Home / โรแมนติก / ยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP) / CHAPTER 6 เธอคือผู้หญิงของฉัน NC

Share

CHAPTER 6 เธอคือผู้หญิงของฉัน NC

last update Huling Na-update: 2025-12-11 07:54:05

เสียง ปัง!! ของประตูรถปิดดังราวกับฟ้าผ่า ก่อนที่เสียงหอบหายใจแรงของหญิงสาวจะดังขึ้นในความเงียบงันภายในห้องโดยสาร

“พี่มันโรคจิต!!”

“พี่มันบ้า”

“แล้วอะไรอีก” เขาถามเสียงทุ้มต่ำ

เสียงกรีดร้องของเธอสะท้อนก้องภายในรถ เธอฟาดแผงคอนโซลด้วยอารมณ์ที่เดือดไม่แพ้เขา มือเล็กยื้อดึงประตูข้างแต่ไม่มีทางหนี เมื่อทุกอย่างถูกล็อกไว้แล้ว

“อยากจะทุบก็ทุบเลย”

ชายหนุ่มพูดช้าๆ เสียงทุ้มต่ำราวกับฟืนที่กำลังรอสะเก็ดไฟ จุดชนวนเผาระเบิดกลางอากาศ

“ปล่อยฉันนะ!”

เสียงของเธอสั่นปนโกรธ ปนหวาดระแวง

แต่คำตอบกลับมากระแทกใจจนแทบขาดอากาศหายใจ

“ทำไม…จะปล่อยให้เธอกลับไปเอากับไอ้นั่นมันงั้นเหรอ?”

แววตาของเขาขุ่นมัวและเจ็บลึกจนแทบมองไม่เห็นเหตุผลใดๆ

เธอหันมาจ้องตาเขา ดวงตาสั่นระริก แต่ยังพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

“แม็กซ์เป็นบัดดี้ฉัน! แล้วเขาก็ตามจีบฉันมาก่อนหน้าคุณแล้วด้วย!” เสียงของเธอไม่ได้ตะโกน แต่คมกริบเหมือนมีดโกนเฉือนซ้ำกลางหัวใจ

คำว่า “คุณ…ฉัน…คุณ” นั่นแหละ ทำให้ผู้ชายคนนี้…ถึงกับ หมดความอดทน

เอี๊ยด!!

….

เสียงเบรกกระชากกระแทกจนร่างทั้งสองโยกไปตามแรง รถหรูจอดปาดเข้าข้างทางในเสี้ยววินาที คนร่างหนารีบถอดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกร้าวแทบจะลุกเป็นไฟ

“โอเค…ได้!!”

เขาปลดเข็มขัดนิรภัยของเธอตามด้วยกระชากร่างบางเข้ามาใกล้ในจังหวะเดียวกัน มือหนาข้างหนึ่งจับท้ายทอยเธอ อีกข้างล็อกเอวแน่น แล้วปากร้อน ๆ ของเขาก็กระแทกจูบลงมาอย่างบ้าคลั่ง จูบที่ไม่มีความอ่อนโยน…ไม่มีความครอบครอง ริมฝีปากบดขยี้ มีแต่ความเอาแต่ใจ เกลียวลิ้นตวัดในโพรงปากดูดดึงไล่ต้อนราวกับจะกลืนเธอเข้าไป

“อื้อ…ปละ…ปล่อย…”

เสียงเธออู้อี้ ดันอก ทุบอกเขาสุดแรง แต่ก็เหมือนเด็กหญิงผลักกำแพงเหล็ก เขาไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

“ไม่ปล่อย! เพราะตั้งแต่แรก...เธอก็เป็นของพี่!!”

โจพูดลอดไรฟันในจังหวะที่ปากเขาหยุดพักเพียงชั่วครู่

วนิสาหายใจหอบถี่ ใบหน้าแดงก่ำทั้งจากความโกรธ ปนอาย และสับสน หัวใจเต้นแรงรัวเกินจะควบคุม

“ปล่อยนะ ฉันไม่ใช่ของเล่นของใคร”

ริมฝีปากของเขากลับก้มลงมาจู่โจมเธออีกครั้ง คราวนี้รุนแรงกว่าเดิม! เขาบดจูบเธอราวกับจะทำลายทุกเหตุผลที่เคยมี ดูดดื่ม ละเมียดละไมแต่แฝงความบ้าคลั่ง เขาไม่เว้นแม้กระทั่งมุมปาก แก้ม คาง และซอกคอขาวเนียนที่ถูกไล่ต้อนเหมือนนักล่าเจอเหยื่อ

“อึก…พี่โจ…” ตามมาด้วยกัดริมฝีปากล่างของเขาจนห้อเลือด

“โอ้ย!! ซี้ดด…” สายตาคมมองอย่างดุดัน “ชอบแบบนี้ก็ไม่บอก” แล้วเขาก็บดจูบเธอหนักหน่วงลงมาอีกรอบ

“อื้ออ…”

เสียงหอบพร่าอย่างไร้เรี่ยวแรงของเธอคือเชื้อเพลิงให้ไฟในกายเขาลุกโชน เขาบดเบียดร่างแนบแน่นจนเบาะหนังรถยนต์คันหรูยุบตามแรงน้ำหนักของทั้งสองคน กล้ามเนื้อแน่นตึงเครียดบดเบียดกับเรือนร่างเล็ก ที่กำลังดิ้นหนีเขาไม่พ้น มือหนา เลื่อนไปสัมผัสบีบเอวคอดข้างใต้เดรสสวยอย่างชำนาญ แรงเต้นของหัวใจเขาดังก้องจนเหมือนจะระเบิด

“อ่อยนักใช่มั้ย...”

เขาพูดเสียงต่ำข้างใบหูเธอ กลิ่นกายผสานกับลมหายใจร้อน ๆ ทำให้ร่างเธอสะท้านไหว

“ปล่อยนะ…ปล่อยฉัน”

“พูดผิดให้พูดใหม่” เขากัดฟันกรอดว่ากัน ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองกำลังเป็นบ้าอะไร

“เพราะถ้าเธอยังยั่ว…พี่จะจัดการเธอตรงนี้จริงๆ ไม่สนว่าจะอยู่ในรถหรือที่ไหน”

เธอยังดิ้นชลุกขลิกและมีทีท่าว่าจะหนี เขาจึงใช้มาตราการขั้นเด็ดขาดอีกครั้ง ภายในรถสปอร์ตคันหรูอัดแน่นไปด้วยไออุ่นจากร่างกายสองร่างที่แทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากบางราวกับจะปล้นลมหายใจสุดท้ายของกัน มันรุนแรง ดุดัน แต่เร่าร้อนที่เธอไม่เคยได้สัมผัสจากใคร

“อึก…พะ…พี่โจ…”

เสียงของเธอแหบพร่า ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว

เขาเลื่อนมือไล้ไปตามเรียวขาของเธอใต้เดรสแนบเนื้อ ปลายนิ้วร้อนผ่าวลากผ่านต้นขาด้านในช้าๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก

“รู้ไหม…เวลาที่เธอดื้อ มันทำให้พี่อยากลงโทษมากแค่ไหน…”

เสียงแหบพร่าเอ่ยชิดข้างหู ก่อนที่ลิ้นร้อนร้ายของเขาจะลากไล้ไปตามผิวเนื้อจุดอ่อนไหวอย่างเจตนา มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนไปที่เนินอกอิ่ม บีบเคล้นผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างไม่ถนอม จนหญิงสาวต้องถดกายหนีแต่กลับถูกมือหนาดึงกลับมาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม

เสียงซิปกางเกงถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว

ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัด ดวงตาคมเต็มไปด้วยความกระหายเหมือนสัตว์ป่าที่กำลังตะปบเหยื่อ

“อ้ะ…อย่า…คนจะเห็น…”

เธอเอ่ยอย่างตื่นตระหนก แต่ก็ต้องกลืนคำพูดลงไปเมื่อเขากดเบาะร่างบางลงจนแบนราบ ก่อนขึ้นคร่อมตัวเธอ

“พี่ไม่แคร์”

เขารู้ว่าฟิล์มกระจกรถคันนี้มันมืดแค่ไหน แล้วยิ่งมืดค่ำแบบนี้ใครเขามาสนใจกัน แล้วมือหนาก็เอื้อมไปกดปุ่มไฟฉุกเฉิน ตามมาด้วยเลื่อนปรับเบาะของตัวเองออก เขายกร่างบางขึ้น ก่อนที่ตัวเองจะข้ามไปอีกฝั่งอย่างทุลักทุเล จับเธอมานั่งบนตัก คนขายาวก็ปลดเลื่อนเก้าอี้ให้ขยับถอยหลัง ตามมาด้วยปลดเดรสของเธอออกจากทางหัว ดึงเสื้อชั้นในลงอย่างรวดเร็วแล้วก้มลงดูดกลืนยอดสีหวานของเธอทันที

“อ๊ะ!! พี่โจ…”

ครั้งนี้เธอยอมเรียกว่าพี่แล้วหรอ หึ!!

เสียงดูด จ๊วบ ดังประสานกับเสียงหอบกระสัน จนภายในรถร้อนระอุเกินคำบรรยาย กลางลำกายของเขาขึ้นลำแข็งขึงแนบชิดช่องทางของเธอ ถูไถปลายหยักบานกับร่องอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นไม่แพ้กัน มือสากหนาไล้ลูบบดบี้ตรงกลีบดอก ก่อนจะสอดแยงนิ้วเข้าไปด้านในเล็กน้อย

“แฉะขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าไม่อยาก…”

เสียงกระซิบข้างหูเธอพร่าหนัก ร้อนวาบไปถึงปลายสันหลัง มือหนาของเขาช้อนเอวเธอขึ้นอย่างคล่องแคล่ว จัดท่วงท่าให้พอดีกับร่างสูงใหญ่ของเขาที่นั่งเอนหลังลงบนเบาะ

จากนั้น… เขาเอื้อมมือไปเปิดเก๊ะหน้ารถ ล้วงหยิบซองสีเงินเล็ก ๆ ออกมาแล้ว ฉีกมันด้วยฟันอย่างรีบเร่งแต่ชำนาญ

เสียงฉีกซองที่ขาดดังเบาๆ แต่กลับสะเทือนอารมณ์ในใจเธอราวกับระฆังโบสถ์ยามค่ำคืน ปลายนิ้วของเขาเลื่อนไปใส่มันเข้าที่อย่างรวดเร็ว ก่อนที่มืออีกข้างจะเลื่อนกลับมาที่สะโพกคลึงของเธอจัดให้อยู่ในท่าพร้อมจะโถมใส่ มือหนาค่อย ๆ ดัน ปลายลำ เข้ามาช้า ๆ ทีละนิด ราวกับกำลังทดสอบความอดทน

“อึก…”

เสียงหลุดลอดออกจากลำคอหญิงสาวในวินาทีที่เนื้อร้อนแข็งขึงคืบคลานเข้ามาทีละน้อย จนแน่นตึงเต็มโพรงลึกอย่างช้า ๆ กลิ่นกายผสมเสียงหอบ ทำให้รถทั้งคันอบอวลไปด้วยบรรยากาศร้อนระอุจนกระจกขึ้นฝ้า ซึ่งเขาชอบมันและไม่คิดจะกดปุ่มไล่ฝ้าด้วย

“แน่น…เป็นบ้า…”

เขาคำรามเสียงพร่าติดฟัน ขณะดันลึกเข้ามาจนสุดโคน แล้วแช่ไว้อย่างนั้นราวกับจะให้เธอจำ ‘ขนาด’ ของเขาไว้ในทุกการเคลื่อนไหว

“พี่…โจ…” เธอครางเสียงแผ่ว มือจิกบ่ากว้างแน่นเหมือนต้องการที่ยึด

คนเจ้าเล่ห์ไม่พูดอะไร เขาเพียงแต่เริ่มเคลื่อนไหวเอว แรงกระแทกแรกทำให้ร่างเธอสะดุ้ง ร้องครางลั่น ตามมาด้วยเขาเร่งจังหวะถี่จนดัง พั่บ...พั่บ...พั่บ...

“อึก…พะ…พี่…”

เสียงครางหลุดลอดไรฟันเมื่อร่างกายเธอกำลังถูกเติมเต็มและรุกล้ำเข้าออกรัวแรงอย่างเร่าร้อน

“โคตรเสียว…” เขากัดฟัน ดันเข้ามาจนสุดลำ

เสียงกระแทกเริ่มส่งเสียงดังขึ้นในรถ

พั่บ พั่บ พั่บ

แรงกระแทกเน้นๆ หนักๆ จนรถทั้งคันสั่นโยกคลอนไปตามจังหวะที่เขาขยับ เธอจิกเล็บลงที่แขนเขาเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่ทะลักออกจากช่องทางลึกสุดของร่างกาย

“ตอดขนาดนี้ เธอก็เงี่ยนเหมือนกันใช่มั้ย…”

โจกระซิบเสียงพร่า ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะเป็นเร็วยิ่งกว่าเดิม จนเธอส่งเสียงครางอย่างไม่เป็นจังหวะ

“จำไว้ว่าเธอเป็นของพี่คนเดียว ห้ามอ่อยใคร”

“แล้วพี่ล่ะ อ่อยใคร.. ดะ.. ได้.. อย่าง.. นั้น.. หรอ..”

เสียงหวานพูดขาดห้วงตะกุกตะกัก

ร่างทั้งสองแนบแน่นเป็นหนึ่งเดียวภายในรถคันหรูที่ถูกปิดสนิท... มีเพียงเสียงหอบหายใจถี่ กับจังหวะกระแทกที่ดังสะท้อนอยู่ภายใน

“แน่นฉิบ…กลืนพี่เข้าไปทั้งลำเลยที่รัก”

“พี่จะทำโทษแรงๆ”

เสียงทุ้มกระเส่าเปรอะไปด้วยความกระหาย แผ่วชิดข้างหูพร้อมกับแรงกระแทกหนัก ๆ ที่บดร่างบางกับเบาะหนังหรู

“พี่โจ…อึก…มันแน่น…”

เสียงครางสั่นเครือหลุดออกมาทุกครั้งที่เขากระแทกลึกกว่าเดิม เขาโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอ ดูดเม้มจนเกิดรอยแดงประทับ แล้วกระซิบเสียงพร่า

“รัดแรงแบบนั้น…พี่จะแตกอยู่แล้ว”

แต่กลีบดอกไม้ของเธอกลับตอดรัดเขาแรงขึ้น ดูดกลืนแท่งร้อนเข้าไปลึกสุดทุกครั้งที่เขาดันเข้า เสียงเนื้อกระทบเนื้อยิ่งดังลั่นเมื่อเขาเพิ่มจังหวะเร็วและถี่

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“อ๊าา….แม่งโคตรเสียว…”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • ยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP)   CHAPTER 18 ที่จอดรถในมหาลัย NC

    คนตัวเล็กเดินดุ่มๆ ลงจากตึกเรียนตรงไปยังลานจอดรถใต้ตึกสถาปัตย์ ที่มุมค่อนข้างลับตา ผู้คนก็ไม่พลุกพล่านเท่าไหร่นักในช่วงพักกลางวันแบบนี้ อีกอย่างคนเจ้าเล่ห์ก็น่าจะเลือกมุมที่ดูลับตาคนที่สุดเสียงรองเท้าคัทชูเล็กกระทบพื้นดังเบาๆ แต่ไม่เบาพอจะหลุดพ้นจากสายตาเพื่อนสนิท“นิสา แกจะไปไหนน่ะ?”เสียงพลอยชมพูเอ่ยถามขึ้นจากด้านหลังวนิสาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมาตอบ“พอดี…จะไปเอาของที่รถพี่โจน่ะ”“อ้อเหรอ… ให้ฉันไปเป็นเพื่อนมั้ย?”น้ำเสียงเธอฟังดูใสซื่อแต่สายตาก็จับจ้องเพื่อนรักอย่างไม่ไว้ใจ คนถูกถามมีท่าทีอึกอักเล็กน้อย ก่อนหลบตาแล้วตอบเบา ๆ“ไม่เป็นไรจ้ะพลอย พี่โจ…มีเรื่องจะคุยกับฉันด้วยนิดหน่อย”“อื้อหือออ…แค่นั้นเองน่ะหราา…”พลอยชมพูทำตาวาวเหมือนรู้ทันทุกอย่าง ก่อนจะหัวเราะคิกอย่างคนรู้ทัน“บ้า…”“เอ๊า!! มาว่าคนที่รู้ทันแกซะงั้น”“ยัยพลอย!!”“โอเคๆ …งั้นตามสบายเลยนะ ฉันจะไปกินข้าวกับแม็กซ์กับจีพอดี” แล้วพลอยชมพูก็โน้มตัวมากระซิบข้างหูเพื่อนรัก “ไปนาน ๆ เลยก็ได้นะ…” ยิ้มล้อเลียนแบบนางร้ายสายซัพพอต“บ้า!”วนิสาหันไปค้อนแรงแต่หน้าแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด….เสียงฝีเท้าคนตัวเล็กชะงักลงเมื่อเห็น

  • ยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP)   CHAPTER 17 บทลงโทษจากหญิงสาว NC

    ร่างบอบบางที่นั่งทับความขึงขังลำหนาใหญ่ มันบดเบียดก้นงอนงามของเธอและเด้งสู้อยู่ใต้น้ำ ชายหนุ่มจับเธอให้หันหลังให้กันก่อนจะยกก้นเธอขึ้น ร่างบอบบางรู้สึกได้ถึงมวลกล้ามท้องของเขาที่ชนแผ่นหลังของเธอ มือหนายังคงกอบกุมเคล้นคลึงกับยอดทรวงอย่างเอาแต่ใจ ปากหนาร้ายก็เม้มดูดไปทั่วซอกคอขาวอย่างหื่นกระสัน“อื้ม…”ร่างหนายิ่งบดเบียดเสียดสีถูไถก้นเธอมากขึ้น มันทั้งแข็งและแผ่ขยายใหญ่ในเวลาเดียวกัน“โคตรเสียวเลยเมียจ๋า…”“ซี้ดด…” ปากหยักหนาครางสั่น“จับมันกดเข้าไปข้างในของเมียจ๋าหน่อยสิ บดเข้ามาลึกๆ จนสุดลำเลยนะยาหยี”ร่างของเธอแนบลงกับอกเขา กล้ามท้องแข็งตึงสั่นสะท้านเมื่อเธอขยับเอวบดเบียดลงมา ลมหายใจของเขากระชั้นรัวข้างหู เสียงครางกระเส่าหนัก“...โคตรทรมานเลยที่รัก อย่าทรมานพี่แบบนี้”เธอหลับตา ยกสะโพกขึ้นเพียงน้อย ก่อนจะค่อยๆ กดลงในจังหวะเดียวกับที่มือของเขารั้งเอวเธอไว้แน่น เสียงน้ำกระเซ็นพร้อมเสียงครางต่ำในลำคอ“โคตรเสียวเลยเมียจ๋า…บดแรงๆ…ซี้ดดด….”เขาช่วยพยุงเอวบางขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะออกแรงกดสะโพกสวนกระแทกเข้ามาจากด้านล่างอย่างหนักหน่วงในแต่ละจังหวะ เสียงเนื้อกระทบกันกลางอ่างน้ำดังก้องพร้อมกับแรงส

  • ยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP)   CHAPTER 16 บทลงโทษ NC

    ครืดด…เอี๊ยดด…เสียงเบรกของรถยนต์คันหรูดังกระแทกพื้นลานจอดจนร่างบางแทบหัวทิ่ม ดีที่เข็มขัดนิรภัยยังคาดอยู่ ไม่งั้นเธอคงได้ฝังหน้าลงคอนโซลแน่ๆ“พี่โจ!”เธอร้องขึ้นด้วยความตกใจ แต่ไม่มีเสียงตอบกลับใด ๆ จากเขา ประตูฝั่งคนขับเปิดออกอย่างแรง เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นคอนกรีตดังกังวาน ไม่กี่วินาทีต่อมา ประตูฝั่งเธอก็เปิดออก แล้วร่างหนาก็โน้มเข้ามาหาเธอ“พี่จะทำอะไร!?”เธอเบิกตากว้าง ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างบางก็ถูกเขาอุ้มขึ้นพาดบ่าอย่างง่ายดายราวกับตุ๊กตาตัวเบาหวิว“ว้าย! พี่โจ!!”เธอทั้งทุบ ทั้งดิ้น ทั้งหวีดร้องเบา ๆ ด้วยความตกใจและอับอาย“อย่าดิ้น!!”เขาพูดเสียงเรียบลอดไรฟัน…แต่เสียงนั้นแหบพร่าและเครียดขึงจนน่ากลัว ฝ่ามือหนาตีก้นเธอกลับเบา ๆ มือหนาบีบที่ต้นขาอย่างจงใจ เขาเดินดิ่งเข้าตึกโดยไม่สนใจว่าใครจะมอง ไม่สนว่ากล้องวงจรปิดจะจับภาพไว้ ไม่สนแม้แต่สายตาของพนักงานที่ลอบหันมามองอย่างตกตะลึงและเพียงไม่นานหลังประตูห้องก็ถูกปิดลง“ปึก!”แผ่นหลังเธอก็แนบชิดกับบานประตู มือหนาตรึงข้อมือเธอไว้ทั้งสองข้างด้วยมือของเขาเพียงข้างเดียว“คิดจะหนี?”เสียงของเขาต่ำพร่า ดวงตาร้อนระอุราวกับไฟ ใบหน้าคมก้มต่ำ

  • ยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP)   CHAPTER 15 ก็คนมันขี้หึง

    เสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์ดังกระแทกจังหวะหัวใจในผับหรูใจกลางเมือง แสงไฟหมุนวนเหนือศีรษะ สาดส่องลงมาที่โต๊ะวีไอพีซึ่งเต็มไปด้วยเหล่าคนสวยแต่งตัวจัดจ้านวนิสาอยู่ในชุดเดรสสีดำผ่าข้าง ส้นสูงห้าคูณห้า เรียกได้ว่าฟาดฟันทุกสายตาในร้าน หญิงสาวสวยสะกดมาก ข้างเธอคือแม็กซ์เวล ที่แทบจะกลายเป็นร่างแปะส่วนตัว ชายหนุ่มยิ้มกรุ้มกริ่มไม่ห่าง และข้างเธออีกฝั่ง...พลอยชมพู ในชุดเดรสสีชมพูอมส้มสุดจี๊ด แต่งหน้าโทนแซ่บสะท้านใจ มือหนึ่งถือแก้วไวน์ อีกมือกอดอกมองแม็กซ์เวลอย่างจับผิด“แม็กซ์ นายจะเข้าไปใกล้เพื่อนฉันเกินไปละนะ”เสียงเธอดังพอจะได้ยินชัดในจังหวะเพลงเว้นวรรค“โห่...เพื่อนกันก็ยังหวง”แม็กซ์เวลกระซิบพลางมองวนิสา แต่เจอสายตาคาดโทษจากอีกคนจ้องกลับจนต้องยิ้มกลบเกลื่อนเสียงฮือฮาจากหน้าประตูร้านดังขึ้นเบาๆ ก่อนจะแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคนตัวสูงหน้าตาดีเดินเข้ามาพร้อมกับสาวสวยอีกคนเขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสบายๆ กางเกงสแลคเข้ารูป ผมเซ็ทเนี้ยบ เคียงข้างเขา...คือสาวสวยคนหนึ่งคนนี้… อลิสสินะ… ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่า “รักแรก” ที่ใครๆ ก็พูดถึง เธออยู่ในชุดเดรสแดงเพลิง ริมฝีปากแดงจัด และท่าทางที่ “มากกว่าเพื่อน”สาย

  • ยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP)   CHAPTER 14 รักแรกของเขากลับมา

    เสียงเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อกดังกระหึ่มเคล้ากับกลิ่นควันบุหรี่และกลิ่นอายของแอลกอฮอล์อบอวลไปทั่วร้าน บรรยากาศยามค่ำคืนพลุกพล่านไปด้วยผู้คนที่มาปลดปล่อยความเครียด เตชินท์กับโจนาธานนั่งอยู่ที่โต๊ะมุมสุดในร้านประจำ สายตาของเตชินท์ทอดมองเลยออกไปนอกกระจกใสด้วยแววตากึ่งสนุก ส่วนโจนาธาน… มือถือแก้วเหล้าพร่องลงเรื่อย ๆ ก่อนเขาจะยกมือเรียกพนักงานอีกครั้งโดยไม่ต้องรอให้หมดแก้วไม่ทันไร กวินก็เดินเข้ามาที่โต๊ะ ใบหน้าติดงัวเงียจากการถูกปลุกกลางดึก“มีอะไรพี่โจ? ทำไมดูเครียดจัง”เขาทรุดตัวลงนั่งตรงข้าม พลางรับแก้วจากเตชินท์มาจิบเบา ๆ ดวงตามองอีกฝ่ายด้วยความเป็นห่วง โจนาธานยังไม่ตอบในทันที เขายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมด ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่“…อลิสจะกลับไทย”เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยขึ้นในที่สุด ทำลายความเงียบที่ปกคลุมรอบโต๊ะ ใบหน้าคมเข้มฉายแววปั่นป่วนที่ไม่อาจกลั้นไว้ ทั้งเตชินท์และกวินนิ่งไปทันที ชื่อนั้น… พวกเขารู้ดีว่าหมายถึงอะไรอลิส…รักแรกที่ฝังแน่นในใจของโจนาธาน ผู้หญิงที่เขาไม่เคยลืม และไม่เคยเลิกรอ … แต่ตอนนี้...เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ว่านั้นมันยังคงเหมือนเดิมรึเปล่ากวินหรี

  • ยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP)   CHAPTER 13 กล้ากลืนมันมั้ย NC

    ดวงตาคมก้มลงมองร่างบางที่อยู่ตรงหน้า เธอกำลังใช้ริมฝีปากอุ่น ๆ ของตัวเอง กลืนกินความเป็นชายของเขา ตาคมก้มลงมองร่างบางอย่างพึงใจเพียงแค่เธอขยับปากครอบครองรอบปลายอย่างระมัดระวัง แล้วใช้ลิ้นแตะตวัดวนรอบส่วนปลายหัวที่ไวต่อสัมผัส ร่างของเขาก็สะดุ้งเฮือก มันเสียว สะท้านร่างไปหมด“ซี้ดดด….โอ้ว…เมียจ๋า…”เสียงสูดลมหายใจเข้าชัดเจนเมื่อความรู้สึกเสียวซ่านแผ่กระจายตั้งแต่ปลายสันหลังจนถึงต้นคอ“โคตรเสียว…โคตรทรมานพี่เลย…” โจนาธานขบกรามแน่น มือหนาทั้งสองข้างสอดเข้ากับเรือนผมของเธอกระชับแน่นขึ้นและกดมันเข้าออกอย่างลืมตัววนิสายังคงขยับอย่างเชื่องช้า ลิ้นเล็กๆ ตวัดวนสลับกับดูดปลายแผ่วเบาในจังหวะที่ทำให้ร่างสูงใหญ่แทบจะระเบิดเขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ร่างกายกระตุกเป็นพักๆ ไปกับทุกแรงสัมผัสที่เธอมอบให้“ดีมาก…เมียพี่เก่งมากเลยครับ…ค่อยๆ ลากลิ้นแบบนั้นแหละ…” เสียงแหบพร่าครางออกมา“อื้มมม…” เธอตอบรับ“ซี้ดดด…” เขาครางตอบ“อ๊าาา…ใจจะขาดแล้วที่รัก…” เสียงหอบพร่าของเขาประสานกับจังหวะสะโพกที่เผลอขยับตามแรงดูดของเธอเบาๆ ทำให้บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ใกล้จะปะทุขึ้นมาอีกครั้ง“อย่าหยุดนะ…อืม

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status