั่งลำบากลู่ฟางเหนียงจึงเลือกที่จะก้มหน้าหลบสายตาอีกฝ่าย เพียงแต่เพราะท่าทางของอีกฝ่ายแฝงไปด้วยความกดดันร่างกายของนางจึงตื่นกลัวสั่นระริกอย่างมิอาจควบคุม

“โกหก!”

หลิวเฉินคังเห็นท่าทางตื่นกลัวหลบสายตาของนางก็ตวาดเสียงดังก้อง

แค่โกหกยังทำได้ย่ำแย่ คนเช่นนี้เอาความกล้าใดมาเป็นสายลับสืบความให้ผู้อื่นกัน

สาวใช้ในเรือนเขามีไม่มากและเขาจดจำได้ว่าไม่มีคนใดแซ่ลู่ มือหนาเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือเล็กมากขึ้นจนดวงตาหวานมีหยาดน้ำตาคลอ ทว่าก็ยังคงข่มกลั้นก้อนสะอื้นในอกเอาไว้ แล้วเอ่ยยืนยันความบริสุทธิ์ของตน

“ขะ... ข้าไม่ได้โกหกเจ้าคะ”

ลู่ฟางเหนียงเริ่มหวาดกลัวคนตรงหน้ามากขึ้นมา สองเท้าจึงพยายามขยับถอยห่างตามสัญชาตญาณ เพียงแต่ในยามที่ในใจมีความหวาดกลัวครอบงำจนตัวสั่น จากคนที่ระมัดระวังรอบคอบก็กลายเป็นคนซุ่มซ่ามยกเท้าไม่พ้นพรมเสียหลักล้มหงายหลังลงบนพื้นกลางห้อง มือเรียวเร่งไขว่คว้าหาหลักยึด สุดท้ายจึงคว้าไปที่ต้นคอของคนตรงหน้าตามสัญชาตญาณ หลิวเฉินคังไม่ทันตั้งตัวถูกคนซุ่มซ่ามดึงรั้งกะทันหันก็เสียหลักล้มลงทับร่างบาง

“อ่ะ!”

ร่างกายของคุณชายใหญ่หลิวร้อนผ่าวไปทั้งตัว เมื่อตระหนักได้ว่าสิ่งที่รองรับใบหน้าของเขามิให้กระแทกพื้นคือ...

หน้าอก! นางตัวเล็กแค่นี้เหตุใดหน้าอกจึงใหญ่โตได้ถึงเพียงนี้

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ยอดภรรยา 3 สามี    หลิวฮูหยิน X ท่านพ่อ (จบ) 

    เสิ่นอวี้เหยาขยับเปลือกตาขึ้นอย่างช้าๆ ความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้คือความหนักอึ้งของท่อนแขนแกร่งที่พาดทับเอวคอด และความอุ่นร้อนจากแผ่นอกกว้างที่แนบชิดอยู่กับแผ่นหลังของนาง กลิ่นอายของบุรุษเพศผสมกับกลิ่นเหงื่อไคลจางๆ และรสสวาทที่ยังอบอวลอยู่ในห้อง ทำให้หัวใจของหญิงสาวพองโตอบอุ่นนางพยายามจะขยับตัว แต่อาการปวดหนึบที่กลางกายสาวก็ทำให้ต้องครางออกมาเบาๆ"ตื่นแล้วหรือ ฮูหยิน..." เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้นชิดใบหู พร้อมกับริมฝีปากสากที่กดจูบลงบนลาดไหล่ขาวผ่องเสิ่นอวี้เหยาพลิกกายกลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม ดวงตาเรียวจ้องมองใบหน้าคมพลางยกมือเรียวขึ้นลูบไล้แก้มสาก"เมื่อคืนข้ายังจัดหนักไม่พอหรือ""ลู่เจิง... เจ้ามันปีศาจชัดๆ" นางบ่นอุบแต่แฝงไปด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าลู่เจิงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวาน"มิใช่เจ้าหรือที่ท้าทายข้า"เมื่อเห็นว่าบรรยากาศกำลังหวานชื่น เสิ่นอวี้เหยาก็ไม่อาจทิ้งโอกาสทอง นางขยับกายเข้าไปซุกในอ้อมกอดแกร่ง พลางใช้ปลายนิ้วเรียววาดวนบนแผงอกกว้าง ช้อนตามองด้วยท่าทีอ้อนวอนและยั่วยวน"ในเมื่อเจ้ายอมรับข้าแล้ว เช่นนั้นเรื่องการแต่งงานของลูกๆ เรา เจ้าจะยอมใจอ่อ

  • ยอดภรรยา 3 สามี    หลิวฮูหยิน X ท่านพ่อ (25) 

    "เป็นอย่างไรบ้างฮูหยิน... ชอบรสรักที่ข้าปรนเปรอหรือไม่" ร่างสูงใหญ่เอ่ยถามพลางขยับกายทาบทับร่างที่อ่อนระทวยของหญิงสาวเสิ่นอวี้เหยาปรือตามองเขา เผยยิ้มยั่วยวนที่มุมปาก แล้วตวัดสองแขนเรียวโอบรัดรอบคอเขาแน่น"นี่ไม่ใช่แค่การเล้าโลมหรือ หรือว่าเจ้าหมดน้ำยาแล้ว""เจ้าท้าทายข้าหรือ ฮูหยิน!"ลู่เจิงคำรามในลำคอ ดวงตาคมลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่เร่าร้อน จงใจกดเบียดท่อนลำกลางกายหนุ่มที่แข็งขืนตื่นตัวเสียดสีที่หน้าขาของนางอย่างยั่วยวน "แล้วหากข้าจะท้าทายเล่า""เช่นนั้นวันนี้ก็อย่าลงจากเตียงเลย" สิ้นคำของชายหนุ่ม เอวสอบก็กดกระแทกแก่นร้อนเข้าไปในกายสาวอย่างรุนแรงในคราวเดียว"อ๊ายย! ลู่เจิง..." เสียงครางหวานถูกกลืนหายไปเมื่อลู่เจิงก้มลงมากดแนบปิดริมฝีปากของนางอีกครั้ง จูบของเขาเต็มไปด้วยความหิวกระหายและเรียกร้อง ขณะที่เอวสอบขยับเร่งเร้าจังหวะรักที่ดุดันรุนแรง จนร่างกายอวบอิ่มสั่นคลอนไปตามแรงอัดกระแทก เตียงไม้หลังใหม่ที่แข็งแรงบัดนี้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะรักที่บ้าคลั่ง"อ่า... ฮูหยินร่างกายของเจ้า ช่างดีเหลือเกิน " เขาคำรามชิดริมฝีปากบาง พลางเลื่อนใบหน้าคมลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน ขบเม้มสร้างรอยรั

  • ยอดภรรยา 3 สามี    หลิวฮูหยิน X ท่านพ่อ (24) 

    ยามที่แสงแดดของวันใหม่สาดส่อง เสิ่นอวี้เหยาลุกจากเตียงนอนมานั่งอยู่หน้ากระจก มองเงาสะท้อนของตนเองแล้วถอนหายใจยาว คำพูดของชีเทียนเทียนที่ว่า 'หญิงชรา' ยังคงดังก้องอยู่ในความทรงจำ "นี่ข้าแก่แล้วจริงๆ หรือ" นางพึมพำกับตัวเองพลางเม้มริมฝีปากอวบอิ่มเข้าหากันแน่น "ใครกล้าพูดว่าฮูหยินของข้าแก่กัน" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังขึ้นจากเบื้องหลัง พร้อมกับวงแขนแกร่งที่สวมกอดรัดเอวคอดของนางเอาไว้แน่น "ยังต้องมีใครบอกอีกหรือ นี่ก็เห็นๆ อยู่" เสิ่นอวี้เหยาพูดด้วยน้ำเสียงแง่งอน ลู่เจิงในสภาพสวมเพียงกางเกงผ้าฝ้ายตัวเดียววางคางลงบนไหล่เล็ก ก่อนจะกระชับวงแขนรั้งคนคิดมากมาแนบอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม"อยู่ที่ไหนกัน ข้าเห็นเพียงฮูหยินคนงามเท่านั้น""เจ้าไม่ต้องมาปลอบใจข้า" ลู่เจิงได้ยินดังนั้นก็หลุดเสียงหัวเราะทุ้มต่ำออกมาจากลำคอ ทว่ากลับยิ่งทำให้ใบหน้าของหญิงสาวขมวดมุ่นหนักกว่าเดิม"ลู่เจิง! เจ้าหัวเราะเยาะข้า!" นางหันขวับไปตวัดสายตาค้อนวงใหญ่ใส่คนตัวโตด้านหลัง ผ่านกระจกเงาด้านหน้า"ข้าไม่ได้หัวเราะเยาะท่าน แต่กำลังหัวเราะความคิดไม่เข้าเรื่องของท่านต่างหาก" ลู่เจิงแย่งกระจกทองเหลืองจากมือบางแล้ววางคว่ำลง

  • ยอดภรรยา 3 สามี    หลิวฮูหยิน X ท่านพ่อ (23) 

    "ปล่อยข้านะลู่เจิง!" เสิ่นอวี้เหยาหอบหายใจแรง ใบหน้างดงามแดงก่ำด้วยความโกรธ "เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้กับข้า!""สิทธิ์ของความเป็นสามีอย่างไรเล่า!"ลู่เจิงตะคอกกลับ ดวงตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเรียวของนาง "เหยาเหยาเป็นเจ้าที่บุกเข้ามาในชีวิตของข้า ทำให้ข้าหลงใหลจนโง่งม แล้วพอมีเรื่องไม่สบอารมณ์ ก็จะหนีไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ!!""สามีบ้าบออะไร! ในสายตาเจ้า ข้าก็แค่หญิงแก่รวยๆ ที่หลอกใช้ร่างกายแลกกับลูกสาวเจ้าเท่านั้น!" นางเถียงกลับอย่างไม่ลดละ ทว่าคำพูดนี้กลับทำให้ฟางเส้นสุดท้ายของลู่เจิงขาดสะบั้น เขาไม่โต้เถียงนางอีกต่อไป แต่เลือกที่จะใช้การกระทำแทน ใบหน้าคมก้มลงฉกจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างรุนแรง"อื้อออ! ปล่อย!" เสิ่นอวี้เหยาพยายามเบือนหน้าหนีและขบกัดริมฝีปากเขาเพื่อต่อต้าน ทว่าลู่เจิงกลับไม่ยอมถอย เขาดันคางนางให้รับจูบของเขา ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานในโพรงปากอย่างหิวกระหายและดุดัน การต่อสู้ดิ้นรนในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นการปะทะกันของอารมณ์ที่คุ้นเคย ความโกรธเกรี้ยวที่รุนแรงถูกแทนที่ด้วยไฟสวาทที่เร่าร้อน ร่างกายที่แนบชิดเสียดสีกันปลุกปั่นสัญชาตญาณดิบ ลู่เจิงคลายมือ

  • ยอดภรรยา 3 สามี    หลิวฮูหยิน X ท่านพ่อ (22) 

    ลู่เจิงไม่ปล่อยให้นางได้ตั้งตัว มือใหญ่เลื่อนลงไปกอบกุมบั้นท้ายกลมกลึง ออกแรงบีบเค้นอย่างหนักหน่วงจนนางครางอื้ออึงในลำคอ ก่อนจะดันต้นขาแข็งแกร่งแทรกเข้าไประหว่างเรียวขายาวทั้งสองข้างของนาง จงใจกดคลึงความแข็งขืนของตนเองเสียดสีกับจุดอ่อนไหวกลางกายสาวผ่านเนื้อผ้าที่ขวางกั้น"อ๊ะ... ลู่เจิง... ตรงนี้มัน..." เสิ่นอวี้เหยาร้องเสียงหลง ร่างกายอ่อนระทวย สิ้นแรงต้าน หากไม่เพราะได้ท่อนแขนของเขาประคองไว้ คนคงทรุดลงไปกองกับพื้นแล้ว"เหยาเหยาเจ้ารู้หรือไม่ สามวันที่เจ้าไม่อยู่ ข้าแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว" เขาก้มลงขบเม้มติ่งหูเล็ก สูดดมกลิ่นหอมหวานของคนในอ้อมแขน "วันนี้เจ้าต้องชดเชยให้ข้า" พูดจบ ลู่เจิงก็ช้อนร่างอวบอิ่มของเสิ่นอวี้เหยาขึ้นอุ้มแนบอก เตะประตูห้องนอนให้เปิดออกแล้วพานางก้าวเข้าไปด้านใน พร้อมไฟปรารถนาที่รุกโชน หลังจากผ่านศึกรักอันเร่าร้อนจนฟ้าสาง เสิ่นอวี้เหยาที่ขยับตัวตื่นก่อนก็มองลู่เจิงที่หลับใหลข้างกายด้วยความรู้สึกหลากหลายความจริงแล้วระหว่างนางกับเขาก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนต่อกัน ดังนั้นเขาจะใกล้ชิดสนิทสนมกับหญิงอื่นก็มิใช่ความผิด เพียงแต่สิ่งนี้เสิ่นอวี้เหยาไม่อาจยอมรับ ยิ่ง

  • ยอดภรรยา 3 สามี    หลิวฮูหยิน X ท่านพ่อ (21) 

    "และที่สำคัญอย่าได้กล่าววาจาหรือทำสิ่งใดให้ฮูหยินของข้าขุ่นเคืองใจอีก ไม่เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เห็นแก่ไมตรีเก่า"คำว่า 'ฮูหยินของข้า' ที่หลุดออกมาจากปากของบุรุษปากแข็งทำเอาเสิ่นอวี้เหยาตกตะลึงตัวแข็งค้าง ดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นเบิกกว้างขึ้นด้วยประหลาดใจระคนยินดี ชีเทียนเทียนหน้าซีดเผือด ริมฝีปากสั่นระริก "ฮูหยินของท่านหรือ พี่ลู่เจิง ท่านตาบอดไปแล้วหรือ นางเป็นแค่แม่หม้ายแก่ๆ จะมาเทียบกับข้าที่เป็นสาวสวยวัยแรกแย้มได้อย่างไร""หุบปาก!" ลู่เจิงคำรามเสียงต่ำ ก้าวเข้าไปหาชีเทียนเทียนหนึ่งก้าว รังสีโทสะแผ่ซ่านจนแม่หม้ายสาวต้องกระถดตัวหนีด้วยความหวาดกลัว "เสิ่นอวี้เหยาคือผู้หญิงของข้า คือฮูหยินของข้า! เจ้ากล้าลบหลู่นางเช่นนี้ต่อไปก็อย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก"ความหวาดกลัวต่อท่าทีดุดันของลู่เจิง ทำให้ชีเทียนเทียนไม่กล้าแม้แต่จะกล่าวคำใดอีก รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน แล้ววิ่งจากไปในทันทีลู่เจิงยืนหอบหายใจแรง แผ่นอกกว้างที่กึ่งเปลือยเปล่ากระเพื่อมขึ้นลงตามแรงอารมณ์ ก่อนจะหมุนตัวกลับมาสบตาเสิ่นอวี้เหยาที่ยังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูแม้ชายหนุ่มจะเพิ่งออกโรงปกป้องนาง แต่ความขุ่นเคืองในใจขอ

  • ยอดภรรยา 3 สามี    บทที่ 3 ทดลองงาน (1)

    “ตรวจสินค้าผ่านแล้ว ต่อไปก็ใช้งาน”ลู่ฟางเหนียงที่กำลังหย่อนขาลงข้างโต๊ะเขียนหนังสือหมายใจนำกระดาษสัญญาไปมอบให้ฮูหยินหลิวไม่ทันเท้าแตะพื้นเรือนก็ถูกสองแขนวางขนาบข้าง ดวงตากลมพลันเบิกกว้าง หางตามองไปยังกระดาษสัญญาในมือหนา ไม่ได้นางต้องเร่งเอากระดาษสัญญาไปให้ฮูหยินหลิว ยิ่งกระดาษสัญญานี้ถึงมือฮูหยินเ

  • ยอดภรรยา 3 สามี    บทที่ 2 ตรวจสินค้า (5)

    “อาคังจะอยู่ที่นี่แค่เจ็ดวัน ฟางเหนียงดูเหมือนเวลาช่วยชีวิตพ่อเจ้าจะมีไม่มากนัก หากยังลังเล...”“ข้าตกลงเจ้าค่ะ”ยามที่ได้ยินลู่ฟางเหนียงเอ่ยตกปากรับคำฮูหยินหลิวก็พยักหน้ารับอย่างราบเรียบราวกับเรื่องนี้มิได้ใหญ่โตอะไร มือขาวยกชาขึ้นจิบอีกคราด้วยรอยยิ้มที่สมใจยิ่งนักหลานน้อยของข้า รีบมาให้ท่านย่าเจ

  • ยอดภรรยา 3 สามี    บทที่ 2 ตรวจสินค้า (3)

    หน้าอก! นางตัวเล็กแค่นี้เหตุใดหน้าอกจึงใหญ่โตได้ถึงเพียงนี้หลิวเฉินคังสลัดความคิดอันชั่วร้ายของตน แล้ววางมือลงบนพื้นเรือนหมายใจดันตัวขึ้น หากแต่ร่างกายคล้ายไม่ฟังคำสั่งเขาชั่วคราว ใบหน้าคมก็ไม่ยอมขยับถอย อีกทั้งยังขยับไปมาบนอกนุ่ม จนสาบเสื้อตัวนอกของนางหลุดลุ่ยเผยเนินเนื้อขาวเนียน"อ่ะ! คะ... คุณช

  • ยอดภรรยา 3 สามี    บทที่ 2 ตรวจสินค้า (1)

    ลู่ฟางเหนียงป้อนยาให้ผู้เป็นบิดาเสร็จก็เดินออกมาที่สวนหลังบ้าน ผักที่นางปลูกเอาไว้ก่อนหน้าถูกเก็บเกี่ยวไปเกือบหมดแล้ว คาดว่าคงขายอีกเพียงไม่กี่วันก็น่าจะหมดแล้ว แต่ที่สำคัญตอนนี้นางไม่มีสถานที่ที่จะไปขายผักขายไข่แล้ว“พี่ใหญ่”เสียงลู่ฟางหรงน้องสาววัยสิบสามปีของลู่ฟางเหนียงเอ่ยเรียกขานด้วยน้ำเสียงห

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status