Mag-log in“ก็พี่เป็นห่วงเธอไง”
“รู้แล้วครับป้า” จากนั้นเด็กหนุ่มก็ลุกเดินตรงไปที่ครัว “แล้วนั่นจะไปไหน” ไลลาถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นเด็กหนุ่มลุกหนี ไม่รู้ว่าเธอพูดอะไรไม่เข้าหู “ก็ลุกไปล้างจานให้ป้าไง กินเมื่อเช้า รีบจนทิ้งไว้แบบนั้น ป้าบอกเองให้ผมเป็นเด็กดีไม่ใช่เหรอ” เมื่อได้รับคำตอบจากบอส ไลลาถึงกลับอึ้ง ๆ เธอก็ไม่ได้ล้างจานจริง ๆ แหละ มันเป็นสิ่งที่เธอไม่ชอบที่สุดแล้ว เมื่อเช้ารีบไปทำงาน คิดว่าหลังเลิกงานจะกลับมาล้าง “ขอบใจนะ” ไลลาไม่ลืมขอบคุณเด็กหนุ่ม แอบเห็นรอยยิ้มมุมปากของบอส น่ารักเหมือนกันนะเนี่ยไอ้เด็กบ้าหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป....
วันนี้หญิงสาวแต่งชุดด้วยเดรสส่ายเดี่ยวสีดำ แต่งหน้าให้เข้ากับลุก ส่วนแฟนปลอม ๆ ของเธอยังไม่โผล่หัวมาตั้งแต่เช้า วันนี้เป็นวันศุกร์พอดี แปลกใจไม่น้อยว่าบอสไปไหนทั้งที่นัดกันไว้เสียดิบดี “ไปไหนของเขากันนะ” ไลลาบ่นพึมพำเบา ๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักข้อความไปหาเด็กหนุ่ม เธอไม่ลืมบอกให้เขาแต่งชุดตามที่บอกเมื่อหลายวันก่อน ซึ่งดูเหมือนตัวบอสเองก็ไม่ได้ทุกข์ร้อนกับการเตรียมชุดอะไร เธออยู่ไหน ใกล้ถึงเวลาแล้วนะ ผ่านไปสามนาทีก็ยังไม่ได้รับการตอบรับจากชายหนุ่ม เธอจึงตัดสินใจพิมพ์ต่อ ในใจก็เริ่มคิดไปต่าง ๆ นานา ว่าเธอจะโดนเด็กหนุ่มเท อย่างนั้นหรือ? งั้นพี่ไปรอที่งานเลี้ยงนะ เธอไปถูกอยู่ใช่ไหม จากนั้นไลลาก็หยิบกุญแจออกไปพร้อมกับกระเป๋าที่เข้ากับชุด ภายในใจก็คิดถึงเด็กหนุ่มมอปลายว่าหายไปไหน แล้วหายไปวันนี้เนี่ยนะ ...ลางสังหรณ์ของเธอหวั่นใจว่าจะโดนเด็กมันทิ้ง ที่สำคัญเธอต้องไปนั่งตอบคำถามเพื่อน ๆ ไลลาสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เมื่อเห็นเพื่อนเดินเข้าไปในงานอย่างสนุกสนานกับแสงสีเสียงที่พร้อมจัดเต็ม เธอไม่น่ารับปากพวกมันเอาไว้เลยว่าจะพาแฟนมาเปิดตัว.... “อ้าว นั่นเจ๊ไลลามาแล้วเว้ยพวกเรา” เด็กฝึกงานคนสวยโบกไม้โบกมือให้เธอก่อนจะโกนเสียงดัง น้องนารีเด็กใหม่ไฟแรง สั่งอะไรก็ได้แบบนั้นอนาคตคงทำงานรุ่งแน่ ๆ “ทางนี้ ๆ แม่กว่าจะมาได้นะ พวกเราดื่มไปหลายแก้วแล้ว” นุษาน้องผู้ช่วยของเธอลากแขนมานั่ง ส่วนใครบางคนที่เห็นไลลาเดินเข้ามาในงานแล้วก็ยิ้มเยาะ เดินมาหา นั่นคือ อีนก หรือ ศกุนี คู่แข่งที่ไลลา ศกุนีเพิ่งตัดหน้าเธอทำงานโปรเจ็กต์ใหญ่ไป แต่เธอก็ไม่ได้กเครียดแค้นอะไรมากหรอกก็แค่หมั่นไส้ แต่ที่เจ็บใจมากกว่าคือ วันนี้เธออุตส่าห์ประกาศว่าไม่ได้อยู่เป็นสาวเทื้อ อย่างที่น้อง ๆ พากันล้อ “อ้าว....สวัสดีจ้ะ ไลลา ไหนล่ะบอกว่าจะพาแฟนมาหาเปิดตัวไม่ใช่เหรอ” ศกุนียิ้มพร้อมกับกวักมือเรียกหนุ่มที่อยู่ไม่ไกลก่อนจะโอบเอวเป็นการเย้ยไลลา ศกุนีอุตส่าห์ปาดหน้าเค้กแย่งงานไปแล้วตอนนี่เห็นไลลาคู่ควงมาด้วย ศกุนียอมรับว่าไลลาเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวย และมีเสน่ห์ แถมยังเป็นคนที่ตั้งใจทำงาน งานใหญ่มักจะถูกโยนไปให้ไลลาแล้วไลลาก็ทำออกมาดีจนได้รับความดีความชอบ นอกจากครั้งล่าสุดที่เธอไปขอร้องกับเจ้านายเองว่าถ้าเอางานให้เธอ เธอจะหาทางช่วยให้จีบยัยไลลา ไลลาที่มองหน้าศกุนีที่ยิ้มเยาะ ไลลาอย่างจะร้องกรีด แต่ต้องนิ่งไว้ เอาไว้ก่อน“น้องรินหลับล่ะ เราสองคนมาหาอะไรทำดีกว่า” บอสยิ้มกว้าง เมื่อวางน้องรินลงบนเปลนอนสำหรับเด็ก ก่อนจะจับจูงมือหากิจกรรมสานสัมพันธ์รัก ทิ้งให้เจ้าแมวเฝ้าน้องรินดิ๊งด่อง ผมได้แต่มองพ่อกับแม่พากันเดินเข้าห้องนอนอีกแล้ว ส่วนผมกระโดดไปเกาะเปลไกลน้องรินที่นอนอยู่ ไม่ต้องห่วงผมเรื่องขนเรื่องความสะอาด แม่เพิ่งพาผมไปทำสปาเมื่อวานก่อน หลังจากมีน้องริน ผมก็ไม่เคยขาดตกไปทำสปาแมว เพราะยังไงก็มีคนรถกับเด็กในบ้านของนายท่านพาผมไป ผมมองใบหน้ามนุษย์ตัวน้อยที่น่ารักน่าชังกำลังนอนบนเปลโดยไม่รับรู้อะไร แม้กระทั่งพ่อแม่กำลังทำกิจกรรมรัก ผมเห็นพ่อกับแม่นอนด้วยกันจนชิน บางครั้งผมก็เคยแกล้งขัดขวางกิจกรรมนั้นเสีย แต่ความสามารถของผมคงไม่มากพอ เพราะยังไงพวกเขาก็ยังทำแบบนั้น เหมือนผมแหละที่คิดถึงน้องนิลทีไร พอเจอหน้าผมก็อยากจะฟัดน้องนิลให้หายน่ารัก จนตอนนี้น้องนิลกำลังท้องลูกคอกแรกของเรา เจ้านายของน้องนิลด่าผมยับเลยครับ พอด่าจนหายแล้วเหนื่อยก็บ่นนายท่านที่ชอบไปนั่งจิบชาที่สวน เจ้านายของน้องนิลก็ชอบไปตะโกนด่าตรงนั้น ส่วนนายท่านของผมก็ไม่สะทกสะท้าน ผมได้แต
ครบกำหนดคลอดไลลาก็คลอดตามกำหนดไม่มีอะไรน่าห่วง ส่วนเรื่องเรียนของชายหนุ่มก็จบการศึกษาระดับมอปลายไปเรียบร้อยแล้ว มีเรื่องแค่ต้องทำต่อนิดหน่อยจากโรงเรียน ส่วนเรื่องเรียนต่อมหาลัย บอสคิดเอาไว้แล้วว่าจะเรียนมหาลัยเอกชน พอคลอดน้องริน หรือ รินดา ดูเหมือนคุณพ่อวัยหนุ่มจะทำหน้าที่พ่อดีเหลือเกิน คอยดูแลเมียรักและลูกไม่ห่าง ไลลามองลูกสาวตัวน้อยที่เป็นที่โปรดปรานของผู้เป็นปู่มาก ไม่ว่าสาวน้อยร้องเอ๊ะขึ้นมาการันต์ก็รีบวิ่งมาหลานสาว “น้องรินนอนหรือยังครับ” บอสเอ่ยปากถาม พร้อมกับยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงมาตรงหน้า แม้เวลาจะผ่านไปความรักของเด็กหนุ่มยังหวานอยู่เสมอ หญิงสาวก็ตื่นเต้นทุกครั้งที่เขาเซอร์ไพรส์ บอสเดินเข้าห้องน้ำไปล้างมือก่อนมาอุ้มน้องรินเด็กน้อยตัวแดงที่นอนบนเบาะ ด้านข้างไม่ไกลนักก็มีเจ้าดิ๊งด่องเฝ้านายน้อยของมัน ไลลาอมยิ้มเจ้าดิ๊งด่องดูติดน้องเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะอุ้มน้องรินไปไหน เจ้าดิ๊งด่องมักจะเดินตามเสมอ ส่วนเรื่องราวระหว่างเจ้าแมวดิ๊งด่องกับแมวน้อยสีดำ น้องคนสวยข้างบ้านไม่ได้ขัดขวางอะไร แม้จะคอยตามอยู่ไม่ห่าง ยามแมวน้อยสีนิลเข้ามาในบ้านหลัง
“หา อะไรนะพ่อ” “คุณพ่อพูดอะไรเหรอ เจ้าดิ๊งด่องไปทำอะไร” ไลลารีบไปอุ้มเจ้าเหมียวอ้วนจากผู้เป็นพ่อสามี แขกสาวฟังบทสนทนาของครอบครัวนี้มาสักพัก จนอดพูดขัดขึ้นมาไม่ได้ “ก็ลูกชายพวกคุณ ทำลูกสาวฉัน พวกคุณต้องรับผิดชอบลูกสาวฉัน” สาวน้อยเอ่ยปากบอกพร้อมกับลูบหัวเจ้านิลลดาไปพลาง พอเห็นเจ้าแมวผู้มองลูกสาวตนตาแป๋วก็อดค้อนไม่ได้ “แล้วหนูจะให้รับผิดชอบอะไรล่ะ” การันต์เป็นผู้ไกล่เกลี่ย เอ่ยปากถามสาวเด็กดื้อคนนี้ แค่เรื่องแมวรักกัน มันไม่ให้เรื่องใหญ่อะไร “กะ...ก็” พอถูกถามกลับ นวลลออพยายามคิดก้มมองเจ้านิลลดาว่าต้องการอะไร แล้วเจ้าแมวน้อยสีดำมันก็พูดไม่ได้เสียด้วยสิ เธอจะเอายังไง “เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องที่เจ้าของแมวอย่างเราควบคุมไม่ได้ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว หนูก็อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย ดูเจ้าดิ๊งด่องแมวอาสิมันก็จ้องมองแมวหนูตาหวานแบบนี้ มันคงรักของมัน ถ้าจะจัดการงานแต่งงานให้แมวคงไม่มีใครทำ” การันต์บอกเสียงเรียบ เรื่องนี้จะถูกแก้ไปในทางไหนก็คงเป็นเจ้าของแมวดำสาวสวยแล้วแหละที่ให้คำตอบได้
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงรบกวนการพักผ่อนของคุณการันต์ที่พักหลัง ๆ มานี้ เขาเริ่มชอบเวลานี้อย่างมาก พอลูกสะใภ้ย้ายเข้ามาอยู่บ้าน เขาก็เริ่มเข้าใจถึงการรู้จักบริหารเวลา ไลลาช่วยแนะนำให้คุณพ่อสามีรู้จักพักผ่อน อะไรที่มันควบคุมไม่ได้ก็ปล่อย ๆ มันไปบ้างก็ได้ ชายหนุ่มที่ทำงานเคี่ยวกรำมาตลอดชีวิตก็เหมือนตาสว่าง หยิบหนังสือมาอ่านในยามบ่ายของเสาร์ อาทิตย์ การันต์หันซ้ายหันขวา เพื่อหวังเรียกให้ลูกน้องไปดูว่าใครที่ไหนมากดออดเล่นแบบนี้ เสียงออดถูกกอดถี่ ๆ จนการันต์เองจนไม่ไหว ออกไปดูเสียเอง สิ่งที่การันต์เห็นคือเจ้าแมวอ้วนของตัวเองกำลังถูกหิ้วมาชูตรงหน้าโดยมีรัวขวางกั้นอยู่ การันต์ตกใจไม่น้อยว่าเจ้าแมวที่รักไปอยู่กับผู้หญิงวัยเยาว์ คาดเอาอายุของเธอน่าจะมากกว่าลูกชายเพียงแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น “คุณเป็นเจ้าแมวใช่ไหมคะ รู้ไหมว่าเจ้าแมวตัวนี้มันมาเอาลูกฉัน” หญิงสาวไม่รอช้ารีบบอกเจ้าของบ้านทันที นึกโกรธว่าทำไมเจ้าของบ้านหลังไม่ดูแลลูกให้ดี “หา อะไรนะ” “ก็หนูบอกแล้วไงคะลุง แมวตัวนี้มันมาเอาแมวหนู ต้องรับผิดชอบรู้ไหมค
“อย่าทำแบบนี้อีกนะ กลัวพี่เหรอ” ผมบอกน้องเสียงเข้ม ดูสิผมเป็นห่วงน้องขนาดนี้แล้ว น้องนิลยังไม่ยอมมองหน้าผมอีก “กลัว..” “พี่น่ากลัวตรงไหนหึ” ผมไม่ถามเปล่า ผมขยับเข้าไปใกล้น้องจนผมอดใจไม่ไหวจนต้องสูดกลิ่นหอมของน้องเอาไว้ ก่อนทำการเลียหน้าเบา ๆ หางของน้องนิลโค้งงอเข้าไปใต้ตัว แค่นี้ผมก็สามารถยิ้มออกแล้ว น้องนิล...ยอมพี่แล้วใช่ไหม “ไม่ต้องกลัวพี่นะครับ พี่ชอบน้องนิลตั้งแต่วันที่พี่เห็นเราครั้งแรก เห็นแล้วรักเลย เรามาผสมพันธุ์กันดีกว่านะครับ ก่อนที่พ่อพี่จะจับไปทำหมัน” ทั้งชีวิตของผมไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้มาก่อน ตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูก แต่อย่างไรแล้วผมก็สารภาพของไปในที่สุด แล้วรอฟังคำตอบจากน้องนิล “นิลก็...” “นิลลูกมาหาแม่เร็ว” เสียงเรียกของเจ้านายนิลก็มาขัดขวาง ผมได้แต่กระโดดหนีเข้าไปซ่อนในพุ่มไม้ มองน้องนิลคนสวยของผมอยู่ในอ้อมกอดของมนุษย์ผู้นั้น ผมกำลังรู้อยู่แล้วเชียวว่าน้องนิลจะตอบว่าชอบผมหรือเปล่า... วันนี้คงต้องกลับไปก่อน แต่ใจผมนะสิครับ ลอยไปอยู่กับน้องนิลไปแล้ว....
ดิ๊งด่อง สวัสดีครับทุกคน ผมเป็นแมวของพ่อบอสกับแม่ไลลา ตอนนี้แม่ของผมกำลังมีน้องตัวน้อย อีกไม่กี่เดือนก็จะคลอดแล้ว ผมมาอยู่บ้านหลังใหม่ทุกคนดูเหมือนจะรักผมมากเป็นพิเศษด้วยหน้าตาที่น่ารักและตัวนุ่มนิ่มของผม แต่จะมีใครเข้าใจผมบ้างว่าผมอยากนอน... “เธอ....เจ้าดิ๊งด่องไปไหนอีกแล้ว” นั่นคือเสียงของแม่ผมที่ชอบเรียกผมทุกชั่วโมง จนผมเอือมระอาไปแล้ว ไม่ได้ตอบหรือขานรับอะไร ความจริงผมชอบอยู่กับนายท่านคือพ่อของพ่อผมอีกที และชอบอยู่กับพ่อมากกว่า อ้อ...ทุกคนคงรู้แล้วว่าผมถูกพ่อบอสเก็บมาจากหลังโรงเรียนแล้วขอร้องให้แม่ผม จนแม่ยอมให้เลี้ยงผมเอาไว้ พวกมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดนัก พอผมทำตาอ้อนหน่อยก็รีบใจอ่อนเอานั้นเอานี่มาให้ โดยเฉพาะขนมแมวเลียเป็นอะไรที่ผมชอบกินที่สุด ส่วนของเล่นมากมายก็ไม่เคยขาดพ่อของผมคอยประเคนหามาให้จนแม่ไลลาบ่นใหญ่ แม่ไลลาชอบบ่นว่าผม และชอบกล่าวหาว่าผมไม่รัก หาว่าผมเป็นเมียน้อยของพ่อบ้าง ขอโทษเหอะมนุษย์ ไอ้ดิ๊งด่องอยากจะหาเมียเว้ย.... หลายวันก่อนมีแมวดำร่างอ้อนแอ้นกระโดดเข้ามาพุ่มไม้ในบ้าน ขณะที่ผ







