All Chapters of ยาใจของไก่: Chapter 1 - Chapter 9

แนะนำตัวละคร พระเอก ดร.ยาใจ เรียนจบด้านวิศวกรรมโยธา นานาชาติ เป็นอาจารย์สอนนักศึกษา จีบสาวบ้างบางครั้ง ภายนอกดูเป็นบุคคลน่าเคารพและเรียบง่าย แต่เบื้องหลังเขานั้น โดยเฉพาะบนเตียง.....ชอบ Rough Sex + Sex toysนายเอก ชื่อเล่นว่า ไก่ ชื่อจริง กอบ เป็นเด็กที่อยู่ข้างบ้านของดร.ยาใจ ตอนเด็กตามตูดเขาเป็นว่าเล่น ใคร ๆ ในบ้านของไก่ก็รู้ว่า อนาคตของไอ้ไก่จะมีพี่ยาใจเป็นผัว เป็นลูกรักของพ่อแม่ โดยเฉพาะพ่อที่รักลูกชายมาก เหตุเพราะเคยไปหาหมอดู หมอดูทักว่า มีลูกคนนี้แล้วชีวิตจะเจริญ ร่ำรวย พอเจ้าไก่คลอดเท่านั้นแหละ พ่อถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง แถมธุรกิจยังไปได้ดี จากรายได้หลักแสนกลายเป็นหลักล้าน ลูกอยากเป็นอะไร คนเป็นพ่อก็ตามใจ อยากได้อะไรก็หามาให้ สปอยล์ลูกจนเมียด่า ลูกโตก็ไม่หยุดสปอยล์ รักลูกมาก ๆ สุดท้ายนี้นักเขียนขอฝากนิยายวายฟีลกู๊ดด้วยนะคะ ไม่ค่อยมีดราม่า สามารถดาวน์โหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนได้นะคะ ถ้าชอบนักเขียนของหัวใจเต็มหลอดเพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ คำเตือน ภาษาอาจไม่ถูกหลักไวยากรณ์ หรือ มีคำที่ผิดแผกไปเล็กน้อยเพื่อใช้ในการบรรยายในเรื่องเท่านั้นค่ะบทนำ ลูกฮักลูกแ

“คราวหลังอย่ามาว่าเราอีกนะ หึ” นอกจากไอ้คนชื่อเป้มันดูไม่โกรธคนชกแล้ว มันยังหัวเราะใส่เขาอีก เป็นไก่มากกว่าที่รู้สึกหงุดหงิด ควรเอาเวลาไปตามหา ยาใจมากกว่า “เดี๋ยวก่อน ๆ” อย่าหวังเลยว่าไอ้ไก่มันจะหันกลับไปมองเด็กพวกนั้น แค่นี้ก็เสียเวลามากกว่าพอแล้ว จากนั้นก็มองหาว่าดร.ยาใจอยู่ที่นี่หรือเปล่า “น้องครับน้อง ดร.ยาใจ เขาเข้าคณะไหมครับวันนี้” “อาจารย์ยาใจเหรอคะ น่าจะเข้าคณะตอนบ่าย ๆ นะคะ ตอนเช้าไม่มีคาบสอน” ไก่ถามน้องคนหนึ่งในคณะ พอได้รับคำตอบ เขาก็เกิดผิดหวังทีอุตส่าห์มาหาแต่ดร.ยาใจก็ยังไม่มา เขาอยากจะมาเซอร์ไพรส์พี่เขาเสียหน่อย ออกไปข้างนอกเขาไม่อยากออกไปเจอไอ้พวกปากหมาพวกนั้น ไก่ได้แต่ไปหาที่นั่งรอดร.ยาใจอยู่แบบนั้น แค่คิดว่าอยากจะเจอพี่เขาใจจะขาด หลังจากที่รอจนแล้วจนเหล่า จนเผลอฟุบนอนลงกับโต๊ะ น้ำลายไหลเล็กน้อย มองนาฬิกาก็บ่ายโมงแล้ว พอเงยหน้าก็เห็นว่าเด็กที่เขาหาเรื่องเมื่อตอนเช้ายืนมองเขาอยู่ “เธอยังไม่ไปไหนอีกเหรอ” คราวนี้เป้ถามอย่างสงสัย คนตัวเล็กมานอนหลับอะไรต

“อ้าว ตกลงสองคนนี้เป็นอะไรกัน” คราวนี้เป็นเพื่อนอีกคนอย่างหลงก็เอ่ยทักบ้าง มองหน้าประกิตอย่างรู้กัน ก่อนจะหันขวับมาทางยาใจที่ทำหน้าไม่ถูกต่างจากคนที่กอดแขนแกร่งเอาไว้ ยาใจกลืนน้ำลายลงคอเขาชักไม่แน่ใจแล้วที่เจ้าไก่พูดตอนกลางวันมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น “ไม่ได้เป็นอะไร” เสียงเรียบเฉยนั้นทำให้ไก่ย่นจมูกใส่ “เดี๋ยวก็เป็น...” “ฮิ้ววววว ดร.ยาใจของเราจะมีเมียแล้วเหรอวะ แถมน่ารักเสียด้วย” “ไอ้หลงไม่ใช่” ยาใจอยากจะชกหน้าทะเล้นของเพื่อนคน “ชื่ออะไรละเรา เป็นใคร รู้จักกับไอ้ยาได้ยังไง” ประกิตเป็นคนถามบ้าง หนุ่มน้อยหน้าใสฉีกยิ้มอวดฟันขาว ๆ ก่อนยืดอกแนะนำตัว “ผมชื่อไก่ครับ เป็นน้องชายของพี่ยา ไม่ใช่น้องแท้ เป็นน้องข้างบ้าน ตอนนี้เรียนจบแล้ว เป้าหมายในชีวิตตอนนี้คือ จีบพี่ยาใจครับ” ขณะที่ไก่อธิบายอยู่นั้น คนโดนจีบที่กำลังกินน้ำอัดลมอยู่ถึงกลับสำลักออกมา “แฮ่ก ๆ” “พี่เป็นอะไรครับ” ไก่หันมามองพี่ด้วยความเป็นห่วง เห็นคนพี่หน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ก็เอามือมาลูบท้อง “ไ

“ไก่ บ้านอยู่ไหนจะขับรถไปส่ง” ยาใจต้องถามเด็กหน้าแดงที่ทำท่าเดินไม่ได้ ไม่รู้ว่าเล่นละคร หรือเมาจริง ที่เขาต้องพามันไปส่งเพราะ เขาไม่รู้ว่า ครอบครัวของไก่ย้ายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนไหน พ่อกับแม่เขาไม่เห็นบอกเลย “ไม่เอา จะพักกับพี่” ไก่โวยวาย ลืมตามาข้างหนึ่งแอบมองหน้าคนพี่ทำหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่ แต่ไอ้ไก่ก็ไม่สนหรอก วันนี้ต้องเอาไปอวดพ่อว่าได้นอนห้องพี่ยาแล้ว “ไม่เอา” ยาใจปฏิเสธ ความจริงไม่ใช่ว่าไม่อยากให้ไก่ไปที่ห้องอะไรหรอกนะ แต่ในห้องเขามีสิ่งที่เขาไม่อยากให้เด็กมันเห็นอยู่นะสิ “ทำไมวะ ไหนมึงบอกว่าน้องมึงไอ้ยา หรือจะน้องไปพักห้องกู ช่วงนี้กูก็เหงาอยู่ด้วย” ไอ้หลงคนเดิมเสนอตัว แต่ก็โดนไอ้เพื่อนรักหวงของมองหลงอย่างเอาเรื่อง ตาขวางเชียวนะ “ไม่เว้ย” “เออ เรื่องมาก ก็แค่พาน้องไปนอนพัก เดี๋ยวมึงค่อยพาน้องกลับบ้าน มึงบอกว่ารู้จักน้องมาตั้งแต่เด็ก จะกลัวอะไรวะ หรือว่าห้องมึงมีอะไรที่ไม่อยากให้น้องรู้หรือไง” ไอ้หลงปากหมาเหมือนมันรู้ดีไปหมดเสียทุกอย่าง ที่บอกว่าเจ้าพวกนี้มันต้องแอบไปนอนใต้เตียงเขาจริง ๆ แล้วแห

หลังจากอาบน้ำเสร็จยาใจก็ใส่กางเกงนอนออกมาจากห้องน้ำ ผ้ากับผ้าสีขาวพื้นเล็กเช็ดผม อวดกล้ามเนื้อเป็นลอน ๆ ออกมาก็เห็นไก่นอนอยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ “ไก่ หลับหรือยัง” ก่อนเผลอหลับไปครู่เดียว ร่างกายรู้สึกเมื่อยล้ามาทั้งวัน ก่อนจะพลิกตัวก็สายตาเบิกโพลง เห็นจะ ๆ ว่ากล้ามของพี่ยาของจริงมันเป็นยังไง ไหนจะไรขนหายวับเข้าไปในกางเกง จนไก่อยากจะรู้เหมือนกันว่าข้างในนั้นมันจะใหญ่ขนาดไหน “อะ แฮ่ม มึงมองอะไรไก่” ยาใจที่รู้ตัวว่าโดนมองก็ส่งเสียงกระแอมในลำคอ ก่อนจะนั่งลงข้างบนเตียง พร้อมกับยื่นผ้าสีขาวให้ไก่ “อะ เช็ดผมให้กูหน่อย” “ครับ” ไก่รับมา พร้อมพยักหน้ารับ หนุ่มน้อยเหมือนคนถูกชักจูงอย่างง่ายดาย ไม่ว่ายาใจจะให้ทำอะไร ไก่ก็เออออไปเสียทุกอย่าง ไก่รับผ้ามาก่อนยื่นตัวและเช็ดผมให้คนที่นั่งอยู่ เพราะไก่ตัวเล็กกว่าพี่ยาเป็นไหน ๆ ก็เลยต้องพยายามนั่งยืดตัวขึ้น แล้วทำการเช็ดผมให้คนพี่ด้วยความเบามือ กว่าพี่จะบอบช้ำ “เป็นไงมาไงถึงได้กลับมาที่นี่ได้ ล่าสุดกูเห็นมึงไปเรียนที่อื่น กูก็มัวแต่ยุ่งเ