Share

5

last update Date de publication: 2026-01-07 14:37:57

'ขายหน้าฉิบหาย...' คำแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของปิ่น ตั้งแต่วินาทีที่สายตาคมของเขากวาดมาสบตาเธอพอดี

หัวใจเธอกระตุกแรงจนแทบหลุดออกมาเต้นอยู่ข้างนอก มือเล็กเย็นเฉียบเหมือนถูกจับได้ว่าทำผิดอะไรสักอย่าง ทั้ง ๆ ที่มันก็แค่จูบเพียงครั้งเดียว แถมยังเป็นเธอที่เริ่มก่อนอีกด้วย

โคตรขายหน้าเลย

ปิ่นแทบอยากจะแทรกโต๊ะมุดพื้นหนีให้พ้นจากสายตาคมแบบนั้น แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะชอบแกล้ง เพราะที่นั่งของเธออยู่แถมหน้า และเขา... ก็ดันยืนอยู่ตรงกระดานพอดี

“โอเคครับ งั้นวันนี้เราจะเริ่มกันที่พื้นฐานของการเล่าเรื่องด้วยภาพ” อาจารย์ภีมเอ่ยพูดเสียงนิ่ง ใบหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใด ๆ เลย

“เดี๋ยวผมขอชื่อคนในคลาสก่อนนะครับ จะได้จำได้ว่าใครเป็นใครบ้าง”

ตายแน่กู!...

ร่างเล็กกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อน พยายามก้มหน้าจดอะไรสักอย่างลงในสมุด ทั้งที่สมองก็ว่างเปล่า

“ลลินดาใช่ไหมครับ?” อาจารย์ภีมเอ่ยขึ้น สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ลิน ก่อนจะเลื่อนสายตามาทางเธอ “แล้ว..คนข้าง ๆ ล่ะครับ”

“ปิ่นค่ะ” เธอพยายามไม่สบตาเขา ทว่าเหมือนอีกฝ่ายจงใจมอง

“ขอชื่อจริงครับ”

“ปิยาพรค่ะ”

“อ๋อ.. ปิ่น” อาจารย์ภีมทวนชื่อเล่นของเธอน้ำเสียงเรียบ ทว่าสายตาที่มองมานั้นกลับทำให้เธอแทบหยุดหายใจ

ในหัวมีแต่เสียงตัวเองกรีดร้อง

เขาจำได้แน่ ๆ เขาจำได้แน่เลยยย!

“ชื่อเพราะดีนะครับ” อาจารย์ภีมพูดต่ออย่างสุภาพ แต่รอยยิ้มตรงมุมปากกลับเหมือนแฝงความหมายบางอย่างที่มีแค่เธอเท่านั้นที่เข้าใจ

“เริ่มเรียนกันต่อนะครับ”

“ค่ะ/ครับ”

อาจารย์ภีมเลิกสนใจที่เธอ แล้วหันกลับไปเริ่มสอนทันที การเรียนไม่มีเข้าหัวเธอสักนิดเดียว ตอนนี้ในหัวเธอคิดแค่ว่าจะทำยังไงดีให้ออกจากตรงนี้ได้ ทำยังไงถึงจะไม่ต้องเจอหน้าเขาอีก

“มึงรู้จักอาจารย์ภีมเหรอ ทำไมเขามองมึงบ่อยจัง” ลินหันมาเอ่ยถามเพื่อนทันที หลังจากที่ลินเงียบอยู่นาน

“บ้าเหรอ! กูจะไปรู้จักได้ไง” ปิ่นรีบตอบกลับเสียงสูง พลางทำท่าก้มหน้าก้มตาดูงานในมือของตัวเอง ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยถามลินกลับ “กูควรถามมึงมากกว่า ว่ามึงรู้จักอาจารย์เหรอ”

ปิ่นเอ่ยถามทั้ง ๆ ที่ก็มีคำตอบอยู่ในใจแล้ว คำตอบก็ได้มาจากเฮียเลย์พี่ชายของลินตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว เฮียเลย์เป็นเพื่อนกับอาจารย์ภีม เป็นไปไม่ได้แน่ที่ไอ้ลินจะไม่รู้จักอาจารย์เลย์

“รู้จัก เฮียภีม เพื่อนเฮียเลย์ เพื่อนสนิทเลยแหละ” ลินเอ่ยตอบ

“อ๋อ...” ปิ่นเอ่ยตอบน้ำเสียงมีพิรุธสุด ๆ น้ำเธอยิ่งทำให้คนข้างกายอดสงสัยไม่ได้จริง ๆ

“มีอะไรที่กูต้องรู้ป่ะ” ลินหันมามองหน้าเพื่อนอย่างจริงจัง จ้องมองปิ่นอย่างต้องการคำตอบ

ต่อให้มึงไม่อยากจะตอบ มึงก็ต้องตอบอยู่ดี..

“...” ปิ่นมองหน้าเพื่อน เม้มริมฝีปากเข้าหากันจนแน่น ในใจก็ไม่อยากพูดหรือบอกออกไป เพราะมันน่าอายสุด ๆ แต่ถ้ามันมารู้ที่หลัง มันคงโกรธแน่ที่มีอะไรไม่บอกมัน “เมื่อคืน...”

“เมื่อคืนทำไม?” ลินเบิกตาโพลงทันทีที่ได้ยินคำว่าเมื่อคืน

“กู...” ร่างเล็กเว้นระหว่างของการพูดเล็กน้อย “กูจูบอาจารย์ภีม”

“ห๊ะ!!!” ลินร้องตกใจเสียงดัง ทำให้ทุกสายตาหันมาจับจ้องมองที่ลินเป็นตาเดียว รวมถึงอาจารย์ภีมด้วยเช่นกัน

“นักศึกษา!” อาจารย์กดเสียงต่ำ เหมือนจะตำหนิเล็กน้อย ก่อนที่จะหันกลับไปสอนต่อเช่นเดิม

“ถามจริง”

“อืม เรื่องจริง”

“เรื่องเป็นไงมาไง เล่าหน่อย” ลินเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม แววตาดูสนใจในเรื่องนี้สุด ๆ

“เลิกเรียนกูเล่าให้ฟัง ตอนนี้เรียนก่อนเดี๋ยวก็โดนดุอีก” ปิ่นเอ่ยพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองกระดาน ส่วนลินก็พยักหน้ารับเบา ๆ

ระหว่างคาบเรียน อาจารย์ภีมเดินวนไปวนมาอยู่หน้ากระดาน เสียงเรียบนิ่งอธิบายเนื้อหาการเรียนอย่างจริงจัง ในมือถือปากกาเขียนเส้นกราฟฟิกลงบนกระดานอย่างชำนาญ ทว่าทุกครั้งที่เขาหันมา ดวงตาคมคู่นั้นก็มักจะมองเธออยู่ตลอด

หลายนาทีผ่านไป..

นักศึกษาทุกคนใจจดใจจ่ออยู่แต่บนกระดาน เพราะถ้าไม่ตั้งใจเรียนหรือตั้งใจฟัง อาจจะเรียนไม่รู้เรื่องแน่ ๆ

“งานเมื่อวานยังไม่ส่งใช่ไหมครับ? เห็นอาจารย์ชินบอกไว้” เสียงทุ้มดังขึ้นใกล้ชิดริมหู ทำให้ปิ่นสะดุ้งสุดตัว เธอเผลอขีดเส้นบนสมุดจนเป็นรอยลากยาว

“เอ่อ.. ค่ะ เดี๋ยวหนูส่งพรุ่งนี้นะคะ” ร่างเล็กเอ่ยตอบเสียงเบา

“ไม่ต้องรีบก็ได้ครับ ผมรอได้” อาจารย์ภีมก้มลงพูดช้า ๆ ริมฝีปากแทบจะเฉียดข้างแก้มเธอ

กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเขาแตะปลายจมูกเธอ ทำให้เธอกลั้นหายใจแทบไม่ทัน ก่อนจะรีบขยับตัวหนีแล้วทำเป็นตั้งใจฟังเขาอธิบายต่อ

“หน้าแดงเลยเหรอ” ลินกระซิบทันทีที่อาจารย์เดินไปอีกฝั่ง “อย่าบอกนะว่ามึงเขิน หรือว่ามึงแอบปิ๊งอาจารย์”

“แอบตีนสิไม่ว่า!” ปิ่นกัดฟันตอบเบา ๆ “มึงอย่ากวนตีนกูได้ป่ะ”

คาบเรียนผ่านไปอย่างเชื่องช้า เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ซึมตรงขมับของเธอ ทั้งจากความร้อนในห้องและความอึดอัดในอก

จนกระทั่งอาจารย์ปิดคลาสด้วยประโยคสั้น ๆ

“วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวสัปดาห์หน้าผมจะให้ทำโปรเจกต์คู่... แล้วจะเป็นผมที่เลือกจับคู่ให้เอง”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันทีในห้องเรียน ทว่าเธอกลับนิ่งสนิท รู้สึกเหมือนว่าลางร้ายกำลังจะมาเยือน

และเมื่ออาจารย์ภีมกวาดสายตาช้า ๆ มาทางเธอ พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากนิด ๆ หัวใจของเธอก็แทบจะหยุดเต้น

อย่านะ... อย่าจับคู่กูกับเขานะ..

แต่สายตาคมคู่นั้นบอกชัดว่า เขาตั้งใจไว้แล้ว เพราะยังไงก็ต้องมีหนึ่งคนที่เป็นเศษ เพราะนักศึกษาภายในห้องเรียนนี้มีแค่สามสิบเอ็ดคนเท่านั้น แล้วต้องมีหนึ่งคนที่เป็นเศษ ที่ไม่มีคู่

กูแน่นอน!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   43

    ภีมพาปิ่นกลับมาถึงคอนโดอย่างปลอดภัย ปิ่นได้รับการดูแลจากทีมแพทย์ส่วนตัวของภูมิอย่างละเอียดถี่ถ้วน โชคดีที่เธอปลอดภัยดีทั้งแม่และลูก แต่มีอาการอ่อนเพลียและได้บาดแผลที่คอเล็กน้อยภีมนั่งอยู่ข้างเตียงปิ่นตลอดเวลา จนกระทั่งปิ่นหลับไป ภีมจึงเดินออกมาคุยกับภูมิที่ห้องนั่งเล่น“ขอบใจมึงมาก” ภีมเอ่ยขึ้น พลางเดินไปทิ้งตัวนั่งลงของพี่ชาย“กูไม่ได้ทำอะไรเลย กูแค่โทรหาพ่อ ทุกอย่างก็จบเลย”“ทุกอย่างจบแล้วจริง ๆ”“ทำไมมึงถึงไม่ให้พ่อช่วยตั้งแต่แรก” ภูมิเลิกคิ้วสูงเอ่ยถามน้องชายตัวเอง“กูรู้ไงว่าถ้าพ่อมาเอง แม่จะไม่เหลืออะไรเลยสักอย่าง” ภีมเอ่ยน้ำเสียงเรียบ น้ำตาเอ่อคลอ “กูแค่อยากให้คิดได้ แล้วรีบแก้ไขมัน แต่กูคงโลกในแง่บวกไปหน่อย”“พอมีความรัก แล้วโง่สัส ๆ”“มึงอย่าโง่แล้วกันไอ้ภูมิ”“ไม่มีวัน ไม่มีวันได้แดกกูหรอก ความรักอะไร กูไม่ต้องการ”ภีมพิงหลังกับโซฟาอย่างหมดแรง มือหนายกขึ้นนวดขมับที่ปวดตุบ ๆ ด้วยความเครียดสะสมตลอดหลายวันที่ผ่านมา“กูไม่ได้แค่อยากให้แม่สำนึก...” ภีมถอนหายใจยาว ๆ “กูอยากให้ท่านเห็นว่า... ความรักของกูมันมีค่ามากกว่าธุรกิจหรืออำนาจที่ท่านยึดถือ”ภูมิเอนตัวพิงโซฟาอีกตัว พลางมองภี

  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   42

    “ปิ่นเงียบ!” ภีมสั่งเสียงเด็ดขาด เขาไม่ต้องการให้ปิ่นมาเป็นจุดอ่อนในสถานการณ์นี้ เขาต้องทำให้แม่เห็นว่าเขาได้ตัดสินใจที่เด็ดขาดและไม่มีวันเปลี่ยนใจแล้ว“ตายแทนมันเหรอ?” คุณหญิงพิมภาเอ่ยถามซ้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ท่านมองใบหน้าลูกชายที่เคยมีความรักหนักแน่นขนาดนี้มาก่อน แต่ตอนนี้เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่น่ากลัว“ใช่ครับแม่!” ภีมตอบเสียงหนักแน่น “ชีวิตของผมแลกกับชีวิตของปิ่นและหลานของแม่! แม่ปล่อยพวกเขาสองคนไป!” ใบหน้าคมเข้มแสดงสีหน้าจริงจัง “แต่ถ้าแม่แตะต้องปิ่น แม้แต่ปลายเส้นผม! ผมสาบานได้เลยว่าผมจะทำลายทุกอย่างที่แม่พยายามสร้างมาตลอดชีวิต! ทั้งธุรกิจ ชื่อเสียง ผมจะทำลายมันจนไม่เหลือซาก!”คำพูดของภีมไม่ใช่แค่คำขู่ แต่เป็นคำมั่นสัญญาที่มาพร้อมกับความเด็ดขาดที่ยากเกินจะคาดเดา คุณหญิงพิมภาถึงกับชะงักมือที่ถือมีดไว้ ท่านรู้ดีว่าลูกชายคนนี้มีความฉลาดและอำนาจพอที่จะทำได้จริงความเงียบเข้าปกคลุมโกดัง มีเพียงเสียงหอบหายใจของปิ่นและภีมที่ดังแข่งกับเสียงหัวใจเต้นรัวคุณหญิงพิมภาเหลือบมองชายชุดดำที่ยืนเฝ้าอยู่ พวกเขาต่างแสดงสีหน้าที่ประหลาดใจกับฉากการเดิมพันชีวิตที่อยู่ตร

  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   41

    ชายหนุ่มพยายามคิดว่าแม่จะพาปิ่นไปที่ไหนได้บ้าง ทว่าคิดยังไงก็คิดไม่ออก ทุกอย่างมันมืดไปหมด แค่รู้ว่าลูกกับเมียตกอยู่ในมือแม่ ใจเขาก็เริ่มสั่นไหว เริ่มรู้สึกประหม่าอยู่ในใจ พร้อมกับความกลัวที่แท้จริงภีมรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออกหาไอ้ภูมิทันที คนที่ช่วยเขาได้ตลอดนี้ มีแค่มันจริง ๆเพราะมันรู้ใจแม่มากว่าเขา(ว่า) ปลายสายเอ่ยขึ้นทันทีที่รับสาย“ไอ้ภูมิแม่พาปิ่นไปแล้ว” ภีมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน(ห๊ะ!!)(มึงดูยังไงให้แม่เอาน้องไปได้ไอ้ภีม!)“กูออกไปทำธุระข้างนอกแค่แป๊บเดียว แค่แป๊บเดียวจริง ๆ”(ไอ้สัสเอ้ย!) ภูมิสบถออกมาอย่างหัวเสีย เพราะนั้นก็น้องสะใภ้ แถมยังมีหลานมันพ่วงมาด้วยอีก“มึงอย่าเพิ่งด่ากูไอ้ภูมิ ช่วยกูคิดก่อนว่าแม่จะพาปิ่นไปที่ไหนได้บ้าง” ภีมพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นมากนัก(ก็จะมีบ้านใหญ่... แต่มันโจ่งแจ้งไป แม่ไม่น่าเสี่ยง) ภูมิวิเคราะห์ทันทีด้วยน้ำเสียงเครียดจัด (บ้านพักตากอากาศที่หัวหิน?) (ไม่ๆ)(หัวหินใช้เวลาเดินทางมากเกินไป กูว่าแม่ต้องเลือกที่ที่ใกล้ที่สุด)“...” ภีมเงียบ เขาพยายามใช้ความคิดให้ได้มากที่สุด“โกดังร้าง!” ภีมเอ่ย จู่ ๆ ความคิดนี้ก็แล่นเข้ามาในหั

  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   40

    ภีมนั่งนิ่งมองร่างเล็กที่หลับตาพริ้มอยู่แบบนั้นอยู่นานหลายนาที แสงแดดเข้ม ๆ จากนอกห้องเล็ดลอดผ่านม่านบาง ๆ มาตกกระทบใบหน้าหวานของเธอ ทำให้เขามองเห็นเค้าโครงหน้าของเธอได้อย่างชัดเจนเขาใช้ปลายนิ้วไล้เบา ๆ ไปตามกรอบหน้าของปิ่น ก่อนจะเลื่อนลงไปหยุดที่แหวนเพชรเม็ดงามที่เพิ่งสวมให้ ความรู้สึกตื้นตันใจถาโถมเข้ามาจนจุกแน่นในอก เขารักผู้หญิงคนนี้และรักลูกมากถึงขนาดที่พร้อมจะทำสงครามกับโลกของแม่ทั้งใบเพื่อปกป้องเธอไว้“พี่จะไม่ปล่อยให้ใครทำร้ายหนูได้หรอกครับ” ภีมกระซิบแผ่วเบาเขามั่นใจแล้วว่าการตัดสินใจที่รวดเร็วและเด็ดขาดของเขาเป็นสิ่งที่ถูกต้อง การเตรียมการแต่งงานอย่างลับ ๆ การลาเรียนของปิ่น และการมีทีมคุ้มกันที่ไว้ใจได้ คือสิ่งที่จำเป็นที่สุดในตอนนี้ภีมรู้ดีว่าปิ่นกับลูกคือชีวิตของเขาแล้ว เขาไม่สามารถจินตนาการถึงชีวิตที่ไม่มีเธออยู่เคียงข้างได้เลยเขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างเงียบเชียบ แล้วเดินออกมาที่ห้องทำงานที่อยู่ติดกับห้องนอน เพื่อเปิดคอมพิวเตอร์และจัดการงานบางอย่างที่ค้างคาอยู่ เพื่อไม่ให้มีผลกระทบกับงาน กับอาชีพอาจารย์ของเขาภีมนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานอยู่สักพักใหญ่ ๆ ก่อนที่เขาจะเผลอห

  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   39

    หลังจากที่อยู่พูดคุยกับหมอภูมิได้สักพัก แล้วก็ได้ยาบำรุงครรภ์มาแล้ว ภีมก็พาปิ่นเดินออกมาจากโรงพยาบาลทันที เขายังคงจับมือเธอไว้แน่นตลอดทางจนกระทั่งถึงรถสปอร์ตคันหรูของเขา ภีมเปิดประตูรถแล้วให้เธอเข้าไปนั่งอย่างนุ่มนวลที่สุด พร้อมคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธออย่างระมัดระวังภีมเดินกลับมาขึ้นฝั่งคนขับ แล้วก็สตาร์ทรถออกไปทันที โดยมุ่งหน้ากลับไปยังคอนโดของเขา บรรยากาศภายในรถไม่ได้เต็มไปด้วยความตึงเครียดอีกต่อไปแล้วเมื่อรถแล่นออกจากบริเวณโรงพยาบาลได้สักพัก ภีมก็ลดความเร็วลง แล้วเอื้อมมือมาจับมือปิ่นไว้แน่น สายตาของเขาจับจ้องที่ถนน ทว่าในใจเขากลับไม่ได้สนใจถนนเลยแม้แต่วินาทีเดียว“เรามีลูกแล้วนะครับ” ภีมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่นุ่มทุ้มและสั่นเครือด้วยความดีใจอย่างที่สุดภีมดีใจมาก เขายกมือปิ่นขึ้นมาจูบที่แหวนเพชรที่เพิ่งซื้อมาอย่างรักใคร่“พี่มีความสุขที่สุดในโลกเลยครับ” เขาพึมพำ “พี่กำลังจะเป็นพ่อคนแล้วนะ”ปิ่นมองใบหน้าเปื้อนยิ้มของภีม แล้วน้ำตาแห่งความสุขก็ไหลออกมาอีกครั้ง ความกังวลที่เกิดจากคำเตือนของหมอภูมิเริ่มถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอบอุ่นที่ท่วมท้นจากความปีติยินดีของภีม“หนูก็ดีใจค่ะพี่ภีม” ป

  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   38

    หลายอาทิตย์ผ่านไป...ความสัมพันธ์ระหว่างปิ่นและภีมก็ยิ่งทวีความแนบแน่นมากขึ้นเรื่อย ๆ ภีมทำตามคำพูดอย่างเคร่งครัด เขามักจะขับรถไปส่งปิ่นที่มหาวิทยาลัยด้วยตัวเองในตอนเช้า และวันไหนที่เขาไม่มีคลาสสอน เขาก็จะมารอรับเธอที่ลานจอดรถเหมือนอย่างเคย ชุดนักศึกษาใหม่ที่ภีมเลือกให้ก็ทำให้ปิ่นดูเรียบร้อยและเซฟขึ้นมากตามความต้องการของเขา ส่วนแหวนทองคำขาววงเล็กที่นิ้วนางข้างซ้ายของปิ่นก็เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยถอดเลยแม้แต่วินาทีเดียววันนี้เป็นวันจันทร์ ปิ่นมีคลาสเรียนแต่เช้าตรู่ ภีมขับรถมาส่งเธอที่ลานจอดรถตามปกติ แต่ในระหว่างที่เธอกำลังจะก้าวเท้าลงจากรถ ปิ่นก็เริ่มรู้สึกไม่สบายตัวความรู้สึกแปลก ๆ และอาการเริ่มต้น“อึก…” ปิ่นยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที สีหน้าของเธอซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด“หนูเป็นอะไรครับ?” ภีมถามเสียงห่วงใย“อึก... พี่ภีมคะ หนู... เวียนหัว” ปิ่นตอบเสียงแผ่ว “แล้วก็คลื่นไส้มากเลยค่ะ”ภีมรีบปลดเข็มขัดนิรภัยของเธอออก แล้วใช้มือประคองศีรษะของเธอไว้“เดี๋ยวครับใจเย็น ๆ หายใจเข้าลึก ๆ”ปิ่นพยายามควบคุมอาการ แต่ยิ่งพยายามก็ยิ่งรู้สึกปั่นป่วนในช่องท้อง เธอรีบคว้าถุงกระดาษที่วางอยู่ข้างเบาะ ก่

  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   34

    13:00 น.ปิ่นกับลินเดินไปยังอาคารคณะเพื่อเข้าห้องเรียนสำหรับวิชาที่ลงเรียนร่วมกันห้องเรียนขนาดใหญ่เต็มไปด้วยนักศึกษาจำนวนมากที่กำลังจับกลุ่มพูดคุยกันอย่างจอแจ ปิ่นกับลินเลือกที่นั่งแถวกลางค่อนไปด้านหลังเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาที่จับจ้อง แต่นั่นก็ยังรู้สึกได้ถึงการซุบซิบและสายตาหลายคู่ที่มองตามมาตั้งแต

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-29
  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   30

    เขาหยอกล้ออยู่กับยอดปทุมของเธอจนพอใจ ก่อนจะผละออกจากยอดปทุมสีชมพูของเธอ ภีมยืดตัวขึ้นหลังตรง ใช้มือทั้งสองจับเรียวขาเล็กของเธอแยกออกจากกัน เผยให้เห็นช่องรักนั้นอย่างชัดเจน มือหนาของภีมจับที่แท่งเอ็นแตะลงเบา ๆ ที่ช่องรักของเธอ ปลายหัวเห็ดสีชมพูสดถูกจ่ออยู่ที่ช่องรัก ก่อนที่จะถูไปมาขึ้นลงเบา ๆปลายแท

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-27
  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   28

    สองชั่วโมงต่อมา...รถของภีมแล่นเข้าสู่ตัวเมืองหัวหิน ที่ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายของทะเลและลมเค็ม ภีมตัดสินใจขับตรงไปยังรีสอร์ตเล็ก ๆ ริมหาดที่เขาเคยมาพักเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งเป็นที่ที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัวรถยนต์จอดสนิทอยู่ที่หน้ารีสอร์ต ภีมลงมาจากรถก่อน เขาเดินเข้าไปภายในรีสอร์ตเพื่อสอบถามถึงห้องพัก

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
  • ยั่วรักอาจารย์เถื่อน   29

    จูบของเขาทำให้ลมหายใจของปิ่นติด ๆ ขัด ๆ ร่างเล็กเริ่มร้องประท้วงเล็กน้อย เพราะเธอหายใจไม่ทัน จูบที่เขามอบให้มันรุนแรงเกินไปที่เธอจะรับไหว เธอยังไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจเลยด้วยซ้ำ“อื้ออ...” เธอพยายามดันเขาออกเล็กน้อย จนในที่สุดเขาก็ยอมผละออกจากริมฝีปากเธอ “หนูหายใจไม่ทัน”“อ่อนหัด” ภีมเอ่ย“พี่ภี

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status