Mag-log inShare
บทที่ 2 ตามจีบ 2
Petsa ng paglalathala:
2026-09-27 20:12:19“อ้าว ตกลงสองคนนี้เป็นอะไรกัน” คราวนี้เป็นเพื่อนอีกคนอย่างหลงก็เอ่ยทักบ้าง มองหน้าประกิตอย่างรู้กัน ก่อนจะหันขวับมาทางยาใจที่ทำหน้าไม่ถูกต่างจากคนที่กอดแขนแกร่งเอาไว้ ยาใจกลืนน้ำลายลงคอเขาชักไม่แน่ใจแล้วที่เจ้าไก่พูดตอนกลางวันมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
“ไม่ได้เป็นอะไร” เสียงเรียบเฉยนั้นทำให้ไก่ย่นจมูกใส่ “เดี๋ยวก็เป็น...” “ฮิ้ววววว ดร.ยาใจของเราจะมีเมียแล้วเหรอวะ แถมน่ารักเสียด้วย” “ไอ้หลงไม่ใช่” ยาใจอยากจะชกหน้าทะเล้นของเพื่อนคน “ชื่ออะไรละเรา เป็นใคร รู้จักกับไอ้ยาได้ยังไง” ประกิตเป็นคนถามบ้าง หนุ่มน้อยหน้าใสฉีกยิ้มอวดฟันขาว ๆ ก่อนยืดอกแนะนำตัว “ผมชื่อไก่ครับ เป็นน้องชายของพี่ยา ไม่ใช่น้องแท้ เป็นน้องข้างบ้าน ตอนนี้เรียนจบแล้ว เป้าหมายในชีวิตตอนนี้คือ จีบพี่ยาใจครับ” ขณะที่ไก่อธิบายอยู่นั้น คนโดนจีบที่กำลังกินน้ำอัดลมอยู่ถึงกลับสำลักออกมา “แฮ่ก ๆ” “พี่เป็นอะไรครับ” ไก่หันมามองพี่ด้วยความเป็นห่วง เห็นคนพี่หน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ก็เอามือมาลูบท้อง “ไม่ใช่ลูบท้อง เขาให้ลูบหลัง” เสียงของยาใจยังเรียบเฉย แถมเขายังรู้ทันเจ้าไก่ด้วยที่กำลังหลอกจับกล้ามแน่น ๆ ของพี่เขา “แหม...น้องเนี่ยมีเป้าหมายที่เด็ดเดี่ยว พี่เอาใจช่วยครับ” ประกิตยักคิ้วให้เพื่อนอย่างยาใจ เล่นเอาปวดหัว แค่เพื่อนสองคนปวดหัวพอแล้ว ตอนนี้ยังมีเจ้าไก่อีกคนที่ยิ้มแป้น “กูอยากจะเห็นงานแต่งมึงเร็ว ๆ แล้วว่ะ น้องไก่เนี่ยสเปกมึงเลยนิ” หลงเอ่ยทัก ปกติเวลาเห็นไอ้ยาใจควงใครสักคนก็ต้องเป็นเด็กกว่า ตัวเล็ก ตัวขาว แบบคนที่กอดมันอยู่นี่ “กินไปเลย อย่าพูดมากไอ้หลง” ยาใจดุ ทำราวว่าตัวเองกำลังกลบเกลื่อนอะไรสักอย่าง ซึ่งเจ้าเพื่อนสองตัวก็ยิ้มกริ่ม “งั้นผมไปตักของมาเพิ่มนะครับ” ไก่อาสา เมื่อเห็นเนื้อที่พวกพี่ ๆ ตักมาพร่องลงไปเยอะ เดาว่าคงมาทานกันนานพอควร พอเขาจะลุกก็ถูกฉุดแขนเอาไว้ “ไม่ต้องกูไปเอง” ยาใจส่ายหน้า ลุกขึ้นเต็มความสูง ก็เดินไปก่อน โดยไม่รอคำตอบของไก่เลยสักนิด จนไก่แอบคิดว่าตั้งแต่เด็ก พี่ยาใจชอบทำอะไรเผื่อเขาอยู่เสมอ นั่นแหละความรักของพี่เขาแหละ “ผมไปด้วย” ไก่วิ่งลิ่วตามพี่ตัวโตที่สูงกว่าเขาเป็นไหน ๆ เขาแค่ตัวเล็ก ไม่ได้เตี้ย เหมือนที่ใคร ๆ เรียกสักหน่อย การสูงร้อยหกสิบไม่ได้เป็นอุปสรรคในชีวิตใครนอกจากชีวิตของเขาเอง “ขอร้อง อยู่ห่าง ๆ กูบ้าง” ไม่รู้อะไรมาดลใจมาเจอไอ้นี่อีกครั้ง ไอ้นี่ที่ว่า คือ ไก่ น้องข้างบ้านที่เขาเอ็นดู แต่พอโตขึ้น มันคิดจะดูเอ็นเขาแล้วสิ "พี่ยา ไล่แฟนตัวเองได้ยังไง" ได้ยินคำตอบแบบนั้น ยาใจถึงกลับถอนหายใจรอบที่สามของวัน การสอนนักศึกษาไม่ได้ทำให้เขาเหนื่อยมากเท่ากับการมาเจอไก่ “ยังไม่หยุดอีกนะมึง” “ไม่หยุดจนกว่าพี่จะเป็นผัวไก่” “มึงรู้ได้ว่ากูจะเป็นผัว กูอาจจะเป็นเมียก็ได้” คำตอบของยาใจ ทำเอาไอ้ไก่ปากค้าง นาทีไม่มีอะไรจะน่าตกใจไปมากกว่านี้ พี่ยาจะเป็นเมียเขา แล้วเขาเสียบใครเป็นที่ไหน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเปิดซิงใคร รอแต่พี่ยาคนเดียวมาเปิดซิง “อ่าว ๆ อึ้ง กูล้อเล่น” ยาใจหัวเราะหึ ๆ จิ้มแก้มไก่เบา ๆ ก่อนเดินไปตักเนื้อ กับผักต่อ ทิ้งให้ไก่มองตามแผ่นหลังเขาตาปริบ ๆ “พี่ยา” ไก่ก้าวเท้าตามคนพี่ แต่ตัวเองก็คอยวอแวพี่เขาอยู่ไม่ห่าง แอบมองว่าพี่เขายังชอบกินเหมือนเดิมหรือเปล่า ชอบกินอะไรใหม่ ที่แน่ ๆ พี่ยาของไอ้ไก่ชอบกินตับ! หมายถึงตับหมู “มึงจะมองกูขนาดนั้น สิงกูเลยไหม” “ได้เหรอ” “กูประชด” ยาใจยอมใจเด็กเตี้ย ตอนเด็กเตี้ย ตอนนี้ก็ยังเตี้ย ตัวก็เล็ก หลีบบางเหมือนไม้แขวนเสื้อ ลมพัดก็ปลิ่ว “ง้อวววว.....” ไก่บอกแบบนั้นก็ทำปากยื่น ส่งเสียงเหมือนเด็กเดินตามดร.ยาใจ ไปนั่งโต๊ะ หยิบแตงโมมาเคี้ยวตุ้ย ๆ จนเลอะปาก
Pinakabagong kabanata
ยาใจของไก่ บทที่ 3 เมาแล้วอยากเอา 3
หลังจากอาบน้ำเสร็จยาใจก็ใส่กางเกงนอนออกมาจากห้องน้ำ ผ้ากับผ้าสีขาวพื้นเล็กเช็ดผม อวดกล้ามเนื้อเป็นลอน ๆ ออกมาก็เห็นไก่นอนอยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ “ไก่ หลับหรือยัง” ก่อนเผลอหลับไปครู่เดียว ร่างกายรู้สึกเมื่อยล้ามาทั้งวัน ก่อนจะพลิกตัวก็สายตาเบิกโพลง เห็นจะ ๆ ว่ากล้ามของพี่ยาของจริงมันเป็นยังไง ไหนจะไรขนหายวับเข้าไปในกางเกง จนไก่อยากจะรู้เหมือนกันว่าข้างในนั้นมันจะใหญ่ขนาดไหน “อะ แฮ่ม มึงมองอะไรไก่” ยาใจที่รู้ตัวว่าโดนมองก็ส่งเสียงกระแอมในลำคอ ก่อนจะนั่งลงข้างบนเตียง พร้อมกับยื่นผ้าสีขาวให้ไก่ “อะ เช็ดผมให้กูหน่อย” “ครับ” ไก่รับมา พร้อมพยักหน้ารับ หนุ่มน้อยเหมือนคนถูกชักจูงอย่างง่ายดาย ไม่ว่ายาใจจะให้ทำอะไร ไก่ก็เออออไปเสียทุกอย่าง ไก่รับผ้ามาก่อนยื่นตัวและเช็ดผมให้คนที่นั่งอยู่ เพราะไก่ตัวเล็กกว่าพี่ยาเป็นไหน ๆ ก็เลยต้องพยายามนั่งยืดตัวขึ้น แล้วทำการเช็ดผมให้คนพี่ด้วยความเบามือ กว่าพี่จะบอบช้ำ “เป็นไงมาไงถึงได้กลับมาที่นี่ได้ ล่าสุดกูเห็นมึงไปเรียนที่อื่น กูก็มัวแต่ยุ่งเ
ยาใจของไก่ บทที่ 3 เมาแล้วอยากเอา 2
“อยากโดนเหมือนกัน” “มึงเนี่ยนะ เลิกพูดยั่วกูหน่อยได้ไหม กูไม่เล่นนะเว้ย” ยาใจคิดอยากจะเอาน้องคนนี้มาเป็นคนแก้ขัดแก้ยากหรอกนะ เขาเห็นมันมาตั้งแต่เด็กจะให้มันมาเป็นเหมือนคนอื่นได้ยังไง ปกติยาใจมักจะพาเด็กที่เขาถูกใจไปเปิดห้อง นอนกันไปแล้วจบกัน แต่ส่วนมากมีแต่เด็กที่ชอบรสนิยมและลีลาของเขาไม่น้อย แต่เขาก็ไม่เคยแล ยาใจไม่เคยคิดจริงใจกับใครสักคน “ไก่ก็ไม่เล่น” “พอเลย เข้าไปนอนให้ห้องให้สร่างเมา แล้วโทร.บอกพ่อสำรวยกับแม่จ่อย ไม่รู้ว่าเป็นห่วงมึงขนาดไหนแล้วตอนนี้” คนตัวโตกว่าเป็นไหน ผลักร่างเล็กของเจ้าไก่เข้าไปในห้อง พอไก่เห็นโซฟาก็เดินตรงดิ่งไปนอนฟุบลงทันที แอ่นตูดงอน ๆ ทำตัวเหมือนนางแมวยั่วสวาท ดร.ยาใจที่เห็นแบบนั้นก็กลืนน้ำลายลงเฮือกใหญ่ ก่อนสะบัดหน้าเรียกสติให้กลับมา ท่องพุทโธ นั่นน้องนะ! เพี๊ยะ! ถึงสมองคิดแบบนั้น แต่ฝ่ามือป๊าบที่ตูดของเจ้าไก่แรง ๆ จนเจ้าตัวถลา ก่อนดร.ยาใจที่มีน้ำอดน้ำทนกัดฟันกรอดเอาไว้ “มึงยั่วกูใช่ไหมไก่” เขาพูดลอดไรฟัน “อื้อ...พี่” ไก่ร้องโอด ไม่ได้ยั
ยาใจของไก่ บทที่ 3 เมาแล้วอยากเอา 1
“ไก่ บ้านอยู่ไหนจะขับรถไปส่ง” ยาใจต้องถามเด็กหน้าแดงที่ทำท่าเดินไม่ได้ ไม่รู้ว่าเล่นละคร หรือเมาจริง ที่เขาต้องพามันไปส่งเพราะ เขาไม่รู้ว่า ครอบครัวของไก่ย้ายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนไหน พ่อกับแม่เขาไม่เห็นบอกเลย “ไม่เอา จะพักกับพี่” ไก่โวยวาย ลืมตามาข้างหนึ่งแอบมองหน้าคนพี่ทำหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ แต่ไอ้ไก่ก็ไม่สนหรอก วันนี้ต้องเอาไปอวดพ่อว่าได้นอนห้องพี่ยาแล้ว “ไม่เอา” ยาใจปฏิเสธ ความจริงไม่ใช่ว่าไม่อยากให้ไก่ไปที่ห้องอะไรหรอกนะ แต่ในห้องเขามีสิ่งที่เขาไม่อยากให้เด็กมันเห็นอยู่นะสิ “ทำไมวะ ไหนมึงบอกว่าน้องมึงไอ้ยา หรือจะน้องไปพักห้องกู ช่วงนี้กูก็เหงาอยู่ด้วย” ไอ้หลงคนเดิมเสนอตัว แต่ก็โดนไอ้เพื่อนรักหวงของมองหลงอย่างเอาเรื่อง ตาขวางเชียวนะ “ไม่เว้ย” “เออ เรื่องมาก ก็แค่พาน้องไปนอนพัก เดี๋ยวมึงค่อยพาน้องกลับบ้าน มึงบอกว่ารู้จักน้องมาตั้งแต่เด็ก จะกลัวอะไรวะ หรือว่าห้องมึงมีอะไรที่ไม่อยากให้น้องรู้หรือไง” ไอ้หลงปากหมาเหมือนมันรู้ดีไปหมดเสียทุกอย่าง ที่บอกว่าเจ้าพวกนี้มันต้องแอบไปนอนใต้เตียงเขาจริง ๆ แล้วแห
ยาใจของไก่ บทที่ 2 ตามจีบ 3
“เห้ย ไก่มึงกินของหวานก่อนของคาวได้ไงวะ” คนต่อว่าไก่ที่กำลังงับแตงโมอยู่ก็หยิบทิชชูมาเช็ดปากของไก่ การกระทำของดร.ยาใจอยู่ในสายตาของเพื่อนทั้งสองเงยหน้าจากจานอาหารของตัวเองมองเพื่อนอย่างเลิ่กลั่ก ปากบอกว่าเป็นน้อง ไม่คิดอะไร แต่การกระทำกลับตรงกันข้าม “เห้ย...ไหนบอกแค่น้องไงวะ ดูแลเหมือนคนรักเลยว่ะ” หลงเอ่ยปากดักคอเพื่อน “พูดมากอีกแล้วไอ้หลง กูดูแลมันมาแต่เด็ก เลยติดมาต่างหาก” ว่าแบบนั้นก็เอาทิชชูเช็ดปากของคนที่กินแตงโมอย่างเอร็ดอร่อย “เอาแตงมาอีก” “พอแล้ว โตแล้วยังกินเป็นเด็ก ๆ ไปได้” ยาใจหยิบจานแตงโมไปห่าง ๆ จากคนที่กำลังเคี้ยวง่ำ ๆ “เห้ย...ไอ้กิตกูว่ามันไม่ปกติแล้ววะ” เสียงกระซิบกระซาบระหว่างเพื่อนสองคนที่นั่งตรงข้าม มองเพื่อนของพวกเขา และเด็กหนุ่มหน้าใสที่กำลังกินผลไม้อย่างอร่อย เห็นแล้วอยากหยิกแก้ม “ไม่ปกติ” ประกิตกำลังคีบหมูก็ส่ายหน้า “พวกมึงจะนินทากู กูก็อยู่ตรงนี้นะ ให้เกียรติกันด้วยนะครับ” ดร.ยาใจยอมใจไอ้เพื่อนสองตัวที่นินทาเขาระยะเผาขนขนาดนี้ อีกหน่อยมันคงพากันแทรกตัวไปอยู่ใต้เตียงเขาส
ยาใจของไก่ บทที่ 2 ตามจีบ 2
“อ้าว ตกลงสองคนนี้เป็นอะไรกัน” คราวนี้เป็นเพื่อนอีกคนอย่างหลงก็เอ่ยทักบ้าง มองหน้าประกิตอย่างรู้กัน ก่อนจะหันขวับมาทางยาใจที่ทำหน้าไม่ถูกต่างจากคนที่กอดแขนแกร่งเอาไว้ ยาใจกลืนน้ำลายลงคอเขาชักไม่แน่ใจแล้วที่เจ้าไก่พูดตอนกลางวันมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น “ไม่ได้เป็นอะไร” เสียงเรียบเฉยนั้นทำให้ไก่ย่นจมูกใส่ “เดี๋ยวก็เป็น...” “ฮิ้ววววว ดร.ยาใจของเราจะมีเมียแล้วเหรอวะ แถมน่ารักเสียด้วย” “ไอ้หลงไม่ใช่” ยาใจอยากจะชกหน้าทะเล้นของเพื่อนคน “ชื่ออะไรละเรา เป็นใคร รู้จักกับไอ้ยาได้ยังไง” ประกิตเป็นคนถามบ้าง หนุ่มน้อยหน้าใสฉีกยิ้มอวดฟันขาว ๆ ก่อนยืดอกแนะนำตัว “ผมชื่อไก่ครับ เป็นน้องชายของพี่ยา ไม่ใช่น้องแท้ เป็นน้องข้างบ้าน ตอนนี้เรียนจบแล้ว เป้าหมายในชีวิตตอนนี้คือ จีบพี่ยาใจครับ” ขณะที่ไก่อธิบายอยู่นั้น คนโดนจีบที่กำลังกินน้ำอัดลมอยู่ถึงกลับสำลักออกมา “แฮ่ก ๆ” “พี่เป็นอะไรครับ” ไก่หันมามองพี่ด้วยความเป็นห่วง เห็นคนพี่หน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ก็เอามือมาลูบท้อง “ไ
ยาใจของไก่ บทที่ 2 ตามจีบ 1
ตกเย็น ยาใจสอนนักศึกษาเพลินจนลืมไปว่าตัวเองนัดกับใครบางคนเอาไว้ให้รอเขาอยู่ แถมยาใจยังเผลอตกปากรับคำเพื่อนของเขาเอาไว้อีกว่าจะไปกินหมูกระทะกับเบียร์ร้านเจ๊ต๋อยข้างมอ ตัดภาพมาด้านของไก่ที่นั่งเล่นจนเพลิน เบื่อจะคุยแชทกับเพื่อน กับพ่อแล้วก็มานั่งเล่น เห็นเด็กกลุ่มนั่งเล่นอยู่เป็นกลุ่ม โชคดีคณะวิศวกรรมศาสตร์แห่งนี้ใกล้สวนสาธารณะ ช่วงเย็นมีเด็กมาวิ่งเล่นพร้อมครอบครัว ด้วยความใจดีเป็นทุนเดิม เป็นนางฟ้าของกลุ่มเพื่อน ไก่ก็ไปซื้อไอติมร้านใกล้ ๆ ไปแจกเด็ก ๆ ขณะที่รอ การกระทำดังกล่าวอยู่ในสายตาของเป้ที่เพิ่งออกมาหารถมอเตอร์ไซค์ของตัวเอง เมื่อมีคนจอดรถหน้าคณะเยอะ เขาเลยไม่มีทางเลือกต้องไปจอดไกลออกไป “แปลกคนพิลึก” ปากบอกไปแบบนั้น แต่ขาของไอ้เป้ก็เดินไปหาคนที่กำลังนั่งกินไอติมกับเด็ก ๆ “อ้าว เจอกันอีกแล้วนะครับ” “นายอีกแล้ว” ไก่เงยหน้าขึ้นมามองเห็นเงาสะท้อนของชายร่างใหญ่ “ก็เออ ฉันเอง ว่าแต่เธอมาทำอะไรต้องนี่เนี่ย รวยนักหรือไง ถึงมาแจกขนมเด็ก ๆ ละ..แล้วไม่มีเหลือให้ฉันหน่อยเหรอ” เป้พูดซะยาวเหยียด เพราะอยากกินไอติมข
Maaari mong magustuhan
จบ Alessio’s Bodyguard ใต้อาณัติเทวดา (Omegaverse, Yaoi)
LADY-ZOMBIE1.6K viewsThe bonding wings เสน่หาพันธะปีศาจ (Mpreg)
Glita2.9K viewsMy Daddy ยอมแล้วครับ พ่อทูนหัว
Bblackpeony2.0K viewsความรักโลกสีม่วง (Boy Love)
พอร์นจัง1.7K viewsโอเมก้าเป็นสัตว์กินเนื้อ
หมอกมัว309 viewsเกิดใหม่ทั้งทีกลายเป็นเมียยากูซ่าได้ไง
A'vigetor1.0K viewsสภาพอากาศกำลังมีความรัก
เจ้ามูนวูฟล์640 viewsวุ่นรัก วิวาห์อลวน
ลลินลัน542 views
