เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 21 ทะเลาะกัน
วันที่เผยแพร่:
2026-05-20 14:52:03
บทล่าสุด
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 49 บทส่งท้าย
แล้วในที่สุด ประตูห้องคลอดก็เปิดออก ข่าวดีถูกส่งต่อออกมาด้วยรอยยิ้มของบุคลากรทางการแพทย์ ข่าวที่ทำให้ความตึงเครียดทั้งหมดสลายไปในพริบตา หยุนซินให้กำเนิดลูกแฝดอีกคู่ เด็กชายสองคนหน้าตาเหมือนกันมาก เหมือนกับหย่งคุนราวกับแกะพิมพ์เดียวกันชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างอึ้งไป ก่อนที่ความดีใจจะถาโถมเข้ามาแทนที่ แม่สามีแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ พี่ชายของหย่งคุนยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ความเงียบในทางเดินหน้าห้องคลอดถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะและความปลื้มปิติหย่งคุนยืนอยู่นิ่ง ๆ หัวใจเหมือนถูกเติมเต็มจนล้น เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตจะมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เขาขนาดนี้ ลูกแฝดอีกคู่ หนึ่งครอบครัวที่สมบูรณ์ยิ่งกว่าเดิม ภาพของเจ้าแฝดสองคนที่บ้านผุดขึ้นมาในหัวของเขา เด็กหญิงสองคนที่กำลังจะได้เลื่อนขั้นเป็นพี่สาว ภาพของหยุนซินที่อดทนมาตลอดการตั้งครรภ์ ภาพของครอบครัวที่ค่อย ๆ สร้างขึ้นจากศูนย์ ทุกอย่างหลอมรวมกันเป็นความสุขที่ยากจะบรรยายเมื่อหยุนซินถูกเข็นออกมาจากห้องคลอด ใบหน้าซีดเซียวแต่สงบ ดวงตาอ่อนล้าแต่เต็มไปด้วยความสุข หย่งคุน มองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปตลอดกาล ไม่ใช่แค่ภรรยา ไม่ใช่แค่แม่ของลูก แต่…คือผู้หญิงที่แข็
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 48 ไม่ยอมปล่อยวาง
เมื่อกาลเวลาเดินเข้าสู่เดือนที่เก้าของการตั้งครรภ์ ร่างกายของหยุนซินก็เริ่มส่งสัญญาณชัดเจนว่าไม่อาจฝืนเหมือนเดิมได้อีกต่อไป ท้องที่ใหญ่ขึ้นทำให้การเคลื่อนไหวเชื่องช้าลง อาการเหนื่อยล้าเกิดขึ้นบ่อยครั้ง เดินไม่กี่ก้าวก็ต้องพักหายใจ เธอจึงจำต้องยอมถอยออกจากแนวหน้าของร้านค้าอย่างเลี่ยงไม่ได้ภาระภายในร้านถูกส่งต่อให้แม่สามีและพี่สะใภ้ของหย่งคุนช่วยกันดูแลแทน ทั้งสองคนเข้ามารับหน้าที่แทนเธอ งานที่เคยอยู่ในมือของหยุนซินทุกขั้นตอน ถูกสานต่ออย่างไม่สะดุด ความเป็นระเบียบ ความซื่อสัตย์ และบรรยากาศอบอุ่นของร้านยังคงเหมือนเดิมราวกับเธอไม่เคยจากไปไหน เพียงแต่…ผู้หญิงตัวเล็กที่เคยยืนหลังเคาน์เตอร์ กลับต้องนั่งพักอยู่ในบ้าน เฝ้ามองชีวิตที่ตนสร้างขึ้นเดินหน้าต่อไปหย่งคุนในช่วงเวลานี้ต้องแบกรับบทบาทหลายอย่างพร้อมกัน ตารางชีวิตของเขาแน่นขนัดด้วยการเรียนในมหาวิทยาลัย การรับส่งเจ้าแฝด และการดูแลภรรยาที่กำลังจะคลอดในไม่ช้านี้ ทุกวันของเขาเต็มไปด้วยการวิ่งไปวิ่งมา แต่…ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่เคยปล่อยให้หน้าที่ใดหน้าที่หนึ่งขาดตกบกพร่อง ความเหนื่อยล้าถูกกลบไว้ด้วยความรับผิดชอบและความตั้งใจโชคยังดีที่แม่ของเ
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 47 ร้านใหม่
แม่สามีแวะมาช่วยเป็นประจำ ช่วยจัดของ ดูแลหน้าร้าน และคอยมองเจ้าแฝดในยามที่หยุนซินต้องวุ่นกับงาน ความสัมพันธ์ระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้ค่อย ๆ แน่นแฟ้นขึ้น ไม่ต้องมีคำพูดหวานหู แค่การช่วยเหลือและความเข้าใจซึ่งกันและกันก็เพียงพอแล้วหย่งคุนเริ่มใช้ชีวิตนักศึกษา ชีวิตของเขาถูกแบ่งออกเป็นเวลาเรียนและเวลาครอบครัว หากมีเวลาว่าง เขามักจะแวะมาที่ร้าน ช่วยยกของ จัดเรียงสินค้า หรือดูแลเด็ก ๆ แทนหยุนซินเป็นครั้งคราว การมีเขาอยู่ใกล้ ๆ ทำให้บรรยากาศในร้านอบอุ่นขึ้นในใจลึก ๆ ของหย่งคุน ยังคงมีความสงสัยเกี่ยวกับที่มาของสินค้าในร้าน บางอย่างหาได้ยาก บางอย่างมีปริมาณมากเกินกว่าร้านเล็ก ๆ จะสั่งมาได้ง่าย ๆ แต่…เขาเลือกที่จะไม่ถาม เพราะรู้ดีว่าหากหยุนซินยังไม่เปิดปากบอก นั่นย่อมหมายความว่าเธอมีเหตุผลของตนเองความเชื่อใจกลายเป็นสิ่งที่เขามอบให้เธอโดยไม่ต้องมีเงื่อนไข ชีวิตในปักกิ่งของพวกเขาไม่ได้หรูหรา ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่…ทุกวันเต็มไปด้วยการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ที่มั่นคง หยุนซินยืนอยู่ตรงกลางของทุกสิ่ง เป็นทั้งแม่ เป็นทั้งภรรยา เป็นทั้งเสาหลักของบ้านและร้านค้าในความวุ่นวายอันเงียบงันนั้น เธอไม่เคยลื
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 46 เริ่มต้นชีวิตใหม่ในปักกิ่ง
หยุนซินยืนอยู่หน้าห้องน้ำนั้น เงียบไปครู่หนึ่ง หัวใจเหมือนถูกบางอย่างกระทบเบา ๆ ห้องน้ำเล็ก ๆ ที่มีประตูปิดมิดชิด มีอ่างล้างหน้าและพื้นที่อาบน้ำเป็นสัดส่วน นี่คือสิ่งที่เธอไม่เคยมีมาก่อน เหยาเหยาวิ่งเข้ามาจับแขนแม่แล้วเอ่ยขึ้นว่า“แม่ ~ บ้านสวยมากเลย หนูอยากอยู่ที่นี่” หยูหยูพยักหน้าตามแล้วเอ่ยเสริมอีกคน“หนูด้วย หนูอยากอยู่ที่นี่กับพี่เหยาเหยา” เสียงเด็ก ๆ ทำให้บรรยากาศในบ้านมีชีวิตขึ้นมา อวี้หลานหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดกับเด็ก ๆ ว่า“ชอบก็ดีแล้ว ย่าจัดห้องไว้ให้พวกหนูด้วยนะ” หยุนซินหันไปมองรอบ ๆ อีกครั้ง ยิ่งมองยิ่งรู้ว่า ทุกอย่างในบ้านหลังนี้ไม่ได้จัดมาแบบลวก ๆ แต่…เป็นการเตรียมพร้อมอย่างตั้งใจ เครื่องครัวในห้องครัว ผ้าม่าน โต๊ะกินข้าว แม้แต่รองเท้าแตะหน้าห้องน้ำ ล้วนถูกเลือกมาอย่างดี ทั้งหมดนี้คือความรักหย่งคุนยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้แสดงสีหน้าตื่นเต้นหรือดีใจออกมาเหมือนคนอื่น เขาแค่ยืนเงียบ ๆ มองภาพตรงหน้า ดวงตาลึกนิ่ง แต่…ในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกอัดแน่น เขาโชคดีเหลือเกิน แม้พ่อจะยังไม่เปิดใจยอมรับหยุนซินกับลูก แต่…แม่กับพี่ชายก็ไม่เคยทอดทิ้งเขาขณะที่ทุกคนกำลังเดินดูบ้าน หยุนซินกลั
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 45 บ้านใหม่ที่ปักกิ่ง
“เหยาเหยา กินเนื้อก่อนนะ เย็นแล้วจะไม่อร่อย”“หยูหยู ลองแกงนี่สิ อร่อยมากนะ” อวี้หลานคีบอาหารใส่ชามเด็ก ๆ ไม่หยุด มือหนึ่งคีบ อีกมือหนึ่งตักซุป สลับกันอย่างคล่องแคล่ว ราวกับกลัวว่าหลานจะกินไม่อิ่มหยุนซินมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจอ่อนยวบ ภาพของผู้หญิงวัยกลางคนที่เอ็นดูเด็ก ๆ ด้วยความรักแท้จริงแบบนี้ เธอไม่ได้เห็นมานานแล้ว“ย่าคะ หนูอิ่มแล้วค่ะ” เหยาเหยาพูดเบา ๆ แต่…ดวงตายังมองไปที่จานอาหาร อวี้หลานชะงักมือเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า“อิ่มแล้วจริงเหรอ ?” หยูหยูรีบพยักหน้า เพราะกลัวว่าผู้เป็นย่าจะคีบอาหารให้อีก“อิ่มมากเลยค่ะ ถ้าย่าตักให้หนูกินอีก หนูเดินไม่ไหวแน่ ๆ” คำพูดนั้นเรียกเสียงหัวเราะจากทั้งโต๊ะ อวี้หลานจึงยอมวางตะเกียบลงสีหน้าแอบเสียดายนิดหน่อย“ก็ได้ ๆ อิ่มแล้วก็พอ เดี๋ยวท้องแตกจริง ๆ” จากนั้น…อวี้หลานก็หันไปมองหยุนซิน ดวงตาอ่อนโยนแต่จริงใจ ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอว่า“ซินเอ๋อร์ ~ แม่ได้ยินหย่งคุนเล่าเรื่องของหนูมาหมดแล้ว” หยุนซินรีบวางตะเกียบลง นั่งหลังตรงแล้วก้มหน้าต่ำ“ค่ะแม่”“เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ต้องดูแลลูก ดูแลครอบครัว ทำงานหาเงินเอง ไม่บ่น ไม่โทษใคร”น้ำเสียงของอวี้หลานไม่ดังน
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 44 ได้เจอแม่สักที
ที่นี่คือ…ปักกิ่ง เมืองหลวงที่ทั้งยิ่งใหญ่และไม่คุ้นเคย เมื่อรถไฟจอดสนิท ประตูตู้โดยสารเปิดออก พร้อมกับผู้คนที่เริ่มเบียดเสียดกันลงจากขบวน หย่งคุนลุกขึ้นทันที มือใหญ่จับมือหยุนซินไว้แน่น“จับมือผมไว้นะ คนเยอะมาก” เขากระชิบบอกเบา ๆ หยุนซินพยักหน้า เธอบีบมือตอบกลับ อีกมือหนึ่งเอื้อมไปแตะหลังเจ้าแฝดให้เดินตามมาติด ๆ เด็กทั้งสองจับมือกันแน่น สีหน้าที่เคยตื่นเต้นระหว่างทาง กลับเปลี่ยนเป็นความหวาดระแวงทันทีที่ก้าวลงมาสู่ชานชาลา ผู้คนมากมาย เสียงพูดคุยดังระงม กลิ่นอากาศแปลกใหม่ และพื้นที่กว้างใหญ่ ทำให้เด็ก ๆ เผลอชะลอฝีเท้า“พ่อ ~” หยูหยูเรียกเสียงแผ่ว มือเล็กเอื้อมไปคว้ามือของหย่งคุนอีกข้างไว้แน่น ราวกับกลัวว่าจะหลงหายไปในฝูงชน ดวงตากลมโตมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นกลัว หย่งคุนหยุดเดิน ย่อตัวลงเล็กน้อยให้ระดับสายตาใกล้กับลูก“ไม่ต้องกลัวนะ พ่ออยู่ตรงนี้” เขาบีบมือเล็กเบา ๆ เพื่อปลอบใจ“ที่นี่คนเยอะหน่อย แต่…เดี๋ยวก็จะชินเอง” แม้คำพูดจะฟังดูมั่นใจ แต่…ในใจของเขาเองก็ไม่ต่างกันนักเมืองนี้ใหญ่เกินไป เต็มไปด้วยสิ่งไม่รู้จัก เหมือนกับอนาคตที่กำลังรออยู่ข้างหน้า หลังจากรับสัมภาระครบทุกชิ้น ทั้งสี่คนก็เด
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 8 ช่องสั่งสินค้า
หย่งคุนล้างจานเก็บกวาดห้องครัวเสร็จ เขาก็สะพายกระบุงไม้ไผ่เดินออกจากบ้านไป หยุนซินมองตามแผ่นหลังกว้างไปจนหายลับตาเธอถึงกลับมาดูเจ้าแฝด ตอนนี้...เธอถึงมั่นใจและยอมรับความจริงว่าเธอกลายเป็นแม่ของเจ้าแฝดแล้วจริง ๆ เธอไม่มีโอกาสได้ย้อนกลับไปในยุคที่เธอจากมาแล้วหยุนซินขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินไปดูป
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 7 บรรยากาศเปลี่ยนไป
จวิ้นหาวเดือดพล่านตบโต๊ะอย่างแรงเมื่อได้ยินอย่างนั้น พี่รองของเขามีสิทธิ์อะไรมาขู่แม่แบบนี้ ดูเหมือน...ครั้งก่อนเขาจะออมมือไปหน่อย พี่สาวถึงไม่เกรงกลัวเขา ถ้าไม่มีเงินก้อนนั้น เขาจะไปหาเงินจากที่ไหนมาทำทุน“แม่ เดี๋ยวผมไปจัดการพี่รองแทนแม่เอง” พูดจบ...จวิ้นหาวก็ตั้งท่าจะเดินออกจากบ้านไป ทว่า...มู่ห
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 6 ไม่นับญาติ
“แกว่าอะไรนะ ?! ฉันเป็นแม่แกนะ! แกคิดจะจับฉันส่งตำรวจงั้นเหรอ ?! แกฝันไปเถอะ! คนอย่างแกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก! เอาเงินมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”มู่หลานตั้งท่าจะบุกเข้าไปในบ้านค้นของ แต่…ยังไม่ทันจะได้ก้าวขา หยุนซินก็มาขวางหน้าไว้ สายตาที่มองมาทำเอามู่หลานถึงกับสั่นสะท้าน“นี่…ป้าคิดจะทำอะไร ? จะบุกเข้าไปในบ
ยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด บทที่ 5 ทำหน้าที่แม่
หลังจากที่เหยาเหยาจูงมือหยูหยูออกจากครัวไป หยุนซินก็ได้หันมาสนใจกับข้าวตรงหน้าต่อ พอนึกถึงอาการป่วยของหยูหยูแล้ว เธอก็รีบวางตะเกียบในมือลง ก่อนจะเดินไปปิดประตูห้องครัวให้สนิท จากนั้น…เธอก็นึกถึงมิติย่อส่วนที่ปรากฏเมื่อครู่ และวินาทีนั้น มิติก็ปรากฏต่อหน้าเธออีกครั้งหยุนซินไม่คิดอะไร รีบเดินไปที่ชั
บางทีคุณอาจจะชอบ
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.4K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.6K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม124.1K viewsชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน30.6K viewsเส้นทางชีวิตที่แผดเผา ถักทอความฝันดั่งสายรุ้ง
Akasha 45 viewsเกิดใหม่เป็นภรรยาตัวร้ายของท่านโหวธงแดง
หวงตี้ny201 viewsท่านละกิเลสอย่างไร ไฉนจึงได้แต่งข้าเป็นฮูหยิน
moonlight -mini11 viewsสี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (4 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ199 views
